การตัดสินใจครั้งแรก

"ถ้าแกก้าวเท้าออกไปจากแอร์ล็อกนี้ เร็น... ความซวยทั้งหมดของสถานี 'ไร้เงา' จะพุ่งเป้ามาที่หัวแกทันที คาร์ลอสไม่สนหรอกว่าแกจะทำเพื่อใคร มันสนแค่ตัวเลขความเสียหายที่ต้องลดให้ต่ำที่สุด" เอล่ากระแทกปลายนิ้วลงบนแป้นโฮโลแกรมด้วยความเร็วที่แทบมองไม่ทัน เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสีแดงกรีดร้องผ่านลำโพงของห้องควบคุมสำรอง แต่มันเทียบไม่ได้กับเสียงความขัดแย้งในหัวของเร็น เขายืนนิ่งอยู่หน้าประตูกั้นแรงดัน มือหนากำด้ามประแจเหล็กจนขึ้นข้อขาว "พวกเขามีครอบครัวรออยู่ที่สถานีอาณานิคมชั้นใน" เร็นเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าดวงตาของเขาดุดันเหมือนสัตว์ป่าที่ถูกต้อนจนมุม "ฉันเห็นชื่อพวกเขาทุกวันในบัญชีรายชื่อจัดสรรปันส่วนน้ำดื่ม การที่คาร์ลอสจะตัดทิ้งเหมือนขยะในท่อระบายอากาศ... ฉันยอมให้มันเกิดขึ้นไม่ได้" "งั้นแกก็เตรียมตัวเป็นศพรายต่อไปได้เลย" เอล่าหันมามองเขา สายตาที่เคยหยอกล้อบัดนี้เหลือเพียงความเย็นชาที่ปนไปด้วยความห่วงใย "ระบบระบายอากาศโซน 4 กำลังจะปิดตายในอีก 180 วินาที ถ้าแกไปถึงนั่น แกจะต้องล็อกระบบด้วยตัวเอง ซึ่งหมายความว่าแกจะไม่มีทางรอดออกมาทันก่อนที่ไอ้ความกดอากาศมหาศาลนั่นจะฉีกร่างแกเป็นชิ้นๆ" เร็นไม่ได้ตอบ เขาเพียงแค่ดึงหน้ากากออกซิเจนขึ้นมาปิดใบหน้า เสียงลมหายใจของตัวเองดังสะท้อนอยู่ในความเงียบที่หนาวเหน็บของสถานี เขามองไปยังหน้าจอมอนิเตอร์ที่แสดงภาพเพื่อนร่วมงานสามคนกำลังคลานหนีกลุ่มควันที่ลุกลามจากรอยรั่วของเตาปฏิกรณ์สำรอง *ความทรงจำวันนั้น... วันที่สถานีเก่ายุบตัวลง เสียงกรีดร้องของพ่อยังคงก้องอยู่ในหู* "ฉันไม่ได้ทำเพื่อความดีหรอกเอล่า" เร็นพูดขณะกดรหัสผ่านเข้าแอร์ล็อก "แต่ฉันแค่ไม่อยากได้ยินเสียงนั้นซ้ำอีกในฝัน" ฟึ่บ! ประตูไฮดรอลิกเปิดออก เร็นพุ่งตัวเข้าสู่ความมืดมิดของอุโมงค์บริการ ร่างกายของเขาเคลื่อนไหวด้วยสัญชาตญาณของการเป็นวิศวกรที่คุ้นเคยกับโครงสร้างสถานีแห่งนี้ทุกตารางนิ้ว แม้แรงโน้มถ่วงจำลองจะสั่นไหวและผิดปกติจนทำให้เขารู้สึกเหมือนจะอาเจียนออกมา แต่เขาก็ยังคงมุ่งหน้าไปข้างหน้า ท่ามกลางประกายไฟที่แลบแปลบจากสายไฟที่ขาดสะบั้น "เร็น! ฟังนะ!" เสียงของเอล่าแทรกผ่านวิทยุสื่อสารเข้ามา "มีคนพยายามแฮกเข้ามาที่ผังคลังแสง คาร์ลอสกำลังเคลื่อนพลหน่วยพิเศษมาทางโซน 4... มันไม่ได้แค่จะปล่อยให้ตาย แต่มันจะปิดปากทุกคนที่รู้ความจริงเรื่องการทดลองในภาคพื้นลึก!" เร็นชะงักฝีเท้าอยู่ครู่หนึ่ง ความจริงที่เอล่าเพิ่งเปิดเผยเหมือนกระสุนที่เจาะเข้ากลางอก ถ้าคาร์ลอสต้องการปิดปากพยาน