เงื่อนงำในอดีตของสถาบัน

"ฉันเตือนคุณแล้วว่าห้ามแตะต้องแฟ้มสีชาดนั่น" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่เย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันของห้องสมุดใต้ดินชั้นที่เจ็ด รันสะดุ้งเล็กน้อยแต่ไม่ได้แสดงอาการลนลานอย่างที่คิรินคาดหวัง เด็กหนุ่มค่อย ๆ วางแฟ้มเอกสารหนาเตอะลงบนโต๊ะไม้สักเก่าคร่ำคร่า ดวงตากลมโตฉายแววเจ้าเล่ห์ขณะหันไปสบตากับประธานนักเรียนหนุ่มผู้เพิ่งก้าวเข้ามาขวางทางออก "แหม ประธานคิรินคะ... จะรีบตื่นตูมไปถึงไหนกันคะเนี่ย" รันเอ่ยด้วยน้ำเสียงยียวน กวนประสาทเสียจนสันกล้ามเนื้อบนกรามของร่างสูงกระตุกวูบ "ฉันก็แค่นึกสงสัยว่าทำไม 'เขตหวงห้าม' ถึงมีฝุ่นหนาเตอะขนาดนี้ หรือว่าสถาบันอันทรงเกียรติแห่งนี้กำลังปกปิด 'ความลับ' อะไรบางอย่างที่เน่าเฟะยิ่งกว่าศลากลางน้ำกันแน่นะคะ" คิรินก้าวเท้าเข้ามาประชิดอย่างรวดเร็ว ช่องว่างระหว่างคนทั้งสองถูกลดทอนลงจนแทบไม่เหลือพื้นที่ ไหล่กว้างของอีกฝ่ายบังแสงจากตะเกียงเวทมนตร์จนเกิดเงาทาบทับร่างของรันมิดชิด ดวงตาคมกริบสีนิลคู่นั้นจ้องมองลึกลงมาด้วยความกดดันระดับที่สามารถทำให้เด็กปีหนึ่งเข่าอ่อนได้ง่าย ๆ แต่ไม่ใช่กับรัน... ผู้มีระบบตัวตึงคอยหนุนหลังอยู่เต็มพิกัด "บางเรื่อง... รู้ไปก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตคุณยืนยาวขึ้นหรอกนะ รัน" คิรินกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงจริงจังไร้ซึ่งความล้อเล่น "แต่การไม่รู้อะไรเลย แล้วปล่อยให้ประวัติศาสตร์มันซ้ำรอยเดิมเพราะความโง่เง่าของคนบางกลุ่ม... มันน่าหงุดหงิดกว่าเยอะค่ะ" รันสวนกลับทันควัน นัยน์ตาคมปลาบไม่หลบเลี่ยง ประสานสายตากลับอย่างท้าทาย บรรยากาศรอบตัวอัดแน่นไปด้วยประจุไฟฟ้าแห่งความตึงเครียด ก่อนที่รันจะทันได้งัดไม้เด็ดอะไรออกมา เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เขาคุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัวสมอง *[ติ๊ง! ตรวจพบเงื่อนงำระดับความลับ: บันทึกเหตุการณ์สถาบันเมื่อ 10 ปีก่อน]* *[คำเตือน: ข้อมูลนี้เชื่อมโยงโดยตรงกับสถานะปัจจุบันของโฮสต์ โปรดระมัดระวังความปลอดภัย]* รันปรายตามองหน้าต่างโฮโลแกรมใสที่เด้งขึ้นมาเตือนสติในอากาศ แฟ้มสีชาดที่เขาถืออยู่เมื่อครู่บรรจุบันทึกการทดลองลับของอดีตผู้อำนวยการสถาบัน เมื่อสิบปีก่อนเกิดเหตุการณ์ 'นักเรียนหายสาบสูญ' พร้อมกันถึงสิบสองคนในคืนจันทร์ดับ ไร้ร่องรอย ไร้การเยียวยา และสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ บันทึกหน้าสุดท้ายถูกฉีกทิ้งหายไป ทิ้งไว้เพียงรอยคราบสีน้ำตาลเข้มที่ดูคล้ายคราบเลือดแห้งกรัง "สิบปีที่แล้ว... เกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ คิริน" รันเปลี่ยนน้ำเสียงมาเป็นจริงจังขึ้นเมื่อเห็นว่าคิรินไม่มีท่าทีจะใช้กำลัง