การประลองเวทมนตร์นานาชาติ

"การจะเอาชนะคนกลุ่มนั้นด้วยมารยาทที่งดงามน่ะ มันเป็นแผนสำรองที่ดูไร้น้ำยาเกินไปหน่อยไหมคะ คุณประธาน?" รันเอ่ยขึ้นพลางหมุนปากกาด้ามหรูในมือเล่น สายตาจับจ้องไปยังกลุ่มคนในชุดคลุมสีเงินยวบยาบที่เพิ่งก้าวผ่านประตูหอประชุมใหญ่เข้ามา กลิ่นอายเวทมนตร์จากพวกเขานั้นรุนแรงและเยือกเย็นราวกับลมพายุจากขั้วโลกเหนือ ซึ่งตัดกับบรรยากาศอันอบอุ่นของสถาบันเราอย่างสิ้นเชิง ไคเดินยืนตัวตรงสง่านิ่งดั่งรูปสลัก ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเรียบเฉยบัดนี้กลับตึงเครียดขึ้นเล็กน้อย เขาไม่ได้หันมามองคนข้างกายที่กำลังทำท่าทางกวนประสาท แต่เสียงทุ้มต่ำนั้นกลับเต็มไปด้วยความกดดัน "นี่ไม่ใช่เวลามาล้อเล่นนะรัน ฝั่งนั้นคือตัวแทนจากสถาบันอาคาน่า... พวกเขาไม่ได้มาเพื่อกระชับมิตร แต่มารื้อถอนศักดิ์ศรีของสถาบันเราโดยเฉพาะ" "แล้วมันยังไงคะ?" รันเลิกคิ้ว ยันตัวขึ้นจากเก้าอี้ด้วยท่วงท่าสบายๆ ก่อนจะเดินเข้าไปกระซิบข้างหูอีกฝ่าย "ศักดิ์ศรีที่ว่าน่ะ ถ้ามันไม่กินได้ ก็ปล่อยให้คนอื่นแย่งไปเถอะค่ะ แต่ถ้าอยากให้ฉันช่วยจัดการให้สะอาดหมดจด... ขอแค่ค่าตอบแทนเป็นเรื่องส่วนตัวของเราสองคน... ตกลงไหมคะ?" ไคเดอร์นิ่งงันไปครู่หนึ่ง นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มหันมาสบตาคนที่กล้าต่อรองในสถานการณ์วิกฤต มุมปากของชายหนุ่มกระตุกยิ้มบางๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน "ถ้าเธอทำได้... ฉันจะให้ทุกอย่างที่เธอต้องการ" เสียงฝีเท้าหนักๆ ของตัวแทนจากอาคาน่าหยุดลงที่กลางโถง หัวหน้ากลุ่มชายร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะเวทมนตร์ก้าวออกมา เขาไม่แม้แต่จะชายตามองเหล่านักเรียนที่นั่งอยู่ แต่กลับพุ่งเป้าไปที่แท่นบัลลังก์ของประธานนักเรียน "ดูเหมือนว่าข่าวลือเรื่อง 'อัจฉริยะ' ของสถาบันนี้จะถูกปั้นแต่งจนเกินจริงนะ ถึงขนาดต้องเอาเด็กที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้ามานั่งข้างๆ ประธานเพื่อสร้างสีสันงั้นหรือ?" บรรยากาศในห้องเย็นยะเยือกฉับพลัน นักเรียนคนอื่นๆ เริ่มส่งเสียงซุบซิบ แต่รันกลับระเบิดเสียงหัวเราะเบาๆ ออกมากลางความเงียบนั้น "คนที่ไม่รู้จักวิธีทักทายผู้เป็นเจ้าบ้าน มักจะมีจุดจบไม่ค่อยสวยนะคะ" รันก้าวออกไปยืนข้างหน้าไคเดอร์ เผชิญหน้ากับผู้บุกรุกโดยไร้ความเกรงกลัว "พวกคุณเดินทางข้ามทวีปมาเพื่อแสดงความไร้มารยาทแบบนี้เหรอคะ? หรือว่าเวทมนตร์ที่ฝึกฝนมามันทำให้สมองส่วนการประมวลผลทางสังคมฝ่อไปหมดแล้ว?" "แก...!" ชายคนนั้นชักดาบเวทมนตร์ออกมา