เมื่อของดีต้องแบ่งปัน

"แบงค์สิบสองใบกับไข่ไก่เค็มเกรดพรีเมียมอีกสามตะกร้า... หมดเกลี้ยงภายในเวลาไม่ถึงเคาต์เตอร์กะพริบตาครับสหายหลิน!" เสียงกระซิบแหบพร่าแต่แฝงด้วยความตื่นเต้นระคนยินดีของ ‘จางหมิง’ พ่อค้าคนกลางแห่งตลาดลับย่านชานเมืองดังขึ้น พร้อมกับมือหยาบกร้านที่ยื่นห่อกระดาษหนังสือพิมพ์เก่าๆ ซึ่งซุกซ่อนธนบัตรปึกหนาไว้ด้านใน ส่งผ่านมายังมือของหลินฟางอย่างระมัดระวัง หลินฟางเพียงแค่กวาดสายตาปราดเดียวก็รู้ว่ายอดขายในค่ำคืนนี้ทะลุเป้าหมายที่เธอวางไว้ไปไกลโข กลิ่นไอของความสำเร็จเคล้าคลอไปกับกลิ่นอับชื้นของโกดังร้างหลังตลาดลับแห่งนี้ มันช่างหอมหวลเสียยิ่งกว่ากลิ่นเครื่องเทศตุ๋นในหม้อดินเสียอีก "ดูท่าทาง ‘ไข่พะโล้สูตรโบราณ’ และ ‘น้ำพริกกากหมูสมุนไพร’ ของผมจะถูกปากสหายในตลาดลับไม่น้อยเลยสินะครับ" หลินฟางเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้าที่อาบไล้ด้วยแสงไฟสลัวจากตะเกียงน้ำมันก๊าด ดวงตาคู่สวยประกายระยิบระยับด้วยความมั่นใจ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ยุคเจ็ดสิบนี้เต็มไปด้วยความฝืดเคืองและความหวาดระแวง แต่ในมุมมืดของสังคม การแสวงหาความสุขทางลิ้นรสคือสิ่งที่ไม่เคยถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น และนั่นคือช่องว่างที่เชฟสาวผู้ทะลุมิติอย่างเธอใช้กอบโกยความมั่งคั่งทีละเล็กทีละน้อย ย้อนกลับไปเมื่อสองสัปดาห์ก่อน หลินฟางเป็นเพียงสะใภ้ไร้ค่าในสายตาของแม่เฒ่าหลี่ ผู้หญิงที่วันๆ เอาแต่ก่นด่าและจ้องจะสูบเลือดสูบเนื้อเธอกับสามีผู้ซื่อบื้อ ทว่านับตั้งแต่เธอตัดสินใจดึงเอา ‘มิติฟาร์มสมุนไพรและห้างสรรพสินค้า’ ออกมาใช้ควบคู่กับฝีมือปลายจวักระดับเชฟ ชีวิตของเธอก็พลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือ "สหายหลิน... ว่าแต่พรุ่งนี้จะมีสินค้าประเภทเนื้อเข้ามาเพิ่มอีกไหมครับ? มีลูกค้ากระเป๋าหนักระดับหัวหน้าสหกรณ์ส่งของคนหนึ่ง แอบกระซิบถามหา ‘หมูสามชั้นตุ๋นซีอิ๊วสูตรพิเศษ’ ของคุณมาสองวันติดแล้วนะ เขาบอกว่าต่อให้ต้องจ่ายแพงเป็นสองเท่าเขาก็ยอม!" จางหมิงโน้มตัวเข้าไปใกล้ ลดเสียงกระซิบให้เบาลงไปอีก เพราะเกรงว่าหูสัปปะดดของพวกหน่วยลาดตระเวนจะผ่านมาได้ยิน หลินฟางเลิกคิ้วเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากเผยความเจ้าเล่ห์ออกมาวับหนึ่ง หมูสามชั้นจากมิติฟาร์มของเธอทั้งสด สะอาด และไร้สารพิษ ยิ่งนำมาตุ๋นด้วยไฟอ่อนๆ กับเครื่องเทศลับในมิติด้วยแล้ว เนื้อสัมผัสย่อมละลายในปากจนแทบไม่ต้องเคี้ยว เป็นใครก็ย่อมอดใจไม่ไหว "เรื่องเนื้อหมู... ไม่มีปัญหาหรอกครับสหายจาง แต่เงื่อนไขเดิมคือ ผมต้องการเปลี่ยนเป็น ‘ตั๋วอุตสาหกรรม’ และ ‘เกลือสินเธาว์คุณภาพดี’ เป็นหลัก เงินสดเอาแค่พอประมาณก็พอ" หลินฟางยื่นข้อเสนออย่างฉลาด