เขาตัดสินใจใช้จิตวิทยาเข้าสู้ "คุณเองก็รู้ใช่ไหมคะ? ไม่อย่างนั้นคุณคงไม่รีบวิ่งแจ้นลงมาถึงชั้นใต้ดินนี่เพื่อแย่งแฟ้มนี้คืนจากฉันหรอก" คิรินถอนหายใจยาวเหยียด แววตาที่เคยแข็งกร้าวอ่อนลงชั่วขณะ ราวกับกำแพงน้ำแข็งที่เขาสร้างขึ้นมาตลอดหลายปีเริ่มมีรอยร้าว "คุณไม่เข้าใจหรอก รัน... พลังที่คุณกำลังไขว่คว้าหาทางควบคุมมันในตอนนี้ มันแลกมาด้วยชีวิตของเพื่อนสนิทของพ่อฉันเอง" คิรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าเล็กน้อย เป็นครั้งแรกที่รันได้เห็นความเปราะบางภายใต้หน้ากากประธานนักเรียนผู้ไร้พ่ายคนนี้ "สถาบันนี้ไม่ได้สะอาดสะอ้านอย่างที่ป้ายหน้าตึกประกาศหรอก เบื้องหลังความงดงามและกฎระเบียบเหล่านั้น มันถูกสร้างขึ้นบนซากศพของเหยื่อจากการทดลองเวทมนตร์ต้องห้าม" รันขมวดคิ้วแน่น สมองอันชาญฉลาดประมวลผลอย่างรวดเร็ว "เวทมนตร์ต้องห้าม? หรือว่า..." ซ่า... กริ๊ดดดด! ยังไม่ทันที่รันจะได้เอ่ยจบประโยค เสียงกรีดร้องโหยหวนอันน่าขนลุกก็ดังสะท้อนก้องมาจากโถงทางเดินด้านนอก ตามด้วยเสียงโลหะขูดขีดกับพื้นหินดังแสบแก้วหู อุณหภูมิภายในห้องสมุดลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ดวงไฟเวทมนตร์ตามผนังเริ่มกะพริบติด ๆ ดับ ๆ ก่อนจะดับสนิท ปล่อยให้ทั้งคู่จมอยู่ใต้ความมืดมิดที่มีเพียงแสงจันทร์สลัวลอดผ่านหน้าต่างบานแคบเข้ามา "เวรแล้ว..." คิรินสบถเบา ๆ ร่างสูงก้าวเข้ามาดึงแขนของรันให้หลบไปอยู่ด้านหลังอย่างสัญชาตญาณ พร้อมกับชักดาบคาตานะเคลือบอักขระเวทสีครามออกจากฝัก "มันมาแล้ว... เจ้าตัวที่ลบประวัติศาสตร์เมื่อสิบปีก่อน" รันไม่ได้ขัดขืนการปกป้องนั้น แต่ในขณะเดียวกัน นิ้วเรียวยาวก็กดเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ในสถานการณ์วิกฤตเช่นนี้ ระบบตัวตึงไม่เคยทำให้เขาผิดหวัง *[ติ๊ง! เปิดใช้งานภารกิจเฉพาะกิจ: "เปิดโปงเงื่อนงำทมิฬ"]* *[เป้าหมาย: เอาชีวิตรอดจากการจู่โจมของเงาอดีต และค้นหาหน้ากระดาษที่หายไป]* *[รางวัล: ปลดล็อกทักษะเนตรสวรรค์ขั้นที่ 2 และแต้มประสบการณ์ 5,000 แต้ม]* รันยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย แม้สถานการณ์ตรงหน้าจะอันตรายถึงชีวิต แต่เลือดในกายของเขากลับสูบฉีดด้วยความตื่นเต้น ดวงตาสีรัตติกาลทอประกายมุ่งมั่นท่ามกลางความมืดมิด เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อเป็นเหยื่อ แต่มาเพื่อเป็นผู้กำหนดเกมต่างหาก เงาดำมหึมาค่อย ๆ ก้าวพ้นขอบประตูห้องสมุด รูปร่างบิดเบี้ยวไร้โครงสร้างที่แน่นอน ดวงตาสีแดงฉานนับสิบคู่จ้องมองตรงมายังพวกเขาพร้อมกับเสียงคำรามที่สั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ *[ติ๊ง! แจ้งเตือนด่วน: บอสลับระดับ SSS "ผู้กลืนกินความทรงจำ" ปรากฏตัวแล้วค่ะ!]* ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับรันในตอนนี้นะคะ - ลูกกวาดสีรุ้ง