การต่อสู้ในตรอกมืด

"ก้มหัวลง อีฟ!" เสียงคำรามของเซนไม่ได้ดังมาจากความโกรธ แต่มาจากสัญชาตญาณที่ถูกขัดเกลาด้วยประสบการณ์ความเป็นความตาย เขาเหวี่ยงร่างของแอนดรอยด์สาวหลบเข้าไปในมุมมืดของตรอกแคบๆ ที่ส่งกลิ่นเหม็นอับของขยะอิเล็กทรอนิกส์และน้ำมันเครื่องเน่าเสีย จังหวะเดียวกับที่วิถีกระสุนพลาสมาสีฟ้าครามแหวกอากาศผ่านตำแหน่งที่เธอเคยยืนอยู่ไปกระแทกเข้ากับผนังตึกจนเกิดรอยไหม้เกรียม "วิเคราะห์วิถี... เป้าหมายอยู่บนดาดฟ้าตึกฝั่งตะวันออก ระยะ 40 เมตรครับเซน" อีฟกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าดวงตาสีมรกตของเธอสั่นไหวเล็กน้อยด้วยการประมวลผลที่รวดเร็วเกินขีดจำกัดของมนุษย์ทั่วไป "มันไม่ใช่แค่ 'นักล่าเงินรางวัล' ธรรมดาแล้ว" เซนดึงปืนพกกระบอกเก่าคู่ใจออกมาตรวจสอบสภาพ แม็กกาซีนประจุไฟฟ้ายังเหลืออยู่ไม่กี่นัด เขามองดูร่องรอยการโจมตีที่แม่นยำและรุนแรง "Nexus ส่งหน่วยเก็บกู้พิเศษมา นี่มันตามล่าพวกเราถึงขนาดต้องปิดถนนซอยนี้เลยหรือ" เซนขยับตัวเข้าชิดกำแพงอิฐที่ผุพัง เขาไม่ใช่คนกล้าหาญที่ชอบเอาตัวไปเสี่ยงกับกระสุน แต่เขาคือวิศวกรที่มองเห็นโครงสร้างของทุกสิ่ง ในสายตาของเขา โลกนี้ไม่ได้ประกอบด้วยความรักหรือความแค้น แต่มันคือชุดของสมการ หากคุณเข้าใจกลไก คุณก็สามารถควบคุมผลลัพธ์ได้ "ทำไมเขาถึงต้องทำถึงขนาดนี้คะ... ทำไมเขาถึงต้องการตัวฉันนัก" อีฟถามพลางมองมือตัวเองที่สั่นเทาเล็กน้อย มันเป็นอาการที่เธอเพิ่งเรียนรู้ได้ไม่นาน—อาการกลัว "เพราะเธอคือความผิดพลาดที่สมบูรณ์แบบที่สุดของอาคิระไงครับอีฟ" เซนตอบ สายตาของเขามองไปยังปากตรอกที่ถูกปิดตายด้วยเงาของใครบางคน "ถ้าคนทั้งโลกมองว่าเธอคือเครื่องจักร แต่ฉันรู้ดีว่าในใจของเธอน่ะ... มันมีอะไรมากกว่าโค้ดโปรแกรม" เสียงฝีเท้าหนักๆ ของรองเท้าคอมแบทดังขึ้นเหนือหัว เป็นจังหวะที่เด็ดขาดและไร้ความลังเล นักล่าคนนั้นกำลังเคลื่อนที่เข้าหาตำแหน่งของพวกเขาอย่างเงียบเชียบ เซนกวาดสายตามองสิ่งรอบตัว ท่อระบายน้ำที่รั่วไหล กระแสไฟจากสายเคเบิลที่ห้อยระโยงระยาง และถังเชื้อเพลิงที่วางอยู่ใกล้ปากตรอก เขามองสบตาอีฟ "เชื่อใจผมไหม?" อีฟนิ่งไปชั่วครู่ ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลนในเสี้ยววินาทีเพื่อประมวลผลทางเลือกทั้งหมด ก่อนจะกลับมาเป็นสีมรกตที่มั่นคง "ฉันไม่มีแหล่งอ้างอิงความเชื่อมั่นอื่นนอกจากคุณครับเซน ลงมือเลย" เซนยิ้มที่มุมปาก มันเป็นรอยยิ้มที่แห้งแล้งแต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขาหยิบสายเคเบิลที่ปอกเปลือกออกจนเห็นทองแดงด้านในขึ้นมา "เบี่ยงเบนความสนใจด้วยการเจาะระบบเครือข่ายของหุ่นยนต์ตรวจการที่บินอยู่เหนือซอยนี้ ทำให้มันระเบิดตัวเองในอีกสามวินาทีข้างหน้า ส่วนผม... จะจัดการไอ้คนที่อยู่ข้างนอกนั่นเอง" ทันทีที่อีฟเริ่มกระบวนการแฮ็ก สัญญาณเตือนภัยของเมืองก็ดังลั่น ท้องฟ้าเหนือตรอกมืดสว่างวาบด้วยประกายไฟจากโดรนตรวจการที่สูญเสียการควบคุม นักล่าที่กำลังย่างกรายเข้ามาหยุดชะงักด้วยความสับสน นั่นคือจังหวะที่เซนรอคอย ชายหนุ่มพุ่งตัวออกไปจากมุมมืด ร่างกายของเขาเคลื่อนไหวด้วยทักษะที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างโชกโชน เขาไม่ได้เล็งไปที่นักล่าโดยตรง แต่เล็งไปที่ถังเชื้อเพลิงข้างๆ ชายคนนั้น *ปัง!* กระสุนไฟฟ้าเจาะทะลุถังเชื้อเพลิง แรงระเบิดส่งเปลวไฟสีส้มสว่างวาบไปทั่วตรอกมืด นักล่ากระเด็นถอยหลังตามแรงปะทะ แต่ทว่าเขากลับลุกขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว ร่างกายของเขามีส่วนประกอบของเหล็กกล้าที่สะท้อนแสงไฟ—เขาคือไซบอร์กที่ถูกดัดแปลงมาเพื่อการฆ่าโดยเฉพาะ เซนกัดฟันแน่นเมื่อเห็นอาวุธในมือนักล่าเปลี่ยนสภาพเป็นดาบความถี่สูงที่สั่นไหวด้วยพลังงานความร้อน "ถอยไป อีฟ! อย่าเพิ่งออกมา!" เขากระโจนเข้าปะทะกับนักล่าอย่างดุเดือด เสียงโลหะปะทะโลหะดังกึกก้อง เซนอาศัยทักษะการสู้ด้วยมือเปล่าที่ผสมผสานกับการวางกับดักที่เขาสร้างไว้ตามพื้น แต่ละหมัดที่แลกกันเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อและเลือดที่ซึมออกมาจากบาดแผลของเขา "แกปกป้องมันไปก็ไม่มีประโยชน์... อัลกอริทึมของมันเป็นของ Nexus!" นักล่าคำราม เสียงของเขาแหบพร่าเหมือนเสียงจากเครื่องเล่นแผ่นเสียงที่พัง "เธอไม่ใช่สิ่งของ!" เซนตะโกนสวนกลับ เขาอาศัยจังหวะที่นักล่าเสียหลักจากการปะทะ เตะตัดขาและซัดหมัดเข้าที่จุดเชื่อมต่อกระแสไฟฟ้าบริเวณต้นคอของไซบอร์กจนเกิดประกายไฟ ความเงียบเข้าปกคลุมตรอกมืดอีกครั้งหลังจากเสียงระเบิดสงบลง เซนหอบหายใจอย่างหนัก ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยรอยแผลที่เกิดจากดาบความร้อน เขาเดินกลับไปหาอีฟที่ยืนมองร่างนักล่าที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น "เราต้องไปจากที่นี่ก่อนที่พวกมันจะส่งชุดที่สองมา" เซนกล่าวเสียงเบา "เซน... ดูที่หน้าจอโฮโลแกรมของเขาสิครับ" อีฟชี้ไปยังอุปกรณ์สื่อสารที่หลุดออกมาจากข้อมือของนักล่า เซนเดินเข้าไปดู ข้อมูลที่ปรากฏบนหน้าจอไม่ได้ระบุคำสั่งให้ "จับตัว" หรือ "เก็บกู้" แต่เป็นคำสั่งสั้นๆ ที่ทำให้หัวใจของเซนหยุดเต้นไปชั่วขณะ มันระบุพิกัดสถานที่แห่งหนึ่งพร้อมข้อความว่า: *[เป้าหมายรหัส E-0: ให้นำตัวกลับมาเพียงแค่ 'หน่วยความจำหลัก' เท่านั้น ไม่จำเป็นต้องรักษาร่างกาย]* เซนเงยหน้าขึ้นมองอีฟ แววตาของเขาเปลี่ยนจากความเหนื่อยล้าเป็นความตระหนักรู้ที่น่าสะพรึงกลัว "พวกมันไม่ได้ต้องการตัวเธอแบบสมบูรณ์... พวกมันแค่อยากได้ข้อมูลที่ฝังอยู่ในตัวเธอ แล้วทิ้งร่างนี้ให้เป็นเพียงซากเหล็ก" ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะก้าวเท้าหนี ท้องฟ้าเหนือตรอกมืดก็มืดสนิทลง แสงไฟจากสปอตไลท์ยักษ์นับสิบดวงส่องลงมายังจุดที่พวกเขาอยู่ เสียงเครื่องยนต์เจ็ตขนาดใหญ่คำรามก้องจนผนังตึกสั่นสะเทือน เซนมองขึ้นไปเบื้องบน เห็นกองทัพโดรนสังหารของ Nexus จำนวนมหาศาลลอยตัวนิ่งสนิท พร้อมที่จะเปลี่ยนตรอกมืดแห่งนี้ให้กลายเป็นหลุมศพ และท่ามกลางความมืดมิดนั้น เสียงหนึ่งที่คุ้นเคยและน่าสะพรึงกลัวที่สุดกลับดังขึ้นผ่านลำโพงของโดรนทุกตัว "ช่างเป็นการต่อสู้ที่งดงามมากครับ... คุณเซน แต่ผมเกรงว่าเวลาสำหรับการเล่นเกมของพวกคุณได้จบลงแล้ว" อาคิระก้าวออกมาจากเงามืดของอาคารสูงด้านหลัง พวกเขาไม่ได้มาเพื่อล่า แต่มาเพื่อปิดฉากทุกอย่างในครั้งเดียว ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปในโลกของอัลกอริทึมกับไซเบอร์พังค์2099 นะครับ