ห้องปรุงยาใต้ดินและสูตรลับ

กลิ่นอับชื้นของกระดาษโบราณผสมผสานกับกลิ่นฉุนกึกของสารเคมีบางชนิด ลอยอบอวลอยู่รอบปลายจมูกของรันจนเด็กหนุ่มต้องยกมือขึ้นขยี้จมูกเบาๆ แสงสว่างเพียงเล็กน้อยจากคบเพลิงเวทมนตร์สีฟ้าครามที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ เผยให้เห็นชั้นวางหนังสือสูงตระหง่านและขวดแก้วสารพัดรูปทรงที่เรียงรายอยู่เต็มผนังหินทึบของห้องใต้ดินลับใต้ตึกอำนวยการ นี่ไม่ใช่สถานที่ที่นักเรียนทั่วไปควรจะย่างกรายเข้ามา... แต่สำหรับรันผู้มี "ระบบตัวตึง" สิงสถิตอยู่ในหัวแล้ว ที่นี่คือขุมทรัพย์ชั้นยอด "ระบบ... นายแน่ใจนะว่าพิกัดนี้ไม่มีใครใช้บริการแล้วจริงๆ ไม่อย่างนั้นฉันคงโดนข้อหาบุกรุกพื้นที่หวงห้ามระดับมหาสถานแน่ๆ" รันกระซิบพึมพำกับตัวเอง ขณะดึงแผ่นหนังแกะเก่าคร่ำคร่าออกจากชั้นหนังสือ มือเรียวปัดหยากไย่ออกอย่างไม่นึกรังเกียจ [ติ๊ง! ยืนยันพิกัด: ห้องปรุงยาใต้ดินหมายเลขศูนย์ พื้นที่นี้ถูกตัดขาดจากระบบตรวจจับของสถาบันเมื่อสามสิบปีก่อน โอกาสพบเจอ: 0.01% ผู้เล่นสามารถใช้งานได้อย่างอิสระค่ะ] เสียงใสแจ๋วของระบบดังขึ้นในโสตประสาท พร้อมกับโฮโลแกรมสีฟ้าเรืองแสงที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า รันยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ ดวงตากลมโตเป็นประกายด้วยความท้าทาย ตั้งแต่วันที่เขาประกาศสงครามประสาทกับประธานนักเรียนสุดเย็นชาอย่างคิริน ทักษะและความรู้ทั่วไปในหลักสูตรปกติก็ดูเหมือนจะแคบเกินไปสำหรับการรับมือกับอีกฝ่ายที่มีทั้งอำนาจและกฎระเบียบอยู่ในมือ ถ้าคิรินคือตัวแทนของความสมบูรณ์แบบตามกฎ รันนี่แหละที่จะเป็นความโกลาหลนอกตำราที่จะเขย่าบัลลังก์นั้นให้สั่นคลอนเอง บนโต๊ะศิลาสีดำกลางห้อง มีหม้อปรุงยาทองเหลืองขนาดกลางตั้งตระหง่านอยู่ รันกวาดสายตาอ่านตำราสูตรลับหน้าเหลืองกรอบที่ระบบเพิ่งปลดล็อกให้ในหมวดหมู่ "ยาระดับสูงหายาก" "น้ำตานาคราช... รากหญ้าจันทร์เพ็ญ... และผงวิญญาณวารี... ว้าว ส่วนผสมแต่ละอย่างนี่หาซื้อตามร้านสะดวกซื้อทั่วไปไม่ได้แน่ๆ" รันพึมพำพลางไล่สายตาไปยังรายการวัตถุดิบที่ระบบจัดเตรียมไว้ในช่องเก็บของมิติ โชคดีที่ภารกิจย่อยในสัปดาห์ก่อนช่วยให้เขาสะสมไอเทมเหล่านี้มาได้ครบพอดี เด็กหนุ่มสูดหายใจเข้าลึก 3 วินาทีเพื่อตั้งสมาธิ ก่อนจะเริ่มลงมือจุดไฟใต้หม้อปรุงยา เปลวเพลิงสีฟ้าอ่อนลุกโชนขึ้นสะท้อนกับใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น การปรุงยาระดับสูงไม่ได้อาศัยเพียงแค่ส่วนผสมที่ถูกต้อง แต่มันคือ "ศิลปะแห่งการควบคุมอัตราการไหลของมานา" หากใส่มานามากเกินไป หม้อจะระเบิดควันพิษตลบอบอวล แต่ถ้าใส่รวดเร็วหรือช้าเกินไป ปฏิกิริยาเคมีจะล้มเหลวและกลายเป็นแค่ของเหลวไร้ค่า รันหลับตาลงสัมผัสกระแสมานาในร่างกายที่เชื่อมโยงกับระบบ เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นตามไรผมเมื่ออุณหภูมิในหม้อเริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ เสียงเดือดปุดๆ ของของเหลวสีม่วงเข้มดังขึ้นแข่งกับเสียงหัวใจเต้น "อีกนิดเดียว..." เขากัดริมฝีปากแน่น มือข้างหนึ่งสะบัดผงวิญญาณวารีลงไปอย่างแม่นยำราวกับจับวาง *ฟู่!