แผนขยายกิจการสู่เมืองหลวง

กระดาษสาแผ่นบางในมือของลู่ชิงฮวาเกือบจะยับยู่ยี่ด้วยแรงบีบจากปลายนิ้ว รอยยิ้มบนใบหน้าของนางค้างเติ่งไปชั่วขณะ ดวงตาคู่สวยหรี่แคบลงจนเหลือเพียงเรียวเส้นคมกริบ ความเยียบเย็นแล่นพล่านเข้าสู่กระดูกดำราวกับถูกสาดด้วยน้ำแข็งขั้วโลก เมื่อสายตาอ่านทบทวนข้อความลับที่สายข่าวส่งตรงมาจากเมืองหลวง—*'องค์ชายรองเฉินโม่ทรงอนุมัติงบประมาณลับ และแต่งตั้งสตรีตระกูลลู่สายรองให้ผูกขาดการค้าใบชาในเขตบูรพา... พร้อมทั้งมีรับสั่งให้สืบหาตัวเจ้าของสูตรอาหารทิพย์แห่งเมืองชายแดน' เมฆหมอกแห่งการแย่งชิงอำนาจกลับมาปกคลุมเร็วเสียยิ่งกว่าพายุฤดูร้อน! ชิงฮวากลั้วหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน มีเพียงไอสังหารแผ่วเบาลอยกรุ่นออกมาจากร่างระหง นางกวาดสายตามองบัญชีรายรับของร้าน "หอมหมื่นลี้" ในเดือนนี้ ตัวเลขกำไรที่พุ่งทะยานจนน่าตกใจไม่ได้ทำให้นางรู้สึกยินดีแม้แต่น้อย แต่กลับเป็นหลักฐานชั้นดีว่า ชื่อเสียงของนางและวัตถุดิบวิเศษจากมิติลับได้ไปเตะตา "ตาแก่จิ้งจอก" ในเมืองหลวงเข้าเสียแล้ว "ฮวาเออร์... เกิดอะไรขึ้นหรือ?" เสียงทุ้มต่ำกังวานดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงใหญ่ในชุดผ้าฝ้ายดิบที่ก้าวเข้ามาประชิดตัว หลี่เฉิงหยวนวางฟืนในอ้อมแขนลง0อย่างเบามือ ดวงตาคมกราบกรานมองสำรวจใบหน้าภรรยาด้วยความห่วงใย มือหนาที่ผ่านการจับดาบและไถนามาโชกโชนยื่นมาแตะที่หัวไหล่บางแผ่วเบา สัมผัสอุ่นซ่านช่วยดึงสติของนางให้กลับคืนมาจากวังวนความคิด ชิงฮวาเงยหน้าขึ้นสบตากับสามี รอยยิ้มเยาะหยันเมื่อครู่พลันเลือนหาย กลายเป็นรอยยิ้มอ่อนโยนที่นางมอบให้เขาผู้เดียวเสมอ "ไม่มีอะไรมากค่ะท่านพี่ แค่สุนัขจรจัดตัวเก่าในเมืองหลวงมันเริ่มเห่าหอนเสียงดังอีกครั้ง... มันคิดว่าข้าวิ่งหนีมันมาไกลถึงชายแดนแล้วจะตามมาขย้ำไม่ได้" เฉิงหยวนขมวดคิ้วหนาเข้าหากัน รังสีอำมหิตแผ่ออกมาจากร่างของนายทหารสนามรบชั่วพริบตา "หากมันกล้ามาเหยียบที่นี่ ข้าจะใช้กระบี่ในมือต้อนรับพวกมันด้วยตัวเอง ไม่ต้องให้เจ้าต้องกังวล" ความอบอุ่นไหล뢰เข้าสู่หัวใจของนาง ชิงฮวาสفายหน้าเบาๆ นางเอื้อมมือไปกุมมือหยาบกร้านนั้นไว้ "ใช้กำลังมันเปลืองแรงเปล่าค่ะท่านพี่... ในเมื่อพวกมันอยากเล่นเกมอำนาจนัก ข้าก็จะเปิดฉากกระดานใหม่ให้พวกมันดูเสียหน่อย ว่าสตรีที่พวกมันเคยคิดว่าเหยียบย่ำได้ง่ายๆ ในชาตินี้จะเหยียบพวกมันให้จมดินอย่างไร!" ดวงตาคู่นั้นทอประกายเด็ดเดี่ยว แผนการใหญ่ผุดขึ้นในหัวทันที ยอดขายในอำเภอชายแดนนี้อิ่มตัวและสร้างฐานะให้มั่นคงพอแล้ว ถึงเวลาที่ "หอมหมื่นลี้" จะต้องขยายกิจการผงาดขึ้น ณ ศูนย์กลางอำนาจ—เมืองหลวงที่นางเคยหนีมาอย่างพ่ายแพ้ในชาติก่อน! "อาเป่า!" ชิงฮวาตวัดเสียงเรียกผู้ช่วยคนสนิทที่กำลังง่วนอยู่กับการเตรียมวัตถุดิบหลังร้าน "ขอรับคุณหนู!" เด็กหนุ่มวิ่งหน้าตั้งเข้ามาทันที ใบหน้าเปื้อนแป้งแต่แววตาสุกใสและฉลาดเฉลียวขึ้นมาก "เจ้าประกาศออกไป พรุ่งนี้ร้านเราจะเปิดประมูล 'ชาบุปผาสวรรค์' ล็อตสุดท้ายสามสิบกา และเตรียมจัดสำรับ 'เป็ดพะโล้ตุ๋นยาจีนหมื่นลี้' สูตรพิเศษ เพื่อสะสมทุนทรัพย์ครั้งใหญ่ เราจะปิดร้านชั่วคราวเจ็ดวัน เพราะเรากำลังจะเดินทาง... ไปเปิดสาขาแรกที่เมืองหลวงกัน!" สิ้นคำประกาศนั้น อาเป่าถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง เมืองหลวงเชียวนะ! สถานที่ที่คนธรรมดาอย่างพวกเขาชาตินี้ไม่มีวันเอื้อมถึง แต่สำหรับคุณหนูแล้ว กลับเป็นเป้าหมายที่นางประกาศกร้าวออกมาอย่างไม่เกรงกลัว เช้าวันรุ่งขึ้น ข่าวการเปิดประมูลสินค้าล็อตสุดท้ายของร้านหอมหมื่นลี้แพร่สะพัดไปทั่วเมืองราวกับไฟลามทุ่ง กลิ่นหอมอวลของชาบุปผาสวรรค์ที่ชิงฮวาแอบดึงออกมาจากมิติลับ ผสมผสานกับกลิ่นเครื่องเทศตุ๋นเป็ดพะโล้ที่เคี่ยวด้วยไฟอ่อนข้ามคืน ส่งกลิ่นตลบอบอวลไปทั่วทั้งตรอกซอกซอย กระตุ้นต่อมน้ำลายของผู้คนจนแม้แต่เศรษฐีท้องถิ่นยังต้องรีบวิ่งมาต่อแถวยาวเหยียดตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง บรรยากาศในร้านคึกคักจนแทบแตก ลูกค้ารายใหญ่ต่างแย่งกันประมูลสินค้าด้วยราคาสูงลิ่ว อาเป่าหัวหมุนกับการรับเงินจนเหงื่อกาฬแตกพลั่ก ขณะที่หลี่เฉิงหยวนคอยยืนคุมเชิงรักษาความปลอดภัยด้วยท่าทีน่าเกรงขาม ทำให้ไม่มีใครกล้าตุกติกแม้แต่คนเดียว ผ่านไปเพียงครึ่งวัน สินค้าล็อตใหญ่ก็ถูกกวาดเกลี้ยงจนเกลี้ยงสต็อก เม็ดเงินจำนวนมหศาลถูกเทกองรวมกันในหีบไม้จนปิดแทบไม่ลง นี่คือกระสุนดินปืนก้อนแรกที่นางจะใช้เปิดประตูเมืองหลวง! ตกดึก บรรยากาศในห้องครัวอบอวลด้วยความเงียบสงบ ชิงฮวากำลังง่วนอยู่กับการทำเมนูพิเศษเพื่อเป็นการฉลองการตัดสินใจครั้งใหญ่ และเพื่อบำรุงกำลังให้สามีก่อนออกเดินทางไกล กลิ่นหอมฉุยของ "หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงซอสน้ำผึ้งป่า" จากมิติลับ ส่งกลิ่นเย้ายวนใจ เนื้อหมูสีแดงฉ่ำมันวาวแทลายสวยงาม ละลายในปากเมื่อเคี้ยว