เกมการแข่งขัน

"ถ้าพวกคุณยังยืนกรานจะใช้เสาเข็มเจาะขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางแค่หกสิบเซนติเมตรกับตึกสูงสามสิบชั้นแบบนี้ ผมเกรงว่าอีกไม่นาน... สำนักงานสถาปนิก 'Aspace' ของคุณคงต้องเปลี่ยนชื่อเป็น 'อนุสาวรีย์ความมักง่าย' แทนนะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือด้วยความเย้ยหยันดังขึ้นกลางห้องประชุมใหญ่ของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ เอกสารรายงานผลการศึกษาความเป็นไปได้ของโปรเจกต์ 'The Luminary' ถูกโยศิษย์กระแทกลงบนโต๊ะประชุมกระจกเงาวับจนเกิดเสียงดังสนั่น คณินขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นสันนูน ดวงตาคมกริบมองร่างสูงของ 'กรณ์' ผู้บริหารหนุ่มจากบริษัทคู่แข่งตัวฉกาจอย่าง 'K-Engineering' ที่กำลังยืนยันความเหนือกว่าด้วยรอยยิ้มเยาะ วันนี้คือวันตัดสินแบบรวบยอดว่า ใครจะได้เป็นผู้ถือครองสิทธิ์ขาดในการออกแบบและควบคุมโครงสร้างโปรเจกต์มูลค่าพันล้านนี้ แต่วิศวกรมือดีจากบริษัทคู่แข่งกลับใช้แผนสกปรก—ส่งข้อมูลโครงสร้างที่ลดสเปกวัสดุเพื่อให้ประมูลราคาได้ต่ำกว่า มาใช้กดดันบอร์ดบริหาร "คุณกรณ์ครับ การคำนวณฐานรากของผมอิงตามมาตรฐานความปลอดภัยสูงสุด ไม่ใช่เอาตัวเลขต้นทุนมาเป็นตัวตั้งเพื่อเอาใจบอร์ดที่เห็นแก่ตัวบางคน" คณินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง น้ำเสียงนิ่งเรียบแต่เฉียบคมบาดลึกจนคนฟังต้องชะงัก "ปากดีเหมือนเดิมนี่ครับ คุณสถาปนิกมือรางวัล... แต่ความสวยงามบนกระดาษของคุณ มันช่วยชีวิตคนไม่ได้ตอนที่แผ่นดินไหวหรือดินทรุดหรอกนะครับ" กรณ์แค่นหัวเราะ สายตากวาดมองร่างโปร่งด้วยความดูถูก "ถ้าไม่อยากให้แบบร่างราคาแพงของคุณกลายเป็นขยะเปียก ก็ยอมเซ็นยกเลิกสัญญากับทางเราซะ แล้วปล่อยให้มืออาชีพเขาทำต่อเถอะครับ" บรรยากาศในห้องประชุมกดดันจนแทบหายใจไม่ออก บอร์ดบริหารเริ่มกระซิบกระซาบและเอนเอียงไปทางข้อเสนอของคู่แข่ง เพราะตัวเลขงบประมาณที่ต่ำกว่าย่อมดึงดูดใจนักลงทุนมากกว่าความปลอดภัยในระยะยาว คณินกำหมัดแน่นใต้โต๊ะ เขาทุ่มเทกับโปรเจกต์นี้มาครึ่งปี เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อและไอเดียที่กลั่นกรองมาจากจิตวิญญาณ จะให้มาพังทลายลงเพราะเกมการเมืองทางธุรกิจแบบนี้น่ะหรือ ไม่มีทางเสียหรอครับ ทว่า ก่อนที่คณินจะได้สวนกลับด้วยประโยคเชือดเฉือนที่เตรียมไว้ ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท "ขอโทษทีครับ พอดีรถติด... หวังว่าผมคงยังไม่พลาดฉากสำคัญที่หมาป่ากำลังรุมทึ้งลูกแกะหรอกนะครับ" เสียงทุ้มกวนประสาทที่คุ้นเคยดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของ 'ภูดิศ' วิศวกรโครงสร้างคู่หู (และคู่กัด) ประจำตัวของคณิน