งานประมูลไอเทมร้าง

"หนึ่งหมื่นเหรียญทองสำหรับเศษเหล็กที่ขึ้นสนิมกรังนี่งั้นหรือครับ? ท่านประมูลเลอร์ ผมว่าท่านควรไปตรวจสายตาบ้างนะ" เรย์เอ่ยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาของเขาจดจ้องไปยังกล่องไม้ผุพังใบหนึ่งที่วางกองอยู่มุมห้องโถงประมูลใต้ดิน—สถานที่ซึ่งเหล่าพ่อค้าหน้าเลือดและนักล่าสมบัติมารวมตัวกันเพื่อแลกเปลี่ยนสิ่งที่ถูกเรียกว่า 'ขยะ' จากดันเจี้ยนระดับหายนะ เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังระงมไปทั่วห้องโถง ผู้เข้าร่วมประมูลหลายคนหันมามองชายหนุ่มในชุดคลุมสีเทาด้วยสายตาเวทนา บ้างก็กระซิบกระซาบถึงความไร้เดียงสาของหน้าใหม่ที่พยายามทำตัวเป็นเซียน "ถ้าเจ้าอยากได้ขยะชิ้นนั้นนัก ก็เชิญขนกลับไปกองไว้ที่บ้านได้เลย พ่อหนุ่ม" ประมูลเลอร์ร่างท้วมหัวเราะร่วนจนพุงกระเพื่อม "แต่มันไม่มีมูลค่าพอจะเปิดประมูลด้วยซ้ำ ใครอยากได้ก็เอาไปฟรีๆ เลยไป!" เรย์ไม่รอช้า เขาเดินฝ่าฝูงชนเข้าไปคว้ากล่องใบนั้นมาถือไว้ ลูน่าที่เกาะอยู่บนไหล่ของเขาขยับปีกเบาๆ แสงเรืองรองจางๆ จากตัวเธอสะท้อนเข้าสู่ดวงตาของเรย์ ทำให้สิ่งที่คนอื่นเห็นว่าเป็น 'เศษเหล็ก' พลันเปลี่ยนไปในสายตาของเขา *โฮสต์ครับ... สัญญาณพลังงานที่นั่นไม่ปกติ* ลูน่ากระซิบผ่านกระแสจิต น้ำเสียงของภูติตัวจิ๋วสั่นไหวเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น *ใต้ชั้นสนิมนั่น ไม่ใช่เหล็กธรรมดา แต่มันคือแกนกลางของ 'อาวุธระดับตำนานที่ถูกผนึก'* เรย์ทำเพียงแค่ยกยิ้มมุมปาก เขาเดินไปที่มุมมืดของห้องประมูล หยิบไอเทมลับ 'ดวงตาแห่งเทพผู้ล่วงลับ' ออกมาสัมผัสที่ผิวกล่อง ทันใดนั้น ค่าสถานะที่ถูกปกปิดด้วยบัคของระบบก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า [ไอเทม: ชิ้นส่วนอาวุธแห่งจักรพรรดิผู้ถูกลืม (ระดับ: ???)] [สถานะ: ผนึกพลังงานศักดิ์สิทธิ์ / ต้องการเลือดของผู้บุกเบิกเพื่อปลดล็อก] เรย์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขารู้ดีว่าหากสิ่งนี้หลุดไปถึงมือเซธ พลังที่เขากำลังรวบรวมเพื่อสร้างอาณาจักรเงาจะสมบูรณ์แบบจนไม่มีใครหยุดยั้งได้ แต่ในขณะที่เขากำลังจะเก็บมันลงในช่องเก็บของนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนชุดดำก็ดังสะท้อนเข้ามาในโถงทางเดิน "ช้าก่อน..." น้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบดุจน้ำแข็งที่กรีดผ่านอากาศทำให้บรรยากาศในห้องโถงเงียบสนิทลงในพริบตา เรย์หยุดชะงัก ร่างกายของเขาเกร็งขึ้นโดยสัญชาตญาณ เขาจำน้ำเสียงนี้ได้ดี... เสียงของคนที่เคยเหยียบย่ำความเชื่อใจของเขาจนแหลกสลายในอดีต เซธเดินก้าวเข้ามาในแสงไฟที่สลัว ใบหน้าของเขาปรากฏรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะสุภาพแต่ซ่อนความอำมหิตไว้เบื้องหลัง ดวงตาสีม่วงเข้มของเขาจับจ้องมาที่กล่องในมือเรย์อย่างไม่กะพริบ "ของชิ้นนั้น... ดูเหมือนจะมีราคามากกว่าที่ประมูลเลอร์ประเมินไว้นะ" เซธกล่าวพลางก้าวเข้ามาหาเรย์ทีละก้าว "และฉันคิดว่า มันน่าจะเป็นของที่ 'เหมาะ' กับฉันมากกว่าคนแปลกหน้าอย่างนาย" เรย์หันกลับมาเผชิญหน้ากับศัตรูคู่อาฆาต ในมือซ้ายเขาเริ่มรวบรวมพลังเวทมนตร์เงียบๆ ในขณะที่มือขวายังคงกำกล่องไม้ไว้แน่น ความทรงจำเรื่องการหักหลังเมื่อปีก่อนพรั่งพรูเข้ามาเหมือนน้ำป่า เขารู้ว่านี่ไม่ใช่แค่การแย่งชิงไอเทม แต่มันคือจุดเริ่มต้นของสงครามที่เขารอคอยมานาน "ถ้าอยากได้ ก็ลองเอาไปให้ได้สิครับ ท่านจักรพรรดิเงา" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสนิท แต่แฝงไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้อากาศรอบข้างหนักอึ้ง เซธชะงักฝีเท้า มือของเขากำดาบคาตานะสีดำสนิทที่ข้างเอวแน่น ในจังหวะนั้นเอง ผนังห้องโถงประมูลก็ระเบิดออกด้วยฝีมือของหน่วยจู่โจมปริศนาที่พุ่งเป้าเข้ามายังจุดที่เรย์ยืนอยู่! แรงปะทะทำให้ฝุ่นควันตลบอบอวล และท่ามกลางความโกลาหลนั้น... เรย์กลับเห็นร่างของเซธที่ไม่ได้พุ่งมาโจมตีเขา แต่กลับพุ่งไปที่ไอเทมในมือของเขาด้วยความเร็วดุจสายฟ้าแลบ คมดาบสีดำตวัดเฉียดหน้าเรย์ไปเพียงไม่กี่นิ้ว ก่อนที่เสียงลูน่าจะตะโกนก้องในหัวของเขา *เรย์! ระวัง! นั่นไม่ใช่เซธตัวจริง... เขาใช้ภาพลวงตาจากบัคของระบบ!* เรย์เบิกตากว้าง ทันใดนั้น เงาร่างของเซธที่อยู่ตรงหน้าก็สลายกลายเป็นละอองสีดำ และจากเงามืดด้านหลังเรย์... เสียงกระซิบที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นใกล้หูจนสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบ "ลืมไปแล้วหรือเรย์... ว่าคนที่สอนวิธีใช้บัคพวกนี้ให้นาย ก็คือฉันเองยังไงล่ะ" เรย์ก้มลงมองที่หน้าอกของตัวเอง พบว่ามีใบมีดสีดำสนิทแทงทะลุเสื้อคลุมออกมา ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในห้องโถง เรย์ทำเพียงแค่หัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับความตายด้วยแววตาที่ไม่มีความเกรงกลัวแม้แต่น้อย ผมหวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับก้าวแรกของสงครามครั้งนี้ไปพร้อมกับผมนะครับ กิลด์มาสเตอร์เอส