ประกายแสงสีแดงฉานอาบไปทั่วห้อง "ช้าก่อน" ไคเดอร์ก้าวขึ้นหน้าพลางกางม่านพลังสีครามกั้นกลาง "หากต้องการประลอง ทางเรายินดีต้อนรับ แต่ต้องอยู่ในขอบเขตของกฎการประลองเวทมนตร์นานาชาติ... ไม่ใช่การทะเลาะวิวาทของเด็กเหลือขอ" การประลองเริ่มต้นขึ้นอย่างรวดเร็วและดุดัน รันไม่ได้ใช้พลังเวทมนตร์ตามตำรา เขามักจะใช้ 'ระบบ' ตรวจจับช่องโหว่ในโครงสร้างเวทมนตร์ของคู่ต่อสู้แล้วแทรกแซงด้วยวิธีการที่คาดไม่ถึง ในขณะที่ไคเดอร์แสดงทักษะเวทชั้นสูงที่เน้นความเฉียบขาดและสง่างาม ทั้งสองผสานการโจมตีกันราวกับเป็นหนึ่งเดียว จนฝ่ายอาคาน่าเริ่มเสียกระบวน ท่ามกลางเสียงระเบิดของเวทมนตร์ที่ดังสนั่นหวั่นไหว จู่ๆ หน้าต่างโฮโลแกรมสีทองสว่างวาบขึ้นตรงหน้ารันเพียงคนเดียว [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจากแหล่งพลังงานภายนอกมิติที่ 4] [ภารกิจระดับ SSS: กู้คืนเสถียรภาพของสนามประลอง ก่อนที่ 'ตัวตนที่ซ่อนเร้น' จะถูกปลุกให้ตื่นขึ้น] [คำเตือน: หากล้มเหลว โลกใบนี้จะถูกรีเซ็ตใหม่ทั้งหมด] รันชะงักไป ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นว่าหัวหน้ากลุ่มอาคาน่าไม่ได้ใช้พลังเวทมนตร์ปกติ แต่มันคือพลังที่กำลังดูดกลืนมิติรอบข้าง "ไคเดอร์! ถอยออกมา!" รันตะโกนสุดเสียง แต่ทว่า... ร่างกายของไคเดอร์กลับถูกตรึงไว้ด้วยวงเวทต้องห้ามที่เพิ่งปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าเขา ชายชุดเกราะจากอาคาน่าเปลี่ยนไป เขายิ้มแสยะที่ดูผิดมนุษย์มนา ขณะที่ดวงตาของเขากลายเป็นสีดำสนิทไร้แววตา "พวกเจ้าไม่ใช่เป้าหมายที่ข้าคิดไว้... แต่การได้กำจัด 'ผู้ขัดขวาง' ทั้งสองคนในคราวเดียว ก็นับว่าคุ้มค่าสำหรับการเปิดประตูบานนี้" รันพยายามเข้าถึงระบบเพื่อแฮ็กวงเวทนั้น แต่ระบบกลับส่งเสียงเตือนซ้ำๆ ที่ทำเอาเขาสั่นสะท้านไปถึงกระดูก [คำเตือน: พบตัวตนของ 'ผู้ดูแลระบบตัวจริง' กำลังปรากฏตัวขึ้นในร่างกายของคู่ต่อสู้] [เงื่อนไขการเอาชนะ: คุณต้องเสียสละ 'แต้มความสัมพันธ์' ทั้งหมดที่มีเพื่อปิดรอยแยกนี้... หรือปล่อยให้คนตรงหน้าหายไปตลอดกาล] รันมองไคเดอร์ที่กำลังทรมานจากการถูกดูดกลืนพลัง มือของเขาเอื้อมไปหาชายหนุ่มที่เคยเย็นชาผู้นี้ ในขณะที่เงาดำมหึมากำลังก้าวออกมาจากด้านหลังของหัวหน้ากลุ่มอาคาน่า เสียงกระซิบที่เย็นยะเยือกดังขึ้นในหัวของเขา... มันเป็นเสียงของรันอีกคนหนึ่งที่มาจากอนาคต "ตัดสินใจได้หรือยังล่ะ รัน? จะเลือกความรักของนาย... หรือความอยู่รอดของโลกใบนี้?" ลูกกวาดสีรุ้งขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามร่วมลุ้นไปกับรันและไคเดอร์ในตอนนี้นะคะ!