อาวุธจากพลังงานมืด

“คำว่า ‘บ้าน’ สำหรับคุณน่ะรองผู้บัญชาการเกรย์ มันคือสถานที่ที่อบอุ่น หรือสุสานที่รอการฝังกลบกันแน่ครับ?” คาร์ล่าไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากแผงควบคุมโฮโลแกรม เธอเพียงแค่เอ่ยประโยคนั้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนสั่นประสาทสัมผัส อีธานยืนนิ่งอยู่กลางห้องบัญชาการที่เงียบสงัด เสียงระบบหมุนเวียนอากาศทำงานดังหึ่งอยู่ในโสตประสาท เขาจ้องมองแผ่นหลังของหญิงสาวผู้เป็นดั่งพระเจ้าของสถานีแห่งนี้ด้วยแววตาที่เย็นชาไม่ต่างกัน “สำหรับผม บ้านคือที่ที่มีคนรอรับรอง ไม่ใช่ที่ที่ถูกยัดเยียดให้กลับมาเพื่อเป็นเครื่องมือทางการเมืองครับ ผู้บัญชาการ” อีธานตอบกลับทันควัน มือของเขาขยับไปสัมผัสกับกล่องเก็บข้อมูลขนาดเล็กในกระเป๋าเสื้อ มันคือหลักฐานที่เขาเสี่ยงชีวิตนำออกมาจากซากของเซกเตอร์ศูนย์ คาร์ล่าหมุนเก้าอี้กลับมาอย่างช้าๆ ดวงตาคู่สวยคู่นั้นไม่มีแววแห่งความเมตตาปรานี มันว่างเปล่าเหมือนห้วงอวกาศลึกที่ไม่มีวันสิ้นสุด เธอวางเอกสารแผ่นหนึ่งลงบนโต๊ะโลหะเย็นเฉียบ “คุณคิดว่าคุณนำ ‘อาวุธ’ ออกมาได้ แต่ที่จริงแล้ว คุณแค่นำ ‘ความตาย’ มาส่งถึงที่ทำงานใหม่ของคุณต่างหาก” อีธานชะงักไปครู่หนึ่ง เขาสังเกตเห็นรอยยิ้มที่มุมปากของเธอ มันไม่ใช่รอยยิ้มของผู้ชนะ แต่มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่มองเห็นเหยื่อเดินเข้ากรงด้วยตัวเอง “เทคโนโลยีพลังงานมืดนั่น... รัฐบาลไม่ได้สร้างขึ้นเพื่อการสำรวจดวงดาวอย่างที่ประกาศออกสื่อใช่ไหมครับ” อีธานถาม พลางขยับเท้าถอยหลังเล็กน้อยโดยไม่ให้ดูมีพิรุธ “การสำรวจคือข้ออ้างสำหรับพวกที่ไร้จินตนาการครับอีธาน” คาร์ล่าลุกขึ้นยืน รูปร่างที่สง่างามของเธอเปี่ยมไปด้วยอำนาจ “พลังงานมืดที่พวกคุณกำลังหวาดกลัวกันนั้น คือจุดกำเนิดของจักรวาล และมันคือสิ่งเดียวที่จะรักษาระบอบของเราเอาไว้ได้ ถ้าหากสถานีนี้ล่มสลายไปพร้อมกับความลับนี้ ประชากรในเซกเตอร์อื่นจะลุกฮือขึ้นมาตัดหัวพวกเราทุกคน คุณเข้าใจความหมายของการ ‘เสียสละ’ บ้างไหม?” “การเสียสละเพื่อคนจำนวนมาก ไม่ได้หมายความว่าเรามีสิทธิ์พรากครอบครัวของใครไป!” เสียงของอีธานเริ่มสั่นด้วยความโกรธที่อัดอั้นมานานนับปี ภาพใบหน้าของลูกสาวและภรรยาที่หายไปในเปลวเพลิงของสถานีเดิมฉายชัดขึ้นมาในมโนภาพ คาร์ล่าเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่เย็นเยียบเหมือนโลหะ “พวกเขาไม่ได้หายไปไหน อีธาน พวกเขาแค่เปลี่ยนสถานะ... พวกเขาคือส่วนหนึ่งของแหล่งพลังงานที่ขับเคลื่อนสถานีนี้อยู่ทุกวินาที” อีธานรู้สึกเหมือนโลกหมุนคว้าง ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้องจนได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นรัว