การต่อรองบนปากเหว

“ถ้าคุณลั่นไกตอนนี้ ข้อมูลทั้งหมดที่จะช่วยสถานีนี้ไว้ได้ ก็จะสูญสลายไปพร้อมกับสมองของผมในเศษเสี้ยววินาที... ผู้บัญชาการ คุณมั่นใจเหรอครับว่าคุณสามารถแบกรับความพินาศของคนทั้งเซกเตอร์ได้เพียงลำพัง?” เสียงของอีธาน เกรย์ แหบพร่าและราบเรียบ แต่ในความสงบนั้นกลับแฝงไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้อากาศรอบตัวดูจะเบาบางลง เขาไม่ได้ขยับเขยื้อนมือที่วางอยู่บนแผงควบคุมระบบระบายความร้อนของเซกเตอร์ศูนย์ ปลายนิ้วสัมผัสกับสายเคเบิลที่สั่นไหวราวกับชีพจรของสัตว์ป่าที่กำลังหวาดกลัว ผู้บัญชาการคาร์ล่าไม่ได้ลดปืนเลเซอร์ลงจากขมับของเขา เธอยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า หญิงเหล็กผู้คุมกฎแห่งสถานีอวกาศที่กำลังจะกลายเป็นโลงศพเหล็กขนาดยักษ์ แววตาของเธอเย็นเยียบราวกับสุญญากาศภายนอกตัวถังสถานี “อีธาน คุณอาจจะเป็นวิศวกรที่เก่งกาจที่สุดในเซกเตอร์นี้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าคุณมีสิทธิ์ต่อรองกับรัฐบาล” คาร์ล่าเค้นเสียง “ชีวิตของคุณมันไร้ค่าเมื่อเทียบกับระเบียบวินัยที่ต้องรักษาไว้ ถ้าคุณกดปุ่มนั่น คุณคือผู้ก่อการร้าย ถ้าคุณปล่อยมัน คุณคือวีรบุรุษที่กำลังจะถูกกำจัด... เลือกเอาสิ” อีธานแค่นยิ้มที่มุมปาก สายตาของเขาไม่ได้จ้องมองไปที่กระบอกปืน แต่จ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาที่ไร้ปรานีของหญิงสาวเบื้องหน้า “วินัยงั้นเหรอครับ? คุณเรียกการส่งคนนับหมื่นไปตายเพื่อรักษาผลประโยชน์ของรัฐบาลว่าเป็นวินัยสินะ ในเหตุการณ์ล่มสลายครั้งก่อน ผมเห็นคนของผมถูกทิ้งไว้ข้างหลังด้วยเหตุผลเดียวกัน... คำว่า 'ทรัพยากร' ที่คุณใช้เรียกพวกเขาน่ะ ผมจำมันได้แม่น” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องควบคุมที่มีเพียงเสียงครางต่ำของระบบพยุงชีพที่กำลังจะดับลง แสงไฟสีแดงกะพริบถี่เป็นจังหวะเหมือนจังหวะหัวใจที่เต้นรัวด้วยความเครียด คาร์ล่าผ่อนลมหายใจเบาๆ เธอก้าวเข้ามาใกล้จนปลายกระบอกปืนแนบสนิทกับผิวหนังบริเวณขมับของอีธาน ความเย็นของโลหะตัดกับเหงื่อกาฬที่ซึมออกมา “ฉันไม่ได้มองว่าพวกเขาเป็นทรัพยากรหรอกอีธาน” คาร์ล่าลดน้ำเสียงลงให้ต่ำจนกลายเป็นเสียงกระซิบที่อันตราย “ฉันมองว่าพวกเขาเป็นส่วนเกินที่ทำให้มนุษยชาติไม่อาจไปถึงดวงดาวได้อย่างมั่นคง ข้อมูลที่คุณถืออยู่... รหัสผ่านของเตาปฏิกรณ์หลัก มันไม่ได้มีไว้เพื่อช่วยคน แต่มันมีไว้เพื่อรีเซ็ตทุกอย่างใหม่ รวมถึงตัวคุณด้วย” อีธานรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนจากพื้นห้อง สถานีเริ่มเสียสมดุลเพราะเครื่องยนต์หลักถูกปิดกั้น เขาตัดสินใจทิ้งไพ่ใบสุดท้ายลงบนโต๊ะเจรจา เขาดึงหน่วยความจำข้อมูลขนาดเล็กออกมาจากช่องเชื่อมต่อ แสงสีฟ้าจางๆ จากอุปกรณ์ทำให้ใบหน้าของเขาดูซีดเผือด “ถ้าผมส่งมอบข้อมูลนี้ให้คุณตอนนี้ คุณจะรับประกันความปลอดภัยของคนในชั้นล่างกี่คน?” อีธานถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แต่มั่นคงในเจตจำนง “ไม่มีใครได้รับประกันอะไรทั้งนั้น ในโลกนี้มีเพียงผู้รอดชีวิตกับผู้ที่จารึกไว้ในประวัติศาสตร์” คาร์ล่าหยิบชิปข้อมูลนั้นไปจากมือเขาอย่างรวดเร็ว แต่นิ้วของเธอยังคงไม่ห่างจากไกปืน อีธานหลับตาลง เขาจำได้ว่าในตอนที่สถานีเก่าล่มสลาย เขาเคยพยายามทำแบบนี้ แต่ไม่มีใครรับฟังเขาสักคน ความเจ็บปวดจากการสูญเสียครอบครัวยังคงวนเวียนอยู่ในกระดูกสันหลัง แต่วันนี้... เขาไม่ได้สู้เพื่อใครคนใดคนหนึ่ง เขาแค่ต้องการพิสูจน์ว่าความเป็นมนุษย์ยังหลงเหลืออยู่ในซากปรักหักพังแห่งนี้ “ข้อมูลนั่นไม่ได้มีแค่รหัสผ่านหรอกครับผู้บัญชาการ” อีธานลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาฉายแวววาวด้วยความเด็ดเดี่ยว “มันคือบันทึกหลักฐานการสั่งการของคุณในเหตุการณ์ครั้งก่อน ทั้งหมดถูกถ่ายทอดสัญญาณออกไปสู่กองยานภายนอกสถานีเรียบร้อยแล้ว ถ้าผมตาย... สัญญาณนั่นจะถูกปลดล็อกโดยอัตโนมัติ และโลกภายนอกจะรู้ว่าวีรบุรุษผู้รักษาความมั่นคงคนนี้คือฆาตกรที่แท้จริง” คาร์ล่าชะงักไปชั่วครู่ แววตาที่เคยแข็งกร้าวสั่นไหวเป็นครั้งแรก เธอไม่ใช่แค่กำลังเล็งปืน แต่เธอกำลังเล็งอนาคตของตัวเองที่อาจพังทลายลงในไม่กี่นาทีข้างหน้า เธอหันไปมองหน้าจอที่แสดงการเชื่อมต่อสัญญาณซึ่งอีธานตั้งโปรแกรมไว้ ทันใดนั้น เสียงเตือนภัยระดับสูงสุดก็ดังสนั่นไปทั่วสถานี เสียงคอมพิวเตอร์ประกาศก้องว่าประตูห้องควบคุมหลักกำลังถูกเปิดออกด้วยระบบโอเวอร์ไรด์ที่ไม่ทราบที่มา บานประตูเหล็กกล้าค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นร่างของชายในชุดเกราะสีดำทมิฬที่ไม่มีตราสังกัดของรัฐบาล เขาถือปืนไรเฟิลประทับบ่าและเล็งมาที่คาร์ล่าทันที คาร์ล่าหันขวับไปมองผู้มาเยือนคนใหม่ด้วยความตื่นตระหนก “แกเป็นใคร!” ชายคนนั้นขยับหน้ากากออกช้าๆ เผยให้เห็นใบหน้าที่อีธานคุ้นเคยดี มันคือใบหน้าของพ่อของเขา... คนที่เขาคิดว่าตายไปตั้งแต่เหตุการณ์สถานีล่มสลายเมื่อสิบปีก่อน พ่อของเขาก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทีที่ดูสงบผิดปกติก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “อีธาน... ลูกโตขึ้นมากนะ แต่ลูกลืมไปอย่างหนึ่ง ความลับในสถานีนี้ไม่ได้มีแค่รหัสผ่าน แต่มันคือสิ่งที่จะเปลี่ยนความจริงทั้งหมดที่ลูกเชื่อมาตลอด... รวมถึงความตายของแม่ด้วย” ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของอีธานในตอนนี้นะครับ ผมจะพาทุกท่านไปสู่บทสรุปที่คาดไม่ถึงในตอนหน้าครับ ไฮเปอร์ไดรฟ์