ข้อเสนอจากซาตาน

คราบกาแฟเย็นชืดที่ก้นแก้วกระดาษราคาแพงสะท้อนเงาไฟนีออนสีส้มจากป้ายโฆษณาตึกฝั่งตรงข้าม มันกะพริบถี่ๆ ราวกับจังหวะชีพจรของกรุงเทพมหานครที่ไม่เคยหลับใหล รวินันท์ละสายตาจากหน้าจอแล็ปท็อป ปลายนิ้วเรียวยาวที่สวมแหวนเงินเกลี้ยงเกลาเคาะโต๊ะทำงานไม้สักแท้เบาๆ สามครั้ง—จังหวะที่มักเกิดขึ้นเวลาที่สมองอันเฉียบคมของเธอพยายามคำนวณความเป็นไปได้ทั้งหมดบนความฉิบหายที่กำลังจะเกิดขึ้น เอกสารคดีฉ้อโกงทรัพย์มูลค่าหลายร้อยล้านของกลุ่มทุนอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ถูกกองสุมอยู่ตรงหน้า ตัวหนังสือฟอนต์มาตรฐานบนกระดาษเอ A4 สีขาวสะอาดนั่นแหละที่ซ่อนหยาดเหงื่อและคราบน้ำตาของคนตัวเล็กๆ เอาไว้มากมาย และเธอก็คือทนายความที่ถูกจ้างมาเพื่อ "ปิดปาก" หรือไม่ก็ "ปิดเกม" ให้สวยงามที่สุด "คุณอ่านมันช้ากว่าที่ผมคิดนะ ทนายรวินันท์" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นหูดังขึ้นจากมุมมืดของห้องทำงานส่วนตัว แสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะขับให้โครงหน้าคมคายของชายหนุ่มดูโดดเด่นราวกับรูปสลัก กวินท์นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังสีเข้ม แววตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องมาที่เธอ นิ่งสนิท ทว่าซ่อนประกายความเจ้าเล่ห์แบบนักล่าที่รอคอยเหยื่อเดินเข้ามุมอับ รวินันท์ไม่แม้แต่จะสะดุ้ง เธอยกกาแฟขึ้นจิบ แม้รู้ว่ามันจืดชืดและขมฝาด "ฉันชอบอ่านหนังสือประเภทย่อยยากค่ะ... โดยเฉพาะหนังสือที่ผู้มีอำนาจพยายามซ่อนไส้เน่าๆ ไว้ใต้ปกหนังราคาแพง" เธอจงใจเน้นเสียงคำว่า 'ผู้มีอำนาจ' พร้อมกับปรายตามองชายหนุ่มผู้ดำรงตำแหน่งซีอีโอของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่กำลังเป็นข่าวฉาวโฉ่ กวินท์หัวเราะในลำคอ เสียงนั้นทุ้มต่ำและระคนความขบขัน เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานของเธอทีละน้อย กลิ่นน้ำหอมกลิ่นไม้จันทน์ผสมความเย็นยะเยือกของเครื่องปรับอากาศลอยมาแตะจมูก "คุณนี่ปากจัดไม่เปลี่ยนเลยนะครับ วิว... น่าเสียดายที่ความยุติธรรมที่คุณศรัทธา มันกินเป็นอาหารไม่ได้หรอก" "ความยุติธรรมอาจจะกินไม่ได้ค่ะคุณกวินท์ แต่มันทำให้คนนอนหลับเต็มตื่นโดยไม่ต้องระแวงว่าจะมีใครเอาหมายจับมาแปะหน้าประตูบ้านตอนตีสาม" รวินันท์สวนกลับทันควัน นัยน์ตาสีดำสนิทสะท้อนภาพใบหน้าของเขาอย่างไร้ความเกรงกลัว เธอเติบโตมาจากซากปรักหักพังของครอบครัวที่พังทลายเพราะอำนาจเงินและความอยุติธรรม บทเรียนในอดีตสอนให้เธอกลายเป็นป้อมปราการที่แข็ง