เกมเริ่มขึ้นแล้ว

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารหนาปึ้กบนโต๊ะประชุมกระจกนิรساويดังสะท้อนก้องห้องประชุมใหญ่ชั้นสี่สิบของสำนักงานกฎหมายใจกลางกรุง เอกสารนับร้อยหน้าในคดีความระหว่างบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่กับกลุ่มชาวบ้านชุมชนริมคลอง ถูกกองไว้ตรงกึ่งกลางระหว่างคนสองคนที่มีอุดมการณ์อยู่คนละขั้วโลก รวินันท์ (วิว) ยืนกอดอกนิ่ง ดวงตาสีดำสนิทภายใต้กรอบแว่นสายตาบางเบาดั่งคมมีดที่พร้อมเฉือน เธอมองร่างสูงโปรดของ กวินท์ (กันต์) ซึ่งหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังแท้ราคาแพงอย่างสบายอารมณ์ ชายหนุ่มในชุดสูทตัดเย็บประณีตส่งยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เธอมองว่ามันคือหน้ากากของนายทุนผู้ไร้หัวใจ "คุณรวินันท์ใจร้อนเสมอเลยนะครับ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น เรียบเรื่อยแต่ทรงพลัง "ทั้งที่เอกสารชุดนั้น ผมตั้งใจให้ทีมงานจัดส่งอย่างเป็นทางการในช่วงบ่าย การที่คุณบุกมาถึงห้องประชุมส่วนตัวของผมในเครือข่ายสำนักงานกฎหมายฝั่งตรงข้ามแบบนี้... ผมควรตีความว่าเป็นความกระตือรือร้น หรือความหวาดกลัวที่คุณรู้ว่ากำลังจะแพ้กันแน่ครับ" รวินันท์ไม่สะทกสะท้าน เธอก้าวเข้าไปประชิดโต๊ะกระจก โน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อกดดันผ่านสายตา "ดิฉันเรียกว่า 'การตัดตอนความหยิ่งยโส' ของคุณต่างหากค่ะ... เอ้ย... ครับ" เธอกลืนคำพูดตามสัญชาตญาณเมื่อเผลอใช้สรรพนามที่ไม่เข้ากับความตั้งใจ แต่แก้เกมได้อย่างรวดเร็วด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ดิฉันมาที่นี่เพื่อเตือนสติคุณว่า เอกสารชิ้นนี้ที่พยายามบิดเบือนกรรมสิทธิ์ที่ดิน มันใช้หลอกศาลได้แค่กับผู้พิพากษาที่ตาถั่วเท่านั้น ซึ่งดิฉันมั่นใจว่าท่านไม่ได้ตาบอด" กวินท์หัวเราะในลำคอเบาๆ เขายกมือขึ้นประสานกันไว้ใต้คาง ดวงตาคมกริบมองสำรวจหญิงสาวตรงหน้าตั้งแต่ปลายผมจรดปลายรองเท้า ไม่ใช่ด้วยสายตาแทะโลม แต่เป็นสายตาของนักล่าที่กำลังวิเคราะห์จุดอ่อนของเหยื่อ "คุณยังดุดันเหมือนเดิมเลยนะครับ วิว... เอ่อ ขอโทษทีครับ คุณรวินันท์" กวินท์จงใจเปลี่ยนสรรพนามเพื่อสร้างความปั่นป่วนทางจิตวิทยา "แต่โลกของธุรกิจไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยความถูกต้องตามตำราเรียนกฎหมายหรอกนะครับ มันขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์ ความเสี่ยง และตัวเลขที่คำนวณได้ ชาวบ้านพวกนั้นได้เงินชดเชยมากกว่าราคาประเมินสามเท่า... ทำไมคุณถึงต้องดึงดันพาพวกเขาเอาไข่ไปกระทบหินด้วยล่ะครับ หรือว่า... มีใครบางคนในอดีตเคยสอนให้คุณเกลียดคนรวยฝังกระดูกดำ?" รวินันท์ชะงักไปชั่วเสี้ยววินาที ดวงตาไหววับด้วยประกายแห่งความเจ็บปวดที่ซ่อนไว้ลึกสุดขั้ว