แผนการแบล็กเมลพังไม่เป็นท่า

"เอกสารฉบับนี้ จารึกไว้ต่อหน้าหน้ากำนันและพยานทั้งห้าคน ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ตระกูลลู่และตัวข้า... ลู่จั้น ขอตัดขาดจากตระกูลเดิมอย่างเป็นทางการ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง ไม่มีการพึ่งพาอาศัย และที่สำคัญที่สุด... ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องทรัพย์สินใดๆ ทั้งสิ้น" น้ำเสียงของลู่จั้นหนักแน่นราวก้อนศิลาที่ทุ่มลงบนพื้นดิน แรงกดดันจากร่างสูงใหญ่ในเครื่องแบบทหารที่ปลดกระดุมคอเสื้อออกเล็กน้อยแผ่ซ่านไปทั่วห้องโถงคับแคบของบ้านเก่าตระกูลลู่ แผ่นหลังกว้างของเขายืนตระหง่านบังร่างบางของหลินว่านหลิงเอาไว้มิดชิด ราวกับกำแพงเหล็กกล้าที่ไม่มีวันยอมให้พายุร้ายใดๆ พัดผ่านเข้ามาทำร้ายภรรยาตัวน้อยได้แม้แต่ปลายนิ้ว แม่เฒ่าโจวหน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นระริก นางกรีดร้องออกมาด้วยความเหลืออด "ไอ้ลูกอกตัญญู! แกกล้าตัดญาติขาดมิตรกับฉันผู้เป็นแม่รึ! แกเอาเงินจากกองทัพไปซ่อนไว้ที่ไหน เอามาให้หมด ไม่งั้นฉันจะไปฟ้องผู้บังคับบัญชาของแกให้ออกจากราชการ!" หลินว่านหลิงที่ยืนอยู่ด้านหลัง ขยับยิ้มมุมปากเล็กน้อย นางก้าวเท้าออกมาจากเงาร่างของสามี ดวงตากลมโตฉายแววเยือกเย็นและเฉียบคม นางตบมือเบาๆ สองครั้ง เสียงกระทบกันของฝ่ามือดังสะท้อนท่ามกลางความเงียบงันของเหล่าพยานชาวบ้าน "ฟ้องหรือครับ คุณแม่สามี?" เสียงใสเอ่ยขึ้นอย่างรื่นรมย์แต่น้ำเสียงกลับเยียบเย็นถึงขั้วหัวกระดูก "ท่านแน่ใจแล้วหรือครับว่าจะไปฟ้อง? ลืมไปแล้วหรือว่าเอกสารการกู้ยืมเงินนอกระบบเมื่อสามเดือนก่อน และสัญญาขายลูกสาวเพื่อเอาเงินไปเล่นการพนันของพี่ใหญ่... อยู่ในมือของฉันทั้งหมด" ใบหน้าของแม่เฒ่าโจวเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำสลับขาวราวกับคนใกล้ตาย ในมือของว่านหลิงไม่ได้มีแค่สัญญาบ้านๆ แต่เป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่สามารถส่งคนในตระกูลลู่ไปนอนในคุกมืดได้ทั้งตระกูล แผนการแบล็กเมลที่จะใช้ความกตัญญูมาบีบคั้นให้ลู่จั้นต้องส่งเงินเดือนทั้งหมดให้ พังทลายไม่เป็นท่าตั้งแต่อีกฝ่ายยังไม่ทันได้เริ่มเอ่ยปากขอร้องด้วยซ้ำ สหายหม่าที่ยืนสังเกตการณ์อยู่มุมห้องในฐานะพยานกิตติมศักดิ์ หัวเราะในลำคอเบาๆ พลางหยิบพัดกระดาษขึ้นมาพัดวีอย่างสบายอารมณ์ "เฮอะ สมัยนี้ยุคสมัยไหนแล้ว ยังคิดจะเอาคำว่ากตัญญูมาเป็นเครื่องมือรีดไถคนอื่นอีก น่าสมเพชสิ้นดี" "พวกแก... พวกแกมันสารเลว!" แม่เฒ่าโจวโอดครวญทรุดตัวลงนั่งกับพื้น ทุบอกชกตัวด้วยความคับแค้นใจ แต่ไม่มีใครในที่นั้นยื่นมือเข้าช่วยสักคนเดียว เพราะพฤติกรรมเอาเปรียบและเห็นแก่ตัวของตระกูลนี้ได้สั่งสมความเกลียดชังไว้ในหมู่บ้านมานานเกินพอแล้ว ลู่จั้นไม่แม้แต่จะชายตามองมารดาบังเกิดเกล้าที่กำลังดิ้นรนด้วยความสิ้นหวัง