สยบหัวใจนายเย็นชาด้วยระบบตัวตึง•ตอนที่ 2

เสียงแจ้งเตือนจากระบบปริศนา

ผลงานโดย ลูกกวาดสีรุ้ง
ปลายปากกาขนนกสีนิลตวัดลงบนแผ่นกระดาษหนาอย่างเฉียบคม เสียงกระดาษเสียdสีกับเนื้อไม้ดังขึ้นเบาๆ ในห้องประธานนักเรียนที่เงียบสงบจนได้ยินเสียงลมหายใจ รันไม่ได้ขยับหนีจากรัศมีกดดันที่คิรินจงใจแผ่ขยายออกมา ตรงกันข้าม เขากลับโน้มตัวเข้าหาโต๊ะทำงานตัวใหญ่ รอยยิ้มท้าทายที่มุมปากเผยให้เห็นความเจ้าเล่ห์อย่างไม่คิดจะปิดบัง "ประธานคิรินคะ... ดูเหมือนคุณจะกังวลเกินกว่าเหตุไปหน่อยนะ" เสียงทุ้มใสเอ่ยขึ้นพร้อมกับดวงตาพราวระยับที่จ้องตรงไปยังนัยน์ตาสีเทาเข้มคู่นั้น "หรือว่ากฎระเบียบเหล็กกล้าอะไรนั่น กำลังสั่นคลอนเพราะเด็กใหม่อย่างฉันกันแน่คะ?" คิรินชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาคมกริบหรี่ลงอย่างใช้ความคิด รังสีความเย็นชาแผ่ออกจากตัวจนอุณหภูมิรอบกายลดฮวบลงหลายองศา แต่รันกลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขายังคงรักษารอยยิ้มกวนประสาทไว้บนใบหน้าได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทว่าภายในใจของเด็กหนุ่มกลับไม่ได้นิ่งสงบเหมือนหน้าตาเลยสักนิด *ติ๊ง!* เสียงใสราวกระดิ่งแก้วดังขึ้นในโสตประสาท เป็นเสียงที่ไม่มีใครนอกจากเขาจะได้ยิน [ระบบ 'นักปรุงยาขั้นเทพ' ทำการเชื่อมต่อเสร็จสมบูรณ์ 100%] [ตรวจพบเจตจำนงต่อต้านและสถานการณ์กดดันระดับสูง... เปิดใช้งานระบบภารกิจเร่งด่วนโดยอัตโนมัติ] หน้าจอโปร่งแสงสีฟ้าใสปรากฏขึ้นตรงหน้าในระยะประชิด ข้อมูลตัวอักษรสีทองวิ่งผ่านรวดเร็วจนน่าเวียนหัว รันต้องกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส ขณะที่คิรินกำลังจ้องมองท่าทางแปลกๆ ของเขาด้วยความสงสัย "นายเป็นอะไรไป..." คิรินเอ่ยเสียงต่ำ มือหนาเลื่อนมาแตะขอบโต๊ะราวกับเตรียมจะลุกขึ้นคว้าตัวปัญหาตรงหน้า [ภารกิจเร่งด่วน: 'การพิสูจน์ตนในถิ่นราชสีห์'] [เงื่อนไข: ปรุง 'โอสถตื่นรู้จิตวิญญาณ' ขั้นพื้นฐานให้สำเร็จ และทำให้ประธานนักเรียนคิรินยอมรับฝีมือด้วยความเต็มใจ] [เวลาจำกัด: 24 ชั่วโมง (00:23:59)] [บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียพลังวิญญาณทั้งหมดถาวร และถูกรีเซ็ตความทรงจำกลับสู่จุดเริ่มต้น] รันหุบยิ้มลงทันที แววตาที่เคยพราวระยับเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตะลึงระคนเคร่งเครียด *บ้าจริง! ให้เวลาแค่ยี่สิบสี่ชั่วโมงเนี่ยนะแถมบทลงโทษยังโหดเหี้ยมขนาดรีเซ็ตความทรงจำอีก แบบนี้ไม่เท่ากับว่าฉันต้องตายทั้งเป็นหรือไงกัน!* รันสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ สมองอันปราดเปรดประมวลผลอย่างรวดเร็วท่ามกลางแรงกดดันที่ถาโถมเข้ามา เขาไม่มีวัตถุดิบ ไม่มีห้องปรุงยา และที่สำคัญที่สุด... เขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเจ้า 'โอสถตื่นรู้จิตวิญญาณ' บ้าพล็อตนี่มันต้องใช้ส่วนผสมอะไรบ้าง! "รัน" เสียงเรียกที่เจือแววหงุดหงิดของคิรินดังขึ้นขัดจังหวะความคิด "ฉันถามว่านายเป็นอะไร ทำไมจู่ๆ ถึงเงียบไป หรือว่ามุกตลกเมื่อครู่มันหมดสต็อกแล้ว?" รันเงยหน้าขึ้นสบตาประธานนักเรียนหนุ่มอีกครั้ง คราวนี้แววตาดื้อรั้นฉายชัดเจนยิ่งกว่าเดิม เขารู้ดีว่าเวลาทุกวินาทีมีค่าดั่งทองคำ หากมัวแต่ชักช้า มีหวังเขาได้กลายเป็นคนเสียสติความจำเสื่อมจริงๆ แน่ "เปล่าหรอกค่ะ ประธานคิริน" รันยิ้มมุมปาก ฝืนทำเป็นใจดีสู้เสือ ทั้งที่เหงื่อกาฬเริ่มซึมตามไรผม "แค่กำลังคิดว่า... ข้อเสนอที่คุณพูดเมื่อกี้ น่าสนใจกว่าที่คิดเยอะเลย" "หm?" คิรินเลิกคิ้วสูงอย่างไม่ไว้วางใจ "นายกำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่" "ไม่ได้เล่นเกมสักหน่อยค่ะ ฉันแค่จะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่า... คนที่ทำลายกฎระเบียบอันน่าเบื่อของคุณได้ ไม่ใช่แค่เด็กมีปัญหา แต่เป็นคนที่เหนือกว่าคุณต่างหากล่ะคะ!" พูดจบ รันก็ฉวยกระดาษเอกสารใบเดิมแล้วหมุนตัวเดินดุ่มๆ ไปที่ประตูทันทีโดยไม่รอฟังคำอนุญาต เสียงฝีเท้าก้าวฉับๆ สะท้อนก้องไปตามทางเดินยาว ขณะที่สมองของเขากำลังหมุนติ้วเพื่อหาทางรอดจากวิกฤตครั้งแรกในโลกใบนี้ [แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบพฤติกรรมท้าทายขีดจำกัด ปลดล็อกคลังแสงวัตถุดิบระดับเริ่มต้น: 'หญ้าวิญญาณร้อยปี' 1 ต้น ถูกส่งเข้าสู่ช่องเก็บของส่วนตัวแล้ว] เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นไล่หลังมาติดๆ รันชะงักฝีเท้าเล็กน้อยเมื่อข้อความอธิบายสรรพคุณของวัตถุดิบผุดขึ้นในหัว มันเป็นสมุนไพรหายากที่ต่อให้พลิกแผ่นดินหาทั่วสถาบันก็ไม่มีทางเจอในเวลาสั้นๆ แบบนี้แน่ ยกเว้นเสียแต่ว่า... *ที่ไหนในสถาบันนี้ที่มีสมุนไพรวิญญาณพวกนี้ซ่อนอยู่กันแน่นะ?* รันขบกริมฝีปากแน่นอย่างใช้ความคิด ดวงตาสดใสทอประกายมุ่งมั่น ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ที่มุมอับสายตาตรงหัวมุมทางเดินข้างหน้า เงาร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีดำสนิทก็ก้าวออกมาขวางทางไว้โดยไร้ซุ่มเสียง กลิ่นอายความเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากตัวบุคคลปริศนา ทำให้รันต้องผงะถอยหลังไปครึ่งก้าวด้วยความตกใจ "คิดจะหาทางหนีไปปรุงยาที่ไหนเหรอครับ... รุ่นน้องรัน" เสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยทักทายเต็มไปด้วยความเยียบเย็นและคุ้นหูอย่างประหลาด รันเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเงาดำนั้นขยับตัวเข้าหาแสงไฟ เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่ซ่อนอยู่ภายใต้ฮู้ดสีดำสนิท... เป็นคนที่เขาคาดไม่ถึงที่สุดว่าจะมาปรากฏตัวอยู่ในสถานที่แห่งนี้! ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านตอนนี้นะคะ แล้วมาลุ้นระทึกไปพร้อมกันในตอนหน้าค่ะ!
สารจากนักเขียน (ลูกกวาดสีรุ้ง)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สยบหัวใจนายเย็นชาด้วยระบบตัวตึง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%