จุดเปลี่ยนในงานเปิดตัว

แสงไฟแฟลชจากสำนักข่าวหลายร้อยดวงสาดส่องกระทบกับใบหน้าของมินนี่จนแสบตาไปหมดค่ะ งานเปิดตัวหนังสือ "รักนี้... บ.ก. จัดให้" นิยายเรื่องแรกในชีวิตของเธอเดินทางมาถึงช่วงเวลาไคลแม็กซ์ที่ทำเอาหัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะกระโดดออกมานอกอก เสียงปรบมือเกรียวกราวจากแฟนคลับนับร้อยในฮอลล์จัดงานดังสนั่นหวั่นไหว แต่ในหูของมินนี่กลับได้ยินเพียงเสียงหัวใจตัวเองที่เต้นดังยิ่งกว่ากลองชุด มือบางที่กำลังถือไมโครโฟนสั่นน้อยๆ เธอกวาดสายตามองไปรอบๆ ฮอลล์ จนกระทั่งไปสะดุดเข้ากับร่างสูงโปรดในชุดสูทสีเทาเข้มที่ยืนกอดอกอยู่ตรงมุมมืดหลังเวที—ธันวา... บรรณาธิการสายดุผู้กุมความลับและรอยย้ำยีหัวใจของเธอมาตลอดหลายเดือน ผู้ชายคนที่บอกว่านิยายของเธอมัน "สำนวนเด็กประถม" ในวันแรกที่เจอ แต่กลับเป็นคนเดียวกันที่นั่งแก้ต้นฉบับให้เธอถึงตีสาม พร้อมกับกาแฟกระป๋องรสชาติแย่ๆ ที่วางไว้บนโต๊ะทำงานอย่างเงียบเชียบ "ก่อนจะจบงานในวันนี้..." เสียงของมินนี่ผ่านไมโครโฟนสั่นระริกเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เรียกความกล้าทั้งหมดที่มีในชีวิตมารวมไว้ที่ปลายนิ้ว "มินนี่มีบุคคลสำคัญคนหนึ่งที่ถ้าไม่พูดถึง... หนังสือเล่มนี้คงไม่มีทางวางแผงอยู่ตรงนี้ได้ค่ะ" เสียงฮือฮาเบาๆ ดังขึ้นจากฝั่งสื่อมวลชน บรรณาธิการหลายสำนักที่มาร่วมงานต่างหันมองหน้ากันด้วยความอยากรู้ ธันวาที่ยืนอยู่หลังเวทีถึงกับขมวดคิ้วมุ่นทันที เขายกมือขึ้นดันแว่นสายตา เลิกคิ้วสูงด้วยความตกใจระคนระแวง เมื่อเห็นรอยยิ้มเจ้าเลื้อ P ของนักเขียนสาวบนเวทีที่ส่งตรงมายังเขา ราวกับกำลังวางแผนจะแกล้งอะไรเขาออกอากาศให้คนทั้งประเทศได้รู้ "หลายคนอาจจะคิดว่า บ.ก. ของมินนี่ใจดี อบอุ่น ละมุนละไมเหมือนในนิยายรักทั่วไป..." มินนี่เว้นจังหวะเล็กน้อย ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับยามที่สบตากับร่างสูงที่เริ่มทำหน้าไม่ถูก "แต่มินนี่บอกเลยนะคะว่า... โคตรจะไม่ใช่เลยค่ะ!" เสียงหัวเราะดังลั่นฮอลล์ทันที แฟนคลับต่างพากันอมยิ้มและปรบมือชอบใจ ส่วนธันวาที่อยู่หลังเวทีถึงกับมุมกระตุก ยืนนิ่งค้างไปเรียบร้อย "เขาคือคนที่ส่งข้อความมาด่าต้นฉบับตอนตีสอง เขาคือคนที่บังคับให้มินนี่แก้พล็อตใหม่หมดเจ็ดรอบ ทั้งที่เพิ่งส่งไปรอบที่แปด และเขาคือคนที่ชอบทำฟอร์มดุใส่เวลาที่มินนี่แอบกินขนมในเวลาทำงาน..." มินนี่พูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ แต่ดวงตากลับเริ่มเอ่อคลอด้วยหยดน้ำใสๆ "แต่ในขณะเดียวกัน... เขาคือนักรบเงาที่คอยปกป้องงานเขียนเด็กๆ ของมินนี่จากทุกกองบรรณาธิการ เป็นคนที่เชื่อมั่นในตัวมินนี่มากกว่าที่มินนี่เชื่อมั่นในตัวเองเสียอีกค่ะ" ฮอลล์ทั้งฮอลล์ตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงสะท้อนจากไมโครโฟนและเสียงสูดหายใจเบาๆ ของคนฟังที่เริ่มอินตาม บรรยากาศอบอุ่นจนน่าประหลาด มินนี่กวาดสายตากลับมามองที่ร่างสูงอีกครั้ง คราวนี้เธอไม่ได้มองเขาด้วยความกลัวเกรงเหมือนวันแรก แต่ฉาบไปด้วยความรู้สึกขอบคุณที่ล้นปรี่จนบรรยายเป็นคำพูดไม่ได้ "ขอบคุณนะคะ... พี่ธันวา บรรณาธิการที่ดุที่สุดในสามโลก