เขาเอื้อมมือหนาไปกุมมือเรียวนุ่มของภรรยาไว้แน่น ฝ่ามืออุ่นๆ ของเขาถ่าย1ทอดความมั่น1คงและอบอุ่นมาให้ว่านหลิง นางเงยหน้าขึ้นสบตากับสามี ก่อนจะส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มที่ซ่อนความร้ายกาจเอาไว้เบื้องหลังให้เขา "กลับบ้านกันเถอะครับภรรยา" ลู่จั้นเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ นัยน์ตาคมกริบทอดมองนางด้วยความรักใคร่ระคนคลั่งรักอย่างไม่ปิดบัง "ป่านนี้แปลงผักในมิติและไก่ตุ๋นโสมที่เธอเคี่ยวไว้คงส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วบ้านแล้วกระมัง" "นั่นสินะครับ" ว่านหลิงพยักหน้ารับ รอยยิ้มพึงพอใจประดับอยู่บนดวงหน้างดงาม "การจัดการขยะชิ้นใหญ่เสร็จสิ้นเสียที ต่อไปนี้บ้านของเราจะมีแต่ความสงบสุขและร่ำรวยยิ่งขึ้นไปอีก" สองสามีภรรยาเดินเคียงคู่กันออกจากบ้านตระกูลลู่ท่ามกลางสายตาอิจฉาริษยาและหวาดหวั่นของชาวบ้าน โดยไม่หันกลับมามองเบื้องหลังอีกเลย ราวกับการตัดขาดครั้งนี้คือการปลดโซ่ตรวนที่พัน2ธนาการชีวิตของพวกเขาให้หลุดพ้นจากนรกโลกันตร์ ณ เรือนพักหลังน้อยของสองสามีภรรยา บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุขและความรื่นรมย์ตามแบบฉบับวิถีสโลว์ไลฟ์ที่มั่งคั่ง กลิ่นหอมกรุ่นของเครื่องเทศและสมุนไพรจีนลอยตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ หลินว่านหลิงกำลังงละมุนละไมอยู่กับการปรุงอาหารจานเด็ดในห้องครัว โดยมีลู่จั้นคอยเป็นลูกมือคอยช่วยก่อไฟและล้างผักอย่างเอาอกเอาใจ เนื้อหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงสีสันเงางามถูกตักใส่ชามกระเบื้องเคลือบอย่างประณีต น้ำซุปกระดูกหมูเคี่ยวจนเข้มข้นส่งกลิ่นหอมเย้ายวนชวนน้ำลายสอ ผักกาดขาวสดกรอบที่เพิ่งเก็บเกี่ยวมาจากมิติพิเศษถูกผัดด้วยไฟแรงจนส่งกลิ่นหอมฉุย ทั้งสองนั่งรับประทานอาหารร่วมกันด้วยรอยยิ้ม เสียงหัวเราะและบทสนทนาหยอกล้อเคล้าคลอไปกับเสียงลมหายใจอุ่นๆ ของค่ำคืนที่สงบสุข แต่ความสงบสุขมักอยู่ได้ไม่นาน... ขณะที่ลู่จั้นกำลังคีบชิ้นเนื้อสามชั้นชิ้นโตใส่ถ้วยให้ภรรยาด้วยความใส่ใจ จู่ๆ เสียงเคาะประตูก็ Dังขึ้นอย่างรุนแรงและเร่งรีบที่หน้าบ้าน *ปัง! ปัง! ปัง!* "สหายลู่! สหายหลิน! เปิดประตูเดี๋ยวนี้! เกิดเรื่องใหญ่แล้วที่ตลาดมืด! สินค้าล็อตใหม่ของพวกท่าน... ถูกกองกำลังตรวจสอบพิเศษบุกยึด!" มือหนาของลู่จั้นที่กำลังถือตะเกียบชะงักค้างกลางอากาศ นัยน์ตาคมกริบหรี่ลงทันทีด้วยความระแวง ขณะที่หลินว่านหลิงวางชามข้าวลงช้าๆ รอยยิ้มบนริมฝีปากบางจางหายไป เหลือเพียงแววตาวาวโรจน์ที่ฉายประกายความท้าทายออกมาอย่างชัดเจน ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับตอนที่ 31 ของ "คุณหนูสายสตรอง ทะลุมิติไปปั้นสามีทหารให้รวยฟ้าผ่า" แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ!