ความจริงที่ถูกเปิดเผย

"คุณคิดจะทำอะไรกันแน่ ศิลา... หรือความแค้นมันทำให้คุณสูญเสียความสามารถในการแยกแยะมิตรกับศัตรูไปแล้ว?" เสียงทุ้มต่ำของราชันย์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องทำงานที่อบอวลไปด้วยกลิ่นของน้ำมันสนและกระดาษเก่า เขายืนพิงขอบหน้าต่างบานใหญ่ แสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะตกกระทบใบหน้าที่ปั้นแต่งด้วยรอยยิ้มอบอุ่นเสมอมา แต่วันนี้... ในสายตาของศิลา รอยยิ้มนั้นดูบิดเบี้ยวและน่าสะอิดสะเอียนยิ่งกว่าเศษซากศพ ศิลาไม่ได้ตอบในทันที เขาค่อยๆ วางภาพถ่ายใบสุดท้ายลงบนโต๊ะไม้โอ๊ค พื้นผิวของกระดาษนั้นสั่นไหวเล็กน้อยภายใต้ปลายนิ้วที่ควบคุมอารมณ์ไว้อย่างเยือกเย็น ในภาพนั้น... ราชันย์ที่เขาสนิทชิดเชื้อ กำลังสนทนากับผู้นำกลุ่มกบฏเงาทมิฬในสถานที่ลับตาคน แววตาของราชันย์ในภาพไม่ได้มีความอาฆาตแม้แต่น้อย แต่มันคือแววตาของผู้สมรู้ร่วมคิด "มิตรภาพที่ยาวนานกว่าสิบปี..." ศิลาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบจนน่าขนลุก เขากวาดสายตามองเพื่อนรักที่สวมหน้ากากนักบุญมาตลอดชีวิต "มันคุ้มค่าแค่ไหนกับการที่คุณเอาอำนาจที่ฉันสร้างขึ้นมาด้วยเลือดไปแลกกับการเป็นหุ่นเชิดของพวกกบฏ?" ราชันย์ขยับตัวเล็กน้อย รอยยิ้มที่เคยประดับอยู่บนใบหน้ามลายหายไป เหลือเพียงความว่างเปล่าที่เย็นเยียบ เขาก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะทำงาน ช้าๆ ทว่ามั่นคง "ศิลา คุณมันก็แค่คนโง่ที่หลงในอดีต คุณคิดว่าคุณมองเห็นอนาคต แต่ความจริงคือคุณกำลังติดอยู่ในกรงขังที่ตัวเองสร้างขึ้นต่างหาก การเมืองไม่มีคำว่าเพื่อน มีเพียงคำว่าผลประโยชน์... และในเกมนี้ ฉันคือคนถือไพ่เหนือกว่าคุณ" รินรดาที่ยืนหลบอยู่ในเงามืดของมุมห้องขยับตัวก้าวออกมา แววตาของเธอคมกริบดุจใบมีดโกน ในมือของเธอมีแฟลชไดรฟ์สีเงินวาววับ มันคืออาวุธชิ้นสุดท้ายที่พวกเขาตั้งใจจะใช้ปิดฉากชายตรงหน้า "คุณไม่ได้ถือไพ่เหนือกว่าหรอกค่ะ ราชันย์... คุณแค่ถือไพ่ที่ถูกสลับตำแหน่งไปแล้ว" ราชันย์ชะงัก สายตาที่เคยดูแคลนหันไปมองรินรดาด้วยความระแวง "ริน... เธอคิดว่าสิ่งที่เธอถืออยู่จะทำลายฉันได้งั้นเหรอ? ข้อมูลพวกนั้นมันไม่มีความหมายหรอก ถ้าฉันไม่ยอมให้มันปรากฏขึ้นบนโลกใบนี้" "งั้นก็ลองดูสิคะ" ศิลาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายของเขาแผ่ซ่านด้วยกลิ่นอายของนักล่าที่ถูกต้อนจนมุม "หลักฐานการโอนเงินเข้าบัญชีลับของพวกกบฏ ความเชื่อมโยงระหว่างตระกูลของคุณกับกลุ่มที่พยายามล้มล้างรัฐบาล... ทุกอย่างถูกส่งต่อไปยังสำนักข่าวหลักและหน่วยงานตรวจสอบความมั่นคงแล้ว ผ่านระบบอัตโนมัติที่ฉันตั้งเวลาไว้ก่อนที่คุณจะเดินเข้ามาในห้องนี้สิบนาที" อากาศในห้องดูจะเบาบางลง