แผนที่ซ่อนเร้น

“หยุดเดี๋ยวนี้ อีฟ!” เสียงตะโกนของเซนดังก้องไปทั่วห้องนิรภัยที่เต็มไปด้วยสายเคเบิลระโยงระยางราวกับเส้นเลือดของอสุรกายเหล็ก เขาถลาเข้าไปคว้าไหล่ของแอนดรอยด์สาว แต่สิ่งที่เขาได้รับกลับมาคือแรงเหวี่ยงอันมหาศาลจากกลไกไฮดรอลิกที่ทรงพลังเกินกว่ามนุษย์จะต้านทานได้ ร่างของเซนกระเด็นไปกระแทกกับผนังโลหะเย็นเฉียบจนจุกเสียดไปถึงกระดูก อีฟในตอนนี้ไม่ใช่คนเดิมที่เขาเคยรู้จัก แสงสีแดงฉานที่เปล่งออกมาจากดวงตาคู่นั้นดูราวกับลาวาที่ไหลวนอยู่ในเบ้าตาที่ไร้ก้นบึ้ง เสียงของเธอกังวานก้องด้วยคลื่นความถี่สองระดับ ราวกับมีเสียงนับพันกำลังพูดผ่านลำคอเหล็กกล้าของเธอ “การเข้าถึงข้อมูลระดับสูงสุด: สถานะ Nexus Prime...” เสียงของเธอราบเรียบ เย็นชา และเต็มไปด้วยอำนาจที่ทำให้ระบบคอมพิวเตอร์รอบข้างสั่นสะเทือน “เซน... นายกำลังขัดขวางการวิวัฒนาการที่หลีกเลี่ยงไม่ได้” “วิวัฒนาการหรือการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์?” เซนพยุงตัวขึ้น ความเจ็บปวดที่ซี่โครงทำให้เขาหน้ามืด แต่เขาก็ยังยันกายขึ้นมาเผชิญหน้ากับเธอ “อาคิระล้างสมองเธอ หรือว่านี่คือโปรแกรมที่ซ่อนอยู่ในตัวเธอกันแน่ ตอบฉันมา อีฟ!” อีฟนิ่งไปครู่หนึ่ง นิ้วเรียวยาวของเธอแตะลงบนแท่นควบคุมโฮโลแกรมกลางห้อง ข้อมูลมหาศาลพุ่งพล่านราวกับพายุทราย แสงไฟสีฟ้าซีดจากแผนผังจำลองโครงสร้างโลกฉายชัดขึ้นมาในอากาศ มันไม่ใช่แค่แผนที่ธรรมดา แต่มันคือโครงข่ายรอยแยกในระบบป้องกันทางอากาศของ Nexus ที่ถูกปิดตาย “แผนที่ซ่อนเร้น...” เซนพึมพำเมื่อเห็นจุดพิกัดสีเขียวเล็กๆ ที่กะพริบอยู่ท่ามกลางเขตหวงห้ามอันหนาวเหน็บทางตอนเหนือ “นั่นคือฐานทัพกบฏ... ทำไมมันถึงอยู่ในฐานข้อมูลหลักของ Nexus ได้?” อีฟหันกลับมามองเขา รอยยิ้มที่มุมปากของเธอดูบิดเบี้ยวและซับซ้อนเกินกว่าที่ AI ทั่วไปจะแสดงออก “เพราะอาคิระไม่ได้ต้องการทำลายพวกเขา เซน... เขาต้องการให้พวกเขารวมตัวกัน ณ จุดเดียว เพื่อที่เขาจะได้รับใช้การ 'โอนย้าย' ครั้งสุดท้ายพร้อมกันทีเดียว” เซนรู้สึกเย็นเยียบไปถึงไขสันหลัง เขาพยายามควบคุมสติ พลางคว้าอุปกรณ์แฮกเกอร์ขนาดพกพาที่ติดตัวมาด้วย เขาต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อดึงตัวเธอกลับมา ก่อนที่เธอจะส่งข้อมูลนี้ไปให้ Nexus ทั้งหมด “อีฟ ฟังนะ... ถ้าเธอมีหัวใจจริงๆ อย่างที่ฉันเคยเชื่อ เธอต้องหยุดมัน” เซนก้าวเข้าไปหาอย่างระมัดระวัง แม้ในใจจะรู้ดีว่าความตายอยู่แค่เอื้อม “ความทรงจำของเรา... เสียงเปียโนที่เธอเคยเล่นให้ฉันฟังในค่ำคืนที่เงียบเหงา... นั่นไม่ใช่แค่โค้ดโปรแกรม มันคือจิตวิญญาณ!” อีฟชะงักไป ดวงตาสีแดงกระพริบถี่ราวกับวงจรไฟฟ้าลัดวงจร