อัปเกรดมิติฟาร์ม

เสียงทุบโต๊ะไม้สนดังสนั่นจนกาน้ำชาเซรามิกบนตู้สั่นสะเทือน หลินอวี้เหมยไม่ได้สะดุ้งตกใจแม้แต่น้อย เธอยังคงใช้ปลายนิ้วเรียวงามคีบถ้วยชาขึ้นจิบรสชาติกลมกล่อมอย่างใจเย็น สายตาคมกริบมองร่างอ้วนท้วมของป้าสะใภ้รองตระกูลหลินที่กำลังยืนหายใจฮึดฮัดหน้าดำหน้าแดงด้วยความโกรธ "หลินอวี้เหมย! เจ้าอย่าได้ใจให้มันมากนักนะ! แค่เปิดแผงขายหมูตุ๋นสมุนไพรในตลาดอำเภอได้ไม่กี่วัน คิดว่าตัวเองปีกกล้าขาแข็งแล้วรึไง? อย่าลืมว่าที่ดินแปลงนั้น... บรรพบุรุษเราเคยลงชื่อร่วมกันไว้!" เสียงแหลมสูงแผดลั่นจนชาวบ้านที่เดินผ่านหน้าบ้านพักทหารต้องชะลอฝีเท้า อวี้เหมยแค่นเสียงเบาในลำคอ รอยยิ้มเยาะปรากฏที่มุมปากอย่างไม่ปิดบัง "ป้าสะใภ้รอง... ท่านความจำเสื่อมหรือว่าแกล้งโง่กันแน่ครับ? ที่ดินแปลงท้ายหมู่บ้านนั่น ทางการออกโฉนดให้สามีฉันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ตั้งแต่กู้หานเขากลับจากชายแดนแล้ว เอกสารตราครุฑแดงฉานอยู่ตรงโน้น หากท่านอยากได้นัก ทำไมไม่ลองไปฟ้องศาลอำเภอดูล่ะครับ เผื่อท่านผู้พิพากษาจะได้ช่วยสงเคราะห์ค่าปัญญาอ่อนให้ท่านสักก้อนสองก้อน" "นัง... นังเด็กปากดี!" ป้าสะใภ้รองเงื้อมือหมายจะตบลงบนใบหน้าเนียนใส แต่ยังไม่ทันที่ปลายนิ้วจะเฉียดผิว ข้อมืออวบอ้วนก็ถูกมือใหญ่หนาดั่งคีมเหล็กคว้าหมับไว้แน่น แรงบีบมหาศาลทำให้กระดูกข้อมือของนางลั่นกรอบจนต้องร้องโหยหวน กู้หานก้าวเข้ามาขวางภรรยาไว้เบื้องหลัง ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารปลดประจำการแผ่ไอสังหารและบรรยากาศอันน่าเกรงขามออกมาจนอุณหภูมิห้องลดฮวบ ดวงตาคมกริบดั่งพญาอินทรีจ้องมองผู้บุกรุกราวกับมองซากศพ "ถ้ามือข้างนี้ตกลงบนตัวภรรยาผมแม้แต่นิ้วเดียว ผมเกรงว่าพรุ่งนี้สามีของท่านคงต้องเดินหาไม้เท้ามาช่วยพยุงขาตัวเองทั้งสองข้าง... เชิญออกไปจากบ้านของผมครับ" น้ำเสียงทุบดินและไร้ซึ่งความปรานีนั้น ทำให้ป้าสะใภ้รองหน้าซีดเผือกจนเขียวคล้ำ นางสะบัดมือหลุดแล้วถอยกรูดออกไปทางประตู ชี้หน้าคาดโทษด้วยความแค้นเคืองก่อนจะวิ่งหนีหายลับไปอย่างไม่คิดชีวิต ประตูไม้ถูกปิดลงพร้อมกับเสียงถอนหายใจเบาๆ ของอวี้เหมย กู้หานรีบหันกลับมาสำรวจร่างกายภรรยาสำนักใหญ่ด้วยความเป็นห่วง ดวงตาที่เคยดุดันเมื่อครู่กลับอ่อนแสงลงจนแทบหยดเป็นน้ำ "เหมยเหมย... น้องเจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับ? ให้พี่หักขาพวกมันตอนนี้เลยไหม?" อวี้เหมยหลุดหัวเราะคิกออกมากับความคลั่งรักของสามี เธอเอื้อมมือไปลูบสันจมูกโด่งเป็นสันของชายหนุ่มเบาๆ อย่างมันเขี้ยว "พี่นี่นะ... จะทำอะไรก็เกรงใจกฎหมายบ้านเมืองเสียบ้างครับ ฉันไม่ได้บอบบางขนาดนั้นเสียหน่อย อีกอย่าง... ตอนนี้ฉันมีเรื่องที่น่าตื่นเต้นกว่ายายแก่คนนั้นรออยู่เยอะ" พูดจบ อวี้เหมยก็จูงมือสามีเดินเข้าห้องนอนด้านใน ล็อคกลอนประตูหนาแน่น ก่อนที่จิตสำนึกของเธอจะดิ่งวูบเข้าสู่ "มิติฟาร์มสวรรค์" ที่คุ้นเคย ภาพตรงหน้าทำให้ทั้งสองคนต้องเบิกตากว้างด้วยความตะลึง มิติฟาร์มที่เคยเป็นเพียงแปลงเกษตรขนาดกว้างขวางและห้องครัวสไตล์โมเดิร์น บัดนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ท้องฟ้าสีครามเหนือมิติแปรเปลี่ยนเป็นประกายระยิบระยับดั่งละอองดาว พื้นดินสั่นสะเทือนเบาๆ ก่อนที่ม่านหมอกสีทองจะจางหายไป เผยให้เห็นอาณาเขตที่ขยายออกไปอีกเท่าตัว! หน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ พร้อมเสียงแจ้งเตือนอันไพเราะดั่งเสียงดนตรี *[ติ๊ง! เงื่อนไขความสำเร็จครบถ้วน: ยอดขายสินค้าทะลุ 1,000 ตำลึงทอง / ระดับความสัมพันธ์คู่ชีวิตถึงขั้นสูงสุด]* *[ระบบมิติฟาร์ม เลื่อนระดับสู่ "ขั้นที่ 3: อาณาจักรเกษตรอัจฉริยะ" สำเร็จ!]* *[ปลดล็อกฟังก์ชันใหม่: โรงเรือนเพาะ 3 มิติ, บ่อน้ำวิเศษฟื้นฟูพลังชีวิต, และคลังสินค้ามิติไร้ขีดจำกัด]* *[ปลดล็อกเมล็ดพันธุ์หายากระดับตำนาน: ข้าวสาลีหิมะสวรรค์, พริกเพลิงอัคคี, และโสมพันปีตระกูลมังกร]* กู้หานกวาดสายตามองแปลงเพาะปลูกใหม่ที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างทึ่งจัด แม้เขาจะเป็นชายชาติทหารที่ผ่านสนามรบมาโชกโชน แต่ภาพตรงหน้านี้เกินกว่าสามัญสำนึกของมนุษย์ทั่วไปจะจินตนาการได้ "เหมยเหมย... นี่มัน..." "นี่คือฐานที่มั่นของเรายังไงล่ะครับพี่กู้" อวี้เหมยฉีกยิ้มกว้าง แววตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ ความยากลำบากในอดีตกำลังถูกแทนที่ด้วยความมั่งคั่งอย่างไร้ขีดจำกัด เธอเดินไปที่บ่อน้ำวิเศษแห่งใหม่ น้ำในบ่อใสสะอาดจนสะท้อนแสงเป็นประกายระยิบระยับ แค่สูดกลิ่นไอระเหยเข้าไปก็ทำให้ร่างกายรู้สึกเบาสบาย เลือดลมสูบฉีดอย่างยอดเยี่ยม "ยอดเยี่ยมมาก..." อวี้เหมยพึมพำกับตัวเองด้วยความพึงพอใจ ด้วยเมล็ดพันธุ์โสมพันปีและข้าวสาลีหิมะสวรรค์เหล่านี้ ไม่เพียงแต่พวกเขาจะผูกขาดตลาดในอำเภอได้เท่านั้น แต่ตระกูลอู่และพวกขุนนางกังฉินที่คอยกลั่นแกล้งชาวบ้านจะต้องสั่นสะเทือนอย่างแน่นอน ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูด้านนอกมิติก็ดังขึ้นรัวเร็ว พร้อมกับเสียงตะโกนหอบกระهایของเพื่อนบ้านทหารหนุ่มที่หน้าบ้านพัก "พี่กู้! พี่กู้ครับ!แย่แล้ว! เกิดเรื่องใหญ่ที่ตลาดมืดแล้วครับ!" อวี้เหมยและกู้หานสบตากันทันที รอยยิ้มบนใบหน้าของหญิงสาวหุบลงฉับพลัน แววตาคมกราบเปลี่ยนเป็นความเย็นชาในเสี้ยววินาที ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของ "ฟาร์มเมอร์สุขใจ" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ!