ไซเรนแห่งดวงดาว: รอยแตกบนสถานีไร้เงา•ตอนที่ 20

แผนที่ดาวเปลี่ยนไป

ผลงานโดย ไฮเปอร์ไดรฟ์
นิ้วของเร็นหยุดชะงักเหนือแผงควบคุมโฮโลแกรม แสงสีฟ้าอ่อนสะท้อนบนดวงตาที่เหนื่อยล้าของเขา เสียงครางต่ำของระบบระบายอากาศกลายเป็นเพียงเสียงรบกวนในความเงียบที่กดดัน เขาไม่ได้มองหน้าเอล่าที่ยืนพิงผนังโลหะอยู่ข้างหลัง แต่เขารับรู้ถึงลมหายใจที่ติดขัดของเธอได้เป็นอย่างดี "มันไม่มีทางเป็นไปได้ เอล่า" เร็นเอ่ยขึ้น เสียงของเขาแหบพร่าและเย็นชาเหมือนเหล็กกล้าที่ถูกแช่แข็งในอวกาศ "พิกัดของดาวเคราะห์ใกล้เคียงทั้งหมดถูกลบหายไปจากฐานข้อมูลเหมือนไม่เคยมีอยู่จริง" เอล่าขยับตัว ก้าวเข้ามาใกล้จนเห็นรอยร้าวบนแผงวงจรที่เธอพยายามแก้ไขอยู่ เธอถอนหายใจยาว ก่อนจะเคาะนิ้วลงบนโต๊ะโลหะเป็นจังหวะที่บ่งบอกถึงความกระวนกระวาย "ฉันไม่ได้ลบมัน เร็น และระบบป้องกันของสถานีก็ไม่ได้ถูกแฮกจากภายนอก แต่มันถูกสั่งการ... จากศูนย์บัญชาการหลัก" เร็นหันขวับ สายตาคมกริบคู่นั้นจ้องมองเธอราวกับจะค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความกลัว "นั่นหมายความว่าคาร์ลอสกำลังขังพวกเราไว้ในกรงที่ไม่มีประตูทางออก นี่ไม่ใช่ความผิดพลาดของระบบ แต่มันคือการประกาศกักกันตัว" สถานีไร้เงา—นามที่เคยสื่อถึงความมั่นคงและลึกลับในห้วงอวกาศลึก บัดนี้ดูราวกับโลงศพโลหะขนาดยักษ์ที่ลอยเคว้งคว้างท่ามกลางความว่างเปล่า เร็นก้มลงตรวจสอบล็อกไฟล์ที่ถูกซ่อนไว้อีกครั้ง เขากดคำสั่งรัวเร็ว นิ้วเรียวยาวของเขาทำงานสอดประสานกับเครื่องจักรราวกับมันเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกาย ความทรงจำอันโหดร้ายเกี่ยวกับอุบัติเหตุในสถานีรุ่นก่อนผุดขึ้นมาในหัว—ภาพครอบครัวที่ค่อยๆ เลือนหายไปในแรงดันอากาศที่รั่วไหล—ความรู้สึกไร้ทางสู้แบบเดิมกำลังย้อนกลับมา "ถ้าเขาตัดสัญญาณสื่อสารทั้งหมด" เอล่ากระซิบ เสียงของเธอสั่นเครือ "เขาก็ไม่ได้ต้องการให้เราแค่เป็นพยานในการทำภารกิจ แต่เขาต้องการให้เราเป็น 'เชื้อเพลิง' ของแผนการบางอย่างที่โลกภายนอกไม่มีวันได้รับรู้" เร็นไม่ได้ตอบ เขาเพียงแค่ชี้ไปยังหน้าจอหลักที่แสดงแผนที่ดาวแบบเรียลไทม์ จุดแสงที่เคยเป็นดวงดาวและสถานีเครือข่ายรอบๆ ดับวูบลงไปทีละดวง ราวกับมีใครบางคนกำลังเป่าเทียนไขในห้องมืดมิดให้ดับลงทีละเล่มจนหมดสิ้น ความเงียบงันเข้ามาแทนที่เสียงการทำงานของเครื่องจักร ราวกับว่าสถานีแห่งนี้ถูกตัดขาดจากจักรวาลที่เคยรู้จักโดยสิ้นเชิง "เขากำลังทำอะไรกันแน่ คาร์ลอส..." เร็นพึมพำกับตัวเอง ในขณะนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักแน่นของรองเท้าบูทคู่หนึ่งดังสะท้อนก้องมาตามทางเดินโลหะ มันไม่ใช่เสียงฝีเท้าของเจ้าหน้าที่ทั่วไป แต่มันคือจังหวะที่มั่นคงและหยิ่งผยองของผู้ที่ถืออำนาจสูงสุดในสถานีแห่งนี้ เร็นและเอล่าสบตากันทันที ความเย็นวาบแล่นปราดไปตามกระดูกสันหลัง ประตูกั้นห้องควบคุมถูกเปิดออกด้วยเสียงไฮดรอลิกที่แผ่วเบา ร่างของผู้บัญชาการคาร์ลอสปรากฏขึ้นภายใต้แสงไฟสลัว ใบหน้าของเขาดูไร้อารมณ์ แต่ดวงตาคู่นั้นกลับประกายด้วยความกระหายในอำนาจที่ปิดไม่มิด เขาไม่ได้ถืออาวุธ แต่มือข้างหนึ่งของเขากำลังถือแท็บเล็ตที่ส่งแสงสีแดงวาบออกมาเป็นระยะ "ผมหวังว่าพวกคุณคงจะไม่ได้กำลังพยายามสื่อสารกับความว่างเปล่านะครับ" คาร์ลอสเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาเรียบเฉยและสุภาพเกินกว่าจะเป็นคำขู่ "เพราะในวินาทีนี้... สถานีไร้เงาได้กลายเป็นดินแดนอิสระที่ไม่มีกฎหมายใดเอื้อมถึงแล้ว" เร็นยืนขึ้นเต็มความสูง บดบังร่างของเอล่าไว้เบื้องหลัง สายตาของเขามุ่งมั่นและไม่หวั่นเกรง "คุณกำลังฆ่าทุกคนที่นี่ คาร์ลอส พลังงานสำรองจะหมดลงในไม่ช้า และพวกเราทุกคนจะตายในความเย็นยะเยือกนี้" คาร์ลอสหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะเดินตรงเข้ามาใกล้จนหยุดอยู่ที่หน้าจอโฮโลแกรม "ความตายไม่ใช่จุดจบสำหรับผมครับเร็น แต่มันคือการรีเซ็ต... และพวกคุณสองคนคือคนกลุ่มแรกที่จะได้เห็นว่า 'แผนที่ดาว' ใหม่ที่ผมสร้างขึ้น จะเปลี่ยนโฉมหน้าประวัติศาสตร์ไปอย่างไร" เขากดปุ่มบนแท็บเล็ตในมือทันที ทันใดนั้น แสงไฟทั่วทั้งสถานีก็ดับวูบลงเหลือเพียงแสงสีแดงฉานที่กะพริบถี่ๆ เสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นไปทั่วห้องควบคุม เร็นรีบคว้าข้อมือเอล่าไว้แน่นขณะที่แรงสั่นสะเทือนมหาศาลเริ่มสั่นคลอนสถานี ทั้งคู่หันไปมองหน้าจอหลักอีกครั้ง แผนที่ดาวที่เคยว่างเปล่าบัดนี้กลับปรากฏสัญลักษณ์ที่ไม่รู้จักนับพันจุดล้อมรอบสถานีเอาไว้ และจุดเหล่านั้นไม่ได้เป็นของมนุษย์ แต่มันคือสัญญาณจากบางสิ่งที่ลอยตัวอยู่ในความมืดมิด... บางสิ่งที่กำลังรอคอยให้สถานีเปิดประตูต้อนรับ ประตูทางเข้าทิศตะวันออกที่ควรจะเป็นสุญญากาศถูกระบบปลดล็อกอัตโนมัติ เสียงอากาศภายในสถานีที่เริ่มถูกดูดออกไปดังหวีดหวิวราวกับเสียงกรีดร้องของวิญญาณ เร็นเบิกตากว้างเมื่อเห็นเงาร่างมหึมาที่อยู่หลังกระจกนิรภัยชั้นนอกของสถานี คาร์ลอสแสยะยิ้มขณะถอยหลังออกไปที่ทางออก ทิ้งให้พวกเขาทั้งสองคนเผชิญหน้ากับสิ่งที่เขาอัญเชิญมาด้วยตัวเอง "ดูเหมือนว่าแผนที่ดาวของพวกเราจะไม่ได้เปลี่ยนไปแค่ตำแหน่งนะครับ" คาร์ลอสกล่าวทิ้งท้ายก่อนที่ประตูจะปิดลง "แต่มันกำลังจะเปลี่ยนเจ้าของ..." ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเผชิญหน้ากับความสิ้นหวังในครั้งนี้ แล้วพบกันในตอนถัดไปครับ - ไฮเปอร์ไดรฟ์
สารจากนักเขียน (ไฮเปอร์ไดรฟ์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ไซเรนแห่งดวงดาว: รอยแตกบนสถานีไร้เงา นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%