มุ่งหน้าสู่เมืองชายแดน

"ปฏิเสธการดำเนินการครับ" เรย์เค้นเสียงลอดไรฟัน พลางกดปุ่ม 'ปฏิเสธ' บนหน้าต่างระบบที่สั่นไหวราวกับเปลวไฟที่ใกล้ดับ แรงกดดันมหาศาลจากข้อความสีเลือดนั้นแทบจะทำให้เข่าของเขาทรุดลงกับพื้น แต่เรย์ไม่ใช่คนที่จะยอมสยบให้แก่ระบบที่บิดเบี้ยวนี้ เขาแค่นยิ้มที่มุมปาก สายตาเย็นชาจ้องมองเงาสีดำที่หยุดชะงักอยู่กลางอากาศ "เจ้าบ้าไปแล้วหรือไงเรย์! ถ้ามันตรวจพบความผิดปกติอีกครั้ง ร่างกายของนายอาจจะแตกสลายไปจริงๆ นะ!" ลูน่าปรากฏตัวขึ้นข้างหูของเขา ปีกโปร่งแสงของภูติตัวจิ๋วสั่นระริกด้วยความตื่นตระหนก เธอกอดอกแน่น ใบหน้าจิ้มลิ้มเต็มไปด้วยความกังวล เรย์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่หยิบผ้าคลุมสีเทาหม่นขึ้นมาสวมทับเกราะเบา พลางกระชับสายกระเป๋าเป้ที่มีทรัพยากรพื้นฐานเพียงน้อยนิด เขาตรวจสอบค่าสถานะที่เหลืออยู่อย่างรวดเร็ว ก่อนจะก้าวเท้าออกจากจุดที่เคยเป็นฐานลับของเขาโดยไม่หันหลังกลับไปมอง "เซธไม่ได้แค่ต้องการกำจัดฉัน ลูน่า" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบขณะเดินฝ่าหมอกหนาของเขตหมอกควัน "มันต้องการลบตัวตนของฉันเพื่อปิดบังบัคที่มันสร้างขึ้น ถ้าฉันตายตอนนี้ สิ่งที่เซธทำไว้ในอดีตก็จะกลายเป็นความจริงที่ถูกลบหายไปตลอดกาล" "แล้วนายจะไปไหน? เมืองหลวงตอนนี้เป็นเขตปิดตายของกองกำลังฝั่งเซธนะ" "เราไปที่ 'เมืองชายแดนเอนเทียร์' ครับ" เรย์ตอบสั้นๆ "ที่นั่นห่างไกลจากการควบคุมของระบบศูนย์กลาง และเป็นจุดยุทธศาสตร์เดียวที่จะทำให้ฉันสามารถฟาร์มเลเวลและรวบรวมไอเทมที่จำเป็นได้ โดยไม่ต้องผ่านการตรวจสอบจากพวกมัน" ระหว่างทาง การเดินทางไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิด เรย์เลือกใช้เส้นทางเลียบหน้าผาหินที่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์ระดับต่ำ แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่ามอนสเตอร์คือ 'ผู้ไล่ล่า' ที่เซธส่งมา เขาหยุดฝีเท้าลงเมื่อพบร่องรอยของรอยเท้าที่ยังสดอยู่บนพื้นโคลน เรย์ไม่ได้ดึงดาบออกมาทันที แต่เขากลับหยิบ 'ขวดแก้วบรรจุผงอัญมณีแตกละเอียด' ออกมาโปรยไว้รอบๆ จุดที่เขายืนอยู่ "พวกมันมาแล้วสินะ" ลูน่ากระซิบ เงาร่างสามร่างปรากฏขึ้นจากความมืดมิด พวกมันคือ 'ยมทูตไร้หน้า' หน่วยสังหารที่ระบบสร้างขึ้นเพื่อกำจัดผู้เล่นที่ถูกตีตราว่าเป็นบัค ทุกตัวมีเลเวลสูงกว่าเรย์ถึงสามเท่า แต่เรย์กลับถอยหลังหนึ่งก้าวและยกยิ้มอย่างใจเย็น "การต่อสู้ใน MMORPG ไม่ได้ตัดสินที่เลเวลเสมอไปหรอกนะ..." เรย์พึมพำ "แต่ตัดสินที่ 'เงื่อนไขของพื้นที่'" เขากระแทกส้นเท้าลงกับพื้นพร้อมกับกดสกิล [กับดักเขตแดนลับ] ผงอัญมณีที่เขาโปรยไว้เกิดปฏิกิริยาเรืองแสงสีฟ้าครามทันที พื้นที่โดยรอบรัศมี 10 เมตรเปลี่ยนสภาพกลายเป็นพื้นที่ไร้แรงดึงดูด ยมทูตไร้หน้าที่กำลังกระโจนเข้ามาเสียหลักกลางอากาศทันที เรย์ไม่รอช้า เขาพุ่งตัวเข้าหาเป้าหมายที่อยู่ใกล้ที่สุด สองมือคว้าด้ามดาบสั้นที่เคลือบด้วยน้ำมันแห่งความโกลาหล การโจมตีของเขาไม่ใช่การฟันมั่วๆ แต่มันคือการแทงเข้าที่ 'จุดตาย' หรือรอยต่อของเกราะที่เชื่อมต่อกับระบบควบคุมของมอนสเตอร์ประเภทนี้ ฉัวะ! ความเสียหายสีม่วงเด้งขึ้นเหนือหัวของศัตรู: [CRITICAL HIT: System Feedback!] ยมทูตไร้หน้าสั่นกระตุกก่อนจะสลายกลายเป็นละอองข้อมูล เรย์เก็บดาบเข้าฝักด้วยท่วงท่าที่งดงามและรวดเร็ว ราวกับกำลังแสดงโชว์มากกว่าการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด "ไปกันต่อได้แล้ว เรามีเวลาไม่มาก" เขากล่าวกับลูน่าที่ยังคงทำหน้าอึ้งอยู่ หลายชั่วโมงต่อมา ร่างของเรย์ยืนอยู่บนยอดเนินเขา มองลงไปยัง 'เมืองชายแดนเอนเทียร์' เมืองที่ดูเหมือนเมืองร้างในเกมที่ถูกทอดทิ้ง ที่นี่คือที่ที่เขาจะใช้สร้างชื่อและรวบรวมขุมกำลังใหม่ ทว่าเมื่อเขากำลังจะก้าวเท้าลงสู่ตัวเมือง หน้าจอระบบก็เด้งขึ้นมาอีกครั้ง แต่มันไม่ใช่ข้อความจากเซธ [แจ้งเตือน: ตรวจพบตัวละครระดับตำนาน 'ผู้รอดชีวิตคนสุดท้าย' กำลังเข้าสู่เขตปกครองอิสระ] [เงื่อนไขภารกิจลับ: 'การล่มสลายของเอนเทียร์' ถูกเปิดใช้งาน] เรย์หยุดชะงัก สายตาของเขาจับจ้องไปยังประตูเมืองที่พังทลายลง ที่นั่น... มีร่างของชายคนหนึ่งยืนพิงกำแพงหิน ใบหน้าของเขาถูกบดบังด้วยหมวกคลุมศีรษะ แต่สิ่งที่ทำให้เรย์ขนลุกซู่คืออาวุธที่วางอยู่ข้างกายชายคนนั้น มันคือ 'ดาบศักดิ์สิทธิ์เอ็กซ์คาลิเบอร์' ดาบในตำนานที่เรย์เคยทำหายไปในเหตุการณ์ทรยศครั้งนั้น ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นรอยแผลเป็นที่พาดผ่านดวงตา ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบที่ทำให้หัวใจของเรย์กระตุกวาบ "ฉันรอเธอมานานพอสมควรแล้วนะ... เรย์" ทุกอย่างรอบตัวดูเหมือนจะหยุดนิ่ง ลมหายใจของเรย์สะดุดเมื่อเห็นใบหน้าที่เขาไม่เคยลืมเลือน ชายตรงหน้าคือคนที่ควรจะตายไปพร้อมกับกิลด์ของเขาเมื่อสามปีก่อน นี่มันกับดักใหม่ของเซธ หรือว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับความจริงที่ถูกปิดตายกันแน่? ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางสายตำนานนี้ครับ กิลด์มาสเตอร์เอส