อาหารและอากาศ

"ถ้าคุณกดปุ่มเปิดประตูบานนั้น นั่นเท่ากับคุณประกาศสงครามกับกองกำลังรักษาความปลอดภัยของคาร์ลอสโดยตรงนะ เร็น" เสียงของเอล่าแหบพร่าผ่านเครื่องสื่อสารขนาดจิ๋วที่แนบอยู่กับกระดูกกรรไกร เธอไม่ได้ขู่ แต่นั่นคือความจริงที่ดิบที่สุดในขณะที่เร็นยืนอยู่หน้าแผงควบคุมรหัสผ่านของโกดังหลวง—สถานที่ที่เก็บกักทรัพยากรที่เหลืออยู่เพียงหนึ่งเดียวของสถานีไร้เงา เร็นไม่ตอบ เขากวาดสายตามองไฟสถานะสีแดงที่กะพริบถี่ๆ บ่งบอกถึงการล็อคระบบระดับสูงสุด ความเย็นเยียบของโลหะที่นิ้วมือสัมผัสไม่ได้ทำให้เขาหวั่นไหวเท่ากับภาพของเด็กๆ ในชั้นล่างที่กำลังป่วยด้วยโรคขาดสารอาหารและอากาศที่เริ่มเจือจางลงทุกขณะ "เอล่า" เร็นเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่ทว่าหนักแน่น "คาร์ลอสไม่ได้มองเราเป็นมนุษย์ตั้งแต่ตอนที่เขาลดระดับออกซิเจนในเขตตะวันออกเพื่อประหยัดพลังงานแล้ว ถ้าการขโมยทรัพยากรเพื่อต่อลมหายใจให้คนพวกนี้คือสงคราม งั้นผมก็พร้อมจะเป็นอาชญากร" นิ้วเรียวยาวของวิศวกรหนุ่มรัวลงบนแผงคีย์บอร์ดด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์ปกติ เขาไม่ได้แค่แฮ็กระบบ แต่เขากำลัง 'หลอก' ตัวประมวลผลหลักของสถานีให้เข้าใจว่ากำลังเกิดสถานการณ์วิกฤตที่ต้องเปิดระบบระบายอากาศฉุกเฉิน *ติ๊ด... แควก* เสียงกลไกแม่เหล็กไฟฟ้าถูกปลดล็อคดังสนั่นก้องไปทั่วโถงทางเดินที่มืดมิด เร็นคว้าเครื่องสูบอัดออกซิเจนแบบพกพาติดตัวไว้ ก่อนจะถีบประตูโกดังให้เปิดออก กลิ่นของออกซิเจนบริสุทธิ์และอาหารสังเคราะห์เกรดพรีเมียมลอยปะทะจมูก มันคือกลิ่นของ 'ชีวิต' ที่ถูกกักขังไว้โดยผู้มีอำนาจ "เร็น! เซ็นเซอร์ตรวจจับความร้อนทำงานแล้ว!" เสียงเอล่าตื่นตระหนก "คาร์ลอสรู้ตัวแล้ว เขาเพิ่งสั่งล็อคดาวน์เซกเตอร์ 4 คุณกำลังจะโดนขังอยู่ข้างใน!" "ให้เขาขังไป" เร็นก้าวเท้าเข้าไปในความกว้างใหญ่ของโกดัง แสงไฟจากไหล่เสื้อของเขาเผยให้เห็นลังบรรจุเสบียงที่วางเรียงรายราวกับสุสานแห่งความหวัง "เพราะถ้าผมไม่ได้ของพวกนี้ออกไป คนข้างนอกนั่นก็ตายอยู่ดี" เขารีบคว้าลังออกซิเจนบรรจุถังขนาดเล็ก แต่ในจังหวะที่เขากำลังหมุนตัวกลับ เงาขนาดใหญ่ก็ทอดผ่านพื้นโกดังเข้ามา เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและจังหวะก้าวนั้น เร็นรู้จักมันดีกว่าใคร "ความเมตตาที่ไร้กลยุทธ์ ก็ไม่ต่างอะไรกับการฆ่าตัวตายช้าๆ หรอกนะ เร็น" เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจดังมาจากเงามืด คาร์ลอสยืนกอดอกอยู่ที่หน้าประตูที่เร็นเพิ่งเปิดเข้ามา ในมือของเขามีปืนลำแสงขนาดพกพาที่ไม่ได้เล็งไปที่หัวของเร็น แต่เล็งไปที่ลังออกซิเจนที่เร็นกำลังถืออยู่ "ผู้บัญชาการ" เร็นแค่นยิ้ม แต่ดวงตาของเขากลับนิ่งสนิท "มาถึงเร็วกว่าที่ผมคาดไว้สองนาที สงสัยระบบแจ้งเตือนของคุณจะได้รับการอัปเกรดมาใหม่สินะ" "ผมคุมที่นี่มานานพอที่จะรู้ว่าหนูตัวไหนจะเริ่มกัดแทะผนังสถานีตอนไหน" คาร์ลอสก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น แสงไฟในโกดังเริ่มปรับเป็นสีส้มวาบๆ ซึ่งเป็นสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุด "วางของลงซะเร็น แล้วผมจะถือว่าเหตุการณ์นี้ไม่เคยเกิดขึ้น นายยังมีประโยชน์กับสถานีในฐานะวิศวกรผู้เชี่ยวชาญมากกว่าศพที่ต้องถูกกำจัดทิ้งในเตาเผาขยะ" "ประโยชน์?" เร็นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแฝงไปด้วยความรังเกียจ "ประโยชน์ของคุณคือการรักษาอำนาจบนซากศพของพวกเรา ส่วนผม... ผมแค่ต้องการรักษาลมหายใจของคนที่ยังมีความเป็นคนหลงเหลืออยู่" เร็นตัดสินใจทำในสิ่งที่คาร์ลอสไม่คาดคิด เขาไม่ได้พุ่งเข้าหาคาร์ลอส แต่เขากลับเหวี่ยงลังออกซิเจนไปที่ระบบทำความเย็นกลางโกดังแล้วลั่นไกปืนเลเซอร์ใส่ถังแรงดันของมันทันที! *ตูม!* ก๊าซไนโตรเจนเหลวพุ่งกระจายออกมาเป็นหมอกสีขาวหนาทึบ บดบังทัศนวิสัยทั้งหมดในชั่วพริบตา คาร์ลอสสบถเสียงดังก่อนจะกราดยิงมั่วไปทั่วทิศทาง แสงเลเซอร์สีแดงเฉียดไหล่ของเร็นไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร แต่ในวินาทีที่วิกฤตที่สุดนั้น เสียงของเอล่าก็ดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทของเร็นผ่านหูฟัง "เร็น! ถอยออกมาเดี๋ยวนี้! ฉันเพิ่งพบข้อมูลบางอย่างในฐานข้อมูลของคาร์ลอส... เร็น! สิ่งที่คุณกำลังจะช่วยน่ะ... พวกเขาไม่ใช่แค่พลเรือนธรรมดา!" เร็นที่กำลังพุ่งตัวผ่านกลุ่มควันหยุดชะงักลงครู่หนึ่ง หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความสงสัย "หมายความว่ายังไงเอล่า!" "พวกนั้น... คือนักโทษจากสถานีรุ่นก่อน! คาร์ลอสไม่ได้เก็บพวกนั้นไว้เพื่อการกุศล แต่เขากำลังใช้พวกนั้นเป็นหนูทดลองสำหรับโครงการ 'ไซเรน'! ถ้าคุณช่วยพวกเขาออกไป คุณอาจจะเป็นคนที่ทำลายสถานีนี้ด้วยมือตัวเอง!" ท่ามกลางหมอกสีขาวที่ค่อยๆ จางลง เร็นเห็นเงาร่างของคาร์ลอสที่เดินฝ่าออกมาจากกลุ่มควันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยชัยชนะ แต่สิ่งที่ทำให้เร็นแทบหยุดหายใจไม่ใช่ปืนในมือคาร์ลอส หากแต่เป็นเสียงไซเรนที่ดังขึ้นจากชั้นใต้ดินชั้นล่างสุด... ชั้นที่ห้ามเข้าเด็ดขาด ซึ่งเขากำลังจะไปช่วยคนเหล่านั้นออกมา นั่นไม่ใช่เสียงไซเรนเตือนภัย แต่มันคือเสียงกู่ร้องของบางสิ่งที่ตอบรับการปลดล็อคประตูของเขา! ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับความลับภายใต้เงามืดของสถานีนี้ แล้วพบกันในตอนถัดไปครับ - ไฮเปอร์ไดรฟ์