ดาบในตำนานที่ถูกผนึก

“เจ้าจะแลกด้วยอะไรเพื่อสิ่งนี้ เรย์? ชีวิตที่เหลือของเจ้า หรือความทรงจำที่ข้าเป็นคนมอบให้ในวันวาน?” เสียงของเซธดังก้องอยู่ในมิติที่บิดเบี้ยว เศษเสี้ยวของดาบ ‘เอ็กซ์คาลิเบอร์-เซโร่’ ที่แตกหักลอยวนเวียนอยู่รอบตัวเรย์เหมือนซากศพของดวงดาว มันเปล่งแสงสีม่วงอมดำที่สั่นประสาท สัมผัสถึงไอสังหารที่รุนแรงจนผิวหนังของเรย์เริ่มมีรอยแตกละเอียดราวกับเครื่องลายครามที่กำลังจะแตกสลาย เรย์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่หรี่ตาลง จ้องมองเงาร่างของอดีตเพื่อนรักที่ยืนอยู่เบื้องหน้าด้วยสายตาที่เยือกเย็นเหมือนน้ำแข็งขั้วโลก มือของเขากำด้ามดาบที่หักกุดแน่นจนโลหิตซึมออกมาตามง่ามนิ้ว “ความทรงจำที่เจ้ามอบให้งั้นหรือ?” เรย์แค่นยิ้มที่มุมปาก น้ำเสียงของเขาราบเรียบแต่เต็มไปด้วยแรงกดดัน “ข้าลบมันทิ้งไปตั้งแต่วันที่เจ้าแทงข้างหลังข้าในหุบเขาแห่งความมืดแล้ว เซธ เจ้าคงลืมไปว่าข้าเป็นคนสอนให้เจ้าอ่านกลไกของระบบนี้... บัคที่เจ้ากำลังใช้อยู่ มันไม่ได้ทำให้เจ้าเป็นพระเจ้าหรอก แต่มันกำลังกัดกินตัวตนของเจ้าจากข้างใน” ลูน่า ภูติตัวจิ๋วที่เกาะอยู่บนไหล่ของเรย์ สั่นสะท้านอย่างเห็นได้ชัด แสงสีฟ้าหม่นที่ตัวเธอริบหรี่ลงทุกขณะ “เรย์... ระวังนะ! ค่าความเสถียรของโหนดนี้กำลังจะถึงขีดจำกัด ถ้าชิ้นส่วนที่เหลือไม่ถูกเชื่อมประสานในสามนาที เราจะติดอยู่ในนี้ตลอดกาล!” เรย์ไม่ได้หันไปมองคู่คิดของเขา เขาพุ่งตัวออกไปราวกับลูกธนูที่หลุดจากคันศร ร่างกายของเขาอาบไปด้วยแสงสีทองจากไอเทมเสริมพลังที่เขากดใช้ในเสี้ยววินาที ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นจนอากาศโดยรอบแตกตัวเป็นสุญญากาศ เซธหัวเราะลั่น มือข้างหนึ่งคว้าอากาศ ดาบสีดำทมิฬก่อตัวขึ้นจากรอยแยกของมิติ เขาตวัดดาบลงมาอย่างบ้าคลั่ง เกิดเป็นคลื่นพลังงานที่ฉีกกระชากพื้นที่รอบข้างจนกลายเป็นเศษพิกเซล เรย์บิดตัวหลบด้วยทักษะ ‘พริบตาแห่งเงา’ ร่างกายของเขาเคลื่อนผ่านคมดาบไปเพียงมิลลิเมตร ก่อนจะคว้าเศษชิ้นส่วนที่สามของดาบที่ลอยอยู่กลางอากาศได้สำเร็จ *ติ๊ง!* [ระบบ: ตรวจพบชิ้นส่วนที่สาม – ‘คมดาบแห่งการหวนคืน’] [สถานะ: ต้องการการยืนยันจากวิญญาณผู้ถือครองเพื่อหลอมรวม] “ตอนนี้แหละ!” เรย์คำรามสั่ง เขากระแทกชิ้นส่วนในมือเข้ากับด้ามดาบที่หักกุด ความร้อนมหาศาลปะทุขึ้นจนมิติรอบข้างสั่นสะเทือน ร่างของเรย์สว่างวาบราวกับดวงอาทิตย์ที่กำลังระเบิด เซธชะงักไปครู่หนึ่ง ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและประหลาดใจ “เจ้าจะทำแบบนั้นไม่ได้! ดาบนั่นมันคือพันธสัญญาที่ห้ามผู้ใดถือครอง หากเจ้าฝืนหลอมรวมโดยไม่มีรอยประทับแห่งเทพ เจ้าจะถูกมันกัดกินวิญญาณเสียเอง!” เรย์ไม่ได้สนใจคำเตือนนั้น ในใจของเขาไม่ได้คิดถึงเรื่องชัยชนะหรือไอเทมระดับตำนาน สิ่งเดียวที่เขาคิดถึงคือ ‘ความจริง’ ที่ซ่อนอยู่หลังโหนดหายนะนี้ เขาหลับตาลง ปล่อยให้พลังงานมหาศาลไหลเข้าสู่ร่างกาย เลือดที่ไหลจากมือเขาสัมผัสกับตัวดาบ เปลี่ยนจากสีแดงฉานกลายเป็นสีทองสว่างจ้า “ข้าไม่ได้ถือครองมันเพื่อครองโลก” เรย์พึมพำขณะที่แสงรอบตัวเริ่มรวบรวมเป็นรูปทรงของใบดาบที่สมบูรณ์ “ข้าถือครองมันเพื่อปิดฉากความผิดพลาดที่ข้าเคยสร้างไว้... รวมถึงเจ้าด้วย เซธ” ฉับพลันนั้น ดาบที่เคยแตกหักก็รวมตัวกันสมบูรณ์ แรงสั่นสะเทือนมหาศาลผลักให้เซธกระเด็นถอยหลังไปไกล พลังงานที่บริสุทธิ์และรุนแรงแผ่ขยายออกไปจนรอยแยกของมิติค่อยๆ สมานตัวกัน ทว่า... ท่ามกลางแสงสว่างที่กำลังจะจางหายไป เรย์กลับรู้สึกถึงความเย็นเยียบที่แล่นเข้ามาจับขั้วหัวใจ เมื่อเขาลืมตาขึ้นมองไปยังเซธที่ยันตัวขึ้นมาด้วยสภาพสะบักสะบอม เขากลับไม่ได้เห็นแววตาของผู้พ่ายแพ้ เซธค่อยๆ ยิ้มออกมา เป็นรอยยิ้มที่เรย์จำได้ดีที่สุดจากวันวาน... รอยยิ้มที่บ่งบอกถึงการวางแผนที่ซับซ้อนกว่าที่เขาเคยจินตนาการไว้หลายเท่า “ยินดีด้วยนะ เรย์” เซธเอ่ยเสียงแผ่ว “เจ้าหลอมรวมมันสำเร็จแล้ว... ข้าต้องขอบคุณเจ้าจริงๆ เพราะเมื่อดาบเล่มนี้สมบูรณ์ ‘เงื่อนไขการปลดล็อกระบบหลัก’ ก็ถูกกระตุ้นขึ้นในที่สุด” เรย์ชะงัก ดาบในมือของเขาสั่นไหวอย่างรุนแรง ลูน่าที่อยู่บนไหล่ของเขาเบิกตากว้างด้วยความตระหนกสุดขีดขณะที่จอกสีแดงขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นเหนือหัวของทั้งคู่ [ประกาศจากระบบ: การเปลี่ยนแปลงระดับโลกเริ่มต้นขึ้น - ‘ผู้สืบทอดบัค’ ได้เข้าสู่สถานะพระเจ้าอย่างสมบูรณ์] เงาของเซธขยายใหญ่ขึ้นจนครอบคลุมทั้งมิติ และในวินาทีที่เรย์จะฟาดดาบลงไป เขากลับพบว่าร่างกายของเขาไม่สามารถขยับเขยื้อนได้อีกต่อไป ราวกับมีโซ่ที่มองไม่เห็นตรึงเขาไว้กับพื้น... และที่น่าตกใจยิ่งกว่า คือดวงตาของลูน่าที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเดียวกับดวงตาของเซธ พร้อมกับคำกระซิบที่เย็นเยียบจากริมฝีปากเล็กๆ นั่น “ดูเหมือนว่า ‘กุญแจ’ ที่เจ้าตามหามาตลอด ไม่ใช่ดาบเล่มนี้หรอกนะ... แต่เป็นตัวเจ้าเองต่างหากล่ะ เรย์” ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของกิลด์มาสเตอร์เอสเสมอมานะครับ