น้ำซุปเคี่ยวจนข้นเหนียวเคลือบผิวเนื้ออย่างลงตัว ทานคู่กับข้าวสวยร้อนๆ ที่หุงจากเมล็ดข้าววิเศษ เป็นความสุขเรียบง่ายที่ทรงพลังที่สุด เฉิงหยวนคีบชิ้นเนื้อเข้าปาก ดวงตาคมพึงพอใจยิ่งนัก เขามองภรรยาที่กำลังนั่งเท้าคางมองเขาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "ฝีมือเจ้าไม่เคยตกเลย... ว่าแต่ เจ้าวางแผนไว้หรือยังว่าจะจัดการกับพวกตระกูลลู่ที่เมืองหลวงอย่างไรเมื่อเราไปถึง" ชิงฮวายกจอกชาขึ้นจิบ ช้าๆ รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นที่มุมปาก "พวกมันอยากได้สูตรอาหารและผูกขาดการค้าใช่ไหมคะ? ข้าก็จะจัดให้... แต่เป็นยาพิษเคลือบน้ำตาลที่จะทำให้พวกมันล้มละลายทีละน้อย จนกระทั่งต้องคุกเข่าขอร้องให้ข้าเมตตา" นางลุกขึ้นยืน เดินไปหยิบหีบไม้ใส่โฉนดที่ดินและตั๋วเงินก้อนโตมาวางไว้บนโต๊ะ พร้อมกับเตรียมแผนที่เส้นทางค้าขาย ทันใดนั้นเอง— *ก๊อกๆๆ!* เสียงเคาะประตูด้านหน้าร้านดังขึ้นอย่างกะทันหัน ท่ามกลางความเงียบสงัดยามวิกาล ทั้งสองสบตากันนิ่ง อาเป่าที่เพิ่งเดินออกมาจากหลังบ้านทำท่าจะวิ่งไปเปิด แต่ชิงฮวายกมือห้ามไว้ด้วยใบหน้าเรียบเฉย ประตูไม้ถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ โดยผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญ เงาร่างสูงโปร่งในชุดคลุมผ้าไหมปักลายหรูหรา ก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มพราวเสน่ห์ที่ชิงฮวาจำได้แม่นยำแม้หลับตา "ไม่พบกันนานนะ... น้องหญิงชิงฮวา เจ้าซ่อนตัวอยู่ที่นี่เสียจนข้าต้องตามหาเสียทั่ว" องค์ชายรองเฉินโม่แย้มสร้อยพระโอษฐ์กว้าง ดวงตาเรียวรีพิจารณาร่างของนางด้วยความหลงใหลระคนเจ้าเล่ห์ โดยไม่ทันสังเกตเห็นเงาร่างกำยำของหลี่เฉิงหยวนที่ก้าวออกมายืนบังหน้าภรรรยาไว้ พร้อมกับรัศมีฆ่าฟันที่แผ่พุ่งจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงทันที ชิงฮวาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตากับอดีตคู่หมั้นที่บังอาจโผล่มาถึงถิ่นชายแดน รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นบนเรียวปากสวย นางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมบาดลึก "ลมอะไรหอบท่านมารusแคว้นชายแดนกันเพคะ... หรือว่าที่เมืองหลวง ไม่มีสุนัขตัวไหนเชื่อฟังท่านอีกแล้ว ถึงต้องถ่อมาหาข้าถึงที่นี่?" ดัชเชสโพดำ (โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ รี้ดที่รัก!)