แต่เป็นคนที่ใจดีที่สุดในใจมินนี่ ขอบคุณที่ดึงมินนี่ออกมาจากความกลัว และทำให้เด็กคนนี้กล้าที่จะมีความฝันค่ะ" เสียงปรบมือดังสนั่นฮอลล์อีกครั้งดังกว่าเดิม บรรดาช่างภาพต่างหันเลนส์กล้องไปทางธันวาที่ยืนอยู่หลังเวทีทันที แสงแฟลชรัวยับจนร่างสูงกะพริบตาปริบๆ ใบหน้าคมคายที่ปกติจะเรียบตึงไร้อารมณ์ บัดนี้กลับขึ้นสีแดงเรื่อลามไปถึงใบหูอย่างเห็นได้ชัด ธันวายกมือขึ้นเกาจมูกแก้เขิน พยายามทำเป็นมองไปทางอื่นเพื่อหลบเลี่ยงสายตากลนแกล้งนับร้อยคู่ แต่ริมฝีปากหยักกลับยกยิ้มขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ หลังเวทีช่วงชุลมุนวุ่นวาย งานเปิดตัวจบลงด้วยความประทับใจ มินนี่รีบปลีกตัวเดินเลี่ยงผู้คนมายังห้องพักนักเขียนด้านหลังฮอลล์ หัวใจเธอยังคงเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นที่ได้ประกาศความในใจออกไปแบบนั้น แกร็ก... เสียงเปิดประตูห้องพักดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงของบรรณาธิการหนุ่มที่ก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะปิดล็อกประตูลงกลอนเสียงดังฟังชัด มินนี่สะดุ้งโหยง หันขวابไปมอง "อุ๊ย! พี่ธันวา เข้ามาทำไมคะเนี่ย ข้างหน้าแขกผู้ใหญ่ยังอยู่..." ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ ธันวาก็ก้าวเข้ามาประชิดตัวด้วยความเร็วสูง ร่างสูงโปรดโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนจมูกเกือบจะชนกัน แววตาคมกริบหลังกรอบแว่นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ นิ่งสนิท ไม่มีรอยยิ้มกวนประสาทเหมือนทุกที มีเพียงความจริงจังที่ทำเอาลมหายใจของมินนี่สะดุดกัก "กล้ามากนะ..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงดุๆ แต่กลับสั่นพร่าเล็กน้อยอย่างปิดไม่มิด "เอาเรื่องส่วนตัวไปแฉกลางฮอลล์แบบนั้น รู้ตัวไหมว่าทำให้พี่เสียภาพพจน์ บ.ก. จอมโหดหมดเลย" มินนี่ใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุอก เธอเบี่ยงหน้าหนีเล็กน้อยเพื่อซ่อนความเขิน "ก็... ก็มันเรื่องจริงนี่คะ ใครใช้ให้พี่ดุใส่หนูตลอดล่ะ" "งั้นเหรอ..." ธันวาไม่ยอมถอย เขากลับขยับเข้าไปใกล้กว่าเดิมจนแผ่นหลังของมินนี่แนบชิดติดกับผนังห้อง มือหนายื่นไปท้าวแขนกั้นทางหนีไว้ทั้งสองข้าง กักตัวเธอไว้ในอ้อมแขนอย่างสมบูรณ์แบบ "ในเมื่อพี่เสียภาพพจน์ไปหมดแล้ว... งั้นพี่คงต้องหาทางเอาคืนให้คุ้มค่าเสียหน่อยแล้วล่ะมั้ง" ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ "ทะ... ทําอะไรของพี่คะ ถอยไปเลยนะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า..." ธันวาโน้มใบหน้าลงมาอีกนิด ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่ข้างแก้มของเธอ น้ำเสียงนุ่มทุ้มกระซิบชิดริมฝีปากจนมินนี่รู้สึกวูบวาบไปทั้งร่าง "ไม่ต้องห่วง... ไม่มีใครเข้ามาหรอก..." ธันวาเว้นจังหวะ ปลายจมูกโด่งแตะเบาๆ ที่แก้มเนียนของเธออย่างถือวิสาสะ "เพราะหลังจากนี้... พี่มีเรื่อง 'ต้นฉบับลับ' อีกเล่มที่ต้องเคลียร์กับนักเขียนตัวแสบคนนี้เป็นเป็นการส่วนตัว... ยาวทั้งคืนเลยล่ะครับ" ♡ สมุดบันทึกสีน้ำตาล ขอส่งต่อความตื่นเต้นนี้ให้คุณรี้ดทุกท่านช่วยลุ้นในตอนต่อไปกันด้วยนะคะ ♡