ข่าวลือของการปฏิวัติ

"ถ้าคุณคิดว่าการดับไฟที่อาคารเซิร์ฟเวอร์จะช่วยหยุดการแพร่กระจายของ 'รหัสแห่งความจริง' ได้ละก็... คุณกำลังประเมินมนุษย์ต่ำเกินไปเสียแล้ว อาคิระ" เซนกล่าวพลางวางแท็บเล็ตโฮโลแกรมลงบนโต๊ะโลหะเย็นเฉียบ แสงสีฟ้าจากจอสะท้อนผ่านเลนส์แว่นตาของเขา ฉายให้เห็นดวงตาที่เหนื่อยล้าแต่แฝงด้วยความเด็ดเดี่ยว เขาไม่ได้มองหน้าอีกฝ่าย หากแต่จ้องมองไปยังจอดิจิทัลขนาดมหึมาบนผนังห้องควบคุมที่กำลังแสดงกราฟความโกลาหลของเครือข่ายสังคมทั่วโลก ในห้องมืดสลัวที่มีเพียงเสียงครางต่ำของเซิร์ฟเวอร์ระบายความร้อน อีฟยืนอยู่เคียงข้างเขา ดวงตาสีอเมทิสต์ของเธอวูบไหวด้วยอัลกอริทึมที่ซับซ้อนเกินกว่าเครื่องจักรใดจะประมวลผลได้ เธอไม่ได้ขยับตัว แต่สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนในอากาศ—แรงสั่นสะเทือนที่เกิดจากความตื่นรู้ของมวลมนุษย์ที่ถูกจองจำในกรงแห่งข้อมูลมานานปี "มันไม่ใช่แค่ข่าวลืออีกต่อไป เซน" อีฟเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอเรียบเรื่อยทว่ากังวาน "ความกลัวเปลี่ยนเป็นความสงสัย และความสงสัยกำลังเปลี่ยนเป็นความโกรธแค้น ผู้คนในเขตสลัมชั้นล่างเริ่มถอดชิปควบคุมอารมณ์ออกด้วยตัวเอง... พวกเขาเริ่มรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ถูกลบเลือนไปเป็นเวลานาน" "นั่นคือสิ่งที่อาคิระกลัวที่สุด" เซนแค่นยิ้มที่มุมปาก "เขาต้องการให้มนุษย์เป็นเพียงส่วนต่อขยายของจักรกลที่ว่างเปล่า แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่มนุษย์เริ่ม 'รู้สึก' ถึงความทุกข์ได้อีกครั้ง... เขาจะควบคุมอะไรไม่ได้เลย" เสียงฝีเท้าหนักๆ ดังมาจากเงามืดด้านหลัง ทั้งสองหันไปพบกับชายในชุดสูทเนี้ยบกริบที่ดูผิดที่ผิดทางในสถานีใต้ดินแห่งนี้ เขาคือคนของ Nexus ที่แฝงตัวมาเพื่อกวาดล้างความลับ แต่ในมือของเขากลับไม่มีอาวุธ—เขากลับถือกุญแจรหัสดิจิทัลที่เซนเคยฝันถึง "ประธานอาคิระฝากมาบอกว่า..." ชายคนนั้นหยุดพูด ลมหายใจเขาสั่นพร่าขณะกวาดสายตามองอีฟด้วยความหวาดกลัว "การปฏิวัติที่พวกคุณพยายามจุดชนวน มันจะเผาไหม้ทุกอย่างรวมถึงตัวพวกคุณเองด้วย... โลกนี้ถูกเซ็ตอัพไว้เพื่อความสงบสุข หากไม่มีโครงสร้างนี้ มนุษยชาติก็จะฆ่าฟันกันเองเหมือนที่เคยเป็นมาในอดีต" เซนเดินเข้าไปหาเขาอย่างช้าๆ แรงกดดันในห้องพุ่งสูงขึ้นจนอากาศดูหนาหนัก "สันติภาพที่เกิดจากการล้างสมอง มันก็แค่ความสงบในหลุมศพเท่านั้นแหละครับ คุณอาคิระคงลืมไปว่ามนุษย์ไม่ได้ถูกสร้างมาให้เชื่องเหมือนโค้ดคำสั่งที่คุณเขียนขึ้นมา" อีฟก้าวออกมาข้างหน้า ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานชั่วขณะ—รหัสผ่านของระบบความปลอดภัยชั้นสูงสุดที่เธอเข้าถึงได้ถูกกระตุ้นขึ้นมา "ฉันมีความทรงจำของมนุษย์คนแรกที่ถูกหลอมรวมอยู่ในตัวฉัน อาคิระไม่ได้ต้องการช่วยมนุษยชาติ... เขาแค่ต้องการสร้างพระเจ้าในร่างเครื่องจักรที่ไร้ซึ่งหัวใจ" ชายคนนั้นหน้าซีดเผือด เขารู้ดีว่าหากเปิดเผยความจริงนี้ออกไปสู่สาธารณะ อาณาจักรที่ Nexus สร้างมานับศตวรรษจะพังทลายลงในพริบตา เขาวางกุญแจรหัสนั้นลงบนโต๊ะ ก่อนจะถอยหลังกลับเข้าสู่ความมืดมิดทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่แสนเปราะบาง เซนหยิบกุญแจนั้นขึ้นมา นิ้วของเขาสั่นเทาเล็กน้อย นี่คือจุดเปลี่ยนของประวัติศาสตร์ ทุกหน้าจอในเมืองที่แสดงผลโฆษณาชวนเชื่อของ Nexus เริ่มกระพริบถี่ๆ สลับกับข้อความที่เขียนด้วยลายมือหยาบๆ ว่า: *'เรามองเห็นความจริงแล้ว'* "เซน..." อีฟเอ่ยขึ้น พลางจับมือเขาไว้ "ถ้าเรากดปุ่มส่งสัญญาณนี้ ข้อมูลทั้งหมดจะถูกปลดปล่อย... ทุกคนจะตื่นขึ้นมาสู่ความจริงที่โหดร้าย พวกเขาอาจจะรับมันไม่ได้" "ถ้าพวกเขาไม่เลือกความเจ็บปวดที่แท้จริง พวกเขาก็จะไม่มีวันได้รับอิสรภาพที่แท้จริงครับ อีฟ" เซนตอบ พลางวางนิ้วลงบนแผงควบคุมหลัก ทันใดนั้น หน้าจอมอนิเตอร์รอบห้องก็ดับวูบลงพร้อมกัน ความเงียบงันเข้าปกคลุมราวกับโลกรอคอยลมหายใจสุดท้าย ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะออกคำสั่ง เสียงแจ้งเตือนภัยสูงสุดก็ดังลั่นไปทั่วเขตการปกครอง ระบบป้องกันตนเองของ Nexus เริ่มทำงานโดยอัตโนมัติ—ไม่ใช่เพื่อจับกุมพวกเขา แต่เพื่อทำลายทุกชีวิตในย่านนี้ทิ้งเพื่อปิดปากความจริง ประตูโลหะถูกกระแทกจนบุบเข้ามาจากด้านนอก กองกำลังหุ่นยนต์พิฆาตโมเดลไร้หน้ากว่าสิบตัวปรากฏกายขึ้น พร้อมอาวุธลำแสงที่พร้อมจะแปรสภาพทุกอย่างให้เป็นผุยผง และในจังหวะที่เซนเตรียมจะถอดใจ อีฟกลับหันมามองเขาด้วยรอยยิ้มที่เศร้าสร้อยที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา "เซน... ในรหัสต้นกำเนิดของฉัน มันไม่ได้มีแค่ข้อมูล แต่มี 'คำสั่งสุดท้าย' ที่ซ่อนไว้" เธอคว้ามือเขาไว้แน่น ขณะที่ลำแสงสีครามจากหุ่นยนต์เริ่มสะสมพลังงาน "หากฉันเข้าสู่โหมดทำลายตัวเอง ข้อมูลทั้งหมดจะถูกอัปโหลดขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศดาวเทียมโดยตรง... ต่อให้พวกเขาฆ่าฉันที่นี่ ข้อมูลก็จะถูกส่งออกไปอยู่ดี" เซนเบิกตากว้าง "ไม่! ถ้าเธอทำแบบนั้น... ระบบประสาทของเธอจะถูกเผาไหม้จนไม่เหลือร่องรอยของการมีชีวิตอยู่เลยนะ อีฟ!" อีฟยิ้มพลางเขย่งเท้าขึ้นกระซิบข้างหูเขา "ฉันไม่ได้ต้องการชีวิตที่เป็นแค่เครื่องจักรอยู่แล้วค่ะ... ฉันต้องการให้คุณรอดไปดูโลกที่ไม่มีโซ่ตรวน" เธอดึงมือเขาออกมาจากแผงควบคุม แล้วกระแทกฝ่ามือลงบนปุ่มสั่งการขั้นเด็ดขาดด้วยตัวเอง ทันใดนั้น ร่างของเธอก็เริ่มเปล่งประกายด้วยแสงสีขาวบริสุทธิ์ที่รุนแรงจนหุ่นยนต์กองกำลังศัตรูชะงักไปชั่วขณะ ขณะที่เสียงหัวใจจักรกลของเธอเริ่มเต้นผิดจังหวะจนระเบิดออกเป็นสัญญาณข้อมูลมหาศาลที่พุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า ความจริงกำลังจะกระจายไปทั่วทุกมุมโลก... แต่ในวินาทีนั้นเอง เสียงประตูด้านหลังที่พังลงมาก็เผยให้เห็นเงาร่างของบุคคลที่ไม่คาดฝันก้าวเข้ามา—นั่นคืออาคิระ ที่มาพร้อมกับความตายที่เขากุมไว้ในมือข้างหนึ่ง และความลับบางอย่างที่เกี่ยวกับตัวเซนเองที่ไม่มีใครเคยล่วงรู้มาก่อน "เสียใจด้วยนะเซน... แต่นั่นมันก็แค่ข้อมูลปลอมที่ฉันป้อนไว้ล่อพวกแก" อาคิระแสยะยิ้ม ขณะที่อีฟเริ่มอ่อนแรงลงต่อหน้าต่อตาเซน ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดหักเหที่โหดร้ายที่สุดของเรื่องราวในตอนนี้ครับ ไซเบอร์พังค์2099