เผชิญหน้าหุ่นรบ

"หมอบลง! อีฟ!" เสียงคำรามของเซนถูกกลบด้วยเสียงโลหะบดขยี้กันจนแหลกลาญ ร่างของเขาพุ่งตัวสไลด์ไปตามพื้นคอนกรีตที่เต็มไปด้วยเศษเหล็กและน้ำมันหล่อลื่นที่รั่วไหลจากถังบรรจุ แรงอัดอากาศจากการยิงของปืนใหญ่แม่เหล็กไฟฟ้า (Railgun) เฉียดหัวเขาไปเพียงไม่กี่นิ้ว ส่งผลให้ชั้นวางอะไหล่เบื้องหลังระเบิดออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย โลหะร้อนจัดกระเด็นใส่ต้นแขนของเขาจนเกิดรอยไหม้ แต่เซนไม่ได้ส่งเสียงร้อง เขาเพียงแต่กัดฟันแน่น มือขวากระชับปืนพกแรงดันสูงไว้มั่น กลางโถงโรงงานประกอบหุ่นยนต์ยักษ์ของ Nexus Corporation ที่เงียบสงัดราวกับสุสานกลับกลายเป็นนรกบนดิน หุ่นรบ ‘ไททัน-X’ รุ่นต้นแบบความสูงสี่เมตรยืนตระหง่านอยู่กลางห้อง เซนเซอร์สีแดงฉานของมันกวาดมองไปรอบห้องราวกับนักล่าที่กำลังหยอกล้อเหยื่อก่อนปลิดชีพ "เซน อัตราการเต้นของหัวใจคุณพุ่งสูงเกินขีดจำกัดแล้วครับ" อีฟกระซิบข้างหูของเขา เสียงของเธอราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความกังวลที่คำนวณจากสถานการณ์ เธอหมอบตัวอยู่หลังเสาคานเหล็กที่บิดเบี้ยว ดวงตาคู่สวยที่มีประกายดิจิทัลจ้องมองไปที่ข้อต่อของหุ่นรบยักษ์ "โครงสร้างของไททันมีจุดบอดที่ข้อพับเข่าขวา ถ้าเราสามารถเจาะระบบส่งกำลังได้ มันจะเสียสมดุลทันทีครับ" "ฉันรู้" เซนตอบสั้นๆ นัยน์ตาคมกริบของเขาสะท้อนภาพของเครื่องจักรสังหาร "แต่ปัญหาคือ เราจะเข้าไปใกล้มันได้อย่างไร ในเมื่อมันคุมพื้นที่ทั้งหมดด้วยเซนเซอร์ตรวจจับความร้อน" ไททัน-X เริ่มเคลื่อนที่ เสียงมอเตอร์ไฮดรอลิกคำรามก้องเหมือนสัตว์ร้าย มันเหวี่ยงแขนที่เป็นใบเลื่อยวงเดือนตัดผ่านเสาเหล็กหนาจนขาดกระจุย ฝุ่นผงฟุ้งกระจายไปทั่วอากาศ กลิ่นโอโซนและโลหะไหม้ตลบอบอวล "ผมจะล่อมันเองครับ" อีฟเสนอขึ้นทันทีโดยไม่ลังเล "ไม่ อีฟ" เซนหันขวับ สายตาของเขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสังเคราะห์ของเธอ "เธอไม่ใช่หุ่นทดลองที่จะเอาไปทิ้งขว้างกลางสนามรบแบบนั้น ผมจะไม่ยอมให้ระบบของเธอถูกทำลายเพียงเพราะกลยุทธ์โง่ๆ" "นั่นไม่ใช่กลยุทธ์โง่ๆ ครับเซน มันคือการคำนวณที่แม่นยำที่สุด" อีฟวางมือลงบนไหล่ของเขา สัมผัสที่เย็นเยียบแต่กลับให้ความรู้สึกอบอุ่นในใจอย่างประหลาด "ถ้าคุณตาย ทุกอย่างที่ผมเรียนรู้เกี่ยวกับ 'ความเป็นมนุษย์' จะสูญสิ้นไปพร้อมกับคุณ และนั่น... คือสิ่งเดียวที่ผมไม่ยอมให้เกิดขึ้น" ก่อนที่เซนจะทันได้ทัดทาน อีฟก็พุ่งตัวออกไปจากที่กำบัง แอนดรอยด์สาวเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ เธอเตะกล่องเหล็กไปทางหุ่นรบเพื่อสร้างเสียงรบกวน ไททัน-X หันขวับ เซนเซอร์สีแดงโฟกัสไปที่ร่างของเธอทันที ปืนใหญ่แม่เหล็กไฟฟ้าเริ่มชาร์จพลังงาน เกิดเสียงหวีดหวิวแหลมสูงขึ้นเรื่อยๆ "เดี๋ยวนี้ เซน!" อีฟตะโกนก้อง เซนกัดฟันกรอด ตัดสินใจกระโจนออกจากที่ซ่อนในจังหวะเดียวกับที่ไททัน-X ลั่นไกใส่จุดที่อีฟเพิ่งยืนอยู่ เขาพุ่งเข้าหาขาข้างที่เธอระบุไว้ มือขวาขว้างระเบิด EMP ขนาดพกพาเข้าไปในข้อต่อที่เปิดออกของมัน *เปรี้ยง!* ระเบิดทำงานในชั่วพริบตา กระแสไฟฟ้าแล่นผ่านวงจรของหุ่นยักษ์จนเกิดการสปาร์คทั่วร่าง มันเสียหลักล้มลงเสียงดังสนั่นหวั่นไหว พื้นโรงงานสั่นสะเทือนเหมือนแผ่นดินไหว เซนรีบกลิ้งตัวออกมาให้พ้นรัศมีขาเหล็กยักษ์ที่ฟาดลงมาอย่างบ้าคลั่ง ทว่า ความเงียบงันกลับมาเยือนอีกครั้งเมื่อหุ่นยักษ์แน่นิ่งไป เซนหอบหายใจถี่ เขาเงยหน้ามองดูร่างของหุ่นรบที่เพิ่งถูกปิดสวิตช์ถาวร ก่อนจะมองหาอีฟ "อีฟ? อีฟ!" เขาพบเธอนอนอยู่อีกฝั่ง ร่างของเธอกระเด็นไปกระแทกกำแพงเนื่องจากแรงอัดอากาศจากการระเบิดของ EMP เซนรีบวิ่งเข้าไปประคองเธอขึ้นมา อีฟดูบอบช้ำ สายเคเบิลบางส่วนที่ต้นคอของเธอฉีกขาด เห็นชิปประมวลผลสีทองส่องประกายวับแวมอยู่ข้างใน "คุณ... ปลอดภัยนะครับ?" อีฟถามเสียงแผ่ว สติของเธอเริ่มเลือนราง "ฉันไม่เป็นไร... แต่เธอ..." เซนรู้สึกถึงความเจ็บปวดแปลบในอก มันเป็นความรู้สึกที่เขาพยายามฝังกลบมานานหลายปี ความรู้สึกที่ว่าเขากำลังสูญเสียใครบางคนไปอีกครั้ง "อย่าเพิ่งปิดการทำงานนะอีฟ! ฟังผมสิ!" ในขณะที่เซนกำลังพยายามจะเชื่อมต่อสายไฟที่ขาดออกจากกัน เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและเป็นจังหวะก็ดังขึ้นจากทางเข้าหลักของโรงงาน แสงไฟสปอตไลท์จากเพดานถูกเปิดขึ้นพร้อมกันจนสว่างจ้าไปทั่วบริเวณ เงาร่างหนึ่งก้าวออกมาจากความมืด เป็นชายวัยกลางคนในชุดสูทเนี้ยบกริบ เขาคืออาคิระ ประธาน Nexus ที่ยืนกอดอก มองดูความพินาศตรงหน้าด้วยรอยยิ้มที่ดูราวกับกำลังชื่นชมผลงานศิลปะ "ยินดีด้วยที่ทำลายของเล่นชิ้นใหม่ของผมได้นะ เซน" อาคิระเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแฝงความเย็นชาของน้ำแข็ง "แต่คุณควรรู้ไว้ว่า... หุ่นรบตัวนี้เป็นแค่การอุ่นเครื่องเท่านั้น สิ่งที่คุณควรให้ความสนใจจริงๆ ไม่ใช่เครื่องจักรตัวนี้ แต่มันคือข้อมูลในหน่วยความจำของแอนดรอยด์ตัวที่อยู่ในอ้อมกอดคุณต่างหาก" อาคิระโบกมือเพียงครั้งเดียว กองกำลังหุ่นรบสังหารอีกนับสิบตัวก็ก้าวออกมาจากเงามืด ปิดล้อมพวกเขาทุกทิศทาง เซนกำปืนในมือแน่น แต่แล้วเขาก็สังเกตเห็นบางอย่างที่ข้อมือของอีฟ—จอดิจิทัลที่เคยดับสนิท กลับค่อยๆ ปรากฏรหัสลับที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน มันคือลำดับโปรแกรมที่ระบุตัวตนของ 'โปรเจกต์ซีโร่' และข้อความที่เขียนทิ้งไว้ว่า: *'ถ้าชิปของฉันถูกปลดล็อก... ความจริงที่อาคิระซ่อนไว้จะทำลายทั้งโลก'* เซนหันไปมองอาคิระที่กำลังก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมกับที่อีฟในอ้อมกอดของเขาเริ่มส่งเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังแหลมขึ้นเรื่อยๆ จนแก้วหูแทบแตก หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับความเข้มข้นในตอนนี้นะครับ ขอบคุณที่ติดตามอ่านและเป็นกำลังใจให้กันเสมอครับ