วิกฤตเตาปฏิกรณ์วิกฤต

"ถ้านายไม่หยุดมือที่กำลังกดปุ่มระบายความร้อนนั่น อีธาน... ฉันจะสั่งให้รักษาความปลอดภัยเป่าหัวนายทิ้งเสียเดี๋ยวนี้" เสียงของผู้บัญชาการคาร์ล่าดังก้องผ่านระบบสื่อสาร แข็งกร้าวและเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งในอวกาศที่ว่างเปล่า อีธาน เกรย์ ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองกล้องวงจรปิดที่มุมห้อง เขาเพียงแค่ขยับนิ้วโป้งอย่างแผ่วเบาบนแผงควบคุมที่กำลังสั่นสะเทือน ความร้อนมหาศาลจากเตาปฏิกรณ์วิกฤตแผ่ออกมาจนผิวหนังของเขารู้สึกแสบร้อน "คุณรู้อะไรไหมผู้บัญชาการ" อีธานเอ่ยขึ้น เสียงของเขาแหบพร่าจากการสูดดมควันสารหล่อเย็นที่รั่วไหล "ทรัพยากรน่ะ... มันไม่ได้มีไว้แค่ให้คุณเก็บสะสมไว้ในห้องนิรภัยบนยานอพยพเพียงลำพังหรอกนะครับ" เขากดปุ่มสีแดงค้างไว้ เสียงหวีดหวิวของระบบระบายอากาศดังสนั่นหวั่นไหวทั่วทั้งสถานี เซกเตอร์ศูนย์กำลังบิดเบี้ยว โลหะส่งเสียงครวญครางราวกับสิ่งมีชีวิตที่กำลังจะขาดใจตาย แรงสั่นสะเทือนรุนแรงขึ้นจนอีธานซวนเซไปพิงผนังที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อและคราบน้ำมัน ภายในห้องควบคุมหลักที่โอ่อ่าหรูหรา คาร์ล่ายืนกอดอกมองจอภาพขนาดมหึมาที่แสดงกราฟความเสถียรของสถานีซึ่งกำลังดิ่งเหว ใบหน้าของเธอไร้ซึ่งความตื่นตระหนก มีเพียงรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก ราวกับเธอกำลังเล่นหมากรุกกระดานสุดท้ายกับศัตรูที่เธออ่านเกมออกทะลุปรุโปร่ง "นายกำลังทำลายที่ซุกหัวนอนแห่งสุดท้ายของมนุษยชาติ อีธาน" คาร์ล่ากล่าวผ่านสายด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบเกินไป "นายมีความแค้นเรื่องครอบครัวที่ตายไปในเหตุการณ์ครั้งก่อน ฉันเข้าใจดี... แต่นายกำลังจะทำให้คนอีกสี่พันชีวิตในเซกเตอร์นี้ต้องลงไปเป็นเศษซากในหลุมศพที่ไร้ก้นบึ้งพร้อมกับนาย" อีธานกัดฟันแน่น แผลเป็นที่ต้นคอของเขาเต้นตุบๆ ตามจังหวะหัวใจที่รัวเร็ว เขารู้ดีว่าคาร์ล่ากำลังปั่นหัวเขา แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่ผิดปกติจากชั้นล่างของเตาปฏิกรณ์ มันไม่ใช่แค่การรั่วไหลธรรมดา แต่มันคือการแทรกแซงจากภายนอก... ใครบางคนกำลังขโมยรหัสผ่านของเขาจากระยะไกล เขารีบดึงแท็บเล็ตส่วนตัวออกมา นิ้วมือสั่นเทาขณะพิมพ์รหัสผ่านเพื่อล็อกระบบนิรภัย แต่หน้าจอแสดงผลกลับปรากฏข้อความที่ทำให้ลมหายใจเขาแทบหยุดชะงัก: *[ACCESS DENIED: USER 'ETHAN_G' REVOKED BY COMMANDER]* "คุณไม่ได้ล็อกระบบเพื่อช่วยใครเลยคาร์ล่า" อีธานคำรามผ่านวิทยุสื่อสาร "คุณกำลังถ่ายโอนพลังงานทั้งหมดไปยังยานกู้ภัยลำเลียงส่วนตัวของคุณ! คุณจะทิ้งสถานีนี้ให้ระเบิดเพื่อใช้แรงขับเคลื่อนจากการระเบิดนั้นพุ่งทะลุผ่านสนามพลังงานไปใช่ไหม!" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่คาร์ล่าจะหัวเราะเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความเห็นอกเห็นใจ "วิศวกรที่ฉลาด... มักจะเป็นคนที่ตายเร็วที่สุดเสมอครับคุณเกรย์" ทันใดนั้น ระบบไฟในห้องเครื่องก็เปลี่ยนจากสีส้มของสัญญาณเตือนเป็นสีแดงฉาน ความสั่นสะเทือนรุนแรงขึ้นจนเพดานเริ่มร่วงหล่นลงมา อีธานมองเห็นท่อส่งเชื้อเพลิงที่ฉีกขาด แก็สสีน้ำเงินพุ่งออกมาเป็นสาย การรั่วไหลนี้ไม่ใช่ความผิดพลาดทางวิศวกรรม แต่มันคือการจงใจปล่อยออกมาเพื่อปิดตายห้องควบคุมนี้ อีธานพุ่งตัวไปที่แผงควบคุมหลัก ใช้ร่างกายกระแทกเข้ากับปุ่มฉุกเฉินเพื่อปิดระบบหมุนเวียนอากาศทั้งหมดในเขตผู้บัญชาการ หากเขาต้องตาย เขาก็จะทำให้คาร์ล่าต้องเผชิญกับสุญญากาศของอวกาศไปด้วยกัน "ถ้าคุณอยากได้พลังงานนัก ก็เอาไปให้หมดเลย!" อีธานตะโกนสุดเสียง เขาสับคันโยกตัวสุดท้าย ระบบล็อกนิรภัยของสถานีที่ทำงานมานานหลายสิบปีส่งเสียงคำรามก่อนจะดีดตัวออก แรงอัดมหาศาลผลักให้อีธานกระเด็นไปกระแทกกับแผงวงจรจนเกิดประกายไฟลุกโชน ในหูของเขามีเพียงเสียงหึ่งๆ ที่น่ารำคาญ แสงสว่างจากเตาปฏิกรณ์ด้านล่างเริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาวจ้าจนมองไม่เห็นสิ่งใด ท่ามกลางความสับสนและแรงสั่นสะเทือนที่บ้าคลั่ง ประตูห้องควบคุมที่ควรจะล็อกตายกลับถูกเปิดออกด้วยฝีมือของใครบางคน แรงลมดูดมหาศาลจากช่องว่างที่ถูกเปิดออกดึงร่างของอีธานจนเขาลอยเคว้งกลางอากาศ เขาหันไปมองหน้าประตูเห็นร่างในชุดเกราะสีดำทมิฬก้าวเข้ามา แสงไฟจากหน้ากากสะท้อนเข้าตาเขาจนพร่ามัว ร่างนั้นไม่ใช่ทหารของคาร์ล่า... และไม่ใช่หุ่นยนต์ที่เขาเคยรู้จัก "นายไม่ได้ซ่อมมัน... นายกำลังทำลายความหวังเดียวของพวกเรา" เสียงทุ้มต่ำที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้นจากผู้มาเยือนคนนั้น พร้อมกับที่มือสวมถุงมือเหล็กเอื้อมมาคว้าคอเสื้อของอีธานไว้แน่น ก่อนจะกระชากเขาขึ้นมาเผชิญหน้า "ดูข้างนอกนั่นสิ... อีธาน เกรย์" ผู้มาเยือนชี้ไปยังหน้าต่างนิรภัยที่มองเห็นห้วงอวกาศภายนอก สิ่งที่อีธานเห็นไม่ได้มีแค่ความมืดมิดของอวกาศ แต่มันคือฝูงยานรบเรือนหมื่นที่กำลังเคลื่อนตัวออกมาจากเงามืดของดาวเคราะห์ดวงใกล้เคียง พวกมันไม่ได้มาเพื่อช่วยอพยพผู้คน แต่มันมาเพื่อปิดฉากทุกอย่างที่เหลืออยู่บนสถานีแห่งนี้โดยการบดขยี้ทุกชีวิตให้แหลกคามือ และคาร์ล่า... ก็ไม่ได้เป็นคนสั่งการ แต่นางเป็นเพียงคนรับคำสั่งจากสิ่งที่อยู่ในยานลำยักษ์ตรงหน้า แล้วสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวกว่านั้นก็เกิดขึ้น เมื่อผู้มาเยือนถอดหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าที่อีธานไม่มีวันลืม... ใบหน้าของชายที่เขาเห็นกับตาว่าตายไปในเหตุการณ์สถานีล่มสลายครั้งก่อนเมื่อสิบปีที่แล้ว "พ่อ?" อีธานกระซิบเสียงสั่น ในขณะที่สถานีทั้งลำกำลังแตกสลายกลายเป็นผุยผงภายใต้แรงบีบอัดของยานรบนับหมื่นลำ ความจริงที่ว่าสถานีนี้ถูกหลอกใช้มาตลอดทศวรรษซัดเข้ามาในใจราวกับพายุคลั่ง อีธานมองเห็นภาพสะท้อนของตัวเองในแววตาที่เย็นชาของชายที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อ ก่อนที่เสียงระเบิดครั้งสุดท้ายจะดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วจักรวาล ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามร่วมลุ้นระทึกไปกับความลับอันโหดร้ายของเซกเตอร์ศูนย์ในบทนี้ครับ ไฮเปอร์ไดรฟ์