ญาติขี้อิจฉาบุกบ้าน

"เปิดประตูเดี๋ยวนี้! ทางการจับกุมตัวนักโทษหลบหนี ค้นบ้านหลังนี้ให้ทั่วทุกซอกทุกมุม!" เสียงทุบประตูไม้เก่าดังสนั่นหวั่นไหวราวกับแผ่นดินแยก พร้อมกับเสียงรองเท้าคอมแบตกระแทกพื้นดินหน้าบ้านจนฝุ่นตลบอบอวล ทว่าหลินฟางกลับไม่แม้แต่จะขยับตัวจากเก้าอี้ไม้ไผ่ เธอยังคงใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กซับเหงื่อบนหน้าผากของจางเหว่ยด้วยความเบามือ ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยอย่างครุ่นคิด ขณะที่กลิ่นอายความกดดันแผ่ซ่านออกมาจากร่างเพรียวบางจนคนภายนอกสัมผัสได้ เพล้ง! กระจกหน้าต่างด้านข้างแตกละเอียด เศษไม้และเศษแก้วกระจายเกลื่อนพื้น เสียงเอะอะโวยวายของกลุ่มคนกลุ่มใหญ่พังประตูเข้ามาโดยไม่รอให้เจ้าบ้านอนุญาต ปรากฏร่างของ "ลุงเฉิน" และ "ป้าชุน" ญาติผู้พี่ฝ่ายตระกูลจางที่ขึ้นชื่อเรื่องความหน้าหนาและเห็นแก่ตัวที่สุดในหมู่บ้าน พร้อมด้วยชายฉกรรจ์สวมปลอกแขนสีแดงอีกสามคนที่ถูกจ้างมาเป็นเครื่องมือ "ฮ่าๆๆ บอกแล้วไงว่านังสะใภ้ตัวดีกับไอ้ทหารพิการนี่ต้องแอบซ่อนของผิดกฎหมายไว้แน่ๆ ร่ำรวยขึ้นมาผิดปกติแบบนี้ ถ้าไม่ใช่ค้าขายของเถื่อน ก็ต้องซ่อนสายลับพรรคพวกก๊กชาตินิยมไว้ในบ้านหลังนี้แน่!" ป้าชุนส่งเสียงแหลมสูงจนแก้วหูแทบแตก มืออวบอูมชี้หน้าหลินฟางด้วยความริษยาจนตัวสั่น เงินสดจากการค้าขายข้าวผัดวิญญาณสวรรค์และสมุนไพรในตลาดมืดเมื่อวานนี้ถูกซ่อนไว้อย่างดีในมิติลับ แต่ข่าวลือเรื่องความร่ำรวยชั่วข้ามคืนของครอบครัวจางกลับแพร่สะพัดเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง ญาติผู้พี่กลุ่มนี้จึงวางแผนชั่วร้าย อ้างชื่อทางการเพื่อบุกเข้ามาค้นบ้าน หวังจะปล้นชิงทรัพย์สินทั้งหมดไปแบ่งกัน จางเหว่ยพยายามจะยันกายลุกขึ้นจากเตียงด้วยใบซีดเซียว ดวงตาคมกริบฉายแววฆ่าฟันอย่างดุดัน ร่างกายที่เคยผ่านสนามรบมาโชกโชนแม้จะบาดเจ็บ แต่รัศมีคุกคามยังคงน่าเกรงขามจนป้าชุนผถอยหลังไปก้าวหนึ่ง "พวกแก... กล้าดียังไงบุกรุกบ้านทหารประจำการ" เสียงทุบตักของจางเหว่ยต่ำทุ้งและทรงพลัง "หุบปากไปเลยไอ้สวะพิการ! แกมันก็แค่คนหมดประโยชน์ ทางการเขาสั่งให้ตรวจสอบทุกบ้านที่ต้องสงสัย หลานอกตัญญูอย่างแกกับนังเมียสารเลวคนนี้ซ่อนเงินสกปรกไว้เท่าไหร่ คายออกมาให้หมด ไม่อย่างนั้นฉันจะแจ้งคอมมิวนิตี้ให้จับพวกแกไปเข้าค่ายดัดสันดาน!" ลุงเฉินตะคอกกลับด้วยความฮึกเหิม โดยมีชายฉกรรจ์ด้านหลังทำท่าทางข่มขู่ย่างสามขุมเข้าหา หลินฟางค่อยๆ วางผ้าขนหนูลง เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ริมฝีปากบางเฉียบยกยิ้มเย็นเยียบ ความทรงจำจากอดีตชาติที่เคยเป็นหมอผีผู้ควบคุมภูตผีปีศาจไหลเวียนกลับมาบรรจบกับสถานการณ์ตรงหน้าอย่างเหมาะเจาะ คนพวกนี้คิดว่าเธอเป็นแค่แม่บ้านชาวนาที่ไม่มีทางสู้สินะ "อยากได้เงินนักใช่ไหมครับ... เอ้ย... อยากได้เงินนักใช่ไหมล่ะคะ... เอ้ย... อยากได้เงินนักใช่ไหมล่ะ" หลินฟางเกือบเผลอหลุดสำนวนเดิมออกมารemember กฎเหล็ก เธอจึงปรับน้ำเสียงให้ราบเรียบและเยือกเย็นยิ่งขึ้น "บ้านหลังนี้ไม่มีของผิดกฎหมายหรอกครับ มีแต่... สิ่งที่พวกคุณอาจจะไม่อยากพบเจอ" "ไม่ต้องมาพูดจาหว่านล้อม! ค้นให้ทั่ว! เอาเงินและข้าวของทั้งหมดในบ้านนี้ไปเป็นของกลางให้หมด!" ป้าชุนสั่งการด้วยความโลภละโมบ ชายฉกรรจ์สามคนปรี่เข้าไปรื้อค้นตู้เสื้อผ้าและข้าวของกระจัดกระจาย หลินฟางไม่ห้ามปรามแม้แต่น้อย เธอกลับยกมือขึ้นวาดกลางอากาศเป็นวงกลมอย่างไร้เสียง ท่องคาถาบทโบราณที่ดึงดูดพลังงานหยินรอบตัวให้มารวมกันในพริบตา อุณหภูมิภายในห้องลดฮวบลงอย่างฉับพลัน ลมหนาวพัดวนเวียนทั้งๆ ที่หน้าต่างปิดสนิท กลิ่นหอมหวานฉุนของดอกไม้มรณะลอยคละคลุ้งออกมาจากพื้นดิน "อะ... อะไรเนี่ย ทำไมหนาวแบบนี้วะ" หนึ่งในชายฉกรรจ์หยุดชะงัก ตัวสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัวอย่างไม่มีสาเหตุ เงาดำทะมึนหลายร่างผุดขึ้นมาจากพื้นดิน ราวกับถูกดึงขึ้นมาจากขุมนรก เงาเหล่านั้นมีรูปร่างบิดเบี้ยวและส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนในโสตประสาทของลุงเฉินและป้าชุนเท่านั้น คนนอกไม่มีทางมองเห็น แต่แรงกดดันมหาศาลทำให้พวกมันล้มทรุดลงไปกองกับพื้น ปัสสาวะราดรดกางเกงด้วยความหวาดกลัวสุดขีด "ผ... ผี! ผีหลอกกก!" ลุงเฉินแผדเสียงลั่นบ้าน ใบหน้าซีดเผือดจนเขียวคล้ำ "พวกคุณอยากได้ส่วนแบ่งไม่ใช่หรือครับ?" หลินฟางก้าวเข้าไปใกล้ ลากเสียงช้าๆ อย่างน่าขนลุก "เงินทองที่ได้มาจากการหยาดเหงื่อแรงงานของสามีฉัน มันมีราคาที่ต้องจ่ายด้วยวิญญาณนะ... ใครอยากได้ ก็เชิญหยิบเอาจากมือของภูตผีพวกนี้ได้เลยครับ" ป้าชุนร้องกรี๊ดสติแตก วิ่งหนีตายออกไปทางประตูหน้าอย่างไม่คิดชีวิต ลุงเฉินและชายฉกรรจ์ที่เหลือต่างพากันคลานหนีหัวซุกหัวซุน เหยียบกันเองล้มลุกคลานคลุกจนสภาพดูไม่จืด เสียงร้องโหยหวนด้วยความหวาดกลัวดังลั่นไปทั่วตรอกซอยของหมู่บ้าน จางเหว่ยจ้องมองภรรยาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความทึ่งและความรักลึกซึ้ง เขาไม่เคยสงสัยเลยว่าภรรยาตัวน้อยของเขาซ่อนพลังลึกลับอะไรเอาไว้ แต่ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร เขาพร้อมจะปกป้องเธอด้วยชีวิต ความวุ่นวายสงบลงในเวลาไม่ถึงสิบนาที บ้านกลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง หลินฟางถอนหายใจยาวก่อนจะหันกลับมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้สามี เธอก้าวเข้าครัวเพื่อเตรียมปลอบขวัญสามีหนุ่มด้วยมื้ออาหารสุดพิเศษ ในมิติลับถูกเปิดออก กลิ่นหอมเย้ายวนของ "ข้าวผัดกุ้งแม่น้ำย่างกระเทียมพริกไทยดำ" ลอยฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง เมล็ดข้าวเรียงเม็ดสวยสีทองอร่ามเคลือบด้วยมันกุ้งเข้มข้น เนื้อกุ้งสดเด้งหวานฉ่ำส่งกลิ่นหอมกรุ่นของเนยและกระเทียมคั่วเตะจมูก ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง... แต่ไม่ใช่เสียงทุบอย่างรุนแรงเหมือนก่อนหน้า เป็นเสียงเคาะเบาๆ สามครั้งที่เต็มไปด้วยความระมัดระวัง หลินฟางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เมื่อเปิดประตูก็ต้องพบกับชายแปลกหน้าในชุดเครื่องแบบทหารระดับสูง ใบหน้ามีแผลเป็นจากการสู้รบ ดวงตาคมกราบมองเธอด้วยความตกตะลึงระคนดีใจ พร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำให้เลือดในกายของจางเหว่ยเย็นเฉียบ "ในที่สุดก็ตามหาตัวพบ... ท่านรองผู้กองจางเหว่ย ทางการส่งคำสั่งลับให้กลับมารับตำแหน่งเดิม ณ บัดนี้!" ขอขอบพระคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของ "หมอผีวัยรุ่น" ด้วยดีเสมอมานะครับ