ที่ก้าวเข้ามาในห้องด้วยชุดสูทสีเข้มยับยู่ยี่เล็กน้อยราวกับเพิ่งผ่านศึกหนักมาหมาดๆ เจ้าตัวส่งยิ้มมุมปากให้บอร์ดบริหาร ก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งเก้าอี้ข้างๆ คณินอย่างถือวิสาสะ คณินเหลือบมองคนข้างกายด้วยความแปลกใจ "นายมาทำอะไรที่นี่..." กระซิบถามลอดไรฟัน "มาช่วยชีวิตภรรยาขี้โวยวายมั้งครับ" ภูดิศกระซิบตอบด้วยเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน พร้อมกับส่งสายตาวิบวับเจ้าเล่ห์มาให้ ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับกรณ์โดยตรง "คุณภูดิศ จากบริษัท 'Build-Tech' สินะครับ" กรณ์หรี่ตามองด้วยความระแวง "โปรเจกต์นี้ถูกประเมินโดย K-Engineering แล้วว่าทางคุณสู้ราคาไม่ไหว การที่คุณดันทุรังเข้ามาแทรกแซงตอนนี้ มันดูน่าสมเพชมากกว่าเท่รึเปล่าครับ" ภูดิศหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบที่มักจะฉายแววขี้เล่นเมื่อครู่ กลับแปรเปลี่ยนเป็นความดุดันจริงจังอย่างรวดเร็ว—โหมดการทำงานที่คณินรู้ดีว่าน่ากลัวและทรงพลังที่สุด "น่าสมเพชเหรอครับ? หึ... งั้นช่วยกรุณาเปิดหน้าจอโปรเจกต์ที่คุณกำลังนำเสนอให้บอร์ดดูใหม่อีกรอบสิครับ คุณกรณ์" ภูดิศดีดนิ้วเบาๆ แทบจะไม่ต้องรอคำอนุญาต มือหนาคว้าแท็บเล็ตบนโต๊ะต่อเข้ากับจอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่ทันที ภาพแปลนโครงสร้างที่กรณ์ใช้กดดันบอร์ดปรากฏขึ้นหราบนจอ "นี่คือโครงสร้างที่คุณเสนอ... เสาเข็มเจาะขนาดหกสิบเซนติเมตร ลึกลงไปสามдцатьเมตร รองรับน้ำหนักตึกสามสิบชั้น บนชั้นดินเหนียวอ่อนของกรุงเทพฯ" ภูดิศลุกขึ้นยืน มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง อีกข้างชี้ไปยังจุดบกพร่องบนจอด้วยความแม่นยำ "คุณกรณ์ครับ คุณเรียนวิศวะมาหรือว่าเรียนปาเป้ามาครับ ถึงได้กล้าคำนวณ Safety Factor ไว้แค่ 1.1 แบบนี้ แค่ลมพายุฤดูร้อนพัดแรงจัดๆ ตึกนี้ก็โยกจนคนข้างในไส้เลื่อนแล้วมั้งครับ หรือถ้าเกิดแผ่นดินไหวขึ้นมาจริงๆ ผมเกรงว่าคนที่จะต้องติดคุกไม่ใช่สถาปนิกแถวนี้หรอก... แต่จะเป็นพวกคุณที่เซ็นอนุมัติงบประหยัดต้นทุนนี่ต่างหาก" สิ้นคำพูดของภูดิศ ห้องประชุมทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบกริบ บอร์ดบริหารหลายคนหน้าถอดสี หันไปมองหน้ากันด้วยความตื่นตระหนก กรณ์หน้าซีดเผือด ขบกรามแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน "คุณ... คุณกำลังใส่ร้ายเรา!" กรณ์ตบโต๊ะลุกขึ้นโวยวาย "ผมไม่ได้ใส่ร้ายครับ ผมเรียกว่า 'แฉความมักง่าย' ต่างหาก" ภูดิศยักไหล่ด้วยท่าทางกวนประสาท "ถ้าไม่อยากให้ผมเอาเอกสารฉบับนี้ส่งให้สภาวิศวกรตรวจสอบจริยธรรมวิชาชีพตอนนี้ ก็เชิญเก็บกระเป๋าแล้วไสหัวออกจากห้องนี้ไปซะดีๆ ดีกว่าครับ" กรณ์กัดฟันกรอดด้วยความแค้นเคือง