รอยร้าวในความเชื่อ

"นายกำลังทำลายทุกอย่างที่พวกเราสร้างมา เร็น" เสียงของเอล่าดังก้องอยู่ในห้องควบคุมแรงดันที่คับแคบและเต็มไปด้วยกลิ่นอับของโลหะออกไซด์ เธอไม่ได้ตะโกน แต่ความสั่นเครือในน้ำเสียงนั้นบาดลึกกว่าการกรีดร้อง เร็นไม่ตอบ เขาเพียงแค่เพ่งมองหน้าจอกราฟิกสามมิติที่แสดงโครงสร้างอันเปราะบางของสถานีไร้เงา ปลายนิ้วของเขาขยับไปตามแผงวงจรอย่างไร้ความรู้สึก แต่ในดวงตาคู่นั้น... ความเย็นชาที่เคยเป็นเกราะป้องกันกำลังถูกแผดเผาด้วยเปลวไฟสีดำ "ความเชื่อใจน่ะหรือ?" เร็นแค่นยิ้มที่มุมปาก มือที่สวมถุงมือวิศวกรเปื้อนคราบน้ำมันจางๆ "ในสถานที่ที่อากาศถูกปันส่วนตามลำดับชนชั้น ความเชื่อใจก็เป็นแค่ของฟุ่มเฟือยที่ไม่มีใครจ่ายไหวหรอกครับเอล่า คาร์ลอสไม่ได้มองพวกเราเป็นมนุษย์ เขามองเราเป็นเพียง 'ตัวเลข' ที่รอวันหักลบออกไปเมื่อสถานการณ์มันบีบคั้น" "แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลให้คุณต้องไปขโมยรหัสผ่านนิรภัยระดับสูงจากเซิร์ฟเวอร์หลัก!" เอล่าก้าวเข้ามาใกล้ แสงไฟสีแดงจากการแจ้งเตือนสถานะความปลอดภัยสะท้อนบนใบหน้าของเธอ "คุณกำลังจะทำให้ทุกคนบนสถานีนี้กลายเป็นเป้าหมายของระบบทำลายตัวเอง หากคาร์ลอสรู้เข้า... เขาจะไม่ลังเลที่จะสละพวกเราเหมือนที่เขาเคยทำกับคนอื่นๆ" เร็นหันกลับมาเผชิญหน้ากับเธอ ดวงตาของเขาว่างเปล่า ทว่าภายในนั้นกลับซ่อนพายุที่กำลังก่อตัว "เขาสละครอบครัวของผมเมื่อสิบปีก่อน บนสถานี 'ออโรร่า' นั่นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และไม่ใช่ความผิดพลาดทางเทคนิค... ผมเพิ่งค้นพบข้อมูลที่คาร์ลอสซ่อนไว้ในไฟล์เข้ารหัสชั้นต้น นั่นไม่ใช่การตัดสินใจเชิงยุทธศาสตร์ แต่มันคือการทดลองที่ใช้ชีวิตของคนบริสุทธิ์เป็นเดิมพัน" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องควบคุม มีเพียงเสียงหึ่งของระบบระบายอากาศที่ฟังดูคล้ายเสียงหายใจติดขัดของคนใกล้ตาย เร็นไม่ได้มองเอล่าอีกต่อไป เขากลับไปจดจ่อกับข้อมูลชุดใหม่ที่เพิ่งกู้คืนมาได้ มันเป็นบันทึกเสียงที่ถูกบีบอัดอย่างแน่นหนา แต่เมื่อเขากดเล่น เสียงทุ้มต่ำและเยือกเย็นของคาร์ลอสก็ดังก้องขึ้นมา *'การสูญเสียครั้งนี้จะทำให้สถานีอื่นเกิดความตระหนก และนั่นคือสภาวะที่เหมาะสมที่สุดในการดึงงบประมาณกองทัพมาสู่มือเรา... ยอมเสียสละชิ้นส่วนที่ไร้ค่า เพื่อรักษาโครงสร้างที่ยิ่งใหญ่กว่า'* มือของเร็นกำแน่นจนถุงมือหนังส่งเสียงลั่น เอ็นที่ข้อมือปูดนูน ความแค้นที่เคยถูกเก็บกดไว้ด้วยจรรยาบรรณของวิศวกรผู้ซื่อตรง บัดนี้มันได้แตกออกเป็นเสี่ยงๆ เหมือนกระจกที่ถูกกระแทกอย่างแรง เขาไม่ใช่แค่ต้องการเอาชีวิตรอดอีกต่อไป แต่เขาต้องการทำลายระบบที่หล่อเลี้ยงสัตว์ร้ายในคราบผู้นำคนนี้ "คุณจะทำอะไร?" เอล่าถาม เสียงของเธอแผ่วเบาเหมือนคนหมดแรง "ผมไม่ได้จะหนีจากที่นี่อีกต่อไปแล้วครับ" เร็นตอบด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่เต็มไปด้วยแรงอาฆาต "ผมจะเปลี่ยนระบบระบายอากาศของสถานีให้กลายเป็นห้องที่คาร์ลอสต้องคุกเข่าขอชีวิต... เขาทำลายครอบครัวของผมเพื่อสร้างชื่อเสียงงั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้น ผมก็จะทำให้สถานีไร้เงาแห่งนี้กลายเป็นหลุมศพที่เขาต้องฝังตัวเองลงไปพร้อมกับความทะเยอทะยานนั่น" เอล่าเบิกตากว้าง เธอถอยหลังกรูดไปพิงกับผนังโลหะ "คุณไม่ใช่เร็นคนเดิมที่ฉันเคยรู้จัก เร็น... ความแค้นกำลังเปลี่ยนคุณให้กลายเป็นสิ่งเดียวกับที่คุณเกลียดชัง" "อาจจะจริง" เร็นเดินผ่านเธอไปอย่างช้าๆ จังหวะเท้าของเขาหนักแน่นและไร้ความลังเล "แต่ในจักรวาลที่ความยุติธรรมไม่มีอยู่จริง การเป็นปีศาจคือทางเลือกเดียวที่จะได้เห็นศัตรูพังพินาศ" เขาหยิบแผงควบคุมอิเล็กทรอนิกส์ขึ้นมา นิ้วของเขาพิมพ์รหัสลับรัวเร็ว แสงสีฟ้าจากหน้าจอฉาบไล้ใบหน้าของเขาให้ดูคมเข้มและดุดันยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ทันใดนั้น ระบบภายในสถานีก็เกิดการสั่นสะเทือนเบาๆ เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับต่ำเริ่มดังขึ้นทั่วทั้งโถงทางเดิน—นั่นไม่ใช่ความผิดปกติ แต่คือการเปิดประตูสู่หายนะที่เร็นเป็นคนเขียนโปรแกรมไว้ด้วยมือของเขาเอง ในจังหวะที่เร็นกำลังจะกดอนุมัติคำสั่งขั้นสุดท้าย ประตูห้องควบคุมก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับเสียงฝีเท้าของทหารรักษาการณ์ที่หุ้มเกราะหนักย่างกรายเข้ามา แต่คนที่เดินนำหน้าหาใช่ทหารทั่วไปไม่... ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบผู้บัญชาการที่ไร้รอยยับยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า พร้อมกับปืนพกเลเซอร์ที่เล็งตรงมาที่ขมับของเร็นอย่างแม่นยำ "ผมรอเวลานี้มานานแล้ว เร็น" คาร์ลอสกล่าวด้วยรอยยิ้มที่ดูใจดีเกินกว่าจะเป็นสถานการณ์เช่นนี้ "ขอบคุณที่พาผมมายังห้องลับห้องนี้... ตอนนี้ คุณได้ทำลายช่องโหว่ที่ใหญ่ที่สุดของสถานีด้วยมือของคุณเอง และนั่นหมายความว่า... ถึงเวลาที่ผมต้อง 'กำจัดขยะ' ชิ้นสุดท้ายทิ้งเสียที" เร็นไม่ได้ขยับเขยื้อน เขายังคงกดปุ่มค้างไว้โดยไม่หันไปมองคาร์ลอส มุมปากของเขากระตุกยิ้มอย่างอาฆาต ขณะที่นิ้วโป้งของเขาค่อยๆ กดลงบนปุ่มสั่งการทำงานของระบบระบายอากาศที่ถูกดัดแปลงไว้แล้ว "คุณคิดว่าปืนของคุณจะเร็วกว่าการตัดสินใจของผมงั้นหรือ ผู้บัญชาการ?" ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านรอยร้าวในความเชื่อนี้ไปกับผม ไฮเปอร์ไดรฟ์ครับ