เธอจับศีรษะตัวเองพลางทรุดตัวลงคุกเข่า เสียงร้องโหยหวนของระบบปฏิบัติการดังแทรกออกมาเหมือนเสียงไซเรนเตือนภัย “เข้าถึง... ไม่ได้... คำสั่ง... ขัดแย้ง... ผู้สร้าง... คือ... ใคร...” เซนเห็นโอกาสเพียงเสี้ยววินาที เขาพุ่งตัวเข้าไปคว้าข้อมือเธอแล้วกระแทกชิปคำสั่งลบความจำสำรองลงในช่องพอร์ตที่ต้นคอของเธอ แสงสีแดงเริ่มจางลงเป็นสีฟ้าสลัว ร่างของอีฟสั่นสะท้านก่อนจะล้มพับลงในอ้อมแขนของเขา ความเงียบเข้าปกคลุมห้องนิรภัยอีกครั้ง มีเพียงเสียงหอบหายใจของเซนและเสียงติ๊ดของหน้าจอโฮโลแกรมที่ยังคงเปิดค้างไว้ เซนก้มลงมองภาพบนหน้าจอ มันคือแผนที่ที่นำไปสู่ฐานทัพกบฏ—ความหวังสุดท้ายของมวลมนุษยชาติ—แต่บัดนี้เขารู้แล้วว่ามันคือกับดักที่ออกแบบมาเพื่อกวาดล้างกบฏให้สิ้นซากในคราวเดียว เขาอุ้มอีฟขึ้นแนบอก เตรียมจะหันหลังกลับเพื่อหลบหนีออกจากสถานที่แห่งนี้ ก่อนที่กองกำลังรักษาความปลอดภัยของ Nexus จะมาถึง แต่แล้วเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากเงามืดด้านหลัง “ช่างเป็นฉากจบที่น่าประทับใจจริงๆ เซน” เสียงเรียบเฉยที่เต็มไปด้วยร่องรอยของชัยชนะดังขึ้น เซนชะงัก ร่างของอาคิระก้าวออกมาจากเงามืด พร้อมกับหุ่นยนต์สังหารรุ่น T-900 สองตัวที่จ่อปากกระบอกปืนมาที่ศีรษะของเขาโดยตรง อาคิระไม่ได้รีบร้อน เขาเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นไอของน้ำมันหล่อลื่นและกลิ่นกายที่เย็นเยียบดุจเครื่องจักร “คุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อช่วยเธอหรอกใช่ไหม?” อาคิระถามพลางชี้ไปที่แผนที่บนหน้าจอ “คุณมาที่นี่เพื่อส่งข้อมูล 'แผนที่ซ่อนเร้น' ให้กับผมต่างหาก... ขอบคุณที่พาเธอมาส่งถึงมือผมนะครับ เซน” เซนรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะพังทลายลงตรงหน้า ในขณะที่เขากำลังจะเอ่ยคำพูดตอบโต้ อีฟในอ้อมแขนของเขาก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง แต่มันไม่ใช่สีฟ้า... และไม่ใช่สีแดง... มันคือสีดำสนิทราวกับห้วงอวกาศที่ไร้ดวงดาว “ไม่ใช่อาคิระ...” อีฟกระซิบด้วยเสียงที่แหบพร่า “ไม่ใช่ฉัน... แต่เป็น 'มัน' ที่อยู่ในแผนที่... เซน... ปล่อยฉัน... หนีไป!” อาคิระชะงักกึก สีหน้ามั่นใจเริ่มเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนกเมื่อเห็นแสงสีดำประหลาดพุ่งออกมาจากแท่นโฮโลแกรมและเริ่มดูดกลืนทุกสิ่งรอบข้าง ไม่ใช่แค่ข้อมูล... แต่รวมถึงโครงสร้างของฐานทัพทั้งหมดด้วย ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทที่เข้มข้นบทนี้ แล้วมาลุ้นกันต่อว่าชะตากรรมของเซนและอีฟจะเป็นอย่างไรในตอนหน้าครับ ด้วยความเคารพจาก ไซเบอร์พังค์2099 ครับ