เดตแรกในร้านหนังสือ

"บอกแล้วไงคะว่ากองนี้ไม่ได้รก มันคือ 'ระบบจัดเก็บข้อมูลเชิงสร้างสรรค์' ต่างหากค่ะคุณบรรณาธิการ" มินนี่ลอยหน้าลอยตาเถียง พร้อมกับใช้มือปัดกองหนังสือสืบสวนสอบสวนย้อนยุคบนโต๊ะทำงานออกไปให้พ้นทาง เพื่อเปิดพื้นที่ให้แล็ปท็อปเครื่องโปรดได้วางลงอย่างหมิ่นเหม่ ธันวาถอนหายใจยาวเหยียดจนไหล่หนาลู่ลง เขาปรายตามองหญิงสาวในชุดเดรสยาวลายดอกไม้สีฟ้าละมุนตาที่ดูอย่างไรก็เหมือนเด็กมัธยมปลายมากกว่านักเขียนนิยายมือใหม่ที่เพิ่งส่งต้นฉบับทะยานขึ้นชาร์ต Best Seller นี่ไม่ใช่การนัดพบเพื่อตรวจต้นฉบับแบบปกติที่สำนักงานค่ะ แต่มันคือภารกิจ 'ภาคสนาม' ณ หลังหนังสืออิสระใจกลางเมืองสุดคลาสสิก ที่ธันวาเป็นคนเอ่ยปากชวนด้วยข้ออ้างที่ว่า *'ข้อมูลยุควิกตอเรียในเล่มล่าสุดของคุณมันผิดเพี้ยนจนผมปวดตับ ไปหาหนังสืออ้างอิงด้วยกันเดี๋ยวนี้'* แต่พอมาถึงเข้าจริงๆ บรรยากาศกลิ่นกระดาษเก่าเคลือบด้วยกลิ่นกาแฟคั่วบดอบอวล กลับทำให้แผนการทำงานจริงจังของบรรณาธิการหนุ่มผู้เคร่งขรึมเริ่มสั่นคลอนทีละน้อย ธันวายืนกอดอกพิงชั้นหนังสือไม้สักทอง ปล่อยให้สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาไล่ตามร่างบางที่กำลังเดินหายลับไปตรงล็อกหนังสือประวัติศาสตร์ยุโรป ท่าทางตื่นเต้นดี๊ด๊าเหมือนเด็กหลุดเข้ามาในสวนสนุกของมินนี่ ทำให้มุมปากหยักลึกของชายหนุ่มเผลอยกยิ้มขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว—ให้ตายสิ ยัยเด็กนี่มีอิทธิพลต่อต่อมความอดทนของเขาเกินไปแล้ว "คุณธันวาคะ! ทางนี้ๆ เจอแล้วค่ะ เล่มที่ตามหา!" เสียงหวานใสตะโกนลอดออกมาจากช่องว่างระหว่างชั้นหนังสือสูงทึบ พร้อมกับใบหน้าจิ้มลิ้มที่โผล่พรวดออกมาพร้อมหนังสือเล่มหนาเตอะในมือ ฝุ่นละอองบางเบาที่ลอยละลิ่วตามแสงแดดช่วงบ่ายที่สาดส่องผ่านกระจกหน้าต่าง ทำให้ภาพตรงหน้าดูคล้ายฉากในภาพยนตร์โรแมนติกเสียจนธันวาต้องกะพริบตาถี่เพื่อเรียกสติ ร่างสูงสาวเท้าเข้าไปใกล้ ตั้งใจจะเอ็ดเรื่องความซุ่มซ่ามที่เกือบทำหนังสือหล่นใส่เท้าตัวเอง แต่ทว่า... เมื่อเดินเลี้ยวเข้าไปในล็อกแคบๆ นั้น พื้นที่ระหว่างชั้นหนังสือกลับแคบกว่าที่คิด จนทำให้ระยะห่างระหว่างเขากับเธอลดลงเหลือเพียงแค่คืบเดียว มินนี่ชะงัก เงยหน้าขึ้นมองคนที่ยืนค้ำหัวอยู่เงียบๆ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ กลิ่นวานิลลาผสมกับความสะอาดเฉพาะตัวของธันวา ลอยวนอยู่ในพื้นที่ปิดล้อมนี้ หัวใจดวงน้อยเริ่มเต้นผิดจังหวะจนเผลอกลั้นหายใจโดยอัตโนมัติ "E-Book ก็มี ทำไมต้องปีนป่ายหยิบเล่มบนสุดด้วยคะ เดี๋ยวก็หัวฟาดลงมาหรอก" เสียงดุของธันวาไม่ได้มีความน่ากลัวเลยสักนิดในความรู้สึกของมินนี่ กลับกัน... ใบหน้าที่มักจะตึงเครียดอยู่เสมอนั้นกำลังอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคมคายที่มองลงมาทอดสะพานความรู้สึกบางอย่างที่เธอไม่เคยสังเกตมาก่อน "ก็... ก็เล่มนี้มันฉบับพิมพ์ครั้งแรกนี่คะ บรรณาธิการสายตาเพชรอย่างคุณน่าจะรู้คุณค่าของกระดาษเก่านะคะ" เธอยังคงเถียงกลบเกลื่อนอาการประหม่า พยายามขยับตัวถอยหลังแต่แผ่นหลังกลับชนเข้ากับชั้นหนังสือเต็มรัก ไม่มีทางหนีแล้วค่ะ! ธันวายื่นมือข้างหนึ่งไปค้ำกับชั้นหนังสือเหนือศีรษะของเธอ เป็นการกักตัวทางอ้อมโดยสมบูรณ์ ดวงตาคมจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่ฉายแววตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด