กับดักของพวกอิจฉา

กลิ่นฉุนเฉียวของสารเคมีผสมผสานกับเสียงโลหะกระทบกันดังเคร้งคร่างในห้องปฏิบัติการเวทA-12 คือสิ่งแรกที่ปลุกประสาทสัมผัสให้ตื่นตัวอย่างเต็มพิกัด รันยืนนิ่งอยู่หน้าโต๊ะทดลอง ตัวขวดแก้วทรงกลมเบื้องหน้ากำลังเดือดปุดๆ ด้วยของเหลวสีม่วงเข้มที่ส่งไอระเหยลอยละลิ่ว หากประเมินด้วยตาเปล่า นี่คือปฏิกิริยาการหลอมรวมธาตุไฟและไอน้ำที่ผิดสัดส่วนอย่างรุนแรง และหากปล่อยทิ้งไว้อีกเพียงสามวินาที แรงดันภายในจะทำให้แก้วระเบิดกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ อย่างแน่นอน "ดูเหมือนว่าเด็กทุนของเราจะยังไม่เข้าใจหลักการพื้นฐานสินะคะ..." น้ำเสียงหวานหยาดเยิ้มแต่แฝงความเย้ยหยันดังขึ้นจากมุมห้อง มีร์น่า หัวหน้ากลุ่มนักเรียนหัวกะทิสายเลือดบริสุทธิ์ กอดอกมองมาทางรันด้วยสายตาเหยียดหยาม เธอก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะทดลองพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่จงใจเปิดเผยความสะใจ รอบตัวเธอยังมีกลุ่มผู้ติดตามคอยยืนล้อมกรอบปิดกั้นทางหนีทีไล่เสมือนจงใจต้อนเหยื่อให้จนมุมในคาบเรียนภาคปฏิบัติวิชาผสานเวทมนตร์ขั้นสูง รันไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบกวาดมองตัวเลขดิจิทัลสีฟ้าจางๆ ที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ—อินเทอร์เฟซระบบตัวตึงที่กำลังกระพริบเตือนรัวเร็ว [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความผิดปกติของตัวเร่งปฏิกิริยา ระดับอันตราย: ปานกลาง] [คำแนะนำจากระบบ: ใช้ 'ทักษะเนตรวิเคราะห์' เพื่อหาจุดสมดุลของธาตุ หรือเลือกเทน้ำยาขั้วตรงข้ามเพื่อหักล้างภายใน 2.3 วินาที] มุมปากของเด็กหนุ่มยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รันไม่เพียงแต่ไม่ถอยหลังหนี แต่เขากลับเอื้อมมือไปหยิบขวดสารละลายธาตุน้ำแข็งบริสุทธิ์ที่วางอยู่ริมโต๊ะของมีร์น่าอย่างไร้มารยาท ท่าทีที่เยือกเย็นและคาดเดาไม่ได้ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของหัวหน้ากลุ่มนักเรียนหัวกะทิชะงักค้างไปชั่วขณะ "เธอจะทำอะไรน่ะ รัน! นั่นมันสารละลายเข้มข้น ถ้าใส่มันลงไปสุ่มสี่สุ่มห้า ห้องนี้ได้ระเบิดกลายเป็นจุลแน่!" เสียงร้องเตือนด้วยความตกใจปนสะใจดังขึ้นจากลูกสมุนคนหนึ่ง แต่รันหาได้ใส่ใจไม่ ฉ่า—! ของเหลวสีฟ้าใสถูกเทลงไปในขวดแก้วทรงกลมเพียงหยดเดียวอย่างแม่นยำ ราวกับมีไม้บรรทัดวัดมุมองศา ทันทีที่สัมผัส ไอระเหยสีม่วงที่เคยพวยพุ่งกลับม้วนตัวกลับกลายเป็นผลึกคริสตัลสีขาวนวลเกาะตัวกันเป็นรูปทรงเรขาคณิตอย่างงดงามภายในเสี้ยววินาที แรงดันมหาศาลที่เกือบจะระเบิดสงบลงอย่างไร้ร่องรอย ราวกับปาฏิหาริย์ที่ถูกควบคุมด้วยมือของจอมขมังเวทผู้เจนจัด มีร์น่าหน้าถอดสี รอยยิ้มเยาะเย้ยเมื่อครู่วบหายไปแทนที่ด้วยความกรุ่นโกรธ "นาย... นายแอบเปลี่ยนสูตรยารึไง! นั่นมันเป็นไปไม่ได้ สัดส่วนนั้นฉันเป็นคนคำนวณมาอย่างดีเพื่อ..." "เพื่อกลั่นแกล้งฉันในคาบปฏิบัติการนี้โดยเฉพาะสินะคะ?" รันหันกลับมาเอ่ยแทรกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ดวงตาส่อแววรู้ทันจนอีกฝ่ายสะท้านวาบไปถึงขั้วหัวใจ "น่าเสียดายจังค่ะคุณมีร์น่า ความพยายามที่จะทำให้ฉันขายหน้าต่อหน้าอาจารย์ผู้คุมสอบดูท่าจะล้มเหลวไม่เป็นท่าเสียแล้วล่ะมั้งคะ" บรรยากาศภายในห้องปฏิบัติการเริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ เสียงซุบซิบจากเหล่านักเรียนรอบข้างดังระงมเพราะความตกตะลึง ในขณะที่กลุ่มของมีร์น่ากำลังขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความแค้นเคืองที่แผนการพังทลายลงต่อหน้าต่อตา ทว่าก่อนที่สถานการณ์จะลุกลามบานปลายไปมากกว่านั้น ประตูห้องปฏิบัติการบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกด้วยแรงมหาศาล ร่างสูงโปร่งของคิริน ประธานนักเรียนหนุ่มผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยชาและระเบียบวินัยอันเข้มงวดก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตานิ่งสนิทกวาดมองความผิดปกติของเศษคริสตัลบนโต๊ะและสีหน้าที่ซีดเผือดของมีร์น่าก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่รัน "เกิดอะไรขึ้นที่นี่?" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยถาม ความเย็นชาแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณจนทุกคนต้องเงียบกริบ มีร์น่ารีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นความน่าสงสารทันที เธอก้าวเข้าไปหาประธานนักเรียนพร้อมกับน้ำเสียงสั่นเครือ "ท่านประธานค่ะ! รันเขา... เขาจงใจใช้สารเคมีอันตรายผิดประเภทจนเกือบทำให้เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงในห้องเรียน แถมยังทำกิริยาไม่เคารพกฎระเบียบด้วยค่ะ!" คิรินปรายตามองมีร์น่าแวบหนึ่งก่อนจะเบนสายตามายังรันอย่างพิจารณา รูues ของประธานหนุ่มเต็มไปด้วยความกดดันที่บีบให้คนรอบข้างหายใจไม่ทั่วท้อง แต่รันกลับยืนกอดอกสบตาตอบอย่างไม่เกรงกลัว รอยยิ้มกวนๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเด็กหนุ่มอีกครั้ง "ท่านประธานก็เป็นคนฉลาดนี่คะ คงจะมองออกว่าเศษคริสตัลพวกนี้เกิดจากปฏิกิริยาอะไร และใครกันแน่ที่เป็นคนเตรียมกับดักนี้ไว้ตั้งแต่แรก" รันเอ่ยด้วยน้ำเสียงท้าทายเล็กน้อย คิรินก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทดลองทีละก้าว สายตาคมกริบกวาดมองหลักฐานทั้งหมดอย่างละเอียด ชายหนุ่มหยุดยืนอยู่ตรงหน้ารัน ระยะห่างระหว่างทั้งสองใกล้เสียจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจ กลิ่นอายความเย็นชาของคิรินปะทะเข้ากับความกวนประสาทที่คุ้นเคย ทำเอาหัวใจของประธานนักเรียนกระตุกวูบอย่างประหลาดโดยที่เจ้าตัวไม่ทันตั้งตัว ทว่า ในจังหวะที่คิรินกำลังจะเอ่ยปากตัดสินข้อพิพาทนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัวของรันก็เปลี่ยนบรรยากาศทั้งหมดให้กลายเป็นความโกลาหลในชั่วพริบตา [แจ้งเตือนระบบระดับ SSS: ตรวจพบคลื่นพลังงานปริศนาจากใต้พื้นห้องปฏิบัติการ บอสลับ 'ผู้พิทักษ์แห่งความมืด' ถูกปลุกให้ตื่นจากการหลับใหล!] พื้นห้องใต้เท้าของพวกเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยร้าวสีดำทมิฬแตกแขนงออกเป็นวงกว้างจากใต้โต๊ะทดลองของรัน ละอองหมอกสีดำทะมึนพวยพุ่งทะลุพื้นขึ้นมาพร้อมกับเสียงคำรามก้องที่สั่นประสาททุกชีวิตในห้องให้หยุดชะงัก คิรินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ รีบคว้าแขนของรันแล้วดึงเข้ามาประชิดตัวเพื่อหลบเศษซากปรักหักพังที่กำลังถล่มลงมาอย่างไม่ทันตั้งตัว! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นไปกับเหตุการณ์ระทึกขวัญในบทนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!