ปมในอดีตที่พ่อของเธอซึ่งเป็นทนายความตงฉินต้องล้มละลายและตรอมใจตายเพราะอำนาจเงินทุนข้ามชาติ ถูกขุดคุ้ยขึ้นมาสะกิดแผลเก่าอย่างแม่นยำ แต่นั่นยิ่งทำให้เธอกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อดึงสติกลับมา รอยยิ้มเยาะหยันผุดขึ้นที่มุมปาก "คนอย่างคุณกันต์คงไม่เข้าใจหรอกค่ะ... เอ๊ย ครับ" รวินันท์เน้นเสียงคำว่า 'ครับ' อย่างประชดประชัน "ความศรัทธาของมนุษย์มันไม่ได้ตีราคาเป็นตัวเลขในบัญชีธนาคารได้ คุณอาจจะซื้อกฎหมายได้ ซื้อพยานได้ หรือแม้แต่ซื้อความเงียบของคนในชุมชนได้... แต่คุณไม่มีวันซื้อจิตวิญญาณของดิฉันได้แน่นอน" กวินท์ลุกขึ้นยืนช้าๆ ความสูงของเขาทำให้บรรยากาศในห้องแคบลงถนัดตา เขาก้าวเข้ามาใกล้จนระยะห่างเหลือเพียงแค่ก้าวเดียว กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสมกับกลิ่นอายความกดดันแผ่ซ่านออกมา รวินันท์ไม่ถอยหลัง เธอเชิดหน้าขึ้นสบตาเขาตรงๆ แม้หัวใจจะเต้นรัวด้วยแรงปะทะทางอารมณ์ที่รุนแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน "ใครบอกว่าผมอยากซื้อจิตวิญญาณคุณล่ะครับ รวินันท์" เสียงของกวินท์ทุ้มต่ำและใกล้จนเกือบชิดใบหู "สิ่งที่ผมสนใจ... มีเพียงแค่การได้เห็นคุณยอมจำนนต่อหน้าผมด้วยความเต็มใจต่างหากล่ะครับ" บรรยากาศในห้องเงียบงันลงทันที เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานแข่งกับเสียงหัวใจที่เต้นระรัว ทั้งสองยืนสบตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร สงครามประสาทดำเนินมาถึงจุดที่เส้นด้ายแห่งความอดทนตึงเปรี๊ยะ ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งสั้นๆ ก่อนที่ประตูกระจกจะถูกผลักเปิดออกโดยเลขาฯ ส่วนตัวของกวินท์ สีหน้าของอีกฝ่ายตื่นตระหนกจนเห็นได้ชัด "ท่านประธานครับ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ" เลขาฯ หอบหายใจถี่รัว "มีคนส่งเอกสารชุดใหม่เข้ามาที่แผนกคดี เป็นสำเนาสัญญาซื้อขายที่ดินฉบับจริงเมื่อสามสิบปีก่อน... และ... และลายเซ็นในนั้นไม่ใช่ของตัวแทนชุมชน แต่เป็น... ของคุณพ่อคุณกวินท์เองครับ!" กวินท์ชะงัก สีหน้าที่เคยเยือกเย็นและควบคุมสถานการณ์ได้ทั้งหมดในพริบตา กลับแปรเปลี่ยนเป็นความตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด เขารีบหันขวับกลับไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์และเอกสารที่ถูกวางพาดไว้บนโต๊ะทำงานด้านหลัง รวินันท์เบิกตากว้างเล็กน้อย ความตกใจฉายชัดในแว่นสายตา เธอมองหน้ากวินท์ที่ตอนนี้แววตาเต็มไปด้วยความลับดำมืดที่ถูกเปิดโปงออกครึ่งหนึ่ง และในวินาทีนั้นเอง เธอก็รู้ทันทีว่า... เกมนี้เพิ่งเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง และไม่มีใครคาดเดาได้เลยว่า ใครจะเป็นคนถือไพ่ใบสุดท้าย ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางสำรวจมุมมืดของจิตใจมนุษย์ไปด้วยกันนะครับ