ภารกิจคุ้มกันขบวนสินค้า

"อย่าเพิ่งขยับ..." เสียงกระซิบของเรย์แผ่วเบาจนแทบกลืนไปกับเสียงลมพัดผ่านพงหญ้าข้างทาง แต่ในจังหวะที่เซธขยับกาย กุญแจสีเงินหม่นที่ห้อยอยู่ใต้ปกเสื้อของอีกฝ่ายกลับสะท้อนแสงแดดทิ่มแทงตาเรย์จนเขาต้องหรี่ตาลง หัวใจของเรย์เต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ มันไม่ใช่แค่ของเลียนแบบ แต่มันคือ ‘กุญแจหลัก’ ชิ้นเดียวกับที่หายไปเมื่อสามปีก่อน ในขณะที่ความแค้นเกือบจะทำให้เรย์ขาดสติและพุ่งเข้าใส่ แต่เขากลับเลือกที่จะฝืนกดมันลงไปลึกสุดใจ ความฉลาดสอนให้เขารู้ว่า การบุ่มบ่ามคือการฆ่าตัวตายในพื้นที่ที่เขายังไม่รู้ว่ามีใครซุ่มอยู่บ้าง "ดูเหมือนคุณจะตื่นเต้นนะ เรย์..." เซธแสยะยิ้มที่มุมปาก แววตาของเขาซ่อนความโหดเหี้ยมไว้ภายใต้ท่าทีที่ดูเป็นมิตรอย่างจอมปลอม "จ้องมองผมเหมือนเห็นผี... หรือว่าเห็นความหวังที่สูญหายไปกันแน่?" "ฉันแค่แปลกใจว่าขยะจากอดีต ทำไมถึงยังกล้าเอามาแขวนคอตัวเองไว้" เรย์ตอบโต้ด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย พยายามเบี่ยงเบนความสนใจ ก่อนจะเหลือบไปเห็นเงาตะคุ่มที่เคลื่อนไหวอยู่ในแมกไม้เบื้องหลัง ลูน่าที่เกาะอยู่บนไหล่ของเรย์ตัวสั่นเทา เธอขยับมาใกล้หูของเขาแล้วกระซิบด้วยเสียงที่แทบจะไม่ได้ยิน "เรย์... มีกลุ่มผู้เล่นระดับสูงซุ่มอยู่รอบๆ มากกว่ายี่สิบคน พวกนั้นไม่ใช่ NPC แต่เป็น ‘กองโจรล้างบาง’ ที่ได้รับจ้างมาเพื่อเก็บงานนี้โดยเฉพาะ" เรย์ไม่ได้ตอบกลับ แต่เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลจากไอเวทมนตร์ที่เริ่มบิดเบี้ยวรอบตัวขบวนสินค้าที่เขารับจ้างคุ้มกัน นี่ไม่ใช่การดักปล้นธรรมดา นี่คือการวางแผนฆ่าล้างโคตรเพื่อแย่งชิงไอเทมที่อยู่ในรถม้าคันกลาง "ทุกคน เตรียมตัวให้พร้อม!" เรย์ตะโกนสั่งเหล่า NPC พ่อค้าที่กำลังแตกตื่น เขาชักดาบ 'เขี้ยววายุ' ออกมา กลิ่นอายของโลหะเหล็กไหลห่อหุ้มใบดาบจนเกิดเป็นแสงสีฟ้าจางๆ "ถ้าไม่อยากตายที่นี่ ก็จงป้องกันรถม้าคันกลางไว้ให้ดีที่สุด!" ทันใดนั้น ลูกธนูอาบยาพิษนับร้อยพุ่งแหวกอากาศลงมาดั่งห่าฝน เรย์หมุนตัวควงดาบปัดลูกธนูเหล่านั้นออกไปอย่างแม่นยำ ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวของเขาเฉียบคมและเด็ดขาด ขณะที่เขากำลังจะโต้กลับ ชายสวมฮู้ดสีดำนับสิบก็พุ่งออกมาจากเงามืด แต่ละคนมีค่าสถานะที่สูงลิ่วจนน่าตกใจ "เป้าหมายไม่ใช่พวกเรา แต่เป็นกุญแจในมือหมอนั่น!" เรย์วิเคราะห์สถานการณ์อย่างรวดเร็ว ในขณะที่เซธยืนมองดูความวุ่นวายด้วยรอยยิ้มพอใจ เขารู้ดีว่าเซธไม่ได้มาเพื่อสู้ แต่มาเพื่อดูว่าเรย์จะจัดการกับสถานการณ์ที่บีบคั้นนี้อย่างไร เรย์พุ่งตัวเข้าปะทะกับโจรคนแรก ความเร็วของเขาเหนือกว่าอีกฝ่ายหลายเท่า ดาบในมือของเขาแทงทะลุจุดตายที่หัวไหล่ก่อนจะถีบอีกฝ่ายกระเด็นไปกระแทกกับโจรคนอื่นๆ ที่กำลังจะบุกเข้ามา "ลูน่า! ใช้สกิล 'พิกัดเงา' สแกนพื้นที่รอบๆ เดี๋ยวนี้!" "รับทราบ!" ลูน่ากางปีกเล็กๆ ของเธอออก ละอองแสงสีทองกระจายตัวออกไปทั่วบริเวณ ทำให้ตำแหน่งของศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่ปรากฏขึ้นเป็นจุดแดงบนมิติภาพที่เรย์มองเห็นคนเดียว เรย์ไม่รอช้า เขาอาศัยจังหวะที่ศัตรูเสียหลักพุ่งตรงไปยังตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มโจรที่ยืนสั่งการอยู่บนโขดหิน การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วราวกับเงาพราย แต่ในขณะที่ปลายดาบเกือบจะถึงลำคอของหัวหน้าโจร ความรู้สึกเย็นวาบก็แล่นผ่านสันหลัง "แกคิดว่าแกคุมเกมได้งั้นรึ?" หัวหน้าโจรหัวเราะเยาะ ก่อนจะดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว รถม้าคันกลางที่เรย์ต้องคุ้มกันกลับระเบิดออกด้วยพลังเวทมนตร์ที่รุนแรงเกินกว่าที่โจรระดับปกติจะทำได้ แรงระเบิดส่งผลให้ร่างของเรย์กระเด็นไปกระแทกกับต้นไม้ใหญ่ ความรู้สึกจุกเสียดแล่นเข้าสู่ทรวงอก รสชาติคาวเลือดเริ่มเอ่อล้นที่มุมปาก เขาพยายามพยุงตัวขึ้นมองไปยังจุดที่รถม้าเคยตั้งอยู่ ท่ามกลางเศษไม้ที่แตกกระจาย เขากลับพบเพียงความว่างเปล่า ไม่ใช่สิ... ของในนั้นถูกเอาไปแล้ว "ภารกิจคุ้มกันล้มเหลว... เรย์" เซธเดินเข้ามาใกล้ ก้าวเดินของเขาหนักแน่นและทรงพลัง กุญแจที่หน้าอกของเขาส่องแสงเรืองรองคล้ายกับจะรับรู้ถึงพลังงานจากเหตุการณ์เมื่อครู่ "แกไม่ได้ปกป้องสิ่งสำคัญไว้ได้เลย เหมือนกับสามปีก่อนไม่มีผิด... และตอนนี้ แกไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะได้รู้ความลับนั้น เพราะทุกอย่างจบลงแล้ว" เซธยกมือขึ้นเตรียมร่ายสกิลปิดฉาก แต่ในวินาทีที่แสงจากเวทมนตร์ของเซธกำลังจะพุ่งเข้าใส่ร่างของเรย์ ลูน่ากลับร้องออกมาด้วยความตกใจ "เรย์! ไม่ใช่! ไอเทมในรถม้าเป็นของปลอม! กุญแจที่คอเซธนั่นแหละ... มันไม่ใช่กุญแจไขระบบ แต่มันคือส่วนประกอบของ 'ระบบควบคุมโลก' ที่หลุดออกมาจากโค้ดต้นฉบับ!" เรย์กัดฟันกรอด ความเจ็บปวดจากการโดนแรงระเบิดทำให้เขามองเห็นภาพเบลอ แต่เขากลับฝืนหัวเราะออกมาเบาๆ "ของปลอมงั้นเหรอ... เซธ... นายโดนต้มแล้วล่ะ" เรย์ล้วงมือเข้าไปในเสื้อตัวเอง ก่อนจะดึงเอาไอเทมชิ้นหนึ่งออกมา... มันคือชิ้นส่วนที่ควรจะอยู่ในรถม้า แต่เขาแอบสลับมันไว้ตั้งแต่เริ่มเดินทาง! "นายตามหากุญแจเพื่อจะคุมระบบสินะ? แต่น่าเสียดาย... สิ่งที่อยู่ในมือฉันตอนนี้ คือสิ่งที่กุญแจดอกนั้นต้องใช้ถึงจะทำงานได้" เรย์จ้องมองเซธด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยชัยชนะชั่วคราว "ถ้าอยากได้มันคืน... ก็ลองตามมาสิ ว่าแต่... นายแน่ใจนะว่าพวกที่ซุ่มอยู่นั่น จะยังยอมฟังคำสั่งนายอยู่?" สิ้นเสียงเรย์ เหล่าโจรที่เคยเชื่อฟังเซธกลับหันคมดาบเข้าหาเซธเอง พวกมันไม่ได้มาเพื่อชิงของ แต่พวกมันถูกจ้างมาเพื่อ 'กำจัด' คนที่ครอบครองกุญแจดอกนั้นตั้งแต่แรก เซธหน้าถอดสีเป็นครั้งแรก ความมั่นใจของเขาสั่นคลอนอย่างรุนแรง ในขณะที่เรย์อาศัยจังหวะที่พวกโจรเปลี่ยนเป้าหมาย ทะยานร่างหายเข้าไปในความมืดของพงไพร ทิ้งให้เซธเผชิญหน้ากับเหล่าโจรที่กำลังกระหายเลือด กิลด์มาสเตอร์เอสขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางครั้งนี้ด้วยใจจริงนะครับ