รอยร้าวในโครงเหล็ก

"รอยตัดนี่มันไม่ได้เกิดจากความล้าของโลหะครับ" เสียงของอีธานดังก้องอยู่ในห้องโถงวิศวกรรมที่เงียบงัน มีเพียงเสียงหึ่งต่ำๆ ของเครื่องกรองอากาศที่ทำงานหนักเกินกำลังเป็นเพื่อนร่วมทาง เขาย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วสัมผัสรอยแยกบนแผงคานรับน้ำหนักหลักของเซกเตอร์ 7 ผิวสัมผัสของมันเรียบกริบและสะอาดสะอ้าน ราวกับถูกเลเซอร์ความถี่สูงเฉือนผ่านในคราวเดียว ไม่ใช่รอยฉีกขาดที่เกิดจากแรงดันอากาศหรือการกัดกร่อนจากกาลเวลาตามที่รายงานสรุปไว้ ผู้ช่วยวิศวกรหนุ่มข้างกายชะงักมือที่กำลังถือเครื่องสแกนไว้ "คุณพูดว่าอะไรนะครับอีธาน? นั่นมันคานรับแรงหลักของสถานีเชียวนะครับ ถ้ามันเกิดจากการ 'จงใจ' ทำลายจริง ป่านนี้เราคงโดนแรงดันอวกาศฉีกร่างตายกันหมดแล้ว" อีธานไม่ตอบ เขาถอดถุงมือออกแล้วใช้สันมือไล้ไปตามขอบรอยแยก ความเย็นเยียบของเหล็กกล้าไหลผ่านปลายนิ้วไปถึงกระดูกสันหลัง เขาจำสัมผัสแบบนี้ได้ดี มันไม่ใช่ความเสื่อมสภาพที่เกิดจากวัยของสถานี แต่มันคือ "ลายเซ็น" ของการก่อวินาศกรรมแบบประณีต เขาลุกขึ้นยืน สายตาจ้องมองออกไปนอกกระจกหนาที่เผยให้เห็นความว่างเปล่าของห้วงอวกาศอันมืดมิด เบื้องหลังความเงียบงันนั้นคือสถานี 'เซกเตอร์ศูนย์' ที่กำลังสั่นคลอน ทั้งจากภายนอก... และจากผู้คนที่กุมบังเหียนมันอยู่ "ถ้าคนทำต้องการให้เราตาย เขาคงไม่ทำแค่รอยแยกเล็กๆ แบบนี้หรอกครับ" อีธานพึมพำกับตัวเอง "เขากำลังทำเครื่องหมาย... เหมือนกำลังปรับจูนสถานีให้พร้อมสำหรับ... การแตกสลายที่ถูกควบคุม" เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่คุ้นเคยดังขึ้นจากทางเดินโลหะด้านหลัง อีธานไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นใคร กลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่ผสมกับกลิ่นไอของโอโซนและน้ำยาฆ่าเชื้อระดับสูงเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของผู้บัญชาการคาร์ล่า "วิศวกรเกรย์ คุณยังไม่รีบไปซ่อมระบบทำความเย็นในเซกเตอร์ 4 อีกหรือครับ?" เสียงของคาร์ล่าเย็นเยียบไร้คลื่นอารมณ์ เธอหยุดยืนอยู่ข้างหลังเขา ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว แต่รังสีคุกคามนั้นรุนแรงจนน่าอึดอัด อีธานหันกลับไปเผชิญหน้า มือยังคงกำประแจแน่น "ระบบทำความเย็นรอได้ครับท่าน แต่ความมั่นคงของสถานีไม่ควรมีรอยร้าวแบบนี้ รอยแยกนี้ถูกตัดด้วยเลเซอร์ระดับอุตสาหกรรม และมันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่เกิน 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา ในขณะที่ตารางการบำรุงรักษาล่าสุดระบุว่าไม่มีใครเข้ามาในโซนนี้" คาร์ล่าไม่ได้แสดงท่าทีตกใจ เธอเพียงแค่ปัดฝุ่นออกจากถุงมือหนังสีดำของเธอ สายตาคู่คมกริบกวาดมองไปที่รอยแยกนั้นชั่วครู่ "สถานีนี้แก่ชรามากแล้วเกรย์ อย่าพยายามหาทฤษฎีสมคบคิดมากลบเกลื่อนความบกพร่องของฝีมือช่างเลยครับ หน้าที่ของคุณคือซ่อม ไม่ใช่สอบสวน" "ถ้ามันคือความเสื่อมสภาพ ผมยินดีรับผิดชอบครับ" อีธานก้าวเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิดจนสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลจากอำนาจที่เธอถือครอง "แต่ถ้าสถานีนี้กำลังถูก 'ผ่าตัด' จากข้างในเพื่อจุดประสงค์บางอย่างที่ผมไม่ได้รับอนุญาตให้รู้... ผมคิดว่าท่านควรจะบอกความจริงกับผม" คาร์ล่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ความอบอุ่นและชวนให้ขนลุก "ความจริงเป็นภาระหนักเกินไปสำหรับวิศวกรซ่อมบำรุงครับเกรย์ ทำงานของคุณไป และจงภาวนาให้รอยแยกพวกนั้นอย่าได้ขยายตัวในขณะที่คุณกำลังหลับอยู่เลย เพราะถ้ามันขยายตัว... นั่นหมายความว่าผมตัดสินใจแล้วว่าคุณไม่มีประโยชน์ต่อสถานีแห่งนี้อีกต่อไป" เธอก้าวเดินจากไป ทิ้งให้ความเย็นของอวกาศดูเหมือนจะแทรกซึมเข้ามาลึกยิ่งขึ้น อีธานยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งผู้ช่วยของเขาสะกิดเบาๆ "อีธาน... ผม... ผมเจออะไรบางอย่างครับ" ผู้ช่วยยื่นหน้าจอแท็บเล็ตให้ดู มือของเขาสั่นจนภาพบนจอไหววูบ อีธานรับมาดู พลางเลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ บนหน้าจอไม่ใช่แผนผังการซ่อมบำรุง แต่เป็นไฟล์บันทึกภาพจากกล้องวงจรปิดในจุดอับที่ถูกลบไปแล้ว และสิ่งที่ปรากฏอยู่บนจอคือภาพของคาร์ล่าเอง ในมือของเธอถืออุปกรณ์บางอย่างที่มีรูปร่างเหมือนหัวตัดพลาสม่าชนิดพิเศษ... และเธอกำลังลงมือทำเครื่องหมายบางอย่างลงบนโครงเหล็กในจุดเดียวกับที่เขาเพิ่งพบรอยแยก ขณะที่อีธานกำลังจะกดขยายภาพ เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตก็แผดร้องลั่นสถานี แสงไฟเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานสลับกับความมืด อีธานรีบวิ่งไปที่หน้าต่างเซกเตอร์และมองออกไปภายนอก ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ไม่ใช่แค่รอยแยก แต่มันคือการ "แยกส่วน" แผงตัวถังภายนอกของสถานีในโซนอื่นๆ กำลังหลุดลอยออกไปทีละชิ้น ราวกับมีคำสั่งจากระบบส่วนกลางที่สั่งให้ "ทิ้ง" โครงสร้างส่วนที่ไม่ได้ถูกเลือก และที่เลวร้ายไปกว่านั้น... ในขณะที่เขากำลังมองไปที่ช่องว่างนั้น เขาก็เห็นร่างของชายคนหนึ่งลอยเคว้งอยู่ในอวกาศ มือของชายคนนั้นพยายามคว้าขอบสถานีไว้ และนั่นคือร่างของ 'อดีตผู้ดูแลระบบ' ที่หายตัวไปเมื่อสามวันก่อน เขายังมีชีวิตอยู่... และเขากำลังส่งสัญญาณมือเป็นรหัสที่อีธานจำได้ขึ้นใจจากวันที่ครอบครัวของเขาตายไปในเหตุการณ์ครั้งก่อน ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาจนถึงตอนนี้ครับ หากท่านต้องการรู้ว่าใครคือคนชักใยอยู่เบื้องหลังความวิปลาสนี้ เตรียมพบกับความจริงที่จะทำให้ทุกทฤษฎีของท่านต้องสั่นคลอนในตอนถัดไปนะครับ - ไฮเปอร์ไดรฟ์