"ใครใช้ให้เจ้าเข้ามาในเรือนของข้าโดยไม่ได้รับอนุญาต!"
เสียงทรงพลังของหลินว่านหลิงดังกังวานขึ้น ท่ามกลางกลิ่นหอมอบอวลของ 'เป็ดตุ๋นยาจีนน้ำแดง' ที่เธอกำลังเคี่ยวอยู่ในหม้อดินเผาใบโต มือเรียวบางที่กำลังถือทัพพีไม้หยุดชะงัก สายตาคมกริบดุจมีดโกนตวัดมองหญิงชราผู้มีใบหน้าหย่นย้อยที่กำลังยืนด้อมๆ มองๆ อยู่บริเวณหน้าประตูครัว
แม่เฒ่าโจวชะงักกึก สีหน้าที่เคยบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นในอดีต บัดนี้กลับถูกฉาบไว้ด้วยรอยยิ้มประจบประแจงที่ดูฝืนธรรมชาติจนน่าคลื่นไส้ นางจัดแจงเสื้อผ้าเก่าคร่ำคร่าให้เข้าที่ ก่อนจะแสร้งทำเป็นถอนหายใจยาว
"ว่านหลิง... เจ้าลูกสะใภ้คนดี ข้าก็แค่ได้ยินว่าเจ้าทำอาหารอร่อย กลิ่นมันหอมไปถึงบ้านหลังนู้น เช้าวันนี้ข้าเลยตั้งใจเดินมาเยี่ยมเยียนเจ้ากับลู่จั้นอย่างไรเล่า" แม่เฒ่าโจวเอ่ยเสียงหวานเกินเหตุ พลางกวาดสายตามองไปรอบห้องครัวที่เต็มไปด้วยวัตถุดิบชั้นเลิศและเครื่องครัวราคาแพงที่นางไม่เคยเห็นมาก่อน
หลินว่านหลิงหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น "เยี่ยมเยียน? หรือมาเพื่อจดจำว่าควรจะรีดไถอะไรจากเราไปบ้างครับท่านแม่? อ้อ... ขออภัยที่ข้าต้องพูดตรงๆ เพราะตั้งแต่ข้าแต่งเข้ามา ข้าไม่เคยเห็นท่านโผล่หัวมาตอนที่เราลำบาก แต่พอเห็นควันไฟจากปล่องครัวเรา กลิ่นหอมของอาหารก็ดึงดูดสัญชาตญาณความเห็นแก่ตัวของท่านมาได้ไวเหลือเกินนะ"
ลู่จั้น ซึ่งเพิ่งกลับจากการตรวจเวรและก้าวเข้ามาในโถงบ้านพอดี ได้ยินประโยคดังกล่าวเข้าเต็มสองหู ใบหน้าคมสันที่เคยเรียบเฉยกลับเย็นชาลงจนน่าขนลุก เขาเดินตรงเข้ามาประจันหน้ากับมารดาบังเกิดเกล้า สายตาดุดันแบบนายทหารที่ผ่านสมรภูมิทำให้แม่เฒ่าโจวต้องถอยกรูด
"แม่มาทำไม" เสียงของลู่จั้นราบเรียบ ทว่าทรงอำนาจ
"ลูกชาย... แม่ก็แค่... ก็แค่คิดถึง" แม่เฒ่าโจวพยายามบีบน้ำตา "ดูสิ พวกเจ้าอยู่สุขสบายกันจนลืมหัวหงอกหัวดำอย่างข้าไปแล้ว ข้าได้ยินมาว่าพวกเจ้าทำธุรกิจกับคนรวย ข้าก็แค่จะมาเตือนว่าอย่าหลงระเริงไปกับลาภลอย พวกเจ้าควรแบ่งเงินสักครึ่งหนึ่งให้ข้าเก็บไว้เป็นค่าทำศพ จะได้สบายใจกันทั้งสองฝ่าย"
หลินว่านหลิงวางทัพพีลงเสียงดัง 'เคร้ง' ก่อนจะหยิบจานเป็ดตุ๋นที่เพิ่งสุกได้ที่ออกมาวางบนโต๊ะไม้ขัดเงา กลิ่นหอมเข้มข้นของเครื่องเทศตุ๋นจนเปื่อยยุ่ยซึมลึกถึงกระดูกทำเอาแม่เฒ่าโจวถึงกับกลืนน้ำลายไม่ลงคอ นางจ้องจานอาหารตาเป็นมัน
"ค่าทำศพงั้นหรือครับ?" ว่านหลิงเดินเข้ามาใกล้ ยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย "ถ้าเช่นนั้น ท่านก็น่าจะดีใจนะ เพราะข้าเองก็เตรียม 'ของขวัญพิเศษ' ไว้ให้ท่านเหมือนกัน"
ว่านหลิงหยิบขวดกระเบื้องขนาดเล็กออกมาจากถุงผ้าที่ซ่อนไว้ใต้โต๊ะ มิติลับของเธอมีสมุนไพรหายากมากมาย แต่เธอไม่ได้จะวางยาพิษ เพียงแค่หยิบเอา 'ผงดีเกลือแบบเข้มข้น' ที่มีสรรพคุณระบายท้องอย่างรุนแรงออกมาต่างหาก
"นี่คือสมุนไพรบำรุงธาตุชั้นเลิศ ข้าอุตส่าห์ไปเสาะหามาด้วยเงินราคาสูงเพื่อท่านโดยเฉพาะ กินเข้าไปแล้วจะทำให้ธาตุในกายท่านสมดุล... หรือถ้าจะให้พูดง่ายๆ ก็คือ ช่วยล้างสิ่งที่เน่าเฟะในตัวท่านออกมาให้หมด" ว่านหลิงยื่นให้ด้วยแววตาซื่อใส
แม่เฒ่าโจวมีสีหน้าลังเล แต่เมื่อเห็นว่าว่านหลิงไม่ได้ท่าทีรังเกียจเหมือนก่อน ทั้งยังดูอ่อนน้อม (แบบผิดปกติ) นางจึงคว้าหมับไปทันทีด้วยความโลภ
"เจ้าคงรู้ตัวแล้วสิว่าใครคือคนสำคัญ" แม่เฒ่าโจวรับไปแล้วรีบยัดใส่แขนเสื้อ พร้อมมองไปที่หม้อเป็ดตุ๋น "งั้น... มื้อนี้ข้าขอร่วมโต๊ะด้วยนะ"
"เชิญครับท่านแม่ แต่อาหารนี้มีกฎ" ลู่จั้นเอ่ยขัดขึ้น น้ำเสียงกดดัน "อาหารทุกจานในบ้านนี้ มีไว้สำหรับคนในครอบครัวที่ทำมาหากินสุจริตเท่านั้น หากท่านจะกิน ก็ต้องช่วยข้าล้างจานและถูพื้นหลังบ้านให้สะอาดเสียก่อน มิฉะนั้น... อย่าหวังว่าจะได้แตะแม้แต่น้ำแกง"
แม่เฒ่าโจวหน้าเปลี่ยนสี "เจ้ากล้าใช้แม่ตัวเองหรือ!"
"ถ้าไม่ทำ ก็เชิญออกไปครับ" ว่านหลิงเสริมพลางหยิบตะเกียบขึ้นมาเตรียมคีบเนื้อเป็ด "อ้อ... อย่าลืมกินสมุนไพรที่ข้าให้ไปด้วยนะ ระหว่างถูพื้น ท่านจะได้ไม่ต้องเสียเวลาวิ่งเข้าห้องน้ำบ่อยๆ ในบ้านข้าหรอกนะ"
แม่เฒ่าโจวหน้าเขียวหน้าเหลืองด้วยความโกรธจัด แต่นางไม่มีทางเลือก ความหิวและความโลภทำให้ต้องจำใจก้มลงหยิบไม้ถูพื้นอย่างทุลักทุเล ท่ามกลางสายตาของลูกสะใภ้และลูกชายที่มองดูด้วยความสะใจ
ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังเป็นใจให้ว่านหลิงได้สั่งสอนแม่สามีจอมแสบ เสียงเคาะประตูรั้วบ้านก็ดังขึ้นอย่างแรงและถี่รัวจนน่าตกใจ ลู่จั้นหันไปมองหน้าภรรยา ทันทีที่เปิดประตูออก บุรุษในชุดสีดำสนิทพร้อมตราสัญลักษณ์ที่ไม่มีใครในหมู่บ้านนี้กล้าต่อกรก็ก้าวเข้ามา
"ท่านลู่จั้น... หัวหน้ากองกำลังของท่านมีคำสั่งด่วนที่สุด ขอให้ท่านและภรรยาตามข้าไปที่ค่ายพักแรมชั่วคราวในคืนนี้ เดี๋ยวนี้!"
สถานการณ์ในเรือนเปลี่ยนจากความขัดแย้งในครอบครัวกลายเป็นความโกลาหลในทันที ว่านหลิงรับรู้ได้ทันทีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องธรรมดา และมันอาจเกี่ยวพันถึงมิติลับที่เธอพยายามปกปิดไว้!
ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับตอนที่ 30 ของ "คุณหนูสายสตรอง ทะลุมิติไปปั้นสามีทหารให้รวยฟ้าผ่า" แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ!
คุณหนูสายสตรอง ทะลุมิติไปปั้นสามีทหารให้รวยฟ้าผ่า•ตอนที่ 30
แม่สามีหน้าเงินกลับมาขอคืนดี
ผลงานโดย ฟาร์มเมอร์สุขใจ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ฟาร์มเมอร์สุขใจ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหนูสายสตรอง ทะลุมิติไปปั้นสามีทหารให้รวยฟ้าผ่า นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!