เธอรู้ดีว่าในยุคนี้เงินสดอาจมีค่า แต่ตั๋วแลกสินค้าและวัตถุดิบหายากคืออาวุธที่แท้จริงในการขยายอาณาจักรธุรกิจย่อมๆ ของเธอ จางหมิงพยักหน้ารัวๆ อย่างพึงพอใจ พ่อค้าคนนี้ได้ประโยชน์จากฝีมือการทำอาหารของหลินฟางไม่น้อยไปกว่ากัน เขารับประกันความปลอดภัยและเป็นหูเป็นตาให้เธอในตลาดลับแลกกับส่วนแบ่งที่งามหยด ทว่า... ในขณะที่บรรยากาศกำลังดำเนินไปอย่างราบรื่น เสียงฝีเท้าฝ่าความมืดของตรอกด้านนอกก็ดังขึ้นกะทันหัน! *ตึง! ตึง! ตึง!* ไม่ใช่เสียงย่องเบา แต่เป็นเสียงรองเท้าคอมแบตหนาหนักที่กระทบพื้นดินอย่างจงใจ สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของหลินฟางพุ่งพล่าน หัวใจกระตุกวูบ จางหมิงหน้าซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด เขารีบคว้าห่อเงินยัดใส่มือหลินฟางทันทีพร้อมกับดันร่างเธอล้มหลบไปหลังกองลังไม้เก่า "ซวยแล้ว! หน่วยตรวจการพิเศษนอกเครื่องแบบ... ทำไมพวกมันถึงไวจังวะ!" จางหมิงสบถเบาๆ ด้วยความตระหนก หลินฟางซ่อนตัวอยู่หลังลังไม้ กลิ่นฝุ่นละอองและไม้เก่าคละคลุ้งอยู่ในโพรงจมูก เธอนิ่งสงบ ไม่ตื่นตระหนกจนเสียกระบวน มือเรียวสัมผัสเบาๆ ไปที่แหวนมิติบนนิ้ว เผื่อว่าจำเป็นต้องดึงเอาวัตถุดิบหรือเครื่องมือป้องกันตัวออกมาฉุกเฉิน แสงไฟฉายสาดส่องกวาดผ่านรอยแตกของลังไม้ เสียงรองเท้าหยุดยืนอยู่หน้าประตูโกดังร้างพอดี "เปิดประตู! ทางการได้รับแจ้งว่ามีแหล่งค้าขายสินค้าเถื่อนและเก็งกำไรผิดกฎหมายในบริเวณนี้ ใครอยู่ข้างใน ออกมาให้หมด!" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยสั่งการด้วยน้ำเด็ดขาดและเย็นเยียบ เสียงนั้น... คุ้นหูอย่างประหลาด! หลินฟางขมวดคิ้วมุ่น หัวใจที่เต้นรัวเริ่มเปลี่ยนจังหวะเป็นความสงสัย ดวงตาคู่สวยพยายามมองลอดรอยแตกของลังไม้ออกไปด้านนอก ท่ามกลางแสงไฟฉายที่สาดส่องเข้ามา เงามืดของนายทหารหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบเต็มยศก้าวเข้ามาในโกดัง แผ่นหลังกว้างและไหล่ผึ่งผายที่คุ้นเคยดีทำให้เธอแทบหยุดหายใจ นั่นมัน... พันจ่าอากาศเอกเฉินหลง สามีผู้เคร่งขรึมและรักความถูกต้องของเธอมิใช่หรือ!? แล้วเหตุใดสามีสายสัตย์ซื่อผู้ไม่เคยหยิบจับเรื่องเทาๆ ถึงได้นำทีมบุกทลายตลาดลับที่เธอหาเงินอยู่ล่ะนี่! ทว่า ก่อนที่หลินฟางจะได้คิดหาทางออก ดวงตาคมกริบของเฉินหลงก็กวาดมองมายังกองลังไม้ที่เธอกำลังซ่อนตัวอยู่พอดี ราวกับเขารู้ว่ามีบางอย่างซ่อนอยู่หลังนั้น น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นด้วยความเย็นชาที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวหนתทึบลงทันตาเห็น "ตรงนั้น... ใครซ่อนอยู่? ออกมาเดี๋ยวนี้!" ขอขอบพระคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับ "ฟาร์มเมอร์สุขใจ" ในตอนนี้นะครับ