จดหมายในรูปแบบแชตยาวเหยียด

หน้าจอโทรศัพท์มือถือของมินนี่สั่นสะเทือนติดต่อกันไม่หยุดยาวนานเกือบสามนาทีเต็ม จนนิยายในไฟล์เวิร์ดที่เธอกำลังแก้ฉากจบถึงกับตัวหนังสือพร่าเลือน มันไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนไลน์กลุ่มทวงต้นฉบับ หรือข้อความแจ้งโปรโมชันจากแอปพลิเคชันส่งอาหาร แต่มันคือการกระหน่ำส่งข้อความรัวเป็นชุดจาก "คุณบรรณาธิการสายดุ" คนเดิม… ธันวา มินนี่กะพริบตาปริบๆ มองไอคอนรูปแมวหน้าบึ้งที่เด้งขึ้นมามุมจอซ้ำแล้วซ้ำเล่า หัวใจดวงน้อยเริ่มเต้นผิดจังหวะด้วยความประหม่า งานเปิดตัวหนังสือเล่มแรกในชีวิตของเธอจะเริ่มขึ้นในอีกไม่ถึงสิบสองชั่วโมงข้างหน้านี้แล้ว แทนที่เขาจะส่งข้อความมาตรวจความเรียบร้อยของสคริปต์บนเวที หรือย้ำเตือนเรื่องเวลาสandตการเดินทางเหมือนทุกที ทำไมคืนนี้... เขถึงได้ร่ายยาวราวกับกำลังเขียนพินัยกรรมความรู้สึกแบบนั้นล่ะคะ นิ้วเรียวกดเปิดหน้าต่างแชตด้วยความลังเล ปรากฏข้อความขนาดยาวเหยียดที่ถูกทยอยส่งเข้ามาเป็นพรืดจนน่าตกใจ *(1/15) นอนหรือยังครับ* *(2/15) ผมรู้ว่าคุณคงกำลังนั่งแก้ต้นฉบับบ้าบออะไรนั่นอีกแน่ๆ ทั้งที่พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าตรู่* *(3/15) ตั้งแต่รู้จักคุณมา... ยอมรับเลยว่าคุณเป็นนักเขียนที่น่าปวดหัวที่สุดในสามโลก ดื้อด้าน เถียงคำไม่ตกฟาง และชอบทำให้ผมต้องคอยตามเช็ดตามล้างอยู่เรื่อย* *(4/15) แต่แปลกดีนะ... พอไม่มีข้อความกวนประสาทเด้งมาตอนตีสอง ผมกลับรู้สึกว่าห้องทำงานมันเงียบเกินไป* มินนี่อ่านข้อความเหล่านั้นแล้วเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ความอบอุ่นซ่านลึกแล่นริ้วขึ้นมาเกาะกุมหัวใจทีละน้อย เธอรีบพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว *มินนี่: นี่คุณบรรณาธิการ! ดึกดื่นไม่หลับไม่นอนมานั่งบ่นอะไรเป็นชุดเนี่ยะ? กลัวพรุ่งนี้ไม่มีแรงยืนคุมบูธเหรอคะ 😜* ทว่า ธันวาไม่ได้ตอบกลับมาเป็นสติกเกอร์กวนๆ หรือคำดุเผ็ดร้อนตามสไตล์เดิม ข้อความยาวเหยียดชุดใหม่ยังคงถูกส่งต่อเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ราวกับว่าเขาออโต้รันความรู้สึกทั้งหมดที่เก็บงำไว้ในใจมาตลอดหลายเดือนออกมาจนหมดเกลี้ยง *(5/15) มินนี่... ฟังผมให้ดีนะ* *(6/15) ตลอดเวลาที่เราทำงานด้วยกัน ตั้งแต่เล่มแรกที่คุณหอบต้นฉบับสะเปะสะปะมาวางบนโต๊ะผม จนถึงวันนี้วันที่หนังสือของคุณกำลังจะวางแผงทั่วประเทศ* *(7/15) คุณรู้ไหมว่าผมต้องใช้ความอดทนมากแค่ไหนในการทำตัวเป็น "บรรณาธิการสุดโหด" คอยคอมเมนต์ด่าคุณแรงๆ เพื่อไม่ให้คุณรู้ว่า... จริงๆ แล้วผมมองคุณด้วยสายตาแบบไหน* *(8/15) ผมหงุดหงิดทุกครั้งที่คุณดื้อ ผมเป็นห่วงทุกครั้งที่คุณโหมงานหนักจนป่วย และผมโคตรเกลียดรอยยิ้มของคุณเลย... ยิ้มที่ชอบทำให้หัวใจคนแก่ๆ ของผมมันสั่นไหวจนควบคุมไม่ได้สักที* ลมหายใจของมินนี่สะดุดกึก ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา ตัวหนังสือแต่ละบรรทัดที่วิ่งผ่านหน้าจอช่างร้อนผ่าวและจริงจังเสียจนเธอไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง เสียงหัวใจตัวเองดังโครมครามจนกลบเสียงเครื่องปรับอากาศในห้องนอนไปเสียสนิท นี่คือการสารภาพรักผ่านแชตที่ยาวที่สุดในประวัติศาสตร์ และเป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นมุมที่เปราะบางและจริงใจที่สุดของผู้ชายปากแข็งคนนี้ *(9/15) ผมไม่ใช่คนโรแมนติก พูดหวานๆ ไม่ค่อยเป็น หงุดหงิดง่าย เจ้าระเบียบ และชอบบ่นคุณสารพัด* *(10/15) แต่เชื่อเถอะว่า... ไม่มีใครในโลกนี้ที่อยากดูแลคุณไปตลอดชีวิตเท่ากับผมอีกแล้ว* *(11/15) พรุ่งนี้... พอจบงานเปิดตัวหนังสือ ผมมีเรื่องสำคัญมากกกกที่จะต้องคุยกับคุณต่อหน้า* *(12/15) ห้ามหนีกลับก่อนเด็ดขาด เข้าใจไหมครับ* มินนี่เม้มริมฝีปากแน่น ใบหน้าร้อนผ่าวราعกับมีคนเอาเตาผิงมาตั้งไว้ใกล้ๆ ความรู้สึกเขินอายดีใจจนแทบจะกรี๊ดออกมาดังๆ ตีรวนปะปนกันอยู่ในอก เธอรีบใช้นิ้วที่สั่นเทาพิมพ์ตอบกลับไปทันทีด้วยความหมั่นไส้แกُความเขิน *มินนี่: โอโห้... คุณธันวาขาาา วันนี้กินอะไรผิดสำแดงมาหรือเปล่าคะเนี่ย จู่ๆ ก็มาหยอดซะยาวเหยียด ทำเอาคนอ่านอย่างมินนี่ตั้งตัวไม่ทันเลยนะ! 😳💕* *มินนี่: แต่บอกไว้ก่อนเลยนะว่าพรุ่งนี้ถ้าฟอร์มตกพูดไม่รู้เรื่อง มินนี่จะเอาปากกาสดงแก้ต้นฉบับขีดฆ่าหน้าคุณจริงๆ ด้วย!* เธอรอดูว่าเขาจะตอบกลับว่าอะไรต่อ แต่อีกฝ่ายกลับขึ้นสถานะ "กำลังพิมพ์..." ค้างไว้อยู่อย่างนั้นเนิ่นนาน ข้อความที่พิมพ์ยาวเหยียดก่อนหน้านี้ถูกลบหายไปทีละตัว สลับกับขึ้นสถานะใหม่ซ้ำไปซ้ำมา ราวกับว่าเขากลังลังเลและเขินอายไม่แพ้กันที่เผลอปล่อยความในใจออกมาหมดเปลือก ในขณะที่มินนี่กำลังอมยิ้มรอคอยข้อความสารภาพรักฉบับสมบูรณ์ที่จะส่งมาปิดท้ายค่ำคืนอันแสนหวานนี้ หน้าจอโทรศัพท์มือถือของเธอกลับสว่างวาบขึ้นด้วยสายเรียกเข้าที่ไม่คาดคิด ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอไม่ใช่ "ธันวา" บรรณาธิการหนุ่มสุดหล่อเจ้าของแชตยาวเหยียดเมื่อครู่... แต่เป็นเบอร์โทรศัพท์สายด่วนจากโรงพยาบาล ที่โทรเข้ามาแจ้งข่าวฉุกเฉินเกี่ยวกับอุบัติเหตุบนท้องถนนของคนใกล้ตัวเขา! มินนี่ผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความตกใจจนทำแก้วน้ำบนโต๊ะเกือบคว่ำ รอยยิ้มเมื่อครู่อันตรธานหายไปในพริบตาเมื่อปลายสายเอ่ยประโยคที่ทำให้เลือดในGายเย็นเฉียบ ♡ สมุดบันทึกสีน้ำตาล ขอส่งต่อความตื่นเต้นนี้ให้คุณรี้ดทุกท่านช่วยลุ้นในตอนต่อไปกันด้วยนะคะ ♡