ระบบสุ่มไอเทมมหาเวท

กลิ่นอายของธูปหอมเกรดพรีเมียมคละคลุ้งผสมผสานกับกลิ่นอับชื้นของห้องเก็บของใต้ดิน อาคิราห์ขมวดคิ้วมุ่น สายตาคมกริบมองร่างโปร่งบางของรินที่กำลังนอนเอกเขนกอยู่บนลังกระดาษเก่าๆ โดยมีโทรศัพท์มือถือราคาประหยัดวางอยู่บนหน้าอก ขณะที่นิ้วเรียวยาวกำลังเคาะหน้าจอเป็นจังหวะเพลงร็อกอินดี้อย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว ท่ามกลางบรรยากาศชวนขนหัวลุกที่ผนังห้องเต็มไปด้วยรอยขูดขีดและยันต์กันผีสีซีดจาง "คุณรินครับ... เรากำลังยืนอยู่ใจกลางเขตอาคมระดับสี่ที่วิญญาณอาฆาตเพิ่งจะฆ่าคนงานไปเมื่อสามวันก่อน และคุณกำลัง... เล่นเกมมือถือเนี่ยนะ" เสียงทุ้มต่ำของอาคิราห์เอ่ยขึ้นด้วยความระอา มือหนากระชับดาบไม้คาตานะที่พกติดตัวไว้แน่น ข้อนิ้วขาวซีดเพราะแรงบีบ รินปรือตาขึ้นข้างหนึ่ง พ่นลมหายใจยาวเหยียดก่อนจะลุกขึ้นนั่งอย่างเกียจคร้าน เรือนผมสีดำสนิทรyยุ้งเหยิงไม่เป็นทรงแต่กลับขับให้ใบหน้าคมคายนั้นดูน่าหมั่นไส้เป็นทวีคูณ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นพร้อมกับแววตาเจ้าเล่ห์ที่มักจะมีแผนการร้ายกาจซ่อนอยู่เสมอ "ใจเย็นน่าคุณรองประธาน การจะเป็นเซียนปราบผีที่แท้จริง ไม่ใช่การวิ่งถือดาบฟันดะเหมือนในอนิเมะหรอกนะครับ มันต้องใช้สมอง... แล้วก็นี่" รินชูหน้าจอโทรศัพท์มือถือขึ้นระดับสายตาของอีกฝ่าย หน้าจอแสดงผลแอปพลิเคชันดูดวงและแก้กรรมปริศนาที่เขากำลังใช้งานอยู่ "ระบบมันเพิ่งแจกของรางวัลพิเศษมาให้ต่างหากล่ะครับ" หน้าจอสีทองอร่ามสว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของห้องใต้ดิน เสียงสังเคราะห์ดิจิทัลดังขึ้นในหัวของรินพร้อมกับข้อความแจ้งเตือนที่สั่นสะท้านไปถึงจิตวิญญาณ *[ยินดีด้วย! ผู้เล่น 'ริน' ทำภารกิจย่อยสำเร็จ: ชำระล้างอาถรรพ์โรงงานร้างระดับ C]* *[ระบบกำลังทำการสุ่มไอเทมมหาเวทระดับตำนาน... กรุณารอสักครู่]* *[ติ๊ง! ท่านได้รับไอเทม: 'กรรไกรตัดด้ายชะตาแห่งยมโลก' (ระดับ SSS)]* อาคิราห์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่พวยพุ่งออกมาจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือ แม้เขาจะไม่มีสัมผัสที่ห้าที่แข็งแกร่งเหมือนริน แต่สัญชาตญาณสายเลือดผู้ปราบปีศาจก็กรีดร้องเตือนภัยอย่างรุนแรง บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว "นั่น... อะไรน่ะ" อาคิราห์ถามเสียงเครียด ขยับกายเข้ามาบังร่างของรินไว้โดยอัตโนมัติ แม้ปากจะชอบบ่นเรื่องความกวนประสาทของอีกฝ่าย แต่สัญชาตญาณการปกป้องคนร่วมทีมกลับทำงานอย่างรวดเร็ว รินหัวเราะในลำคอ ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับด้วยความตื่นเต้น มือเรียวคว้าอากาศเบื้องหน้า ทันใดนั้น แสงสีครามเข้มก็ก่อตัวเป็นรูปร่างกลายเป็นกรรไกรโบราณด้ามจับสลักลวดลายอสูรสามตา ตัวใบมีดคมกริบอาบด้วยประกายสีนิลที่ดูดกลืนแสงรอบข้างจนหมดสิ้น กลิ่นอายความตายแผ่ซ่านออกมาอย่างชัดเจน "นี่แหละครับที่เขาเรียกว่า วาสนาของผู้มีบุญหนักศักดิ์ใหญ่" รินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะควงกรรไกรในมือเล่นอย่างคล่องแคล่วราวกับมันเป็นเพียงปากกาธรรมดา "กรรไกรเล่มนี้ไม่ได้มีไว้แค่ตัดกระดาษนะครับ แต่มันตัด 'พันธกรรม' ระหว่างวิญญาณร้ายกับโลกมนุษย์ได้โดยตรง