แต่เมื่อเจอสายตาดุดันและหลักฐานคาตาที่ภูดิศงัดออกมาสู้ เขาจึงทำได้แค่ฮึดฮัดเก็บเอกสารใส่กระเป๋าแล้วเดินกระแทកเท้าออกจากห้องประชุมไปพร้อมกับลูกน้องท่ามกลางความอับอาย เสียงถอนหายใจด้วยความโล่งอกดังขึ้นทั่วห้อง บอร์ดบริหารกล่าวขอบคุณทั้งสองคนอย่างเกรงใจ ก่อนจะรีบอนุมัติงบประมาณและให้สิทธิ์ขาดในการดำเนินการโปรเจกต์แก่คณินและภูดิศทันทีโดยไม่มีข้อแม้ เมื่อประตูห้องประชุมปิดลงและความวุ่นวายทั้งหมดคลี่คลายลง เหลือเพียงความเงียบสงบในห้องประชุมใหญ่ คณินทิ้งตัวลงพนักเก้าอี้ด้วยความเหนื่อยอ่อน ความตึงเครียดที่สะสมมาตลอดหลายชั่วโมงทำให้เขาเผลอหลับตาลงชั่วขณะ "เก่งมากครับ คุณสถาปนิก... เกือบจะรอดอยู่แล้วเชียว ถ้าไม่มีผมมาช่วยกู้หน้าให้" เสียงทุ้มกระซิบชิดริมหู พร้อมกับความอบอุ่นจากฝ่ามือหนาที่เอื้อมมาปัดปอยผมที่ปรกลานสายตาของคณินออกให้อย่างแผ่วเบา คณินลืมตาขึ้น ปะทะเข้ากับนัยน์ตาคมพราวระยับที่มองมาด้วยความหมายลึกซึ้ง ระยะห่างระหว่างใบหน้าของทั้งคู่ใกล้กันเสียจนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยเข้าจมูก ทำให้หัวใจที่ควรจะสงบกลับเต้นรัวขึ้นมาอย่างไม่รักดี "ใครขอให้นายมาช่วย..." คณินเชิดหน้าขึ้น ปากแข็งตามเคยแม้ว่าใบหูจะเริ่มขึ้นสีแดงจัด "ฉันจัดการเองได้อยู่แล้ว" "เหรอครับ?" ภูดิศโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้กว่าเดิม ดวงตาคู่คมสำรวจร่องรอยความเหนื่อยล้าบนใบหน้าสวยคมของคนตรงข้าม รอยยิ้มเจ้าเล่ห์จางหายไป เหลือเพียงแววตาอ่อนโยนที่จ้องมองราวกับจะกลืนกิน "แต่เมื่อกี้... ผมเห็นคุณเกือบจะระเบิดใส่ไอ้กรณ์อยู่แล้วนะ" "นายมัน... น่ารำคาญที่สุดเลยภูดิศ" คณินพึมพำเบาๆ หลบสายตาคู่นั้นไม่ได้เมื่อปลายนิ้วอุ่นของอีกฝ่ายไล้เบาๆ ที่สันกรามของเขาอย่างถือวิสาสะ ภูดิศหัวเราะในลำคอต่ำๆ อย่างอารมณ์ดี เขายื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างใบหูที่ขึ้นสีแดงก่ำด้วยน้ำเสียงพร่าต่ำที่ทำเอาคณินขนลุกซู่ไปทั้งร่าง "น่ารำคาญแต่ก็ขาดผมไม่ได้ใช่ไหมล่ะครับ... งั้นถือว่าที่ผมช่วยวันนี้ มีค่าตอบแทนเป็นดินเนอร์มื้อค่ำนะ ห้ามปฏิเสธเด็ดขาด" คณินเม้มริมฝีปากแน่น กำลังจะอ้าปากปฏิเสธคำชวนหน้าไม่อายนั้น แต่ทว่า... ประตูกระจกห้องประชุมที่ควรจะปิดสนิท กลับถูกผลักเปิดออกอีกครั้งอย่างแรง พร้อมกับร่างของหญิงสาวในชุดสูททسرการผู้เป็นเลขาธิการของประธานบริษัท ที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกจนหน้าซีดเผือด "คุณคณินคะ! คุณภูดิศคะ!แย่แล้วค่ะ... แบบแปลนโครงสร้างหลักของตึก 'The Luminary' ที่เพิ่งอนุมัติเมื่อกี้... ถูกอัปโหลดส่งไปยังสื่อสาธารณะและคู่แข่งทั้งหมดแล้วค่ะ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "ดาร์กไนท์" เสมอมานะครับ