เซกเตอร์ศูนย์: รหัสลับดับสุริยะ•ตอนที่ 17

แผนหลบหนีสุดระทึก

ผลงานโดย ไฮเปอร์ไดรฟ์
“อย่าเพิ่งขยับสายไฟเส้นสีน้ำเงินนั่นถ้าคุณยังไม่อยากเห็นสถานีนี้กลายเป็นเศษเหล็กในอวกาศ อีธาน” เสียงแหบพร่าผ่านเครื่องสื่อสารทวนสัญญาณดังขึ้นในหูฟังของผม ผมไม่ได้หันกลับไปมองเจ้าของเสียง แต่ดวงตาจดจ้องอยู่กับแผงวงจรที่เปลือยเปล่าอยู่ตรงหน้า ปลายนิ้วที่พันด้วยผ้าพันแผลเปื้อนคราบน้ำมันสั่นระริกเพียงเล็กน้อย ผมสูดลมหายใจเข้าลึก รับเอาอากาศอับชื้นที่มีกลิ่นโอโซนและไอโลหะเข้าไปเต็มปอด “ถ้าผมไม่ตัดเส้นนี้ ระบบรักษาความปลอดภัยเซกเตอร์ศูนย์ก็จะตรวจพบความผิดปกติในกระแสไฟฟ้าทันทีที่คุณเริ่มเจาะรหัสผ่านพอร์ตหลัก” ผมตอบกลับไปพลางใช้คีมปากจิ้งจกคีบสายเคเบิลเส้นเล็กจิ๋วเท่าเส้นผม “เราไม่มีทางเลือกอื่น คาร์ล่ากำลังปิดล้อมทุกช่องทางเดิน เธอรู้แล้วว่าเราอยู่ในโซนซ่อมบำรุง” “ถ้างั้นก็ลงมือเลย ผมจะถ่วงเวลาที่จุดตรวจให้” ผมไม่รอช้า ออกแรงกดคีมตัดฉับ! เสียงไฟฟ้าลัดวงจรดังเปรี๊ยะสั้นๆ ตามด้วยไฟส่องสว่างสีแดงฉานที่กะพริบถี่รัวไปทั่วทั้งทางเดิน นี่คือสัญญาณว่าระบบรักษาความปลอดภัยของสถานี ‘เซกเตอร์ศูนย์’ กำลังเข้าสู่สภาวะ 'ล็อกดาวน์ฉุกเฉิน' แสงสีแดงที่สะท้อนกับผนังโลหะเย็นเยียบทำให้บรรยากาศดูราวกับโรงฆ่าสัตว์ในอวกาศ ผมโยนเครื่องมือทิ้ง แล้วคว้าเอาตัวถอดรหัสเสียบเข้ากับพอร์ตหลัก นิ้วมือรัวพิมพ์คำสั่งลัดผ่านหน้าจอโฮโลแกรมที่สั่นไหว ระบบป้องกัน AI ของคาร์ล่าเริ่มโต้ตอบ มันพยายามฉีดไวรัสขัดขวางการเข้าถึงไฟล์แผนผังหลบหนีของผม หน้าจอแสดงผลกราฟิกเส้นกราฟสีเขียวเริ่มกลายเป็นสีแดงจัด ความกดดันมหาศาลถาโถมเข้ามาในหัวใจ มันไม่ใช่แค่เรื่องของการรอดชีวิต แต่มันคือการพิสูจน์ว่าวิศวกรผู้ต่ำต้อยคนหนึ่งสามารถทำลายป้อมปราการที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลได้ “อีธาน! พวกมันมาถึงหน้าจุดตรวจแล้ว เร็วเข้า!” เสียงตะโกนผ่านวิทยุดังแทรกด้วยเสียงปืนเลเซอร์ที่เริ่มยิงปะทะกัน ผมกัดฟันกรอด ภาพความทรงจำในวันที่สถานีเดิมของผมระเบิดย้อนกลับมา ความร้อนระอุของเปลวไฟที่กลืนกินครอบครัวของผมซ้อนทับกับแสงไฟแจ้งเตือนสีแดงในขณะนี้ ผมสลัดความกลัวทิ้ง เปลี่ยนมันเป็นความโกรธแค้นและวิศวกรรมชั้นสูง ผมพิมพ์คำสั่ง *'Overload Core Reactor'* เข้าไปในระบบระบายความร้อนของเซกเตอร์นี้โดยตรง ไม่ใช่เพื่อระเบิดมัน แต่เพื่อสร้าง 'สัญญาณรบกวนแม่เหล็กไฟฟ้า' วงกว้างที่จะทำให้ระบบตรวจจับของคาร์ล่าตาบอดไปชั่วขณะ *3… 2… 1…* *ตึง!