ไซต์งานนี้ใครคุม

เสียงกระแทกของม้วนกระดาษพิมพ์เขียวลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็งดังสะท้อนก้องท่ามกลางฝุ่นปูนที่ยังลอยวนในอากาศอบอ้าวของไซต์งาน กลิ่นชื้นของดินผสมซีเมนต์และเหงื่อไคลตีรวนขึ้นจมูก แต่ไม่มีใครสนใจบรรยากาศรอบตัวเท่ากับสายตาคู่คมที่กำลังจ้องเขม็งราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ “ข่าวดีหรือข่าวร้ายของคุณ มันไม่ได้อยู่ในกระดาษแผ่นนี้หรอกครับคุณภูดิศ แต่มันอยู่ตรงเสาต้นที่สามที่คุณสั่งเทปูนทับหน้าต่างหาก” คณินปรายตามองร่างสูงของวิศวกรหนุ่มที่ยืนกอดอกพิงเสาคอนกรีต สไตล์การแต่งตัวลุยๆ ด้วยเสื้อช็อปสีเข้มพับแขนขึ้นถึงข้อศอกกับกางเกงคาร์โก้เปื้อนฝุ่นไม่ได้ทำให้ความโดดเด่นลดลงเลยแม้แต่น้อย ใบหน้าคมคายนั้นกำลังยกยิ้มมุมปาก ยิ้มแบบที่สถาปนิกหนุ่มมือรางวัลอย่างเขาอยากจะคว้าเกรียงปาใส่หน้าสักทีสองที “ปากจัดเป็นไฟเบอร์กลาสเลยนะครับคุณสถาปนิก... เพิ่งเดินเหยียบเข้ามาในไซต์ได้ไม่ถึงห้ามนที คุณก็เริ่มขุดคุ้ยความผิดพลาดของผมซะแล้ว” ภูดิศหัวเราะในลำคอ ก้าวเท้าเข้าประชิดทีละนิดจนคณินต้องถอยหลังโดยอัตโนมัติ “แล้วเสาต้นที่สามที่ว่าเนี่ย มันมีปัญหาตรงไหนเหรอครับ หืม? หรือว่าแบบที่คุณเขียนมา มันแคบเกินกว่าวิศวกรอย่างผมจะทำงานได้ตามมาตรฐานโครงสร้างจริง” “อย่ามาโบ้ยความมักง่ายของคุณให้งานออกแบบของผมนะครับ” คณินเชิดหน้าขึ้น นัยน์ตาสีเข้มฉายแววเย่อหยิ่งอย่างไม่คิดจะยอมลงให้ใคร นิ้วเรียวเคาะลงบนแปลนพิมพ์เขียวรัวๆ “ผมคำนวณสัดส่วนการรับน้ำหนักและการระบายอากาศมาอย่างดีเยี่ยม แต่ที่คุณสั่งเทปูนทับหน้าหนาเกินกว่าสเปกสามเซนติเมตร นั่นมันกำลังทำลายสุนทรียภาพและฟังก์ชันที่ผมตั้งใจดีไซน์ คุณต่างหากที่กำลังทำลายโปรเจกต์นี้ด้วยความมักง่ายของตัวเอง” บรรยากาศรอบตัวอึมครึมลงทันตาเห็น ทีมงานและคนงานก่อสร้างที่ยืนอยู่รอบบริเวณต่างพากันกลืนน้ำลายเอื้อมระอา ไม่มีใครกล้าเข้ามาแทรกกลางระหว่างเสือสองตัวที่กำลังแย่งกันเป็นใหญ่ในอาณาจักรปูนเหล็กแห่งนี้ ภูดิศหุบยิ้ม ดวงตาคมกริบเปลี่ยนเป็นจริงจังในเสี้ยววินาที ความขี้เล่นเมื่อครู่มลายหายไป เหลือเพียงความดุดันและดื้อรั้นในแบบฉบับของวิศวกรโครงสร้างผู้แบกรับความปลอดภัยของตึกทั้งหลัง “คุณมองเห็นแค่ความสวยงามและเส้นสายบนกระดาษครับคุณคณิน แต่ผมมองเห็นความปลอดภัยของคนที่จะเข้ามาอยู่อาศัยในอนาคต” ภูดิศก้าวเข้ามาใกล้จนระยะห่างระหว่างเขaกับคณินแทบไม่เหลือพื้นที่ว่าง กลิ่นกายสะอาดเจือกลิ่นแดดและฝุ่นจางๆ ปะทะเข้ากับจมูกของสถาปนิกหนุ่ม “ถ้าผมไม่เพิ่มความหนาตรงนั้น แรงเฉือนจากโครงสร้างหลักจะทำให้คานรับน้ำหนักไม่ไหวในระยะยาว... ตึกที่คุณออกแบบให้ออกมาสวยเฉียบเป็นนางงาม