ทหารหนุ่มกับความลับ

"หลินฟาง... ในที่สุดฉันก็หาเธอพบจนได้... ทางบ้านส่งคำสั่งด่วนมาให้เธอกลับไปรับโทษทัณฑ์... ในฐานะภรรยาผู้หนีคดีอาญาแผ่นดิน" เสียงกระซิบแหบพร่าเย็นเยียบราวกับลมจากหลุมศพดังลอดผ่านรอยแตกของบานหน้าต่างไม้เก่าคร่ำคร่า กลิ่นอายความอับชื้นของโคลนตมและกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยมาแตะนาสิก ทว่าในห้องครัวเล็กๆ อันอบอุ่น กลับมีเพียงเสียงน้ำมันเดือดพล่านในกระทะเหล็กหล่อและกลิ่นหอมหววนของเครื่องเทศที่ถูกคั่วจนส่งกลิ่นเตะจมูก หลินฟางไม่ได้สะดุ้งหวาดกลัวอย่างที่ผู้มาเยือนคาดคิด มือเรียวบางที่กำลังถือตะหลิวไม้ไผ่ยังคงบรรจงผัดข้าวสวยเม็ดเรียงสวยลงในกระทะด้วยจังหวะจะโคนมั่นคง ดวงตาคู่คมกริบเหลือบมองเงาดำที่ทาบทับอยู่หลังม่านหน้าต่างแวบหนึ่ง มุมปากหยักยกย่องขึ้นเล็กน้อยด้วยรอยยิ้มเย็นชา คดีอาญาแผ่นดินอย่างนั้นหรือ? ช่างเป็นข้อหาที่หอมหวานเสียจริงสำหรับร่างเดิมที่เจ้าของร่างเก่าทิ้งไว้เบื้องหลัง แต่สำหรับเธอ... หมอผีสาวผู้ผ่านความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วนในยุคศตวรรษที่ 21 การขู่ขวัญด้วยวิญญาณเร่ร่อนหรือสายลับจากเมืองหลวง ก็ไม่ต่างอะไรกับเสียงแมลงหวี่แมลงวันรำคาญใจ "ถ้าอยากเข้ามานัก ก็เชิญตามสบายครับ... แต่ระวังหน่อยนะว่า 'อาคม' ที่ผมลงไว้ที่ธรณีประตู จะต้อนรับแขกไม่เชิญด้วยวิธีไหน" หลินฟางเอ่ยพึมพำกับตัวเองเบาๆ พลางตักข้าวผัดหมูตุ๋นเห็ดหอมสีสันน่ารับประทานใส่จานกระเบื้องเคลือบสีขาวลายครามอย่างประณีต ทว่า ในวินาทีที่เธอกำลังจะยกจานอาหารหันหลังกลับ เสียงฝีเท้าหนักแน่นคุ้นเคยก็ดังขึ้นที่หน้าบ้าน พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของจางเหว่ย นายทหารหนุ่มสามีหมาดๆ ของเธอ ที่ก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบบริเวณด้วยสัญชาตญาณนักรบที่ถูกฝึกฝนมาอย่างโชกโชน จางเหว่ยหยุดยืนนิ่งอยู่กลางห้องครัว กลิ่นหอมเย้ายวนของอาหารเลิศรสปะปนกับกลิ่นอายประหลาดบางอย่างที่เขาสัมผัสได้ด้วยสัญชาตญาณ สายตาของเขาไม่ได้มองแค่จานข้าวผัดตรงหน้า แต่มันกวาดเลยไปสำรวจสีหน้าท่าทางของภรรยาตัวน้อย ผู้ซึ่งควรจะหวาดกลัวจนตัวสั่นกับข่าวสารหรือเงื่อนงำรอบตัว แต่เธอกลับยืนสงบนิ่งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น "คุณ..." จางเหว่ยเปิดปากด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและจริงจัง ดวงตาคู่นั้นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของหลินฟางราวกับต้องการค้นหาความลับบางอย่างที่เธอซ่อนไว้ "เมื่อครู่... ผมเห็นเงาคนแปลกหน้าวนเวียนอยู่แถวหลังบ้าน และผมก็ได้ยินเสียงกระซิบแปลกๆ คุณรู้ไหมว่ามันคือใคร" หลินฟางวางจานข้าวผัดลงบนโต๊ะไม้เก่าอย่างใจเย็น เธอมองสามีหนุ่มที่ยืนตึงเครียดด้วยท่าทีผ่อนคลาย เธอรู้ดีว่าจางเหว่ยไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดา ความเฉียบ แหลมและสัญชาตญาณทหารของเขาทำให้เขาเริ่มระแคะระคายในตัวเธอมาสักพักแล้ว แต่ชายหนุ่มผู้นี้ไม่เคยเอ่ยปากคาดคั้น มีเพียงสายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยและความสงสัยที่ปิดไม่มิด "สามีคะ... เอ๊ย สามีครับ" หลินฟางเกือบเผลอหลุดคำเรียกติดปาก รีบปรับสรรพนามใหม่อย่างแนบเนียน พร้อมกับส่งยิ้มบางๆ ที่เปี่ยมด้วยเสน่ห์ชวนมอง "เรื่องเงาด้านนอก ปล่อยให้มันเล่นสนุกไปก่อนเถอะครับ อาหารมื้อนี้กำลังร้อนๆ ถ้าปล่อยให้เย็นเสียรสชาติหมด จะเสียดายฝีมือภรรยาคนนี้แย่นะครับ" จางเหว่ยขมวดคิ้วมุ่น ความตึงเครียดในแววตาไม่ได้ลดน้อยลงเลย เขาก้าวเข้าไปใกล้ภรรยาจนได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเธอ กลิ่นที่ทำให้จิตใจที่กระวนกระวายของเขาสงบลงทุกครั้ง มือหนายื่นออกไปจับข้อมือเรียวของเธอไว้เบาๆ ไม่ให้เธอขยับหนี "หลินฟาง..." น้ำเสียงของจางเหว่ยทุ้มลึกและจริงจังจนน่าใจหาย "คุณมีความลับอะไรปิดบังผมอยู่หรือเปล่า? ทางบ้านของคุณ... หรือเรื่องในอดีตที่เมืองหลวง... ไม่ว่ามันคืออะไร ผมเป็นสามีของคุณ ผมพร้อมจะปกป้องคุณจากทุกอย่าง แม้ว่าสิ่งนั้นจะเป็นอำนาจที่น่ากลัวแค่ไหนก็ตาม" คำพูดของทหารหนุ่มเต็มไปด้วยความจริงใจและความหนักแน่นจนหัวใจของอดีตหมอผีสาวผู้เย็นชาถึงกับกระตุกวูบ ความรู้สึกอุ่นวาบแผ่ซ่านขึ้นมาในอกอย่างไม่คาดคิด ตลอดชีวิตที่ผ่านมาในโลกเก่า เธอเผชิญหน้ากับความมืดมนและภูตผีปีศาจด้วยตัวคนเดียวมาโดยตลอด ไม่เคยมีใครยืนเคียงข้างและเอמהคำพูดที่พร้อมจะปกป้องเธอด้วยชีวิตเช่นนี้ หลินฟางเงยหน้าขึ้นสบตากับสามี รอยยิ้มที่เคยประดับบนใบหน้าจางหายไป แทนที่ด้วยแววตาจริงจังล้ำลึก "คุณแน่ใจเหรอครับจางเหว่ย... ว่าคุณอยากรู้ความลับของผม? บางที... ความลับของผมอาจจะน่ากลัวกว่าเงาดำข้างนอกบ้านเสียอีก" จางเหว่ยไม่ถอยหนี เขากระชับมือที่จับข้อมือเธอให้แน่นขึ้น รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของนายทหารหนุ่มผู้แข็งกระด้าง "ต่อให้คุณเป็นภูตผีปีศาจแปลงกายมา... ผมก็ไม่กลัวหรอกครับ เพราะไม่ว่าคุณจะเป็นใคร ผมก็หลงรักภรรยาคนนี้ไปเสียแล้ว" บรรยากาศในห้องครัวอบอวลไปด้วยความหวานชื่นที่เจือด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ ทว่า ในจังหวะที่ทั้งสองกำลังสบตากันด้วยความลึกซึ้งนั้นเอง... กริ๊ง! เสียงกระดิ่งสัมฤทธิ์โบราณที่หลินฟางแขวนไว้เหนือกรอบประตูลานบ้านเพื่อเตือนภัยอาคม ก็ดังขึ้นกังวานลั่นท่ามกลางความเงียบสงบยามวิกาล! ดวงตาของหลินฟางเปลี่ยนเป็นประกายคมกริบในชั่วพริบตา ขณะที่จางเหว่ยชักมือออกจากข้อมือเธออย่างรวดเร็ว สัญชาตญาณนักรบตื่นตัวเต็มพิกัด ร่างสูงผินกายไปคว้าปืนไรเฟิลประจำกายที่พิงอยู่มุมห้องขึ้นมาขึ้นลำกล้องอย่างคล่องแคล่วว่องไวในเสี้ยววินาที และก่อนที่ใครจะได้เอ่ยปากพูดอะไร แสงไฟจากคบเพลิงสว่างวาบขึ้นนอกหน้าต่าง พร้อมกับเสียงทุบประตูไม้เสียงดังสนั่นหวั่นไหวราวกับจะพังทลายลงมา พร้อมกับเสียงตะโกนก้องด้วยความเกรี้ยวกราดที่ดังทะลุเข้ามาในบ้าน "เปิดประตูเดี๋ยวนี้! ทางการจับกุมตัวนักโทษหลบหนี ค้นบ้านหลังนี้ให้ทั่วทุกซอกทุกมุม!" ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "หมอผีวัยรุ่น" เสมอมานะครับ