* เสียงแรงสั่นสะเทือนมหาศาลส่งผ่านมาถึงฝ่าเท้า ไฟทุกดวงในเซกเตอร์ดับวูบลงเหลือเพียงแสงสีฟ้าจางๆ จากอุปกรณ์ของผม ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมชั่วขณะก่อนที่ระบบสำรองจะทำงาน เสียงไซเรนที่เคยแผดร้องหยุดลงอย่างกะทันหัน ทุกอย่างดูเหมือนจะอยู่ในกำมือผมแล้ว ทว่า ในขณะที่ผมกำลังจะดึงไดรฟ์ข้อมูลออกมา ความเย็นเยียบที่ต้นคอก็ทำเอาผมตัวแข็งทื่อ ไม่ใช่เพราะอากาศในสถานี แต่มันคือความรู้สึกของการถูกจ่อด้วยอาวุธความร้อนสูง “เก่งมาก อีธาน” เสียงนิ่งเรียบเย็นชาของคาร์ล่าดังขึ้นจากด้านหลังเบาๆ ราวกับกระซิบ “คุณวางแผนมาอย่างดีที่จะปั่นหัวระบบรักษาความปลอดภัยของฉัน แต่คุณลืมไปอย่างหนึ่ง... วิศวกรที่ดีที่สุดในจักรวาล ย่อมรู้ดีว่าทุกโปรแกรมมักจะมี 'ประตูหลัง' (Backdoor) ที่ผู้สร้างทิ้งเอาไว้เสมอ และน่าเสียดายที่ฉันเป็นคนออกแบบรหัสพวกนี้เอง” เธอก้าวเดินออกมาจากเงามืดของทางเดิน มือข้างหนึ่งถือเครื่องสแกนตรวจจับความร้อนที่ระบุตำแหน่งผมได้อย่างแม่นยำแม้ในที่มืดสนิท ดวงตาที่ไร้ความรู้สึกของเธอจ้องมองมาที่ผมเหมือนมองเครื่องจักรที่กำลังจะถูกโละทิ้ง “แผนหลบหนีของคุณจบลงแล้ว อีธาน เกรย์” เธอขยับนิ้วสั่งการบางอย่างผ่านอุปกรณ์สื่อสารข้อมือ “พาตัวเขาไปที่ห้องสอบสวนระดับสูงสุด และถ้าเขามีการเคลื่อนไหวที่น่าสงสัยเพียงนิดเดียว... อนุญาตให้ยิงทิ้งได้ทันที” ทหารองครักษ์สองคนพุ่งตัวเข้ามาจากด้านหลัง กระชากแขนผมไพล่หลังอย่างแรงจนได้ยินเสียงกระดูกลั่น ผมถูกผลักให้เดินไปตามทางเดินยาวที่มืดมิด มุ่งหน้าสู่คุกนรกที่คาร์ล่าสร้างไว้ ทว่าในขณะที่ผมกำลังจะถูกลากผ่านช่องระบายอากาศ ผมเหลือบเห็นเงามืดที่คุ้นตาของใครบางคนโผล่พ้นออกมาจากเพดานเหนือศีรษะของคาร์ล่า พร้อมกับสัญญาณมือที่ผมจำได้ขึ้นใจ—สัญญาณขอความช่วยเหลือจากหน่วยกบฏที่ผมไม่เคยคิดว่าจะมาถึงที่นี่ มือของผมค่อยๆ เอื้อมไปหยิบระเบิด EMP ขนาดเล็กที่แอบซ่อนไว้ในแขนเสื้อขณะที่พวกทหารไม่ทันสังเกต นี่ไม่ใช่จุดจบ แต่มันคือจุดเริ่มต้นของกับดักที่ผมวางไว้ชั้นสุดท้าย หากผมต้องเข้าห้องสอบสวน ผมจะลากความลับทั้งหมดของสถานีนี้ลงนรกไปกับผมด้วย ความหวังที่ริบหรี่แปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่น ผมหลับตาลงครู่หนึ่งก่อนจะกระซิบกับตัวเองในใจว่า ‘ขอโทษทีนะคาร์ล่า แต่คุณประเมินค่าของวิศวกรที่ไม่มีอะไรจะเสียต่ำเกินไป’ ผมเริ่มนับถอยหลังในใจเตรียมกดปุ่มจุดชนวนในจังหวะที่คมมีดของพรรคพวกกบฏกำลังจะบดขยี้แผนการทั้งหมดของเธอลง ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปในความมืดมิดของอวกาศกับผมในตอนนี้นะครับ ไฮเปอร์ไดรฟ์ครับ
สารจากนักเขียน (ไฮเปอร์ไดรฟ์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซกเตอร์ศูนย์: รหัสลับดับสุริยะ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%