แผนการร้ายเบื้องหลัง

"ถ้ามึงทำงานพลาดอีกครั้งเดียว อย่าว่าแต่เงินค่าจ้างเลย แม้แต่ลมหายใจมึงก็อย่าหวังว่าจะได้เหลือไว้ใช้ต่อ" เสียงหวานใสที่เคยพร่ำบอกรักใครต่อใครด้วยความอ่อนโยน บัดนี้กลับกร้าวแกร่งและเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก รินรดาตวัดสายตามองชายชุดดำสองคนที่นั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าในห้องใต้ดินของคฤหาสน์หรูหราที่ไม่มีใครกล้ากรายเข้ามา แสงไฟสลัวจากหลอดนีออนกะพริบถี่ๆ สะท้อนให้เห็นรอยยิ้มเหยียดหยามบนใบหน้าของเธอ "คุณหนูรินรดาครับ... งานนี้มันไม่ง่ายอย่างที่คิด นังลินดามันมีไอ้ธันวาคอยหนุนหลัง บอดี้การ์ดของมันแต่ละคนฝีมือระดับพระกาฬทั้งนั้น" หนึ่งในชายชุดดำเอ่ยเสียงสั่น รินรดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอหยิบเช็คเงินสดที่เซ็นตัวเลขไว้จนเกือบเต็มวงเงินออกมาวางบนโต๊ะไม้ราคาแพง ก่อนจะหยิบรองเท้าส้นสูงคู่โปรดเขี่ยเช็คนั้นไปตรงหน้าพวกมันอย่างดูแคลน "กฎของฉันมีแค่อย่างเดียว คือทำให้มันหายไปจากชีวิตฉัน... จะตายหรือจะสาปสูญฉันไม่สนใจ ขอแค่อย่าให้ฉันเห็นหน้านังนั่นเดินรอยเท้าเดียวกับฉันอีก" เธอเว้นจังหวะ แล้วก้มลงไปกระซิบข้างหูชายคนนั้น "และถ้าพวกมึงยังกลัวไอ้ธันวามากกว่าเงินของฉัน... ก็ลองดูว่ากระสุนนัดไหนจะถึงตัวมึงก่อนกัน ระหว่างเงินมหาศาลที่จะเปลี่ยนชีวิตมึง กับความตายที่ไร้คนเหลียวแล" ลินดาที่ยืนแอบฟังอยู่หลังม่านกำมะหยี่หนาเตอะในเงามืดของห้องข้างๆ ขบกรามแน่นจนได้ยินเสียงฟันกระทบกัน เธอเพิ่งได้รับข้อความเตือนภัยจากระบบเงินล้านที่เธอตั้งค่าไว้ว่า 'จับสัญญาณอันตรายรอบตัว' และภาพที่เห็นตรงหน้าคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่แสดงให้เห็นว่ารินรดาไม่ได้มีแค่หน้ากากที่ใสซื่อ แต่มีสันดานอำมหิตที่พร้อมจะทำลายทุกอย่างเพื่อปกป้องตำแหน่ง 'คุณหนูแสนดี' ของตัวเอง 'รินรดา... เธอเล่นแรงกว่าที่ฉันคิดนะ' ลินดาคิดในใจ สายตาที่เคยเฉยชาเปลี่ยนเป็นความเด็ดเดี่ยว เธอหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมา กดส่งข้อความถึงธันวาเพียงประโยคสั้นๆ ว่า *'หมากตัวนี้เดินรุกฆาตเร็วกว่าที่คิด เตรียมกระดานใหม่ได้เลยค่ะ'* ไม่ถึงห้านาที เสียงฝีเท้าหนักๆ ของรองเท้าหนังขัดเงาก็ดังขึ้นข้างกายเธอ กลิ่นน้ำหอมยาสูบจางๆ ที่คุ้นเคยทำให้ลินดารู้สึกอุ่นใจขึ้น ธันวาขยับเข้ามาใกล้ ยื่นมือแกร่งมาโอบเอวเธอไว้แน่น สายตาของเขาจ้องมองผ่านช่องว่างของม่านไปยังกลุ่มผู้มีอิทธิพลที่กำลังรับงานจากรินรดาด้วยความสงบนิ่ง "ให้ผมจัดการไหมครับ?" ธันวากระซิบถาม "ไม่ค่ะ" ลินดาตอบเสียงเรียบ "คนอย่างรินรดาต้องเจอกับความเจ็บปวดที่มากกว่าความตาย... นั่นคือการสูญเสียทุกอย่างที่เธอหลอกลวงมา