การย้อนกลับไปช่วยครั้งนี้ไม่ใช่แค่ภารกิจกู้ภัย แต่มันคือการประกาศสงครามกับผู้บัญชาการที่กุมอำนาจเบ็ดเสร็จของสถานี เขากระโจนผ่านช่องระบายอากาศที่แคบจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นโอโซนและโลหะไหม้ไฟโชยเข้าจมูก ภาพตรงหน้าเริ่มปรากฏร่างของเพื่อนร่วมงานที่กำลังหมอบคลานอยู่ท่ามกลางความมืดมิด พวกเขาขวัญเสียจนไม่รู้ตัวว่าเขากำลังมา "อยู่นิ่งๆ!" เร็นตะโกนผ่านหน้ากากเสียงขุ่น "ผมจะเปิดประตูทางหนีฉุกเฉินให้พวกคุณ แต่ทุกคนต้องวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่ปอดจะอำนวย เข้าใจไหม!" "เร็น... นายมาได้ยังไง?" หนึ่งในนั้นเอ่ยขึ้นด้วยความสั่นเทา "ผู้บัญชาการคาร์ลอสประกาศว่าโซนนี้ถูกสละแล้ว!" "ช่างหัวคาร์ลอสซะ!" เร็นคำรามขณะเสียบอุปกรณ์เจาะช่องนิรภัย "วันนี้ไม่มีใครต้องตายเพราะการตัดสินใจบ้าๆ ของใครทั้งนั้น" วินาทีที่ประตูทางหนีเปิดออก แสงสว่างจ้าจากทางเดินหลักสาดส่องเข้ามา แต่ทว่ามันไม่ใช่แสงไฟนำทางที่พวกเขาคาดหวัง เสียงรองเท้าบูทหนักๆ กระทบพื้นเหล็กดังเป็นจังหวะที่คุ้นเคยและน่าสะพรึงกลัว คาร์ลอสไม่ได้ส่งหน่วยพิเศษมาจัดการกับอุบัติเหตุ แต่เขาเดินนำกลุ่มทหารติดอาวุธครบมือมาด้วยตัวเอง ผู้บัญชาการคาร์ลอสหยุดยืนอยู่หน้าประตูทางหนี แสงจากอาวุธเลเซอร์ของเขาสะท้อนกับกระจกหน้ากากของเร็นที่กำลังพยายามดึงตัวเพื่อนร่วมงานออกไป ใบหน้าของคาร์ลอสเรียบเฉย ไร้ซึ่งความปรานี ราวกับกำลังยืนดูมดปลวกที่กำลังจะถูกกำจัด "ยินดีด้วยที่เลือกทางเดินที่สั้นที่สุดสู่ความตาย เร็น" คาร์ลอสยิ้มเหยียดที่มุมปาก ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้ลูกน้อง "จัดการให้เรียบร้อย อย่าให้เหลือแม้แต่ซากที่ระบุตัวตนได้" ทว่า ก่อนที่นิ้วของทหารจะแตะไกปืน เสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังอยู่ตลอดเวลาพลันเปลี่ยนโทนเสียงเป็นเสียงหวีดหวิวที่แหลมสูงจนแก้วหูแทบแตก เอล่าส่งสัญญาณเตือนสุดท้ายเข้ามาในระบบสื่อสารของทุกคน "เร็น... ฉันเพิ่งเปิดระบบทำลายตัวเองของสถานีส่วนนี้... ถ้าแกยังไม่ถอยออกมา ฉันจะกดระเบิดคอร์ขยายสัญญาณตอนนี้เลย!" เร็นหันไปมองคาร์ลอสที่ใบหน้าเริ่มเปลี่ยนสีด้วยความตระหนกครั้งแรกในรอบหลายปี ในขณะที่เขาเองก็ต้องเลือกระหว่างการทิ้งชีวิตที่ตั้งใจมาช่วย หรือการลากทุกคนไปสู่ความตายพร้อมกับศัตรู มือของเร็นวางบนแผงควบคุมระเบิด และคาร์ลอสก็ยกปืนจ่อที่หน้าผากของเขาในระยะประชิด ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของเร็นและเหล่าผู้รอดชีวิตบนสถานีที่ไร้เงาแห่งนี้ หวังว่าจะได้พบกันในตอนต่อไปครับ - ไฮเปอร์ไดรฟ์