อาจจะพังครืนลงมาทับคนตายคาห้องนั่งเล่นได้เลยนะครับ” คำพูดนั้นเฉียบคมและทรงพลังพอกับความใกล้ชิดที่บีบคั้นหัวใจ คณินชะงักไปชั่วขณะ ลมหายใจสะดุดเมื่อเงาของร่างสูงทาบทับลงมาบังแสงแดดที่ส่องผ่านโครงสร้างเหล็ก สายตาของทั้งคู่ประสานกันนิ่งสนิท ท่ามกลางเสียงเจาะปูนและเสียงเครื่องจักรไกลๆ รอบตัว แต่ในโสตประสาทของคนทั้งสองกลับเงียบสงบจนได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นรัว สถาปนิกหนุ่มเม้มริมฝีปากแน่น แม้เหตุผลทางวิศวกรรมของอีกฝ่ายจะฟังขึ้นและเป็นสิ่งที่เขาเถียงไม่ออก แต่การต้องยอมจำนนต่อหน้าวิศวกรปากร้ายคนนี้ เป็นสิ่งที่ศักดิ์ศรีของเขาไม่อนุญาตให้ทำเด็ดขาด “งั้นก็พิสูจน์ให้ผมเห็นสครับ... ว่าโครงสร้างที่คุณแก้ มันคุ้มค่ากับการทำลายสัดส่วนที่ผมอุตส่าห์ร่างมาเป็นเดือนๆ” คณินเชิดคอขึ้นท้าทาย ปลายจมูกแทบจะชนกันอยู่รอมร่อ ความโกรธผสมผสานกับกระแสไฟฟ้าประหลาดที่วิ่งพล่านในกระแสเลือดทำให้ใบเนียนขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างไม่ตั้งใจ ภูดิศมองริมฝีปากที่ขยับเถียงฉอดๆ นั้นด้วยแววתิที่ลึกล้ำขึ้น รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นที่มุมปากอีกครั้งอย่างนึกสนุก วิศวกรหนุ่มโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบชิดใบหูขาวสะอาด เสียงทุ้มต่ำพร่าพร่าจงใจแกล้งให้สขนลุกซู่ “ถ้าพิสูจน์แล้วผมชนะ... คืนนี้คุณต้องเลี้ยงข้าวผมเป็นการไถ่โทษ ที่มากล่าวหาว่าผมทำงานมักง่ายนะครับ” “ฝันไปเถอะ! ผมไม่มีวัน—” คำพูดของคณินถูกกลืนหายไปในลำคอทันที เมื่อจู่ๆ เสียงตบมือดังขึ้นสามครั้งจากทางด้านหลังโครงสร้างเสาปูน พร้อมกับเสียงทุ้มทรงอำนาจที่ดังแทรกบรรยากาศตึงเครียดขึ้นมา “คุยกันออกรสดีนี่ครับ... หวังว่าผลงานหน้างานจริง จะออกมาดีเท่าฝีปากที่กำลังเถียงกันอยู่นะครับคุณสถาปนิก คุณวิศวกร” ทั้งคณินและภูดิศผละออกจากกันอย่างรวดเร็วราวกับถูกไฟช็อต หันขวับไปมองผู้มาใหม่ที่ก้าวเท้าเข้ามาในเขตไซต์งานด้วยท่าทีสุขุมและรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก ดวงตาสีเทาเข้มภายใต้กรอบแว่นสายตาราคาแพงกวาดมองแปลนพิมพ์เขียวในมือคณินสลับกับเสาคอนกรีตของภูดิศ ก่อนที่มุมปากนั้นจะยกยิ้มขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ทำเอาบรรยากาศรอบตัวหนาวยะเยือกขึ้นมาในทันที “สวัสดีครับทุกคน... พอดีผมได้รับมอบหมายจากบอร์ดบริหาร ให้เข้ามาเป็น ‘ผู้ตรวจสอบอิสระ’ ประจำโปรเจกต์นี้ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปครับ” ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและคอยสนับสนุน "ดาร์กไนท์" เสมอมานะครับ