เธออยากให้ฉันหายไปใช่ไหม? งั้นฉันจะให้เธอเห็นว่าใครกันแน่ที่ต้องกลายเป็นคนไร้ตัวตนในสังคมนี้" รินรดาที่กำลังจัดคอเสื้ออย่างพึงพอใจกับแผนการชั่วร้าย จู่ๆ ก็ต้องชะงักเมื่อเสียงโทรศัพท์มือถือของเธอสั่นระรัว ข้อความนับร้อยแจ้งเตือนการโอนเงินออกจากบัญชีลับของเธออย่างรวดเร็วและผิดปกติ ทั้งที่เธอยังไม่ได้กดทำรายการใดๆ เลย "เกิดอะไรขึ้น? บัญชีฉัน... นี่มันเรื่องอะไรกัน!" รินรดาหน้าถอดสี มือสั่นเทาขณะพยายามกู้คืนระบบธนาคาร แต่สิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอคือภาพลินดาที่กำลังนั่งจิบไวน์อย่างสง่างามในห้องทำงานของเธอ พร้อมกับข้อความตัวโตๆ ที่เขียนว่า *'ยินดีด้วยนะรินรดา เงินก้อนนี้ฉันถือว่าช่วยบริจาคให้มูลนิธิคนไร้สมองก็แล้วกัน'* ในเสี้ยววินาทีนั้น ประตูก็ถูกถีบออกอย่างแรง บอดี้การ์ดร่างยักษ์นับสิบในชุดสูทสีดำสนิทพร้อมตราสัญลักษณ์บริษัทของธันวาต่างพุ่งตัวเข้ามาล้อมรอบรินรดาและสมุนของเธอไว้ รินรดาหันหลังกลับมาด้วยความตระหนก แต่สิ่งที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้เธอถึงกับเข่าอ่อนจนทรุดลงกับพื้น ลินดาก้าวออกมาจากเงามืดด้วยชุดเดรสสีแดงเพลิง ใบหน้าสวยคมคายเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มที่ดูเย้ยหยัน เธอไม่ได้มาคนเดียว แต่ข้างกายเธอยังมีเจ้าหน้าที่ตำรวจระดับสูงที่รินรดาเองเคยพยายามติดสินบนเพื่อจัดการลินดาในคราวก่อน "ตกใจอะไรคะรินรดา? เห็นคนรวยโอนเงินช่วยการกุศลนิดหน่อย ถึงกับเข่าอ่อนเลยเหรอ?" ลินดาเอ่ยถามพร้อมก้าวเข้าไปหาช้าๆ ทิ้งระยะห่างให้รินรดาเห็นความแตกต่างของสถานะที่ชัดเจน รินรดาพยายามจะอ้าปากเถียง แต่เมื่อมองไปรอบๆ กลับพบว่าหลักฐานการโอนเงิน การว่าจ้างฆ่า และเอกสารลับที่เธอเก็บไว้ถูกวางอยู่บนโต๊ะทำงานของเธอเองโดยไม่มีใครรู้ว่ามันไปอยู่ที่นั่นได้อย่างไร "แก... แกทำอะไรลงไป! แกมันปีศาจ ลินดา!" "ปีศาจเหรอ?" ลินดาหัวเราะเสียงใสพลางหันไปมองธันวาที่ยืนยิ้มมุมปากให้กำลังใจ "ฉันก็แค่ผู้หญิงที่รู้จักใช้เงินให้เป็นประโยชน์... อ้อ แล้วที่สำคัญ ตอนนี้ผู้มีอิทธิพลที่เธอจ้างมาเมื่อกี้ กำลังรอคิวเข้าคุกแทนเธอแล้วนะ" รินรดาเงยหน้ามองด้วยแววตาที่แตกสลาย ในขณะที่เธอกำลังจะกรีดร้องออกมา เสียงเครื่องยนต์เฮลิคอปเตอร์ที่ดังสนั่นอยู่บนดาดฟ้าคฤหาสน์ก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างของชายชุดดำที่ก้าวลงมา พร้อมกับกุญแจมือเหล็กที่วาววับในมือ เตรียมจะเผด็จศึกรินรดาให้สิ้นซากในค่ำคืนนี้ ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางตบหน้าพวกอวดดีไปด้วยกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ!