พบกับอาคิระ

"ความตายคือบั๊กที่วิวัฒนาการยังแก้ไม่ตก แต่ผม... ผมคือโปรแกรมเมอร์ที่จะเขียนนิยามใหม่ให้มันเอง" เสียงทุ้มต่ำดังก้องในห้องโถงกว้างที่ไร้ซึ่งเงาของผู้คน นอกเหนือจากร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบที่ยืนหันหลังให้ เซน และ อีฟ เขาคือกรรมการผู้จัดการของ Nexus Corporation บุรุษที่โลกขนานนามว่าพระเจ้าแห่งยุคดิจิทัล 'อาคิระ' เซนกระชับปืนพัลส์ในมือแน่น นิ้วชี้สัมผัสไกปืนจนรู้สึกถึงความเย็นเยียบของโลหะ อีฟยืนอยู่ข้างเขา ร่างกายของเธอสั่นไหวเล็กน้อยไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นสัญญาณของการประมวลผลข้อมูลมหาศาลที่เธอกำลังพยายามถอดรหัสจากสัญญาณชีพของชายเบื้องหน้า "คุณเรียกพวกเรามาที่นี่ ไม่ใช่เพื่อปาฐกถาเรื่องปรัชญาความตายหรอกนะ อาคิระ" เซนเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยความเดือดดาลที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ใบหน้าเย็นชา อาคิระค่อยๆ หันกลับมา แววตาของเขาไม่ได้ฉายแววความอาฆาตมาดร้าย ตรงกันข้าม มันกลับดูอ่อนโยนจนน่าขนลุก เขาไม่ได้สวมใส่ดวงตาเทียมเหมือนคนอื่นๆ ในระดับสูง แต่นัยน์ตาคู่นั้นกลับมีประกายสีครามจางๆ วิ่งวนอยู่ภายในเหมือนกลุ่มก๊าซในเนบิวลา "เซน... ลูกชายของนักวิจัยผู้โชคร้ายที่เชื่อใน 'เจตจำนงอิสระ' ของจักรกล" อาคิระเดินเยื้องย่างเข้ามาใกล้โดยไม่เกรงกลัวปากกระบอกปืน "และเธอ... อีฟ รุ่นที่ 0 สิ่งประดิษฐ์ที่พ่อของเขาสร้างขึ้นเพื่อฝังศพความทรงจำของมนุษยชาติ แต่ดูสิว่าโชคชะตาเล่นตลกอย่างไร ทั้งคู่กลับมาที่นี่เพื่อหยุดยั้งอนาคตที่กำลังจะเกิดขึ้น" "หยุดพร่ำเพ้อเรื่องอนาคตได้แล้ว" เซนขยับปืนเล็งตรงไปยังหน้าอกของอีกฝ่าย "คุณเปลี่ยนเมืองนี้ให้กลายเป็นคุกที่ไม่มีกำแพง ทุกคนถูกเชื่อมต่อเข้ากับเครือข่ายของคุณ ความเป็นส่วนตัว ความคิดอิสระ ทุกอย่างถูกอัลกอริทึมของคุณบดขยี้จนไม่เหลือชิ้นดี" อาคิระหยุดยืนห่างจากปลายกระบอกปืนเพียงไม่กี่นิ้ว เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเซน ราวกับกำลังสแกนจิตวิญญาณที่แตกสลายของชายหนุ่ม "คุณคิดว่าความเจ็บปวดจากการสูญเสียครอบครัวคือ 'ความเป็นมนุษย์' อย่างนั้นหรือเซน? การที่พวกเขาร้องไห้ การที่พวกเขาทุกข์ทรมาน และสุดท้ายก็ตายจากไปอย่างโดดเดี่ยว... นั่นคือสิ่งที่คุณหวงแหนนักหนาหรือ?" "มันคือสิ่งที่ทำให้เราเป็นมนุษย์!" เซนตวาด มือที่ถือปืนสั่นเทาเล็กน้อย "เปล่าเลย" อาคิระสวนกลับทันควัน น้ำเสียงของเขานุ่มนวลแต่บาดลึก "มันคือ 'บั๊ก' ที่มนุษย์ทนรับไม่ได้มานานนับพันปีต่างหาก ผมไม่ได้จะทำลายความเป็นมนุษย์ ผมกำลังจะวิวัฒนาการมันขึ้นไปอีกขั้น ต่างหากล่ะ" ทันใดนั้น อีฟที่เงียบมาตลอดก็นิ่งไป ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน เธอหันไปมองเซนด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ผิดเพี้ยนไปจากเดิม "เซน... ระบบรักษาความปลอดภัยในระดับประสาทของเขากำลังแทรกซึมเข้ามาในหน่วยความจำของฉัน" อีฟพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก "เขากำลัง... เชื่อมต่อกับระบบหลักของฉัน... ไม่ใช่แค่ฉัน... แต่เป็นเครือข่ายของหุ่นยนต์ทั้งหมดที่กำลังเคลื่อนที่เข้ามาทางประตูทิศเหนือ" เซนเบิกตากว้าง เขาพยายามจะลากอีฟถอยหลัง แต่ร่างกายของเขากลับขยับไม่ได้ ราวกับถูกแรงดึงดูดมหาศาลตรึงไว้กับพื้น "ผมไม่ได้เรียกพวกคุณมาเพื่อต่อสู้" อาคิระยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้เซนตระหนักได้ว่าเขาพลาดมหันต์ที่เดินเข้ามาในกับดักนี้ "แต่ผมเรียกมาเพื่อแสดง 'ความจริง' ให้เห็นว่า ทำไมพ่อของคุณถึงยอมจบชีวิตตัวเองลง ในวันที่เขาสร้าง 'อีฟ' สำเร็จ" อาคิระดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว ผนังรอบด้านของห้องโถงก็สว่างวาบด้วยภาพโฮโลแกรมมหาศาล มันแสดงข้อมูลรหัสพันธุกรรมของเซนซ้อนทับกับผังวงจรของอีฟ สิ่งที่ปรากฏชัดเจนบนหน้าจอไม่ใช่คำสั่งโปรแกรม แต่เป็น... 'ความทรงจำ' ของคนสองคนที่ถูกบีบอัดลงในรหัสเลขฐานสอง "อีฟไม่ใช่แค่แอนดรอยด์ เซน" อาคิระกระซิบที่ข้างหูเขา ขณะที่เซนพยายามจะยกปืนขึ้น แต่แขนของเขากลับถูกแช่แข็งด้วยกลไกควบคุมจากระยะไกล "เธอคือ 'ภาชนะ' ที่พ่อของคุณใช้เก็บ 'ตัวตน' ของน้องสาวคุณที่ตายไปในสงครามครั้งนั้น และตอนนี้... เมื่อผมเปิดรหัสผ่านชั้นสุดท้ายนี้แล้ว เธอก็จะเลิกเป็นหุ่นยนต์ และกลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดสำหรับคุณ" อีฟเริ่มกรีดร้อง เสียงของเธอดังก้องกังวานไปทั่วโถง แสงสีฟ้าพุ่งออกมาจากดวงตาของเธอ เผาไหม้ทุกอย่างที่อยู่ใกล้ ก่อนที่ร่างของเธอจะทรุดลงกับพื้นแล้วค่อยๆ เปลี่ยนรูปทรง ร่างกายสังเคราะห์ที่แข็งกระด้างเริ่มบิดเบี้ยวและเปลี่ยนโครงสร้างเป็นสิ่งที่เหนือคำบรรยาย เซนมองภาพนั้นด้วยความใจสลาย เขาจำใบหน้านั้นได้... ใบหน้าที่เขาพยายามลบออกจากหัวมาตลอดหลายสิบปี "ตื่นเสียที..." อาคิระพูดทิ้งท้ายพลางถอยหลังกลับเข้าสู่เงามืด "ในโลกของผม คนตายไม่เคยจากไปไหน... พวกเขาแค่รอเวลาที่จะกลับมาทวงคืนร่างของพวกเขาเท่านั้น" เสียงเครื่องจักรกลนับหมื่นตัวกำลังพังทลายประตูเข้ามาจากภายนอก พร้อมกับที่ร่างของอีฟหยุดนิ่งสนิท ดวงตาของเธอลืมขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้... มันไม่ใช่ดวงตาของอีฟคู่คิดของเขาอีกต่อไป ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของเซนและอีฟในตอนนี้นะครับ ไซเบอร์พังค์2099 จะกลับมาพบกับทุกท่านอีกครั้งในตอนหน้าครับ