กวินท์หยุดยืนอยู่ห่างจากโต๊ะเพียงแค่เอื้อมมือ เขาวางแฟ้มเอกสารสีดำสนิทลงบนกองกระดาษคดีของเธอ แรงกระแทกเบาๆ ทำให้เอกสารกระจัดกระจายเล็กน้อย "ถ้าอย่างนั้น คุณคงไม่สนใจข้อเสนอที่ทำให้คุณได้ทั้งความถูกต้อง... และการล้างแค้นให้พ่อของคุณหรอกกระมัง" ลมหายใจของรวินันท์สะดุดไปเสี้ยววินาที คำว่า 'พ่อของคุณ' ทำลายเกราะป้องกันที่เธอสร้างขึ้นมานานหลายปีจนร้าวลึก นัยน์ตาคู่คมเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกลับมาควบคุมความรู้สึกได้อย่างรวดเร็ว เธอกัดริมฝีปากแน่นจนซีดเผือด "คุณหมายความว่ายังไง" เสียงของเธอกระด้างขึ้นโดยอัตโนมัติ ความนิ่งสงบเมื่อครู่ถูกสั่นคลอนด้วยชื่อของชายผู้เป็นแผลเป็นในจิตใจ กวินท์โน้มตัวลงมาใช้มือสองข้างเท้าขอบโต๊ะ โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนเธอได้กลิ่นลมหายใจอุ่นๆ สายตาของเขาไม่ได้เยาะเย้ย แต่มันเต็มไปด้วยความจริงจังที่น่ากลัว "คดีอุบัติเหตุเมื่อสิบปีก่อนที่พรากพ่อผู้พิการทางจริยธรรมของคุณไป... มันไม่ใช่ความผิดพลาด แต่มันคือการฆาตกรรมอำพรางโดยฝีมือของคนในตระกูลเดียวกับบอร์ดบริหารที่คุณกำลังปกป้องอยู่ตอนนี้" กวินท์เว้นจังหวะ ปล่อยให้ความเงียบเข้ากัดกินความอดทนของเธอ ก่อนจะกระซิบประโยคที่ทำให้โลกทั้งใบของเธอหยุดหมุน "ในแฟ้มนั้นมีหลักฐานทั้งหมด... เส้นทางการเงิน, ภาพถ่าย, และคำสารภาพจากปากฆาตกรตัวจริง แลกกับการที่คุณเซ็นชื่อถอนฟ้องคดีฉ้อโกงให้บริษัทของผมวันนี้... ทุกอย่างในอดีตจะถูกเปิดโปง และพวกมันจะต้องชดใช้" รวินันท์มองหน้าซีอีโอหนุ่ม สมองของเธอกำลังประมวลผลอย่างบ้าคลั่งระหว่างอุดมการณ์วิชาชีพที่เธอถือ มั่น กับความแค้นที่ฝังรากลึกในอกมานานนับทศวรรษ เขาคือซาตานที่ยื่นข้อเสนอซึ่งเธอไม่มีทางปฏิเสธได้ลงคอ ทว่า... ในวินาทีที่เธอยื่นมือไปแตะแฟ้มสีดำสนิทนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงทุบประตูกระจกห้องทำงานดังขึ้นอย่างรวดเร็วกระชั้นชิด ตามมาด้วยเสียงตะโกนตื่นตระหนกจากเลขาฯ หน้าห้องที่ดังทะลุเข้ามา "ท่านประธานคะ! ตำรวจ... ตำรวจกองปราบมาถึงหน้าห้องแล้วค่ะ พวกเขามีหมายค้น!" กวินท์ผละถอยหลัง ใบหน้าที่เคยนิ่งสงบกลับปรากฏรอยยิ้มมุมปากที่ลึกล้ำและอันตรายยิ่งกว่าเดิม เขามองหน้ารวินันท์ที่ค้างมืออยู่บนแฟ้มเอกสาร "ดูเหมือนว่า... เกมนี้จะสนุกกว่าที่คุณคิดแล้วล่ะครับ ทนายรวินันท์" --- ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งไปกับความสัมพันธ์อันซับซ้อนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