แผนซ้อนแผนของรติมา

“ถ้าคุณคิดว่ารินรดาคนเก่าจะยอมก้มหัวให้ข้อกล่าวหาเลื่อนลอยเพียงเพราะกระดาษใบเดียวในมือคุณล่ะก็... คุณคิดผิดถนัดค่ะ รติมา” เสียงของลินินเย็นเยียบ ทว่าแฝงไปด้วยพลังอำนาจที่ทำให้บรรยากาศในห้องทำงานของอคินตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก เธอจ้องมองรติมาด้วยดวงตาที่สงบนิ่งราวกับผิวน้ำที่ซ่อนพายุหมุนไว้เบื้องล่าง ในขณะที่อคินนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ ใบหน้าคมสันเรียบตึง ดวงตาคู่นั้นจับจ้องไปที่เอกสารในมือรติมาสลับกับใบหน้าของลินินด้วยความสับสน “หลักฐานการโอนเงินเข้าบัญชีลับในต่างประเทศของเธอมันฟ้องอยู่ตรงนี้ ลินิน!” รติมาขว้างแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะไม้ราคาแพง เสียงกระแทกดังสนั่น “ยอดเงินจำนวนมหาศาลที่ถูกยักยอกไปจากโครงการอสังหาริมทรัพย์ของอัครเดชโภคิน... ทุกอย่างโอนผ่านบัญชีของเธอทั้งนั้น หรือเธอจะบอกว่านี่เป็นฝีมือของผีสางที่ไหน?” อคินคว้าเอกสารขึ้นมาพลิกดู นิ้วแกร่งสั่นระริกด้วยความโกรธหรือความผิดหวัง เขาก็ไม่อาจแยกแยะได้ในวินาทีนี้นัก ดวงตาคมกริบเหลือบมองอดีตภรรยาที่ครั้งหนึ่งเขาเคยคิดว่ารู้จักดีที่สุด ทว่าตอนนี้ทุกอย่างกลับกลายเป็นภาพลวงตา “ลินิน... ตอบผมมา” เสียงของอคินทุ้มต่ำและสั่นพร่า “เงินนี่... หมายความว่ายังไง” ลินินหัวเราะแผ่วเบาในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน แต่มันช่างบาดลึกถึงขั้วหัวใจ “เชื่อคนง่ายขนาดนี้เลยหรือคะ อคิน? แค่แฟ้มเอกสารที่รติมาเตรียมมาสร้างภาพ คุณก็พร้อมจะหันดาบเข้าหาฉันอีกแล้วเหรอ... เหมือนที่เคยทำเมื่อห้าปีก่อนไม่มีผิด” “นี่ไม่ใช่การสร้างภาพนะลินิน!” รติมาแผดเสียง พลางขยับกายเข้าไปเบียดชิดร่างหนาของอคิน มือเรียวสวยลูบไล้ไปตามแผ่นหลังแกร่งของชายหนุ่มอย่างจงใจ “อคินคะ อย่าให้ความสงสารบังตาจนลืมดูว่าผู้หญิงคนนี้เป็นแค่ตัวอันตรายที่จ้องจะสูบเลือดสูบเนื้อบริษัทของคุณ เธออาจจะหาใครสักคนมาแอบอ้างเป็นลูก เพื่อหวังมรดกจากคุณก็ได้” “รติมา!” ลินินตวาดลั่น ดวงตาคู่สวยวาวโรจน์ด้วยความแค้นที่พุ่งพล่าน “จะเล่นงานฉันน่ะได้ แต่หยุดเอาชื่อลูกฉันมาแปดเปื้อนด้วยความคิดสกปรกของคุณ!” ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้อง อคินยืนขึ้นเต็มความสูง ความกดดันจากร่างสูงใหญ่ทำให้รติมาต้องถอยห่างไปก้าวหนึ่ง เขามองลินินด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ก่อนจะหันไปทางรติมา “เรื่องเงินนั่น... ผมจะให้ฝ่ายตรวจสอบจัดการตรวจสอบที่มาที่ไปให้ชัดเจน แต่เรื่องเด็กคนนั้น” อคินเว้นวรรค ดวงตาคู่นั้นดูอ่อนแสงลงเมื่อนึกถึงใบหน้าของเด็กน้อยลีโอ “ผมมีวิธีพิสูจน์ของผมเอง” ลินินกัดริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด เธอรู้ดีว่าเกมนี้รติมาวางหมากไว้อย่างรัดกุม การป้ายสีเรื่องการทุจริตคือการตัดแขนตัดขาเธอออกจากบริษัท