คุณหนูสายสตรอง ทะลุมิติไปปั้นสามีทหารให้รวยฟ้าผ่า•ตอนที่ 29

เปิดร้านวันแรก ลูกค้าแห่แหนแน่นร้าน

ผลงานโดย ฟาร์มเมอร์สุขใจ
“วางถาดพายเนื้อนั่นลงให้เบาหน่อยคุณลู่ ถ้าชิ้นไหนแตกหรือหน้าตาไม่สวย ผมจะหักเงินเดือนคุณในฐานะผู้ช่วยก้นครัวเสียให้เข็ด!” หลินว่านหลิงเอ่ยปากสั่งด้วยน้ำเสียงกึ่งล้อกึ่งจริง ขณะที่มือเรียวสวยของเธอคล่องแคล่วราวกับร่ายมนตร์ เธอตวัดมีดสับเครื่องเทศและเนื้อสัตว์ลงบนเขียงไม้จนเกิดเสียงจังหวะดนตรีที่น่าฟัง ลู่จั้นชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวที่พับขึ้นมาถึงข้อศอกเผยให้เห็นกล้ามเนื้อแขนทรงพลังหยุดมือทันที เขาไม่ได้โกรธเคืองภรรยาแม้แต่น้อย ซ้ำยังส่งยิ้มกว้างเผยให้เห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความรักและภาคภูมิใจ “รับทราบครับภรรยา ผมจะดูแลถาดพายพวกนี้ยิ่งกว่าชีวิตเชียวล่ะ” ลู่จั้นตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ร่างบางแล้วใช้แขนข้างหนึ่งโอบเอวเธอไว้หลวมๆ ขณะที่ว่านหลิงกำลังง่วนอยู่กับเตาอบที่เธอซื้อมาจากมิติส่วนตัว วันนี้คือวันเปิดร้าน ‘เรือนอาหารว่านหลิง’ เป็นวันแรก กลิ่นหอมฟุ้งของแป้งพายที่อบจนเหลืองทอง ผสานกับกลิ่นเครื่องเทศที่เคี่ยวจนได้ที่จากซุปเนื้อหม้อใหญ่โชยออกมานอกร้านจนผู้คนที่เดินผ่านไปมาในอำเภอต้องหยุดชะงัก ตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ทันขึ้นสูงดี หน้าร้านของเธอก็เริ่มมีคนมายืนออกัน ความตื่นเต้นไม่ได้เกิดขึ้นแค่กับลูกค้า แต่รวมถึงหลินว่านหลิงเองด้วย เธอไม่ได้ต้องการแค่เงินทอง แต่เธอต้องการพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่า ต่อให้คนตระกูลโจวจะดูแคลนเธอว่าไม่เอาไหน แต่เธอก็สามารถสร้างอาณาจักรอาหารที่ทำให้คนทั้งอำเภอต้องสยบได้ “คุณดูนั่นสิ...” ลู่จั้นพยักพเยิดไปที่หน้าต่างร้านที่มีกระจกใสบานใหม่ที่เขาลำบากไปเสาะหามาให้ ด้านนอก กลุ่มชาวบ้านและพ่อค้าที่สหายหม่าเคยเกริ่นไว้เริ่มส่งเสียงอื้ออึง สหายหม่าในชุดเสื้อแจ็กเก็ตสีเข้มเดินนำขบวนมาพร้อมกับบรรดาพรรคพวกที่มีท่าทีเกรงใจ เขายกมือขึ้นทักทายลู่จั้นก่อนจะเบนสายตามาที่ว่านหลิงด้วยความชื่นชม “คุณหลิน! กลิ่นหอมนี่มันอะไรกันครับ? ผมว่าผมเคยชิมอาหารมาทั่วสารทิศแล้วนะ แต่ไม่เคยเจออะไรที่ปลุกกระเพาะได้รุนแรงขนาดนี้มาก่อน” สหายหม่าตะโกนถามขณะก้าวเข้ามาในร้าน “พายเนื้อสูตรลับของร้านเราครับ และยังมีซุปหัวหอมร้อนๆ ที่รับรองว่าถ้าได้ซดสักคำ คุณจะลืมรสชาติอาหารที่คุณเคยทานมาทั้งหมดไปเลย” ว่านหลิงตอบอย่างมั่นใจ เธอไม่รอช้า จัดการเปิดฝาหม้อซุปที่ตุ๋นมาข้ามคืน กลิ่นหอมหวลพุ่งทะลุออกไปด้านนอกจนแม้แต่คนที่เดินอยู่ไกลออกไปสามบล็อกยังต้องเหลียวหลัง ความโกลาหลที่แสนหอมหวานเริ่มต้นขึ้นทันที ลูกค้ากรูกันเข้ามาในร้านจนลู่จั้นต้องเปลี่ยนบทบาทจากผู้ช่วยก้นครัวมาเป็นพนักงานต้อนรับและจัดการคิวอย่างรวดเร็ว