นี่ไม่ใช่แค่การโกหก แต่มันคือความวิปริตที่รัฐบาลปกปิดเอาไว้ภายใต้รหัสลับของอาวุธมหาประลัย “คุณ... คุณใช้ชีวิตคนเป็นเชื้อเพลิง!” “ใช้คำว่า ‘ทรัพยากรบุคคล’ จะฟังดูรื่นหูมากกว่านะครับ” คาร์ล่าเอื้อมมือไปกดปุ่มสั่งการบางอย่าง ประตูทางออกห้องบัญชาการถูกล็อกแน่นหนา “และตอนนี้ คุณเองก็กำลังจะได้เป็น ‘ส่วนหนึ่ง’ ของความมั่นคงนี้เช่นกัน” อีธานตัดสินใจเสี่ยง เขาควักกล่องเก็บข้อมูลออกมาแล้วพุ่งเป้าไปที่ช่องเสียบข้อมูลหลักของสถานีเพื่อที่จะอัปโหลดข้อมูลทั้งหมดออกไปสู่เครือข่ายดาวเทียมสาธารณะ แต่ทันใดนั้น ปืนเลเซอร์อัตโนมัติที่ซ่อนอยู่ในเพดานก็หันปากกระบอกมาทางเขาพร้อมเสียงชาร์จพลังงานที่แหลมสูง “อย่าขยับครับอีธาน” คาร์ล่ากล่าวพร้อมกับหยิบอาวุธของเธอออกมาเล็งไปที่หัวใจของเขา “ถ้าคุณส่งข้อมูลนั้นไป ความโกลาหลจะกลืนกินทุกอย่างที่ขวางหน้า และคุณเองก็จะไม่มีวันได้เห็นความจริงที่เหลืออยู่ในระดับชั้นที่ลึกกว่านี้อีก” อีธานมองเข้าไปในดวงตาของเธอ เขาไม่ได้เห็นเพียงแค่ความโหดร้าย แต่เขาเห็นความหวาดกลัวบางอย่างที่แอบซ่อนอยู่ใต้ความหยิ่งทะนงนั้น รัฐบาลไม่ได้แค่ต้องการพลังงาน แต่กำลังหนีอะไรบางอย่างที่น่ากลัวยิ่งกว่า “ถ้าข้อมูลนี้ถูกส่งออกไป คนทั้งสถานีจะตื่นขึ้นจากการหลับใหลที่แสนหวานนี่เสียที” อีธานกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาด ก่อนจะใช้นิ้วกดลงบนแป้นคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว คาร์ล่าเหนี่ยวไกปืนทันที แต่กระสุนพลังงานกลับหยุดชะงักลงกลางอากาศ ร่างของเธอกระตุกและทรุดฮวบลงกับพื้น ท่ามกลางเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังระงมไปทั่วทั้งสถานี หน้าจอหลักเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานพร้อมข้อความ ‘UNAUTHORIZED ACCESS DETECTED’ แต่สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าอีธาน มันไม่ได้แสดงแค่ข้อมูลสถานี แต่มันแสดงภาพจากกล้องวงจรปิดในห้องลับใต้ดิน—ภาพของร่างนับพันที่ถูกแขวนลอยอยู่ในหลอดแก้วสีคราม และหนึ่งในนั้น... เขามองเห็นแผ่นหลังของคนคนหนึ่งที่เขาสัมผัสได้ว่ายังคงมีชีวิตอยู่ ประตูห้องบัญชาการเปิดออกอย่างรุนแรง พร้อมกับร่างของชายแก่ในชุดวิศวกรอาวุโสที่อีธานจำได้แม่นยำว่าเป็นพ่อของเขาเอง ชายผู้ที่รัฐบาลประกาศว่าเสียชีวิตไปนานแล้วก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่เย็นเยือกที่สุดเท่าที่อีธานเคยเห็น “ลูกชาย... พ่อเตือนแล้วใช่ไหมว่าอย่ามาขุดคุ้ยในสิ่งที่ยังไม่พร้อมจะตื่น” ขอบคุณที่ร่วมเดินทางผ่านความมืดมิดในบทนี้ไปพร้อมกับผมนะครับ ไฮเปอร์ไดรฟ์