สยบหัวใจนายเย็นชาด้วยระบบตัวตึง•ตอนที่ 10

ภารกิจลับระดับ SSS ปรากฏ

ผลงานโดย ลูกกวาดสีรุ้ง
"คุณคิดว่าความเงียบงันจะช่วยกลบเกลื่อนความจริงที่ว่า คุณกำลังลอบเจาะระบบฐานข้อมูลต้องห้ามได้งั้นเหรอคะ ประธานคิริน" เสียงหวานใสแต่แฝงแววเย้าแหย่ดังขึ้น ท่ามกลางความมืดมิดของหอสมุดโบราณชั้นใต้ดิน รันพิงสะโพกเข้ากับชั้นหนังสือเวทมนตร์โบราณที่ฝุ่นเกาะหนาเตอะ ดวงตาสสีนิลพราวระยับด้วยประกายความซุกซน ในมือเรียวถือม้วนคัมภีร์หนังแกะที่เพิ่งหยิบฉวยมาจากโซนต้องห้ามได้อย่างหน้าตาเฉย คิรินยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้า แสงจันทร์สีเงินยวดยวงที่ลอดผ่านหน้าต่างกระจกสีสาดกระทบใบหน้าคมคายราวกับรูปสลัก นัยน์ตาคู่คมสีเทาเข้มมองเด็กหนุ่มด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ความเย็นชาที่เคยเป็นเกราะกำบังรอบตัวเขาดูเหมือนจะสั่นคลอนเล็กน้อย เมื่อยามที่รันก้าวเข้าไปใกล้ทีละน้อย จนได้กลิ่นจางๆ ของชาเขียวมัทฉะที่อีกฝ่ายชอบดื่มลอยมาแตะจมูก "นายกำลังเล่นกับไฟ รัน" คิรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ กังวานและเรียบเฉย แต่กลับแฝงความตึงเครียดไว้ในทุกพยางค์ "เขตแดนชั้นสิบสามถูกปิดตายมานานกว่าร้อยปี ไม่มีใครรอดชีวิตกลับออกมาจากที่นั่นได้ แม้แต่ศาสตราจารย์อาวุโสยังต้องถอยร่น แล้วเด็กใหม่อย่างนายเอาความมั่นใจมาจากไหน ถึงคิดว่าตัวเองจะทะลวงผ่านกลไกเวทมนตร์โบราณนั่นได้" รันหัวเราะเบาๆ ในลำคอ รอยยิ้มมุมปากของเขายกขึ้นอย่างมั่นอกมั่นใจ ดวงตาเป็นประกายวาววับราวกับเด็กน้อยที่เจอของเล่นชิ้นโปรด "ความมั่นใจของฉันเหรอคะ... ก็มาจากเจ้านี่ไงคะ" รันสะบัดข้อมือเบาๆ หน้าจอโฮโลแกรมใสแจ๋วสีฟ้าครามก็เด้งขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับตัวอักษรเรืองแสงที่ปรากฏขึ้นเฉพาะสายตาของเขาเท่านั้น [ติ๊ง! ตรวจพบความตั้งใจแน่วแน่ในการท้าทายขีดจำกัด] [เงื่อนไขพิเศษผ่านเกณฑ์: เชื่อม 100% กับพลังจิตของโฮสต์] [ระบบทำการวิเคราะห์โครงสร้างเวทมนตร์โบราณ... สำเร็จ 98%] คิรินหรี่ตาลงมองความว่างเปล่าเบื้องหน้ารัน แม้เขาจะมองไม่เห็นหน้าจอระบบประหลาดนั้น แต่สัญชาตญาณของอัจฉริยะอันดับหนึ่งบอกเขาชัดเจนว่า เด็กหนุ่มตรงหน้ากำลังกุมความลับบางอย่างที่สั่นคลอนรากฐานของสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้ได้ทั้งสถาบัน "นายเห็นอะไร?" คิรินถามเสียงพร่า ก้าวเข้าไปประชิดตัวรันโดยไม่รู้ตัว ระยะห่างระหว่างทั้งสองลดลงจนแทบไม่มีช่องว่าง รันเงยหน้าขึ้นสบตากับประธานนักเรียนหนุ่ม รอยยิ้มทะเล้นเมื่อครู่จางหายไปเล็กนัอย แทนที่ด้วยแววตาจริงจังที่เฉียบคมจนน่าทึ่ง "ฉันเห็นทางออกค่ะ... และเห็นความจริงที่พวกเบื้องบนพยายามซุกซุ่นไว้ใต้พรมมานาน" รันกระซิบแผ่วเบา น้ำเสียงจริงจังจนคิรินต้องนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ทันใดนั้น บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน! อุณหภูมิในหอสมุดโบราณลดฮวบลงจนเกิดไอสีขาวที่ริมฝีปาก แสงจันทร์สีเงินนอกหน้าต่างแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานราวกับหยดเลือด พื้นหินใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนเบาๆ คล้ายกับมีสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์กำลังตื่นขึ้นจากการหลับใหลอันยาวนาน *ครืนนน...