จัดการพวกปากหอยปากปู

"ถ้าพวกเจ้าว่างงานกันมากนัก ทำไมไม่เอาเวลาไปถากหญ้าหลังบ้านแทนที่จะมานั่งวิจารณ์ชีวิตคนอื่นให้เสียน้ำลายล่ะครับ?" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังของลู่จั้นดังกังวานขึ้น ท่ามกลางวงสนทนาของเหล่าแม่บ้านจอมจุ้นที่กำลังจับกลุ่มนินทาเรื่อง 'ความล้มเหลว' ของภรรยาเขาอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ข้างทาง เสียงหัวเราะที่เคยดังระงมพลันเงียบกริบราวกับถูกใครบางคนกดปุ่มหยุดเวลา ลู่จั้นยืนตระหง่านร่างสูงใหญ่ดั่งขุนเขา สายตาคมกริบแบบนายทหารที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างหนักกวาดมองไปรอบวงด้วยความเย็นชา หลินว่านหลิงที่เดินตามหลังมาติดๆ แอบอมยิ้มที่มุมปาก เธอไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ขยับกายไปยืนเคียงข้างสามี สองมือประสานกันอย่างมั่นคง กลิ่นหอมจางๆ จากเครื่องเทศชั้นดีที่เธอเพิ่งหยิบออกมาจากมิติลับในย่ามยังคงติดอยู่ที่ปลายจมูก มันเป็นกลิ่นของความสำเร็จที่พวกคนขี้อิจฉาไม่มีวันได้สัมผัส "ลู่จั้น... พวกเราก็แค่พูดไปตามประสาคนบ้านใกล้เรือนเคียง ไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไรสักหน่อย ทำไมต้องทำหน้าดุใส่พวกป้าด้วยล่ะ?" หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งเอ่ยขึ้นพลางหลบสายตา ลู่จั้นแค่นยิ้มที่มุมปาก "ปากที่เอาไว้พูดจาให้ร้ายคนอื่นจนเสียหาย ทั้งที่เจ้าของปากไม่เคยหยิบยื่นความช่วยเหลือให้ใคร ย่อมไม่ถือว่าเป็นคำแนะนำครับ หากพวกท่านคิดว่าภรรยาผมไร้ค่า เพราะเธอไม่ยอมก้มหัวให้ใครหรือยอมอดตายเหมือนที่พวกท่านคาดหวัง ผมก็ขอแนะนำให้ไปส่องกระจกดูตัวเองบ้างครับ ว่าวันนี้มีอะไรในท้องบ้าง หรือยังต้องรอให้ลูกหลานเอาเศษข้าวที่เหลือจากจานมาแบ่งให้กิน" ประโยคนั้นเปรียบเสมือนตบหน้าฉาดใหญ่จนใบหน้าของคนในวงสนทนาขึ้นสีแดงก่ำด้วยความอับอายและโกรธแค้น แต่มิอาจโต้ตอบได้ เพราะลู่จั้นในวันนี้ไม่ใช่ชายหนุ่มผู้เงียบขรึมเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว พลังอำนาจและออร่าความสำเร็จที่แผ่ออกมาจากการทำธุรกิจร่วมกับสหายหม่า ทำให้เขากลายเป็นบุคคลที่ใครก็ไม่กล้าหาเรื่อง "ไปกันเถอะว่านหลิง งานที่บ้านยังมีอีกมาก เราไม่ควรเสียเวลากับสิ่งไม่มีชีวิตพวกนี้ครับ" ลู่จั้นหันมามองภรรยาด้วยแววตาที่เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนทันทีราวกับคนละคน เมื่อพ้นสายตาผู้คน ว่านหลิงจึงเอ่ยขึ้นเบาๆ "คุณพูดแรงไปหรือเปล่าครับ? เดี๋ยวแม่เฒ่าโจวก็ได้ข้ออ้างมาอาละวาดที่บ้านเราอีกหรอก" "ถ้าแม่ขยันจะหาเรื่อง ผมก็มีหน้าที่ปกป้องภรรยาผมให้ถึงที่สุดครับ ว่านหลิง ในโลกใบนี้ถ้าเราไม่แสดงความแข็งแกร่งออกมาบ้าง ต่อให้เราขยันแค่ไหน คนพวกนั้นก็จะมองว่าเราเป็นหมูในอวยให้เขารีดไถอยู่ดี" ลู่จั้นตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นพลางกุมมือเธอไว้แน่น