มังกรผู้พิทักษ์

"วางดาบของท่านลงเสีย เอลาร่า... หากเจ้ามังกรตัวนี้ต้องการจะฆ่าเรา มันคงทำไปตั้งแต่ตอนที่กระดูกซี่โครงของมันยังไม่ทะลุออกมานอกเนื้อเช่นนี้แล้วครับ" เสียงของผมเรียบเฉย ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนได้ยินเสียงหยดเลือดกระทบพื้นหินดังก้องในถ้ำลึก เซนก้าวเท้าผ่านม่านหมอกสีเทาที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและมนตราที่กำลังแตกสลาย เบื้องหน้าของเราคืออสุรกายในตำนานที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นผู้พิทักษ์แห่งอาณาจักร แต่วันนี้... มันเหลือเพียงซากปรักหักพังของชีวิตที่นอนหายใจรวยรินอยู่บนกองหิน "แต่ท่านครับ! มันเป็นสัตว์อสูรระดับตำนานที่แม้แต่กองทัพของจักรพรรดิมาลอสยังหวาดเกรง หากมันฟื้นตัวขึ้นมาได้ ความโกรธแค้นของมันจะทำลายล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า รวมถึงพวกเราด้วย!" เอลาร่าแย้ง มือของเธอยังคงกำด้ามดาบแน่น เหงื่อเย็นผุดขึ้นตามไรผม ความซื่อสัตย์ของเธอมักจะเป็นเกราะคุ้มกันให้ผมเสมอ แต่ในวินาทีนี้... ความระมัดระวังของเธอกำลังจะเป็นอุปสรรคต่อแผนการใหญ่ ผมไม่ตอบ แต่เดินเข้าไปใกล้ ดวงตาสีอเมทิสต์ของมังกรนิลกาฬจ้องมองมาที่ผม มันไม่ใช่สายตาของความอาฆาต แต่เป็นสายตาของความสิ้นหวังที่ถูกต้อนให้จนมุม ลมหายใจของมันพ่นไอความร้อนออกมาเบาๆ จนผมสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่แผ่ซ่านออกมาจากบาดแผลฉกรรจ์กลางลำตัว นั่นคือร่องรอยของเวทมนตร์ต้องห้ามที่มาลอสใช้... มาลอสไม่ต้องการฆ่ามันให้ตาย แต่มันต้องการทรมานให้มันกลายเป็นทาสที่ไร้ศักดิ์ศรี "ข้ารู้ว่าเจ้ายังฟังเข้าใจ" ผมกล่าวพลางถอดถุงมือออก แล้ววางฝ่ามือลงบนเกล็ดที่แห้งกร้านและร้อนระอุของมัน สัมผัสที่เย็นเยียบจากพลังงานในตัวผมถ่ายทอดผ่านไปยังจุดที่บาดแผลกำลังเน่าเฟะ "การเป็นเบี้ยล่างให้คนอย่างมาลอสคงน่าสมเพชกว่าการยอมรับความตาย ใช่ไหมครับ?" มังกรตัวนั้นสั่นสะท้าน มันคำรามในลำคอ เสียงนั้นสั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ แต่มันไม่ได้ขัดขืน "ท่านเซน! อย่าทำแบบนั้น! พลังชีวิตของท่านจะ..." เอลาร่าร้องเตือนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอรู้ดีว่าการรักษาอสูรระดับนี้ต้องใช้พลังชีวิตมหาศาลขนาดไหน "ถ้าข้าไม่เดิมพันด้วยสิ่งนี้ เราก็ไม่มีวันยึดครองเมืองนี้ได้โดยไม่มีกองทัพมังกรคอยสนับสนุน" ผมตอบกลับโดยไม่ละสายตาจากดวงตาคู่นั้น "โลกใบนี้ไม่ได้ถูกปกครองด้วยความเมตตา แต่ถูกปกครองด้วย 'ผลประโยชน์'... และตอนนี้ ข้ามีสิ่งที่มันต้องการมากที่สุด นั่นคือการแก้แค้นมาลอส" ผมรวบรวมพลังเวทมนตร์ทั้งหมดที่ขัดเกลามาตลอดหลายปีในโลกใบนี้ ปล่อยให้มันไหลผ่านฝ่ามือเข้าสู่กระแสเลือดของมังกร ความเจ็บปวดแล่นริ้วเข้ามาในสมองของผม ราวกับถูกเข็มพิษนับพันเล่มทิ่มแทง นี่คือความรู้สึกผิดที่หลอกหลอนผมมาตลอด... การเห็นเพื่อนร่วมทีมตายไปต่อหน้าต่อตาในอดีต ภาพเหล่านั้นซ้อนทับกับความทุกข์ทรมานของสิ่งมีชีวิตตรงหน้า ผมกัดฟันแน่นจนเลือดซึมออกมาจากมุมปาก "ยอมรับพันธสัญญาเสีย... แล้วข้าจะมอบโลกที่มาลอสต้องสยบแทบเท้าเจ้าให้" เงาสีดำสนิทพุ่งออกจากร่างของมังกร พันธนาการล้อมรอบข้อมือของผมจนกลายเป็นลวดลายสลักสีมืดมิด ความร้อนแรงมหาศาลไหลย้อนกลับเข้ามาในร่าง พลังของมันกำลังหลอมรวมกับผม มังกรนิลกาฬเริ่มยืดตัวขึ้น บาดแผลของมันสมานตัวด้วยพลังชีวิตของผมที่แลกไป แม้จะดูอ่อนล้าลงไปบ้าง แต่สายตาของมันกลับมาฉายแววอำนาจอีกครั้ง มันก้มหัวลงต่ำ... เป็นการยอมรับในฐานะเจ้านายคนใหม่ "ท่านทำสำเร็จ..." เอลาร่าพึมพำด้วยความตื่นตะลึง ขณะที่มังกรกางปีกขนาดมหึมาออกจนเกือบจะชนผนังถ้ำ ลมพายุที่เกิดจากการสะบัดปีกทำให้ผมต้องปิดตาลง ในจังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกองทหารจำนวนมากก็ดังก้องมาจากปากถ้ำ เสียงเกราะกระทบกันเป็นจังหวะที่ผมคุ้นเคยดี มันคือเสียงขององครักษ์เงาแห่งมาลอส "ดูเหมือนว่า 'แขกไม่ได้รับเชิญ' จะมาเร็วกว่าที่คิดนะครับเอลาร่า" ผมเอ่ยพลางปาดเลือดที่มุมปากแล้วหันไปยิ้มให้เธอ เป็นรอยยิ้มที่เย็นชาและเฉียบคมที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมา มังกรตัวนั้นคำรามรับคำสั่ง มันหันหัวไปทางปากถ้ำ ดวงตาสีอเมทิสต์ลุกโชนด้วยไฟแห่งความโกรธแค้นที่ถูกสั่งสมมานาน แต่ก่อนที่เราจะทันได้เคลื่อนไหว ร่างของชายในชุดเกราะสีเงินที่คุ้นตาที่สุดคนหนึ่งก็ก้าวเข้ามาในถ้ำ เขาไม่ใช่ทหารเลว... แต่เป็นแม่ทัพใหญ่ที่มาลอสไว้วางใจที่สุด ชายผู้ที่ถือครอง 'กุญแจ' อีกดอกที่จะเปลี่ยนชะตากรรมของสงครามครั้งนี้ "เซน... ในที่สุดข้าก็เจอเจ้าเสียที" แม่ทัพคนนั้นเอ่ยขึ้นพลางชักดาบออกมา "จักรพรรดิมาลอสฝากข้อความมาบอกเจ้าว่า... พันธสัญญาที่เจ้าทำเมื่อครู่นี้ คือความผิดพลาดครั้งสุดท้ายของชีวิตเจ้า เพราะตอนนี้... มังกรตัวนี้ ไม่ใช่เพียงตัวเดียวที่ตกอยู่ใต้บังคับของเขา" เขาชูตราประทับสีเลือดขึ้นมา ทันใดนั้น รอยสักบนข้อมือของผมก็ร้อนจัดราวกับถูกไฟเผา มังกรที่เพิ่งทำสัญญาด้วยกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะทรุดฮวบลงกับพื้น แล้วร่างกายของมันก็ค่อยๆ เปลี่ยนสีจากสีนิลกาฬ กลายเป็นสีแดงฉานดั่งเลือด! ขอขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางแห่งความมืดมิดนี้ครับ ผมหวังว่าจะพบกันใหม่ในตอนหน้า ลอร์ดออฟดาร์กเนสครับ