* ชั้นหนังสือเวทมนตร์โบราณสั่นไหวอย่างรุนแรง ฝุ่นละอองร่วงกราวลงมาดั่งหิมะ เสียงคำรามต่ำทุ้งดังสะท้อนก้องมาจากความมืดเบื้องล่าง ราวกับเสียงร้องเรียกจากขุมนรก [ประกาศฉุกเฉินจากระบบ!] [แจ้งเตือนภารกิจสำคัญที่จะพลิกโฉมหน้าสถาบันเวทมนตร์ไปตลอดกาล] [ติ๊ง! ปลดล็อกดันเจี้ยนลับ: "หอคอยแห่งพันธนาการโบราณ" (ระดับ SSS)] รันเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้น หัวใจเต้นรัวระรัวด้วยความอะดรีนาลีนที่หลั่งพล่าน นี่ไม่ใช่แค่ภารกิจเก็บเลเวลธรรมดา แต่เป็นจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ของเกมนี้! คิรินคว้าแขนเรียวของรันไว้แน่นโดยสัญชาตญาณ แรงบีบที่สะท้อนความตกใจระคนหวาดหวั่นทำให้รันต้องหันกลับไปมอง "ถอยไป รัน... มันไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะรับมือได้" คิรินเอ่ยเสียงเครียด นัยน์ตาสีเทาเข้มฉายแวววิตกกังวลอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน เวทมนตร์ป้องกันรอบตัวของประธานนักเรียนถูกปลดปล่อยออกมาจนเกิดประกายไฟสีทองสว่างวาบ รันกลับยิ้มกว้างออกมาอย่างท้าทาย ดวงตาสีนิลเป็นประกายเจิดจ้าท่ามกลางแสงสีแดงฉานจากภายนอก มือเรียวยกขึ้นแตะหลังมือของคิรินเบาๆ เป็นเชิงปลอบประโลมแต่แฝงความดื้อรั้น "ประธานคะ... ถ้ากลัวความมืด ก็แค่สร้างแสงสว่างขึ้นมาเองสิคะ" รันเอ่ยจบ หน้าจอระบบตรงหน้าก็ระเบิดแสงสีทองอร่ามพุ่งทะลุเพดานหอสมุดขึ้นสู่ท้องฟ้า พร้อมกับเสียงระฆังโบราณที่ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งสถาบันเวทมนตร์ ทว่า ในวินาทีที่ประตูเหล็กกล้าโบราณของดันเจี้ยนระดับ SSS ค่อยๆ แง้มเปิดออกพร้อมกับกลุ่มควันสีดำทมิฬ เงาร่างหนึ่งก็ก้าวเท้าออกมาจากความมืดมิดนั้น... เงาร่างที่ทำให้คิรินถึงกับหน้าถอดสี และทำให้รันต้องหยุดหายใจไปชั่วขณะ "ไม่จริงน่า..." คิรินพึมพำเสียงสั่น ร่างสูงแข็งทื่อราวกับถูกสาบให้เป็นหิน เมื่อใบหน้าที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าคลุมสีดำสนิทนั้นเงยขึ้นเผยให้เห็นดวงตาสีอำพันคุ้นเคย —บุคคลที่ควรจะเสียชีวิตไปในเหตุการณ์กวาดล้างเมื่อสิบปีก่อน และเป็นคนเดียวกับที่ถือครองรหัสผ่านสูงสุดของระบบสถาบันเวทมนตร์ กำลังยืนยิ้มให้รันอยู่ที่ปลายทางนั้น! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับความแสบสันของรันในตอนนี้มากๆ นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!
สารจากนักเขียน (ลูกกวาดสีรุ้ง)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สยบหัวใจนายเย็นชาด้วยระบบตัวตึง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%