ราชันย์ชะงักไปชั่วครู่ ดวงตาของเขาฉายแววแตกตื่นเป็นครั้งแรก ทว่าเพียงครู่เดียว เขาก็หัวเราะออกมาเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูแห้งแล้งและสิ้นหวัง "คุณคิดว่าคุณชนะแล้วเหรอ ศิลา?" ราชันย์ก้าวเข้ามาประชิดตัวเขา กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่คุ้นเคยในอดีตบัดนี้ช่างฉุนกึกจนน่าอาเจียน "คุณทำลายชื่อเสียงฉันได้ แต่นั่นหมายความว่าคุณก็ทำลาย 'หัวใจสำคัญ' ของแผนการที่คุณพยายามจะกอบกู้รัฐบาลนี้ไปด้วย ถ้าฉันล้ม... คนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดจะพังทลาย และความโกลาหลที่คุณกลัวนักกลัวหนาจะเกิดขึ้นในคืนนี้ทันที คุณเลือกที่จะล้างแค้นหรือจะรักษาบ้านเมืองไว้กันแน่?" ศิลาไม่หวั่นไหว เขาคว้าคอเสื้อของราชันย์ ดึงเข้ามาใกล้จนหน้าผากเกือบจะชนกัน ความแค้นที่สั่งสมมาตั้งแต่ชาติที่แล้วปะทุขึ้นในแววตา "ฉันไม่เคยสนใจบ้านเมืองที่สร้างขึ้นบนคำลวงของคนอย่างแก สิ่งที่ฉันต้องการคือเห็นแกได้รับความทรมานในแบบที่ฉันเคยเจอ... ความพินาศของแกคือจุดเริ่มต้นที่ฉันรอคอยมาตลอดชีวิต" ทันใดนั้น เสียงเตือนจากโทรศัพท์ของรินรดาดังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เธอเปิดหน้าจอให้ศิลาดูด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย "ศิลา... ดูนี่สิคะ" รินรดาหน้าซีดเผือด "ข่าวที่พวกเราปล่อยออกไปถูกสกัดกั้นทั้งหมด... และตอนนี้... บัญชีธนาคารทั้งหมดของโครงการฟื้นฟูที่ศิลาดูแลอยู่ ถูกโอนย้ายเข้าบัญชีต่างประเทศภายใต้ชื่อของ... ของคุณเองค่ะ" ราชันย์แสยะยิ้มที่ดูชั่วร้ายที่สุดเท่าที่ศิลาเคยเห็น "ในขณะที่คุณพยายามจะเปิดโปงฉัน คุณกลับกลายเป็นคนร้ายที่ขโมยเงินรัฐบาลไปเสียเอง ศิลา... ในเกมนี้ ใครกันแน่ที่เดินหมากพลาด?" ในจังหวะที่ศิลากำลังจะกระชากคอเสื้อราชันย์อีกครั้ง ประตูห้องทำงานก็ถูกพังเข้ามาโดยหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่สวมหน้ากากปิดบังใบหน้า ปืนหลายกระบอกจ่อมาที่ศิลาและรินรดา และบุคคลที่ก้าวเดินตามเข้ามาเบื้องหลังหน่วยพิเศษนั้น ไม่ใช่ใครที่ไหน... แต่คือ 'ดาริน' หญิงสาวที่ศิลาไว้ใจที่สุดในฐานะคนรัก ซึ่งในมือของเธอถือเอกสารตราประทับลับที่มีเพียงศิลาเท่านั้นที่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร "ขอโทษด้วยนะศิลา..." ดารินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือแต่แฝงด้วยความเด็ดขาด "แต่ฉันเลือกอยู่ฝั่งที่ชนะเสมอ... และคนที่จะได้ครองบัลลังก์นี้ ไม่ใช่คุณ" เงียบแต่ฟาดเรียบหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะยังคงมีสติอยู่กับตอนต่อไปนะคะ เพราะความจริงที่แท้จริงกำลังจะกัดกินทุกคนในตอนหน้าค่ะ