รสชาติแห่งชัยชนะ

เสียงกระแทกของถาดไม้สนเนื้อหยาบกระทบลงบนโต๊ะไม้ไผ่ดัง *ปัง* เรียกสายตาของผู้คนนับสิบชีวิตในตลาดมืดแห่งอำเภอหง Shān ให้หันขวับมามองเป็นตาเดียว กลิ่นหอมฟุ้งของพริกหมาหล่าที่คั่วจนหอมกรุ่นเคล้ากับน้ำมันพริกสีแดงฉาน และความกรอบกรุบของกระดูกหมูตุ๋นยาจีนที่เคี่ยวจนเปื่อยนุ่มละลายในปาก ลอยตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ แค่เพียงลมพัดผ่านวูบเดียว น้ำลายในปากของทุกคนก็พลอยสอขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ "หมดแล้วครับ! ของวันนี้หมดเกลี้ยงแล้วครับพี่น้อง!" เสียงตะโกนก้องด้วยความดีใจของหลินฟางดังขึ้น ท่ามกลางความตกตะลึงของฝูงชน สินค้าแปรรูปจากมิติฟาร์มสมุนไพรและฝีมือการปรุงอาหารระดับเชฟมือทอง ทั้งเนื้อแดดเดียวทอดสมุนไพรและเต้าหู้โฮมเมดสูตรพิเศษ ล็อตใหญ่ที่ตั้งใจว่าจะขายให้หมดภายในช่วงบ่าย กลับถูกกวาดซื้อจนเกลี้ยงแผงภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมง รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าเรียวสวย เม็ดเหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้าจากการวุ่นวายตักอาหารเสิร์ฟ แต่ดวงตากลับเป็นประกายเจิดจ้าด้วยความภาคภูมิใจ เงินในตะกร้าไม้ไผ่ใต้โต๊ะถูกกองทับถมกันจนแทบจะล้นออกมา ทั้งธนบัตรใบย่อยและตั๋วอาหารส่งเสริมการเกษตรสะท้อนมูลค่ามหาศาล กำไรในวันนี้พุ่งสูงทำลายสถิติใหม่ตั้งแต่เธอย้ายมาอยู่ที่นี่ เฉินหลง สามีหนุ่มนายทหารร่างสูงใหญ่ที่ยืนคุมเชิงรักษาความปลอดภัยอยู่ข้างแผงมาตลอด ก้าวเข้ามาใกล้พร้อมกับยื่นผ้าสะอาดซับเหงื่อให้ภรรยา ดวงตาคมกริบที่มักจะนิ่งสงบเวลานี้กลับทอประกายอ่อนโยนและภาคภูมิใจในตัวภรรยาคนสวยอย่างปิดไม่มิด "เหนื่อยไหมครับคนเก่ง?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามอย่างนุ่มนวล พร้อมกับมือหนาที่ช่วยจัดเก็บอุปกรณ์บนโต๊ะอย่างคล่องแคล่ว "ดูสิครับ คนยังต่อแถวอยู่เลยแต่ของเราไม่เหลือแม้แต่น้อยเดียว แบบนี้เห็นทีผมคงต้องช่วยคุณขยายพื้นที่ฟาร์มในมิติเพิ่มอีกสักแปลงแล้วกระมังครับ ถึงจะผลิตให้ทันความต้องการของตลาดได้" หลินฟางรับผ้ามาเช็ดหน้าพลอยหัวسะเราะเบาๆ "ใครจะไปคิดล่ะครับว่ากระแสตอบรับจะดีขนาดนี้ ตอนแรกฉันกังวลแทบแย่ว่ารสชาติแบบนี้จะจัดจ้านเกินไปสำหรับคนยุคนี้เสียอีก" บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความสุขและความอิ่มเอมใจ ชัยชนะก้าวแรกในโลกยุค 70 นี้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า ด้วยมันสมอง สองมือ และทรัพยากรในมิติฟาร์ม เธอกำลังสร้างอาณาจักรขนาดย่อมขึ้นมาได้อย่างมั่นคง โดยไม่ต้องพึ่งพาเงินทองจากใครหน้าไหน ทั้งยังตบหน้าบรรดาญาติผู้พี่และแม่เฒ่าหลี่ที่คอยดูถูกเหยียดหยามได้อย่างเจ็บแสบ ทว่า ในขณะที่ทั้งสองกำลังช่วยกันนับเงินท่ามกลางบรรยากาศชื่นมื่น เสียงตบมือเยาะเย้ยถากถางก็ดังแหวกฝูงชนที่กำลังทยอยแยกย้ายเข้ามา "แหมๆๆ ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าจนหางตั้งเลยนะนังสะใภ้รองหลิน! รวยอู้ฟู่ขนาดนี้ คงลืมไปแล้วกระมังว่ายังมีแม่สามีแก่ๆ ที่นอนซมรอความเมตตาอยู่ที่บ้านตระกูลเฉิน!" ร่างท้วมของแม่เฒ่าหลี่ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าแผง ดวงตาหรี่เล็กกวาดมองกองเงินในตะกร้าด้วยความโลภจนแทบจะถลونออกมา ข้างกายมีหลานสาวตัวแสบยืนทำหน้าเยาะเย้ยอยู่ไม่ห่าง หลินฟางหรี่ตาลงทันที รอยยิ้มบนใบหน้าเลือนหายไปแทนที่ด้วยแววตาเฉียบคม เธอยืนขึ้นเต็มความสูง ก้าวออกไปเผชิญหน้ากับแม่สามีตัวแสบที่จ้องจะสูบเลือดสูบเนื้อไม่เว้นแต่ละวัน โดยมีเงาร่างสูงใหญ่ของเฉินหลงก้าวตามมาประชิดเคียงข้าง ปกป้องภรรยาด้วยรัศมีเย็นเยียบที่แผ่ซ่านจนแม่เฒ่าหลี่ต้องสะดุ้งถอยหลังไปก้าวหนึ่ง "แม่มาทำอะไรที่นี่ครับ?" เฉินหลงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกดต่ำอันตราย ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังผู้ให้กำเนิดอย่างไร้เยื่อใย "ฉันก็มาทòi... เอ๊ย มาเยี่ยมลูกชายกับสะใภ้กตัญญูไงล่ะ!" แม่เฒ่าหลี่ปรับสีหน้าอย่างรวดเร็ว ปั้นน้ำตัวเป็นน่าสงสารทันทีที่เห็นสายตาของลูกชาย "เห็นพวกแกหาเงินได้เป็นกอบเป็นกำขนาดนี้ ในฐานะแม่ฉันก็ควรจะได้ส่วนแบ่งครึ่งหนึ่งเพื่อเอาไปจุนเจือครอบครัวไม่ใช่รึไง! อีกอย่าง... ฉันมีเรื่องด่วนจะบอกพวกแก..." แม่เฒ่าหลี่เว้นจังหวะ ยิ้มเหี้ยมเกรียมที่มุมปาก ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวดิ่งวูบลงในพริบตา "...มีคนจากในเมืองหลวงมาตามหาแกแล้วนะ ตาเฉินหลง! และดูเหมือนว่า 'คู่หมั้นตัวจริง' ของแก... จะยืนรออยู่ที่บ้านเราเรียบร้อยแล้ว!" ขอขอบพระคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับ "ฟาร์มเมอร์สุขใจ" ในตอนนี้นะครับ