บรรยากาศรอบตัวเงียบสงบลงราวกับโลกทั้งใบถูกตัดขาด เหลือเพียงเสียงลมหายใจอุ่นๆ ที่รินรดกันอยู่ใกล้แค่นิดเดียว "แล้วนี่... มาหาข้อมูลนิยาย หรือตั้งใจจะพาผมมาเดินเดตกันแน่ครับเนี่ย" น้ำเสียงนุ่มทุบที่จงใจกระซิบข้างใบหู ทำเอาซีกแก้มขาวเนียนของมินนี่ขึ้นสีแดงจัดลามไปถึงใบหู ร่างบางเม้มปากแน่น สมองที่เคยแล่นฉิวด้วยพล็อตนิยายรักร้อยแปดพันเก้ากลับว่างเปล่าสนิท "ใคร... ใครพามาเดตกันคะ! อย่ามาหลงตัวเองนะคะคุณบรรณาธิการ!" เธอสวนกลับเสียงสั่น แต่ดันหลบสายตาเขาไม่พ้นเสียที ธันวาหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างอารมณ์ดี เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่เขาได้หัวเราะออกมาอย่างจริงใจขนาดนี้ รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลานั้นมีเสน่ห์ร้ายกาจจนมินนี่แทบจะละลายติดกำแพงร้านหนังสืออยู่แล้ว ทว่า... ในจังหวะที่หัวใจของทั้งคู่กำลังเต้นเป็นจังหวะเดียวกันอย่างไร้เสียงบรรเลง เสียงแจ้งเตือนข้อความแชตจากโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อกาวน์ของธันวาก็แผดเสียงดังขึ้นทำลายบรรยากาศสีชมพูลงอย่างไม่เกรงใจใคร ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความขัดใจ เขายอมลดมือลงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอเพื่อจะกดปิดเสียง แต่สายตาเจ้ากรรมดันเหลือบไปเห็นชื่อผู้ส่งบนหน้าล็อกสกรีนที่ปรากฏขึ้นหรา—**"พี่แพรว (อดีตรุ่นพี่คนสนิทในกองบก.)"** พร้อมกับข้อความพรีวิวสั้นๆ ที่ทำเอาบรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงติดลบในเสี้ยววินาที *“ธันวาคะ เย็นนี้ว่างไหมคะ พอดีแพรวมีเรื่องสำคัญอยากปรึกษา...”* มินนี่ที่แอบมองหน้าจอโดยบังเอิญ หุบยิ้มฉับพลัน ความอบอุ่นเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา เธอกัดริมฝีปากแน่นอย่างเผลอตัว ความน้อยใจพุ่งปรี๊ดขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล ทั้งที่พวกเขาก็เป็นแค่ 'บรรณาธิการกับนักเขียน' เท่านั้นเอง ธันวารีบกดล็อกหน้าจอทันทีเมื่อสังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของหญิงสาว ร่างสูงหันกลับมาหาเธอพร้อมจะอธิบาย แต่สายตาของมินนี่ที่มองกลับมาตอนนี้กลับเต็มไปด้วยกำแพงความเกรงใจที่ถูกสร้างขึ้นใหม่อย่างรวดเร็ว "อะแฮ่ม! ดูเหมือนว่า... ธุระเรื่องข้อมูลนิยายของเราจะเสร็จเรียบร้อยแล้วนะคะคุณธันวา" มินนี่ก้มหน้าหยิบหนังสือในมือขึ้นมาแนบอก น้ำเสียงเปลี่ยนกลับมาเป็นทางการอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย "ส่วนเรื่องที่คุณมีธุระต่อ... เชิญตามสบายเลยนะคะ ดิฉันขอตัวกลับก่อนค่ะ!" พูดจบ เธอก็ไม่รอให้ธันวาได้เอ่ยทักท้วง หมุนตัวกึ่งเดินกึ่งวิ่งหนีหายออกไปจากล็อกหนังสือทันที ทิ้งให้บรรณาธิการหนุ่มยืนหน้าเสียอยู่ลำพังท่ามกลางกลิ่นกระดาษเก่า ธันวากำโทรศัพท์ในมือแน่น เขาสบถเบาๆ ในใจก่อนจะรีบสาวเท้าตามออกไป แต่พอมาถึงเคาน์เตอร์ชำระเงิน... ภาพที่เห็นคือแผ่นหลังไวๆ ของมินนี่ที่กำลังก้าวขึ้นรถแท็กซี่หน้าปรี่ออกไปต่อหน้าต่อตา โดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองเขาสักนิดเดียว! สมุดบันทึกสีน้ำตาลเล่มนี้ ขอส่งต่อความนุบนิบชวนหัวใจเต้นแรงนี้ไปให้คุณรี้ดทุกท่านช่วยลุ้นตอนต่อไปด้วยนะคะ ♡