การตอบโต้ที่บ้าคลั่ง

“กลิ่นคาวเลือดที่เคล้ากับกลิ่นกุหลาบนี่มันช่าง... ยั่วเย้าประสาทดีเหลือเกินว่าไหม ศิลา?” เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังมาจากเงามืดในมุมห้องโถงจัดเลี้ยง ศิลาไม่ได้หันไปมองทันที เขายังคงจ้องมองกลีบกุหลาบสีดำที่เปียกชุ่มไปด้วยหยดเลือดสดๆ บนเก้าอี้ของรินรดาด้วยสายตาที่เรียบเฉย ทว่าเส้นเลือดที่ขมับกลับเต้นตุบตามจังหวะชีพจรที่พุ่งพล่านด้วยโทสะที่ถูกกดทับไว้ใต้ท่าทีเยือกเย็น “รินรดาไปไหน” ศิลาถามสั้นๆ น้ำเสียงราบเรียบจนน่ากลัว ราชันย์ก้าวออกมาจากเงามืด ในมือถือแก้วไวน์ที่บรรจุของเหลวสีแดงฉานคล้ายกับหยดเลือดที่ซึมออกมาจากดอกไม้นั่นไม่มีผิดเพี้ยน เขายกยิ้มที่มุมปาก—รอยยิ้มที่เป็นดั่งเครื่องหมายการค้าของปีศาจในคราบนักบุญ “ไปที่ที่เธอไม่ต้องคอยเป็นเบี้ยล่างให้ใครอีกยังไงล่ะ” ราชันย์จิบไวน์พลางกวาดสายตามองไปรอบห้องโถงที่บัดนี้ไร้ผู้คน “รู้อะไรไหมศิลา? ความผิดพลาดที่ใหญ่หลวงที่สุดของคนฉลาดอย่างนาย คือการคิดว่าทุกคนที่อยู่ข้างนายจะภักดีต่อคำมั่นสัญญาที่ผุกร่อนนั่น” ศิลาแค่นหัวเราะในลำคอ เขาหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเพื่อนรักที่กลายเป็นศัตรูคู่อาฆาต “รินรดาไม่ได้ถูกซื้อด้วยเงิน และยิ่งไม่มีทางถูกซื้อด้วยอำนาจ นายใช้อะไรขู่เธอ? หรือว่า... นายไม่ได้ขู่ แต่ใช้แผน 'ล่อให้ตาย' แบบที่นายชอบทำกับคนอื่น?” ราชันย์หัวเราะลั่น เสียงนั้นก้องสะท้อนไปทั่วห้องโถงอันโอ่อ่า ก่อนที่เขาจะวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะด้วยแรงที่มากพอจะทำให้ก้านแก้วแตกร้าว “นายรู้จักฉันดีเกินไป แต่ก็นั่นแหละ ในเมื่อนายพยายามจะพังแผนการครองอำนาจของฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า นายก็ต้องเตรียมตัวรับผลที่จะตามมาให้ดี เมืองหลวงแห่งนี้... ประชาชนนับแสนชีวิต... นายคิดว่าพวกเขาจะมีค่าแค่ไหนในสายตาของคนที่อยากได้บัลลังก์คืนมา?” ศิลาชะงัก สายตาคมกริบกวาดมองออกไปนอกหน้าต่างบานสูง เขามองเห็นความผิดปกติในรั้วกำแพงเมือง ทหารรักษาพระองค์ที่ควรจะประจำการกลับถูกสับเปลี่ยนเป็นหน่วยรบพิเศษที่ขึ้นตรงต่อราชันย์เพียงผู้เดียว และที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือการที่คลังแสงหลักของเมืองถูกเปิดออก “นายจะบ้าไปแล้วเหรอราชันย์!” ศิลาคำราม ลืมความเยือกเย็นไปชั่วขณะ “ถ้ามือนายเปื้อนเลือดคนบริสุทธิ์ทั้งเมืองขนาดนั้น บัลลังก์ที่นายอยากได้จะมีไว้ทำไม ในเมื่อเหลือแต่ซากปรักหักพัง!” “ซากปรักหักพังมันสร้างใหม่ได้ด้วยอำนาจที่เบ็ดเสร็จ” ราชันย์เดินเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงไอความเย็นจากตัวเขา “และฉันไม่ได้ต้องการแค่ชัยชนะ ฉันต้องการให้มึงเห็นภาพความพินาศของทุกอย่างที่มึงพยายามปกป้องด้วยตาของมึงเอง ศิลา... วันนี้เมืองนี้จะถูกลบออกจากแผนที่พร้อมกับชื่อของมึงในประวัติศาสตร์” ทันใดนั้น เสียงระเบิดตูมตามดังกึกก้องมาจากทิศทางของย่านการค้าใจกลางเมือง แรงสั่นสะเทือนทำให้โคมระย้าบนเพดานสั่นไหวราวกับจะร่วงหล่นลงมาทับคนเบื้องล่าง ศิลากัดฟันแน่น เขาคำนวณแผนการในหัวอย่างรวดเร็ว—ราชันย์ยอมทำลายทุกอย่างเพื่อบีบให้เขาเผยไต๋ออกมาว่าเขารู้จุดอ่อนของระเบิดเหล่านั้นหรือไม่ “นายไม่ได้แค่จะฆ่าฉัน” ศิลาขยับตัวเข้าหาความตายอย่างเยือกเย็น “นายกำลังเผาบ้านตัวเองเพื่อจะจับหนูตัวเดียว แต่นายลืมไปอย่างหนึ่งนะราชันย์... หนูตัวที่นายตามล่าตัวนี้ มันอาศัยอยู่ในรูที่นายไม่มีวันเข้าถึง” ราชันย์ชะงักฝีเท้าลง สีหน้าเปลี่ยนจากความสะใจเป็นความฉงน “หมายความว่ายังไง?” “รินรดาไม่ได้ตาย... และเธอก็ไม่ได้ไปไหนไกล” ศิลากระซิบ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นนุ่มนวลแต่แฝงไว้ด้วยความเหี้ยมเกรียม “เธอกำลังอยู่ที่ห้องควบคุมระบบนิรภัยใต้ดินที่นายคิดว่านายยึดครองไว้นั่นแหละ และเธอก็ไม่ได้ไปมือเปล่า... เธอเอา 'รหัสปลดชนวน' ของระเบิดทุกลูกที่นายวางไว้ติดตัวไปด้วย” ใบหน้าของราชันย์ถอดสีทันที เขาคว้าวิทยุสื่อสารขึ้นมาสั่งการด้วยความร้อนรน แต่เสียงที่ตอบกลับมาไม่ใช่เสียงลูกน้องของเขา หากแต่เป็นเสียงหวานใสที่คุ้นเคยจากปลายสาย “สวัสดีค่ะ... ท่านราชันย์” เสียงของรินรดาดังผ่านวิทยุที่ศิลาถืออยู่ในมืออีกข้าง “ขอบคุณที่เตือนให้ฉันจำได้ว่าใครคือเจ้านายที่แท้จริง และขอบคุณที่ทำให้รู้ว่า 'ระเบิด' ของท่าน... มันย้อนกลับมาทำร้ายท่านได้แรงแค่ไหน” เสียงระเบิดระลอกสองดังขึ้น แต่มันไม่ได้มาจากกลางเมือง มันมาจากใต้ฐานที่มั่นของราชันย์! พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาเริ่มทรุดตัวลงอย่างรุนแรง ราชันย์เบิกตากว้าง ความมั่นใจทั้งหมดมลายหายไปในพริบตา เขากำลังจะเอื้อมมือคว้าตัวศิลาเพื่อเป็นตัวประกัน แต่ศิลากลับถอยหลังหนึ่งก้าว พร้อมกับรอยยิ้มที่สว่างไสวที่สุดเท่าที่ราชันย์เคยเห็นมา “ตายไปพร้อมกับความทะเยอทะยานของนายเถอะ” ศิลากล่าวประโยคสุดท้าย ก่อนที่เพดานของห้องโถงจะพังถล่มลงมาต่อหน้าต่อตาเขา ทว่า... ท่ามกลางฝุ่นควันและเสียงกรีดร้องของความพินาศ กลับมีมือปริศนาคู่หนึ่งคว้าที่แขนของศิลาไว้จากด้านหลัง พร้อมกับเสียงกระซิบที่ทำให้ศิลาต้องใจหายวาบ “คุณพลาดแล้วศิลา... เพราะสิ่งที่รินรดาถืออยู่ไม่ใช่รหัสปลดชนวน แต่มันคือระเบิดเวลาที่เธอวางแผนไว้ 'ฆ่าคุณ' มาตั้งแต่ต้นแล้ว” เงียบแต่ฟาดเรียบขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการล้างแค้นอันดุเดือดในครั้งนี้ค่ะ