Legendary Soloist: บันทึกตำนานผู้พิชิตโหนดหายนะ•ตอนที่ 23

มังกรศิลาผู้พิทักษ์

ผลงานโดย กิลด์มาสเตอร์เอส
"หลบไป! อย่าได้เผลอไปแตะต้องผิวมันโดยตรงเด็ดขาด!" เสียงตวาดของเรย์ดังกึกก้องท่ามกลางโถงถ้ำที่สั่นสะเทือน ร่างของเขาพุ่งตัวหลบกรงเล็บหินขนาดมหึมาที่ฟาดลงมาด้วยความเร็วเกินกว่าที่มอนสเตอร์ระดับบอสทั่วไปจะมีได้ เศษหินแหลมคมกระเด็นเฉียดแก้มของเขาไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตรจนเกิดเป็นรอยเลือดซึมออกมา เบื้องหน้าของเขาคือ 'มังกรศิลาผู้พิทักษ์' สิ่งมีชีวิตที่ดูเหมือนรูปปั้นโบราณที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยกลไกต้องห้าม ร่างกายของมันสูงตระหง่านกว่าสิบเมตร ผิวหนังสีเทาเข้มมีรอยร้าวที่เปล่งแสงสีม่วงอาบยาพิษ—นั่นคือบัคของระบบที่เซธทิ้งไว้เป็นกับดัก "เรย์! ค่าพลังป้องกันของมันสูงเกินไป ดาบ 'เงาอัคนี' ทำได้เพียงแค่ขูดผิวชั้นนอกเท่านั้นค่ะ... ไม่สิ ต้องบอกว่าแทบจะไม่มีผลเลยด้วยซ้ำ!" ลูน่าในร่างภูติตัวจิ๋วบินว่อนอยู่รอบไหล่เขา ใบหน้าเล็กๆ นั้นเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เธอสะบัดมือเรียกหน้าต่างสถานะสีฟ้าขึ้นมาแสดงข้อมูลที่อัปเดตแบบเรียลไทม์ เรย์ไม่ตอบ เขาอาศัยจังหวะที่มังกรศิลาพ่นไอสีม่วงออกมา หมุนตัวพุ่งเข้าไปประชิดขาหน้าข้างหนึ่งของมัน เขารู้ดีว่าการสู้กับบอสตัวนี้ด้วยพลังทำลายล้างตรงๆ คือการฆ่าตัวตาย สิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่แค่ชัยชนะ แต่คือ 'ช่องโหว่' ในโครงสร้างที่เซธพยายามปกปิดไว้ *แกร๊ก...* เสียงกลไกภายในตัวมังกรดังขึ้นจังหวะเดียวกับที่มันยกเท้าขึ้นเตรียมกระทืบ เรย์กัดฟันกรอด แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีเงินวาวโรจน์ นั่นคือทักษะ 'เนตรวิเคราะห์' ที่เขาทุ่มแต้มค่าสถานะทั้งหมดลงไปเพื่อการนี้ ในเสี้ยววินาทีที่เวลาดูเหมือนจะช้าลง เขาเห็นมัน—รอยร้าวใต้ข้อต่อหัวเข่ามังกร ที่มีกระแสพลังงานไหลเวียนผิดธรรมชาติ "เจอนี่แล้ว..." เขาสไลด์ตัวไปกับพื้นหินขรุขระ ก่อนจะใช้แรงเหวี่ยงจากไอเทมสวมใส่ 'ถุงมือแรงดีดมหาศาล' พุ่งตัวขึ้นไปบนอากาศเหมือนกระสุนปืน ดาบในมือของเขาเปลี่ยนจากเพลิงสีแดงเป็นสีฟ้าเย็นเยียบ—นี่คือดาบเล่มที่สองที่เขาเตรียมไว้เพื่อการเจาะเกราะโดยเฉพาะ มังกรศิลาคำรามก้อง เพดานถ้ำถล่มลงมาเป็นห่าฝน แต่มันหยุดเรย์ไม่ได้แล้ว! ดาบปักลึกลงไปในรอยแยกนั้น เสียงโลหะปะทะกับหินดังสนั่นไปทั่วบริเวณ เรย์เกร็งแขนสุดแรงเกิด แรงสั่นสะเทือนมหาศาลส่งผ่านตัวดาบมาถึงกระดูกข้อมือของเขาจนแทบร้าว แต่นี่ไม่ใช่เวลามาสนใจความเจ็บปวด เขาต้องทำลาย 'โหนดควบคุม' ก่อนที่มังกรจะระเบิดตัวเอง "แตกสลายไปซะ!" เขากระชากดาบออกพร้อมกับปลดปล่อยสกิล 'ทำลายจุดตาย' แรงระเบิดพลังงานภายในทำให้มังกรศิลาร้องโหยหวน มันสะบัดร่างอย่างบ้าคลั่งจนเรย์กระเด็นไปกระแทกผนังถ้ำเต็มแรง เลือดสีแดงฉานกระอักออกมาจากปากของเขา หน้าจอระบบแจ้งเตือนสีแดงกะพริบถี่ๆ [HP ของคุณต่ำกว่า 5% - คำเตือน: เข้าสู่สถานะวิกฤต] "เรย์! ลุกขึ้นสิ! มันยังไม่ตาย!" ลูน่าร้องเรียก พลางสร้างเกราะป้องกันแสงสลัวๆ ขึ้นมาคุ้มกันร่างของเขาไว้ ทว่าท่ามกลางฝุ่นควันที่ฟุ้งกระจาย มังกรศิลาไม่ได้พุ่งเข้ามาหาเขา มันกลับหันไปทางช่องทางเข้าลับที่เชื่อมต่อกับพื้นที่ส่วนกลางของดันเจี้ยน และที่นั่นเอง... เงาร่างหนึ่งในชุดคลุมสีดำสนิทก็ปรากฏตัวขึ้น เซธยืนอยู่ตรงนั้น มือข้างหนึ่งถือคทาสีเลือด เขามองมาที่เรย์ด้วยสายตาเรียบเฉยเหมือนมองมดปลวก ไม่ใช่ศัตรูที่เคยร่วมตายกันมา "แกพัฒนาขึ้นนะ เรย์" เซธเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าแฝงด้วยความเย้ยหยัน "แต่ก็นั่นแหละ แกยังยึดติดกับวิธีการเล่นที่ซื่อตรงเกินไป... ในโลกนี้ ถ้าแกไม่ยอมใช้บัคแกก็แค่ขยะ" เซธดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว มังกรศิลาที่ควรจะพังทลายลงไปกลับหยุดชะงัก แสงสีม่วงในรอยร้าวของมันขยายตัวจนสว่างวาบไปทั่วทั้งถ้ำ หินก้อนใหญ่รอบตัวเริ่มลอยขึ้น และพลังงานอัดแน่นจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว "แกไม่ได้มาเพื่อฆ่าฉัน" เรย์เช็ดเลือดที่มุมปาก ยันตัวลุกขึ้นยืนด้วยความยากลำบาก "แกมาเพื่อ... ย้ายโหนดพลังงานไปที่จุดอื่น" เซธยกยิ้มที่มุมปาก "ฉลาดเหมือนเดิม นี่คือเหตุผลที่ฉันยังอยากให้แกมีชีวิตอยู่ดูวันที่ฉันครองเซิร์ฟเวอร์นี้... ดูให้ดีล่ะ เรย์" ทันใดนั้น พื้นดินใต้เท้าของเรย์ก็แยกออกเป็นเหวลึกสีดำสนิท เขารู้สึกถึงแรงดึงมหาศาลที่พยายามฉุดกระชากตัวเขาลงไปในความว่างเปล่า มันไม่ใช่แค่การตกจากที่สูง แต่มันคือการถูก 'ลบ' ออกจากฐานข้อมูลของเกม หากเขาตกลงไป ข้อมูลตัวละครของเขาจะหายไปตลอดกาลโดยไม่มีการกู้คืน เรย์พุ่งตัวไปข้างหน้า แต่เซธกลับเล็งคทามาที่เขาแล้วร่ายเวทมนตร์กักขังแรงโน้มถ่วงทับซ้อนลงมา "ลูน่า... เตรียมคำสั่งพิเศษที่ฉันให้ไว้เมื่อตอนนั้น" เรย์กระซิบผ่านระบบแชทลับ "แต่ถ้าใช้ตอนนี้... พลังงานของเธอจะ..." ลูน่าเสียงสั่น "ไม่มีเวลาแล้ว ถ้าไม่ทำตอนนี้ ทั้งฉันและไอเทมระดับตำนานในตัวฉันจะกลายเป็นของเล่นของเซธทันที ทำซะ!" ท่ามกลางความมืดมิดที่กำลังกลืนกินเรย์ไปครึ่งตัว มือของเขากดปุ่มสั่งการครั้งสุดท้ายบนหน้าจอระบบที่แทบจะดับมืดไปแล้ว พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะของเซธที่ดังสะท้อนก้องไปทั่วถ้ำ แต่แล้ว... จู่ๆ แสงจากดาบของเรย์ก็เปลี่ยนเป็นสีทองสว่างจ้าจนเซธต้องยกมือขึ้นบังตา พื้นที่โดยรอบไม่ได้พังทลายลงอย่างที่เซธวางแผนไว้ แต่ทว่าระบบทั้งหมดในดันเจี้ยนกลับแจ้งเตือนเสียงดังสนั่น [คำเตือน: พบการแทรกแซงรหัสผ่านระบบ - บัญชี 'ผู้บุกรุก' กำลังถูกระงับสิทธิ์!] เซธหน้าถอดสีเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี เขาหันมาจ้องมองเรย์ที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มเยือกเย็นท่ามกลางขอบเหวที่กำลังจะสูบเขาลงไป "แก... แกทำอะไรลงไป!" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่ 23 นี้ด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ กิลด์มาสเตอร์เอส
สารจากนักเขียน (กิลด์มาสเตอร์เอส)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง Legendary Soloist: บันทึกตำนานผู้พิชิตโหนดหายนะ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%