* ควันสีเงินยวงพวยพุ่งขึ้นสู่เพดานห้องใต้ดิน กลิ่นหอมหวานคล้ายดอกไม้ป่าผสมกับกลิ่นอายเย็นยะเยือกกระจายตัวไปทั่วบริเวณ รันลืมตาโพลง มองดูของเหลวในหม้อที่ค่อยๆ เปลี่ยนจากสีม่วงเข้มกลายเป็นสีฟ้าใสราวกับอัญมณีบริสุทธิ์ [ติ๊ง! ยอดเยี่ยมมากค่ะผู้เล่นรัน ท่านประสบความสำเร็จในการปรุง "โอสถสลายพันธะวิญญาณ" (ระดับ S) สำเร็จ ได้รับแต้มประสบการณ์ +5,000 และปลดล็อกทักษะติดตัว 'เนตรทะลวงวิถีมานา'] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังรัวติดต่อกันจนรันต้องหลับตาลงรับข้อมูลมหาศาลที่ไหลทะลักเข้าสู่สมอง ภาพเส้นสายพลังงานรอบตัวขยายชัดเจนขึ้นในหัว เขาเห็นอณูมานาที่ลอยวนเวียนอยู่ในอากาศราวกับมีชีวิต นี่คือผลลัพธ์จากการยกระดับพลังที่เหนือกว่าตำราเรียนเล่มไหนในสถาบัน รันบรรจุของเหลวสีฟ้าใสลงในขวดแก้วจิ๋วอย่างระมัดระวัง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปาก ยาสลายพันธะวิญญาณขวดนี้ มีฤทธิ์ในการลบล้างอาคมกักขังหรือมานาที่ใช้ควบคุมระบบป้องกันอัตโนมัติ... พูดง่ายๆ ก็คือ ถ้าเขาแอบหยดมันลงไปในระบบประเมินคะแนนประจำสัปดาห์ของสถาบันล่ะก็ ผลการเรียนอันดับหนึ่งของนายคิรินคงจะมีรสชาติแปลกใหม่ขึ้นมาทันทีเลยทีเดียว ขณะที่รันกำลังชื่นชมผลงานชิ้นเอกในมือ บรรยากาศรอบตัวก็พลันเย็นเยียบลงอย่างกะทันหัน อุณหภูมิในห้องใต้ดินลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่างแผ่ซ่านเข้ามาในความเงียบ เสียงฝีเท้าแผ่วเบาแต่หนักแน่นก้าวเข้ามาใกล้ประตูไม้บานผุทีละน้อย ทุกย่างก้าวเปี่ยมด้วยแรงกดดันที่กดทับลงบนบ่าจนรันต้องหันขวับไปมอง เงาร่างสูงโปร่งภายใต้ชุดเครื่องแบบนักเรียนระเบียบจัด ก้าวพ้นความมืดของทางเดินเข้ามา แสงจากคบเพลิงส่องกระทบใบหน้าด้านข้างที่คมคายราวกับรูปสลัก นัยน์ตาสีเทาเข้มคู่นั้นเย็นชาและทรงอำนาจจนน่าเกรงขาม คิรินยืนกอดอกพิงกรอบประตู สายตาคมกริบกวาดมองห้องปรุงยาที่เต็มไปด้วยควันจางๆ ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ขวดแก้วในมือของรัน รอยยิ้มเยียบเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากหยักสวย "เก่งนี่... แอบมาทำลับๆ ล่อๆ อะไรในเขตหวงห้ามของสถาบันเหรอครับ... คุณตัวตึง" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่กลับทรงพลังพอที่จะทำให้บรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้นมาได้ทันที รันเบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความตกใจ แต่เพียงเสี้ยววินาที รอยยิ้มกวนๆ ก็กลับมาประดับบนใบหน้าของเด็กหนุ่มอีกครั้ง [ติ๊ง! ภารกิจฉุกเฉินระดับ SSS ปรากฏขึ้น: "เผชิญหน้ากับประธานนักเรียนในพื้นที่ปิด" ผู้เล่นจะเลือกใช้ 'ความจริง' หรือ 'การหลบหนี' โปรดตัดสินใจภายใน 10 วินาที!] เสียงแจ้งเตือนจากระบบเตือนรัวเร่งเร้าสติ รันเหลือบมองขวดในมือสลับกับใบหน้าของคนที่ยืนขวางทางออกอยู่เบื้องหน้า หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนท้าทาย ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและตื่นเต้นไปกับแผนการสุดป่วนของรันนะคะ หวังว่าความสนุกในบทนี้จะทำให้ทุกท่านประทับใจ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!