ไม่ต้องมานั่งสวดคาถาไล่ผีสามวันสามคืนให้เมื่อยตุ้มอีกต่อไปแล้วครับ" ยังไม่ทันที่อาคิราห์จะได้เอ่ยปากทักท้วงถึงความอันตรายของไอเทมชิ้นใหม่ พื้นปูนเบื้องล่างก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงกรีดแหลมสูงบาดแก้วหูก็ดังสะท้อนมาจากกำแพงทุกด้าน ไອสีดำทมิฬพวยพุ่งทะลักขึ้นมาจากรอยแตกของพื้นดิน กลิ่นเหม็นเน่าของซากศพโชยเข้าจมูกจนน่าคลื่นไส้ อุณหภูมิในห้องลดต่ำลงจนติดลบในพริบตา เงาดำนับสิบร่างบิดเบี้ยวผิดมนุษย์ค่อยๆ คลานออกมาจากความมืด ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองมาที่พวกเขาทั้งสองด้วยความอาฆาตมาดร้าย พลังงานวิญญาณระดับอาถรรพ์รุนแรงขนาดนี้ทำให้อาคิราห์ถึงกับหน้าถอดสี ดาบในมือสั่นระริก "มาร10ตนพร้อมกัน... แบบนี้มันเกินระดับ C ไปไกลแล้วนะคุณริน!" อาคิราห์ตะโกนแข่งกับเสียงกรีดร้องของภูตผี รินไม่ได้มีทีท่าหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏบนริมฝีปาก ใบหน้าของเด็กหนุ่มอัจฉริยะผู้ขี้เกียจเปลี่ยนเป็นจริงจังในเสี้ยววินาที ดวงตาสีดำสนิทสะท้อนภาพเงาดำที่พุ่งเข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว "ก็ดีเหมือนกันครับ... ผมกำลังอยากทดสอบประสิทธิภาพของเล่นใหม่อยู่พอดี" รินก้าวเท้าออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่างกายเคลื่อนไหวด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ กรรไกรสีนิลในมือตวัดวาดผ่านอากาศอย่างงดงามราวกับจิตรกรกำลังสะบัดพู่กัน ทุกครั้งที่ใบมีดสัมผัสกับไอความมืด เสียงกรีดร้องโหยหวนก็ดังขึ้นก่อนที่วิญญาณร้ายเหล่านั้นจะสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองและหายวับไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่หลงเหลือแม้แต่เศษ1ซากพลังงาน อาคิราห์ยืนมองภาพตรงหน้าด้วยความอึ้งงัน ความแข็งแกร่งระดับนี้มันเหนือกว่าขอบเขตที่มนุษย์ทั่วไปจะทำได้ไปไกลลิบ การเคลื่อนไหวที่ลื่นไหลและการตัดสินใจที่เฉียบขาด ทำให้เขาตระหนักได้ทันทีว่า เด็กหนุ่มที่ดูเหมือนเด็กเกเรคนนี้ซ่อนความลับอะไรไว้มากมายแค่ไหน ทว่า ในจังหวะที่วิญญาณตัวสุดท้ายถูกตัดขาดและสลายไป กรรไกรในมือของรินกลับหยุดชะงักกะทันหัน ใบมีดสีนิลสั่นระริกอย่างรุนแรงราวกับมันสัมผัสเข้ากับบางสิ่งที่อันตรายยิ่งกว่า รินหรี่ตาลง รอยยิ้มจางหายไปจากใบหน้า เมื่อเสียงแจ้งเตือนจากระบบไม่ได้ดังขึ้นเพื่อบอกว่าภารกิจสำเร็จเช่นเคย แต่กลับเป็นเสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานที่ดังระรัวจนน่าปวดหัว *[คำเตือน! ตรวจพบคลื่นพลังงานแปลกปลอมระดับ SSS]* *[ระบบกำลังถูกแทรกแซง... ผู้เล่นไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ไอเทมนี้ในเขตพื้นที่ดังกล่าว]* *[ข้อความจากเบื้องบน: "เจอตัวแล้ว เจ้าหนู... ส่งของสิ่งนั้นคืนมาให้ข้าซะ"]* สิ้นเสียงแจ้งเตือนนั้น พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของทั้งคู่ก็ยุบตัวลงกลายเป็นหลุมลึกสีดำสนิท ไอมืดมหาศาลพุ่งทะยานขึ้นมาราวกับเสาเพลิง และจากความมืดมิดเบื้องล่างนั้นเอง ดวงตาสีทองคู่มหึมาคู่หนึ่งก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นจ้องมองมาที่รินด้วยความกระหายเลือด ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนากับความระทึกขวัญในบทนี้ด้วยกันนะครับ