เมื่อกลับถึงบ้าน กลิ่นหอมฟุ้งของ 'หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง' สูตรพิเศษที่ว่านหลิงวางแผนจะทำขายในล็อตถัดไปก็โชยออกมาจากในครัว กลิ่นหอมเข้มข้นของซีอิ๊วชั้นดีผสมผสานกับน้ำตาลทรายแดงและเครื่องเทศหายากที่เธอแอบดึงออกมาจากมิติลับ ทำให้บรรยากาศรอบบ้านที่เคยเงียบเหงาดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที แต่ทว่า ในขณะที่ทั้งสองกำลังจะก้าวเข้าสู่ตัวบ้าน ร่างของแม่เฒ่าโจวก็ก้าวพรวดพราดออกมาจากมุมมืด ดวงตาขุ่นมัวของนางเต็มไปด้วยความโลภและโทสะ นางชี้หน้าลูกสะใภ้ด้วยมือที่สั่นเทา "นังตัวดี! แกเอาเงินที่ได้จากการค้าขายไปซ่อนไว้ที่ไหน! ลู่จั้น... แกมันลูกทรพี ได้ดีแล้วลืมหัวนอนปลายเท้า ปล่อยให้เมียอวดรวยในขณะที่แม่ตัวเองต้องกินข้าวต้มใสๆ งั้นรึ!" ว่านหลิงนิ่งสงบ เธอไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนก เธอเพียงแค่หันไปสบตากับลู่จั้นก่อนจะก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว รอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจปรากฏขึ้นบนใบหน้า "แม่ครับ ถ้าแม่หิว ผมมีหมูตุ๋นที่ทำไว้ในครัว แต่ถ้าแม่มาเพื่อจะขอเงินไปปรนเปรอญาติคนอื่นๆ ที่คอยแต่จะมาสูบเลือดสูบเนื้อเรา ผมคงต้องขอปฏิเสธครับ" ลู่จั้นกล่าวแทรกขึ้นก่อนที่ภรรยาจะทันได้พูดอะไร แม่เฒ่าโจวชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแผดเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "ดี! ในเมื่อพวกแกไม่กตัญญู ก็อย่าหาว่าฉันใจร้าย... ฉันได้ข่าวจากสหายหม่ามาว่า ล็อตสินค้าที่แกขายไปคราวก่อนมีปัญหาใหญ่หลวง ลูกค้าตลาดยิ่งใหญ่ในเมืองหลวงกำลังจะยกขบวนมาที่นี่เพื่อเอาเรื่องแกทั้งคู่!" ว่านหลิงเบิกตากว้าง ความเงียบเข้าปกคลุมทันที ข่าวจากสหายหม่าเป็นเรื่องลับสุดยอด แล้วแม่เฒ่าโจวไปรู้เรื่องนี้มาจากใคร? ในจังหวะนั้นเอง เสียงม้าศึกจำนวนมากก็ดังสนั่นกึกก้องมาจากสุดขอบถนนของหมู่บ้าน ฝุ่นตลบอบอวลจนมองแทบไม่เห็นทาง พร้อมกับเสียงตะโกนสั่งการที่ฟังดูดุดันและไร้ความปรานี ขบวนรถม้าปริศนาที่ติดตราสัญลักษณ์อันทรงอำนาจหยุดลงตรงหน้าบ้านของพวกเขา ชายในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวลงจากรถม้า ใบหน้าของเขาครึ่งหนึ่งถูกปิดไว้ด้วยหน้ากากเหล็ก สายตาที่จ้องมองมายังว่านหลิงเต็มไปด้วยความกระหายในบางสิ่ง... และดูเหมือนว่า 'หมูตุ๋น' ที่หอมฟุ้งไปทั่วบ้าน จะเป็นเพียงเหยื่อล่อสำหรับบางอย่างที่ใหญ่กว่านั้นมาก "เจ้าใช่ไหม... ที่เป็นคนปรุงรสชาติอาหารประหลาดนั่น?" ชายหน้ากากเหล็กเอ่ยขึ้น เสียงของเขาเย็นเยียบจนว่านหลิงขนลุกซู่ ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับตอนที่ 26 ของ "คุณหนูสายสตรอง ทะลุมิติไปปั้นสามีทหารให้รวยฟ้าผ่า" แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ!