กองทัพหน้าออกเดินทาง

เสียงฝีเท้าของม้าศึกนับร้อยตัวย่ำสะเทือนผืนดินยามวิกาลจนสะท้านสะเทือนถึงก้นบึ้งหัวใจ ประกายไฟจากคบเพลิงส่องสว่างวาบตัดกับความมืดมิดของหุบเขาพยัคฆ์คำราม เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มใบหน้าคมคายของ "สิงห์" ดวงตาคู่นคมุ่งมั่นจับจ้องไปยังเบื้องหน้าอย่างไร้ความหวาดหวั่น ในฐานะผู้นำทัพหน้าของพันธมิตรคุณธรรม เขารู้ดีว่าทุกวินาทีที่สูญเสียไป หมายถึงลมหายใจของชาวบ้านตาดำๆ ที่กำลังถูกกลุ่มสำนักมารโลหิตกดขี่ข่มเหง "ท่านสิงห์ ระยะทางข้างหน้าคือ 'ช่องเขาอสูร' จุดนั้นแคบและชัน หากพวกมันส่งมือดีมาซุ่มโจมตี เราอาจตกหลุมพรางได้ง่าย" เสียงทุ้มต่ำแต่รอบคอบของ "จอมยุทธ์เมฆา" สหายสนิทผู้ควบม้าเคียงคู่กันมาเอ่ยเตือนขึ้น มือซ้ายของเขายังคงกุมด้ามกระบี่ประจำกายแน่น สายตากวาดมองสำรวจผาหินสูงชันสองข้างทางด้วยความระแวดระวัง สิงห์ดึงบังเหียนม้าให้ฝีเท้าช้าลงเล็กน้อย ลมหายใจเข้าออกลึกและยาวเพื่อควบคุมสมาธิ พลังลมปราณหมัดเหล็กภายในกายหมุนวนเป็นวงโคจรเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เขายิ้มมุมปากเล็กน้อย แววตาสะท้อนประกายความเด็ดเดี่ยวออกมาอย่างชัดเจน "ต่อให้เบื้องหน้าคือขุมนรกสยดสยอง หรือกองทัพมารนับพัน ข้า... สิงห์ จะไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว พี่เมฆา ท่านจำคำสาบานที่เราให้ไว้ต่อหน้าสุสานสำนักเราได้หรือไม่? ลูกผู้ชายเหยียบย่างสู่ยุทธภพ ย่อมเอาคุณธรรมและชีวิตเข้าแลก เพื่อปกป้องผู้ที่อ่อนแอกว่า" จอมยุทธ์เมฆาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ แววตาที่มองสหายผู้น้องเต็มไปด้วยความชื่นชมและเชื่อมั่นอย่างสนิทใจ "ฮ่าๆๆ สมกับที่เป็นเจ้า สิงห์... ข้าคิดไม่ผิดจริงๆ ที่เอาชีวิตมาร่วมหัวจมท้ายกับเจ้า ถ้าเช่นนั้น วันนี้เรามาดูกันว่า เพลงกระบี่เมฆาไร้ลักษณ์ของข้า กับหมัดเหล็กสะท้านปฐพีของเจ้า จะแหวกทางเลือดนี้ไปได้ไกลแค่ไหน" บรรยากาศรอบตัวยิ่งทวีความตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ เสียงหรีดหิวของลมราตรีพัดผ่านยอดไม้คล้ายเสียงโหยหวนของภูตผีปีศาจ กลิ่นอายคาวเลือดลอยมาแตะจมูกจางๆ เป็นสัญญาณเตือนภัยชั้นดีว่า เบื้องหน้านั้นไม่ใช่เส้นทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบอย่างแน่นอน ทันใดนั้นเอง! *ฉึก!* ลูกธนูอาบยาพิษนับร้อยดอกแหวกอากาศพุ่งตรงเข้าใส่ขบวนทัพหน้าจากมุมมืดบนหน้าผาอย่างฉับพลัน! "ระวัง! ตั้งกระบวนท่ารับมือ!" สิงห์แผדเสียงคำรามก้องสะท้อนผืนป่า ร่างกายกำยำพุ่งทะยานออกจากหลังม้ากลางอากาศ มือขวากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน พลังปราณสีทองอร่ามแผ่ซ่านออกมาห่อหุ้มหมัดทั้งสองข้างราวกับเกราะเหล็กกล้า *เปรี้ยง! เปริม! เปริม!