เขาใช้ทักษะการตัดสินใจแบบทหารในการคัดกรองและจัดระเบียบ ทำให้บรรยากาศในร้านดูมีมาตรฐานสูงและน่าเกรงขาม ในขณะที่ทุกคนกำลังยุ่งวุ่นวาย แม่เฒ่าโจวที่แอบมาสืบข่าวพร้อมกับญาติพี่น้องคนอื่นๆ ยืนเกาะขอบประตูร้านด้วยสายตาอิจฉาริษยา “นังลูกสะใภ้ตัวดี... ทำเป็นอวดรวย! ดูสิว่าจะขายได้สักกี่น้ำ” นางบ่นอุบอิบพร้อมกับทำท่าจะพุ่งตัวเข้ามาโวยวายตามนิสัยเดิม “คุณลุง คุณป้าครับ ถ้าไม่ได้มาซื้ออาหาร กรุณาอย่าขวางทางเดินลูกค้าคนอื่นนะครับ” ลู่จั้นเดินปรี่เข้าไปขวางแม่เฒ่าโจวไว้ด้วยท่าทางเย็นชา แววตาของเขาที่เคยอ่อนโยนกับภรรยาบัดนี้กลายเป็นแววตาของนายทหารผู้พร้อมสยบศัตรู แรงกดดันจากร่างสูงใหญ่ทำให้แม่เฒ่าโจวถึงกับถอยกรูดด้วยความกลัว “แก... แกมันลูกทรพี! เข้าข้างเมียลืมแม่!” แม่เฒ่าโจวแผดเสียง “ผมไม่ได้ลืมแม่ครับ แต่ผมแยกแยะออกว่าใครกำลังทำมาหากินสุจริต และใครกำลังพยายามทำลายความสุขของผู้อื่น” ลู่จั้นกล่าวเสียงเรียบ ก่อนจะหันหลังกลับไปช่วยว่านหลิงที่กำลังเสิร์ฟจานอาหารจานสุดท้ายให้ลูกค้ากิตติมศักดิ์ ยอดขายพุ่งทะลุเป้าภายในไม่กี่ชั่วโมง สินค้าที่ว่านหลิงเตรียมไว้ไม่เพียงพอต่อความต้องการ ลูกค้าบางคนถึงกับเสนอราคาเพิ่มเป็นสองเท่าเพียงเพื่อให้ได้คิวโต๊ะถัดไป ร้านของเธอไม่เพียงแต่กลายเป็นแลนด์มาร์กใหม่ แต่ยังกลายเป็นศูนย์กลางที่ใครๆ ต่างก็อยากเข้ามาสัมผัสบรรยากาศ เมื่อพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ร้านที่เงียบเหงาไปเมื่อวาน กลับเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้มของลูกค้าที่อิ่มเอมใจ ว่านหลิงทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้ด้วยความเหนื่อยล้าแต่ทว่าอิ่มเอมที่สุด ลู่จั้นเดินเข้ามานวดไหล่ให้เธอเบาๆ อย่างแสนรัก “วันนี้เราทำได้ดีมากครับว่านหลิง...” ทันใดนั้นเอง เสียงเคาะประตูด้านหลังร้านก็ดังขึ้นอย่างแรง ทั้งคู่ชะงัก ลู่จั้นรีบขยับมาบังภรรยาไว้ตามสัญชาตญาณ ก่อนจะค่อยๆ เปิดประตูออกไป สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือชายร่างกำยำในชุดเครื่องแบบทหารระดับสูงที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี พร้อมกับกองเอกสารตราประทับสีแดงที่ทำเอาลู่จั้นต้องสีหน้าเปลี่ยนไปในทันที “ลู่จั้น... นายถูกเรียกตัวด่วนที่สุดในคืนนี้” ชายคนนั้นกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “มีภารกิจลับที่นายต้องรับผิดชอบโดยไม่มีข้อโต้แย้ง!” ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับตอนที่ 29 ของ "คุณหนูสายสตรอง ทะลุมิติไปปั้นสามีทหารให้รวยฟ้าผ่า" แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ!
สารจากนักเขียน (ฟาร์มเมอร์สุขใจ)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหนูสายสตรอง ทะลุมิติไปปั้นสามีทหารให้รวยฟ้าผ่า นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%