แต่เป้าหมายที่แท้จริงคือการทำให้เธอขาดความน่าเชื่อถือจนไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเรียกร้องสิทธิ์ความเป็นแม่ “คุณกำลังตกหลุมที่รติมาขุดไว้ให้กว้างขึ้นทุกทีนะคะ อคิน” ลินินก้าวเข้าไปหาเขา สบตาคมคู่นั้นอย่างไม่เกรงกลัว “แต่ถ้าคุณอยากให้ฉันพัง... ฉันก็จะพังให้ดู แต่จำไว้ว่าเมื่อวันที่ความจริงเปิดเผย คนที่จะไม่เหลืออะไรเลย ไม่ใช่ฉัน... แต่เป็นคุณ” ร่างบางหันหลังเตรียมจะเดินออกไป ทว่ารติมากลับคว้าข้อมือเธอไว้แน่นด้วยแรงอาฆาต “จะรีบไปไหนล่ะ? ผลตรวจ DNA ที่ฉันถืออยู่เนี่ย... ถ้ามันไม่ตรงกับคนชื่ออคิน อัครเดชโภคิน คนที่จะต้องถูกฟ้องร้องข้อหาฉ้อโกงไม่ใช่แค่เรื่องเงินนะ แต่มันรวมถึงเรื่องการปลอมแปลงเอกสารและหลอกลวงด้วย” รติมาแสยะยิ้ม “ผลมันออกมาแล้ว... และฉันก็ถือมันอยู่ในมือนี้เอง” ลินินชะงัก รติมาเปิดแฟ้มออกเผยให้เห็นเอกสารตราครุฑผลตรวจความสัมพันธ์ทางพันธุกรรม อคินก้าวเข้ามาใกล้ด้วยความกระหายอยากจะรู้ความจริง มือหนาคว้ากระดาษแผ่นนั้นมาเปิดอ่าน ทว่าในจังหวะที่สายตาของเขากำลังจดจ้องตัวอักษรบนกระดาษ เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นแทรกกลางบรรยากาศที่กำลังจะแตกสลาย อคินมองหน้าจอด้วยสีหน้าเปลี่ยนไปทันทีที่เห็นชื่อปลายสาย เขาตัดสินใจรับโทรศัพท์ก่อนจะฟังเสียงจากอีกฝั่ง ลำตัวของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรงเมื่อได้ยินประโยคสั้นๆ จากเลขาส่วนตัวที่เฝ้าดูแลเด็กน้อยอยู่ด้านล่าง “คุณอคินครับ... คุณลีโอ... น้องลีโอหายตัวไปจากห้องรับรองครับ!” บรรยากาศในห้องเงียบกริบจนได้ยินเสียงหัวใจเต้น รติมาหน้าซีดเผือดลงทันทีเมื่อเห็นอคินวางสายด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยเพลิงโทสะที่ลุกโชนยิ่งกว่าเดิม เขาหันมาหาลินินและรติมาสลับกัน ก่อนจะโยนผลตรวจในมือทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี “ถ้าลูกฉันเป็นอะไรไป... ต่อให้พลิกแผ่นดินหา หรือต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม... ฉันจะทำให้คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ไม่มีวันได้เห็นเดือนเห็นตะวันอีกต่อไป!” เขาก้าวผ่านทั้งสองคนไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่ทำเอาลินินใจสั่นด้วยความกลัว ทว่าในจังหวะที่อคินกำลังจะพ้นประตูไป รติมาก็แอบยิ้มมุมปากด้วยความสะใจลึกๆ จนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนจากข้อความในโทรศัพท์ของลินินดังขึ้น เป็นภาพวิดีโอสั้นๆ ที่ส่งมาจากเบอร์แปลกหน้า... ภาพของเด็กน้อยลีโอที่กำลังร้องไห้อยู่ในห้องมืดมิด และที่มุมภาพ... รอยสักรูปผีเสื้อบนข้อมือของใครบางคนปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน ซึ่งไม่ใช่ของรติมา... แต่เป็นของคนที่ลินินไว้ใจที่สุด ชฎาพรายไวน์แดง ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความเข้มข้นของเกมชิงไหวชิงพริบนี้มาโดยตลอดนะคะ