* หมัดเหล็กสะท้านปฐพีถูกซัดออกไปอย่างไร้ช่องโหว่ แรงกระแทกจากหมัดสร้างคลื่นลมปราณระเบิดกลางอากาศ ปัดปัดลูกธนูพิษจนแหลקסลายกลายเป็นผุยผงร่วงกราวลงสู่พื้นดิน ขณะเดียวกัน จอมยุทธ์เมฆาก็ชักกระบี่ออกจากฝัก วาดวาดลวดลายเป็นม่านหมอกขาวสะอาด ป้องกันเศษซากและลูกธนูที่เล็ดลอดเข้ามาได้อย่างไร้ที่ติ ทว่า เสียงหัวเราะเยือกเย็นก้องกังวานกลับดังขึ้นจากความมืดมิดเบื้องบน "ฮ่าๆๆๆ ช่างสมกับเป็นพยัคฆ์หนุ่มผู้ห้าวหาญ... แต่น่าเสียดาย ที่พวกเจ้าวิ่งเข้ามาสู่หลุมศพของตนเองเร็วกว่ากำหนด" ร่างในชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าสวมหน้ากากรูปอสูรโลหิตปรากฏขึ้นบนยอดผาหิน เขาคือหนึ่งในยอดฝีมือมือขวาของ "พญาอัคคี" ผู้นำสำนักมารโลหิต รอบตัวมันแผ่พุ่งกลิ่นอายมารสีแดงฉานน่าสะพรึงกลัว มือทั้งสองข้างกุมอาวุธประหลาดคล้ายเคียวเกี่ยววิญญาณที่ส่องประกายแสงสีเลือดวาววับ สิงห์ลงสู่พื้นดินอย่างมั่นคง ดวงตาดุจพยัคฆ์จ้องเขม็งไปยังบุคคลเบื้องบนโดยไม่มีความเกรงกลัวแม้แต่น้อย หมัดทั้งสองข้างยังคงมีไอร้อนระอุคุกรุ่น เขาขยับตัวก้าวออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเพื่อปกป้องเหล่าลูกน้องและชาวบ้านที่ติดตามมา "อยากได้ชีวิตพวกเรา เจ้าคงต้องใช้ฝีมือมากกว่าคำขู่ไร้สาระ!" สิงห์เอ่ยด้วยน้ำเสียงดังกังวาน เต็มไปด้วยจิตวิญญาณนักสู้ที่ไม่เคยยอมจำนนต่อโชคชะตา ทว่า ในวินาทีที่การประจันหน้ากำลังจะปะทุขึ้นถึงขีดสุด สายตาของจอมยุทธ์เมฆากลับเหลือบไปเห็นบางสิ่งเข้าที่บริเวณชายผ้าคลุมของยอดฝีมือสำนักมารผู้นั้น สัญลักษณ์รูป "ดอกบัวโลหิตเจ็ดกลีบ" ที่ปักไว้อย่างประณีต ทำให้สีหน้าของจอมยุทธ์เมฆาเปลี่ยนเป็นซีดเผือดในพริบตา ความตกใจระคนไม่อยากเชื่อฉายชัดขึ้นในแววตาของผู้รอบรู้เช่นเขา "สิงห์... หยุดก่อน! อย่าเพิ่งลงมือ!" จอมยุทธ์เมฆาร้องห้ามเสียงหลง มือที่ถือกระบี่สั่นเทาเล็กน้อย สิงห์ชะงักหมัดที่กำลังจะซัดออกไปอย่างกะทันหัน พลังปราณรอบตัวสะท้อนกลับจนเขาต้องกัดฟันกรอดด้วยความสงสัย เขาหันไปมองสหายรักด้วยความไม่เข้าใจ "พี่เมฆา เกิดอะไรขึ้น? ทำไมท่านถึง..." "ไม่ใช่พวกมัน..." จอมยุทธ์เมฆากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เหงื่อกาฬไหลท่วมแผ่นหลัง แม้แต่ลมหายใจยังสะดุด "สัญลักษณ์นั้น... มันคือคนของ 'สำนักเงาโลหิต' ที่ควรจะสูญพันธุ์ไปเมื่อสิบปีก่อน... และถ้าพวกมันอยู่ที่นี่ นั่นหมายความว่า... แผนการลอบสังหารพวกเราครั้งนี้ ไม่ได้มาจากพญาอัคคี... แต่มีคน 'ทรยศ' อยู่ในกลุ่มพันธมิตรคุณธรรมของเราเอง!" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางเคียงบ่าเคียงไหล่มาจนถึงตอนนี้ครับ พยัคฆ์ขาวคำราม