เซกเตอร์ศูนย์: รหัสลับดับสุริยะ•ตอนที่ 11

ยุทธวิธีหนอนบ่อนไส้

ผลงานโดย ไฮเปอร์ไดรฟ์
“ถ้ารหัสผ่านนั้นไม่ใช่กุญแจดอกสุดท้ายที่จะเปิดประตูสู่ความตาย ก็ถือว่าคุณโชคดีไป แต่ถ้ามันคือกับดัก... ผมจะถือว่านั่นเป็นค่าจ้างสำหรับการเสียเวลาในชีวิตผม” เสียงกระซิบของอีธาน เกรย์ แหบพร่าท่ามกลางความเงียบงันภายในท่อระบายอากาศของฐานบัญชาการส่วนกลาง กลิ่นอับของโลหะเก่าและน้ำมันหล่อลื่นที่ระเหยขึ้นมาเตะจมูกเป็นเครื่องเตือนใจชั้นดีว่า นี่ไม่ใช่สถานที่สำหรับคนตายที่จะกลับมาเดินเพ่นพ่าน เขาขยับตัวช้าๆ สายตาจดจ้องผ่านช่องตะแกรงเหล็กเบื้องล่าง ลงไปยังห้องควบคุมหลักที่สว่างไสวด้วยแสงสีฟ้าเย็นเยียบของจอโฮโลแกรม เบื้องล่างนั้นคือโลกที่ผู้บัญชาการคาร์ล่าเดินหมากอยู่ เธอไม่ได้ยืนเฉยๆ แต่กำลังโน้มตัวลงบนโต๊ะยุทธวิธี นิ้วเรียวยาวของเธอเคาะลงบนพื้นผิวโฮโลแกรมเป็นจังหวะ ราวกับกำลังรอคอยให้ใครสักคนก้าวเข้ามาติดกับดัก “ส่งรายงานการตรวจสอบสถานีอวกาศเซกเตอร์สี่มาให้ฉัน เดี๋ยวนี้” เสียงของคาร์ล่าเยือกเย็นและทรงพลัง มันก้องกังวานผ่านระบบเสียงภายในฐานบัญชาการจนทำให้อีธานรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนในอก “ไม่มีความผิดปกติครับ ท่านผู้บัญชาการ” เจ้าหน้าที่หนุ่มคนหนึ่งตอบ เสียงของเขาสั่นเครือเพียงเล็กน้อยจนแทบแยกไม่ออก “ไม่มีความผิดปกติงั้นรึ?” คาร์ล่าหยุดเคาะนิ้ว เธอหันไปมองเจ้าหน้าที่คนนั้นด้วยสายตาที่เปรียบเสมือนใบมีดโกน “สถานีเซกเตอร์สี่รายงานการขาดการติดต่อของระบบระบายอากาศมาสามสิบนาทีแล้ว แต่คุณกลับบอกว่าไม่มีความผิดปกติ... คุณกำลังจะบอกฉันว่าวิศวกรที่นั่นหลับไปพร้อมกันทั้งทีมอย่างนั้นหรือ?” อีธานกลั้นหายใจ เขาค่อยๆ ปลดล็อกแผงควบคุมไฟฟ้าที่อยู่หลังตะแกรง ท่าทางการเคลื่อนไหวของเขาแม่นยำและไร้เสียงราวกับหุ่นยนต์ที่ผ่านการฝึกฝนมานับหมื่นชั่วโมง เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อเป็นวีรบุรุษ เขามาที่นี่เพื่อ "ลบ" ร่องรอยของครอบครัวเขาที่คาร์ล่าพยายามฝังกลบไว้ในไฟล์ลับของรัฐบาล เขาเสียบอุปกรณ์แฮ็กขนาดจิ๋วเข้ากับพอร์ตสื่อสาร เสียงสัญญาณเตือนภัยเบาๆ ดังขึ้นในหูฟังของเขา ข้อมูลนับล้านชุดวิ่งผ่านหน้าจอตาข่ายของเขาอย่างรวดเร็ว นี่คือขุมทรัพย์แห่งความลับที่คาร์ล่าซ่อนไว้ใต้พรมสีเลือดของสถานีแห่งนี้ "ผู้บัญชาการครับ ระบบรักษาความปลอดภัยเริ่มมีสัญญาณรบกวนครับ" เจ้าหน้าที่อีกคนโพล่งขึ้นมา "ไปตรวจสอบที่แผงรวมวงจรชั้นเจ็ด ถ้ามีใครพยายามเข้าถึงฐานข้อมูล... จัดการซะ" คาร์ล่าสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ราวกับกำลังสั่งให้เช็ดรอยเปื้อนบนโต๊ะ อีธานกัดฟันกรอด เขารู้ดีว่าชั้นเจ็ดคือจุดที่เขากำลังอยู่ แต่เขากลับไม่มีทางเลือกอื่น หากถอยกลับตอนนี้ ความพยายามทั้งหมดที่ผ่านมาจะกลายเป็นศูนย์ และคาร์ล่าจะรู้ตัวทันทีว่ามี ‘หนอน’ เข้ามาแทะกินรากฐานของเธอ เขาตัดสินใจกระโดดลงจากท่อระบายอากาศอย่างแผ่วเบา ร่างของเขาตกลงสู่เงามืดหลังตู้เซิร์ฟเวอร์ยักษ์อย่างเงียบเชียบ เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กระชับปืนพกแรงดันสูงในมือแน่น ขณะที่เสียงฝีเท้าของทหารยามเริ่มดังใกล้เข้ามาทุกที "ตรงนี้ไม่มีอะไรนี่ครับท่าน" ทหารยามคนหนึ่งพูดขึ้นขณะส่องไฟฉายผ่านจุดที่อีธานเพิ่งจากมา "สายไฟปกติทุกอย่าง" อีธานหลบอยู่หลังแนวตู้คอนโทรล เขาเห็นเงามืดของทหารยามทาบทับลงมาบนพื้น ความตึงเครียดในอากาศบีบคั้นจนเขารู้สึกได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่ดังจนน่ารำคาญ นี่ไม่ใช่การลอบเร้นแบบในตำรา แต่มันคือการเต้นรำบนปลายมีดที่ถ้าพลาดเพียงนิดเดียว เขาจะถูกฝังไว้ในสถานีนี้ตลอดกาล เขามองไปยังคาร์ล่าที่ยังคงยืนอยู่หน้าโต๊ะยุทธวิธี เธอยังไม่เห็นเขา แต่สายตาของเธอเหมือนกับกำลังกวาดมองไปรอบห้องอย่างสงสัย ราวกับสัญชาตญาณของนักล่าที่รับรู้ถึงการมีอยู่ของสิ่งแปลกปลอม ทันใดนั้น คาร์ล่าก็หันขวับมาทางที่อีธานซ่อนตัวอยู่ แววตาของเธอไม่ได้ฉายความโกรธเกรี้ยว แต่มันกลับฉายแวว ‘สมเพช’ อย่างน่าประหลาด "อีธาน... การแอบฟังคนอื่นคุยกันมันเป็นนิสัยที่ไม่สุภาพเลยนะ" คาร์ล่าเอ่ยขึ้นโดยไม่ต้องหันไปมองที่ตัวเขาด้วยซ้ำ เธอเดินตรงมายังตู้เซิร์ฟเวอร์ที่อีธานหลบอยู่ "ผมคิดว่าเราคุยกันจบไปตั้งนานแล้วนะ ผู้บัญชาการ" อีธานก้าวออกมาจากเงามืด ปืนในมือเล็งตรงไปที่ศีรษะของเธอ แต่เขากลับเห็นเพียงรอยยิ้มมุมปากที่แสนเย็นชาของหญิงตรงหน้า "คุยจบงั้นหรือ?" คาร์ล่าหัวเราะเบาๆ ก่อนจะกดปุ่มอะไรบางอย่างบนข้อมือ เสียงไซเรนดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งสถานี ไฟสีแดงฉานสว่างวาบขึ้น บ่งบอกว่าเขากำลังถูกขังอยู่ในห้องที่กลายเป็นสุสานส่วนตัว "ฉันไม่ได้วางกับดักเพื่อจับคุณ อีธาน... แต่ฉันวางกับดักเพื่อ 'ฆ่า' คนที่กำลังจะเปิดเผยเรื่องนี้ให้คุณรู้ต่างหาก" เธอหยุดเดินและมองเข้าไปในดวงตาของเขา "คนทรยศน่ะ ไม่ได้มีแค่คุณคนเดียวหรอกนะ... หันไปดูข้างหลังคุณสิ" อีธานรู้สึกถึงลำกล้องปืนที่กดเข้าที่ท้ายทอยของเขาอย่างแรง พร้อมกับเสียงของคนที่เขาไว้ใจที่สุดในขบวนการต่อต้านกระซิบออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า "ขอโทษนะอีธาน... ครอบครัวของฉันสำคัญกว่าอุดมการณ์ของคุณ" ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับผมในภารกิจเสี่ยงตายครั้งนี้ครับ ไฮเปอร์ไดรฟ์
สารจากนักเขียน (ไฮเปอร์ไดรฟ์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซกเตอร์ศูนย์: รหัสลับดับสุริยะ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%